- هر که در دنیا پدرجانش علــی شد ، بُرد کرد
باخـت داده هـرکـسی فـرزنـد این بابا نـشـد . .
- مـا درون عـین و شـین و قـاف خود را دیده ایم؛
داخـلش جز حـاء و سـین و یاء و نـون چیزی نبود .
- چون کبـوتر دست برمیداشـتند از رسـم کـوچ
فـکر مـیکـردند اگر روزی پرسـتوهـا به تـو . .
نُـسـخهی درمـاندِگان است آب سـقاخانـهات ؛
ای کـه دارد بـَستـگی تأثـیـر داروها به تو..)