˓ 𝘎𝘏𝘢𝘡𝘢𝘓𝜗𝜚 ˒
چه سنگین شده بارِ خاطرههایی که دیگه جایی برای نگه داشتنشون نداریم . چه خالی شد اون گوشهی دلم که قب
کاش میشد آدم اونجا باشه ، اونجا که روحش هست .
اونجایی که آروم میشه .
یجا دور از آدما ، بدون فکر و خیال الکی ، بدون دغدغه ، بدون مجازی .
خیلی جاها زمین خوردم ، شکست خوردم ، کم آوردم ، اما هیچوقت جا نزدم :)
آدمِ جا زدن نبودم ؛
نمیگم کاش این اتفاقا نمیفتاد ، اتفاقا خوبه که همه ی این سختیارو تجربه کردم .. چون من با همین مشکلات و سختیا من شد ، بزرگ شد ، قوی شد ؛ اونقدی که دیگه بود و نبود آدما براش اهمیتی نداره .
ولی کاش هیچوقت این تجربه ها به قیمت روح و روان یه ادم تموم نشه .
کاش ، کاش ، کاش ..
- دلنوشته ی 14 .
˓ 𝘎𝘏𝘢𝘡𝘢𝘓𝜗𝜚 ˒