بیست‌وهفت شب.

خدا افزون کند در هجرِ تو، صبرِ کمِ مارا...

بیست‌وشش شب.

چقدر ماه این شبا قشنگه>>>>>>>>

حالم واقعاً اونجا که آقایِ ستوده میگه: این رسمِ دنیا نیست؛ انگاری هیچکی مثلِ من اینجوری تنها نیست :) این رسمِ دنیا نیست؛ یعنی حدودِ کربلاتم واسه من جا نیست.....؟!💔

:))

ما نه بدبختیم، نه افسرده و نه حتی بیمار روانی. عاشق هم نیستیم. ما فقط از خدا دور شده‌ایم، و این چیزی‌ست که دارد مارا می‌کشد...

بیست‌وپنج شب.

یاران! شتاب كنید كه زمین نه جای ماندن كه گذرگاه است. گذر از نفس به سوی رضوان حق، هیچ شنیده ای كه كسی در گذرگاه، رحلِ اقامت بیفكَنَد؟ و مرگ نیز در اینجا همان همه با تو نزدیک است كه در كربلا، و كدام انیسی از مرگ شایسته تر؟ كه اگر دَهر بخواهد با كسی وفا كند و او را از مرگ معاف دارد، حسین (ع) كه از من و تو شایسته تر است؟ الرحیل، الرحیل! یاران ؛ شتاب كنید .. - آقاسید؛

وعده دادی فمن یمت یرنی؛ عاشقانت جوان جوان رفتند :))

:)))

بیست‌وچهار شب.