شدیدا حضور نداشتن شیوا داشت حس میشد

اصلا بعضی جاهاش اینجوری بودم که:خدایا تموم شه برم خونمون دیگه

بهترین زمانش بخدا واسه وقتی بود که داشتم امتحان میدادم و ذهنم درگیر سؤالای امتحان بود.

دروغ نگو طوری که تعریف کردی هیچکس اصلا حال منو هم نپرسیده بوده..💔

چون من اینقدر خوبم که همون اول واسه همه تعریف میکردم چرا نیومدی یک بعدشم من دارم خودمو میگم چیکار مردمان دارم؟😭

حتی اگه منی وجود نداشته باشه،تو یه نفر دیگه رو پیدا میکنی که دوسش داشته باشی ولی نمیتونی کسی رو پیدا کنی که بیشتر از من دوست داشته باشه:)

ای‌بابا😔 میدونستم😔

بدترین درد؟دوست صمیمیت مریض باشه و نیاد مدرسه.

آقا عذابه واقعا عذابه.

من تازه کتاب گرفتما،ولی مامانم اینقدر مهربونه اینقدر گله چون یه کتاب رو دیده و احساس کرده من دوسش دارم،برام گرفته😭

من هنوز فامیل معلما رو خوب یادم نیست اونوقت یه ماه دیگه امتحانات ترمه؟به کجا چنین شتابان؟

فکر کنم چند وقت که بگذره همه کنار میان.. به نبود اونی که تو زندگیشون بهترین بود عادت می‌کنن، با چهرشون کنار میان و کم‌کم ازش خوششون میاد، به رفتارهای رومخ اون بچه‌ خودشیرین کلاس می‌خندن، به رفتارهای سردِ اونی که براشون مهمه بی‌اهمیت می‌شن، به درس خوندن عادت می‌کنن و... درکل که قراره نیست همیشه اون چیزی که اذیتت می‌کنه اذیتت کنه، زمان یا شاید چیزهای دیگه درستش می‌کنن