مثل ِآن باغ ِبی‌گل در بیابان ، مثل ِآن غنچه‌ی پژمرده میان آن باغ ، و مثل لبخند ِباغ ، پس از هربار دیدن ِغنچه ! به امید ِسرزندگی‌اش که سالهاست از دست داده! من ، همانند همان باغم ، که امیدش به غنچه بسته است . و تو آن غنچه‌ای ، که مرا نور می‌دهد برای زندگی . آن روز غنچه خندید ، و باغ به این خنده‌اش گریست . باغ گفتش: بمان ، غنچه نشنید و برفت ‌و باغ همچنان می‌گریست.. مثل ِتو ، و آن لبخند ِشیرینت ؛ آن لبخند ِشیرین و پرامیدت ، هنگام خداحافظی! گفتمت بمان ، گل ِسرخ ِباغم ، نشنیدی و چمدان بستی ُرفتی ! ,,‌ ‌ ‌ ‌ ‌حال من مانده‌ام ، قلبی عاشق ؛ باغی پژمرده و خانه‌ای ساکت ! ‌- کتابخانه‌ی‌خیابان64 | به نوشته‌ی اِلدا✍🏻 | #handwritten

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ؛ نوازندگان ویالون‌ها را می‌نوازند ، پیانو ها نواخته می‌گردند ، و آنگاه اشکها از چشمان ِخسته‌ی امید دهندگان جاری می‌شود ! کمی آنطرف‌تر ، نویسنده‌ای خفته و ناشناخته ، در پس گذشت ِروزگاران دراز ، بر سر میز خویش بازمی‌گردد و قلم ، قلم را که از ابتدای خلقت انسانیان ، همراهش بوده در دستان چروکیده‌اش می‌گیرد و می‌نویسد و آنگار ، قلب‌های متشنج را ارام می‌کند. شاعری می‌سراید و گوش‌هایی نوازش میابند و عشق‌ها جوشان می‌گردند و غم‌ها ، تسکین میابند! و این است آنچه انسانیان را التیام می‌بخشد و انسانیان با تفاوت‌های خود ، هرکدام را راهی برای مرمت زخم خویش انتخاب می‌کنند. ‌-کتابخانه‌ی‌خیابان64 | به نوشته‌ی اِلدا✍🏻 | #handwritten

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ بسم‌رب ، این‌پیغام حآوی ِیک تقدیمی از طرف ِکتابخانه‌خیابان64 ، برای شماست. بدین گونه که این پیغام رو فور میکنید چنلاتون ، من با توجه به وایب شما یه پاراگراف از رمانهای ِخودم تقدیم نگاهتون می‌کنم. *نکته: اگه ممبرها تمایل به شرکت دارن ، ایدیشونو بفرستن و حتما ژانر موردعلاقشونو بگن[فقط ممبرا بگن] *محل ِتگ‌های شما اینجا خواهد بود. تقدیمی به ده‌چنل اول و تعدادی از ممبرا تعلق می‌گیره و زمان هم هروقت ظرفیت پر بشه ان‌شاءالله