«اعترافاتِیکتبعیدی»
هر شهید کربلایی دارد که خاکِ آن کربلا تشنهٔ خونِ اوست و زمان، انتظار میکشد تا پایِ آن شهید بدان کرب
یاران!
شتاب كنید كه زمین نه جای ماندن كه گذرگاه است. گذر از نفس به سوی رضوان حق، هیچ شنیده ای كه كسی در گذرگاه، رحلِ اقامت بیفكَنَد؟ و مرگ نیز در اینجا همان همه با تو نزدیک است كه در كربلا، و كدام انیسی از مرگ شایسته تر؟ كه اگر دَهر بخواهد با كسی وفا كند و او را از مرگ معاف دارد، حسین (ع) كه از من و تو شایسته تر است؟
الرحیل، الرحیل!
یاران ؛ شتاب كنید ..
- آقاسید؛
دلا خو کن به تنهایی، که از تنها بلاخیزد ..
سعادت آنکسی دارد که از تنها بپرهیزد :)
کهام؟
مبارزِ سستی
که در میانهٔ جنگ
به دستِ دشمنم
افتادهست شمشیرم...
هدایت شده از بَچِّههِیئَتي
این بچه لاکپشتِ نگونبخت، سالهاست
از تخم درمیاید و سویِ تو میدود
اما مقدر است، که در آخرین قدم
یعنی در آستانه دریا دمر شود .. (: