خسته بودیم. آه‌کش و بغض‌آلود. زخم‌دار و پر غصه. بر قلب‌های جوان‌مان داغ‌های بزرگ داشتیم و نفس‌هامان چون مردان جوان از دست داده و‌ زنان کودک‌مرده، عالمی را می‌سوزاند. یک سال سخت را پشت سر گذاشته بودیم. سالی که جوانی‌مان را پیر کرد. سال هزار و چهارصد و غم. بزرگ طایفه‌مان را زدند. با همه پهلوانان قبیله، یک‌جا. این درد را فقط تو میفهمی که همه پهلوانانت را در نیم‌روزی زدند. تنها و بی‌یاور بودیم. متفرق و پراکنده. خسته و کم‌امید. دشمنان بسیار داشتیم و‌ دوستان اندک. دوستان اندک‌مان زیر تیغ دشمن بودند و دشمنان بسیارمان، در آسمان و دریا و خشکی. ما طایفه‌ای غریب بودیم در جهانی نیزه به دست. یک‌سال تمام. تا تو باز آمدی و ما را به آغوش گرم محرم رساندی. ما یتیمانی بی‌پناهیم؛ ما را در آغوشی پدرانه بگیر. تفرقه‌دارانی خسته‌ایم؛ زیر پرچم بلندت جمع‌مان کن. گم‌شدگانی در برهوت جهانیم؛ به دختر گمشده‌ات بسپارمان. مظلومانی میان خیل دشمنانیم، پس دست‌های پرهیبت و غیور عباست را به یاری‌مان بفرست. ممنون که به موقع آمدی عزیزقلب‌های ما. «مهدی مولایی» @m_molaie110

" 🖤 .

شبِ دوم ؛

چشمِ شوری به علی‌اکبرتان خیره شده .. صحبت از مرگِ جوان است، بیا برگردیم :))

شورِ حسینی خوبه؛ ولی شعورِ حسینی اولویته. زیارتِ امام حسین (ع) خوبه، مهم‌تر از اون زیارتِ تفکرِ امام حسینه .. خلاصه که مراقب باشید ازونایی نشید که واسه امام‌حسین گریه می‌کنن ولی پاش که برسه تیغ رو امامِ حاضرشون می‌کشن. عزاداری بی‌معرفت خطرناکِ، خیلی خطرناکِ ..

زمانهٔ عجیبی است... برخی مردمان امامِ گذشته را عاشقند، ولی امامِ حاضر را نه. می‌دانید چرا؟! امام گذشته را هرگونه بخواهند تفسیر می‌کنند، اما امامِ حاضر را باید فرمان برند! و کوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند... - آقاسید؛

یاران رفتند بی‌سر، خونین پیکر .. 💔

در ستایشِ این طرح استاد نجابتی🛐

مریود لحسین الدمع :)) 💔

_