جنگ که تمام شد، ازدواج می‌کنیم و در مزرعه‌ی ما گل‌هایی خواهد رویید به زیباییِ‌تو. در رحم تو دختری خواهد بود، شبیه تو. |نامه‌ی پیدا شده از جیب یک سرباز|

با غم انگیزترین حالت ایران چه کنم(:

‏رفیقِ مهاجرت کرده‌ی من، برای امنیتی که داری احساس گناه نکن؛ شکر که جای تو امنِ؛ شکر که نگرانِ تو نیستیم. ما هم خوبیم عزیزدلم... و "خوب" یعنی "امیدوار"

اگر فردا نبودم و خبری از من نشد، اگر روزها گذشتند و منی در کار نبود، این را بدان که من در تمام این لحظات سخت، همیشه به یاد تو بودم.

|برایِ برانوش🫂|

‌ مرسی که هیچ کس هوامو نداره مرسی که بازم باید تنهایی رو با تمام پوست و استخوانم حس کنم مرسی که بازم تو دل یه جمعیت تنهایِ تنهام مرسی که هیچ کس درکم نمیکنه حتی خانوادم درک که هیچ😏 تیکه هم میندازن مرسی که به جای اینکه حامی من باشن حامی بقیه ن خدایا من سپردم به خودت خودت جوابشونو بده #مخاطب_نوشت

‏از بهار تقویم می‌ماند؛ از من استخوان‌هایی که تو را دوست داشتند.