هر خاکی، وطن نیست و هر موندنی، زندگی نیست.

هرچی از این رابطه دلتا گرفتم، ریشه نداشتیم عزیزم. ریشه نداشتی. نمی‌تونستم بیارمت رو محور و بهت یاد بدم چجوری خودت رو، ریشه‌ت رو به چیزی بند کنی. ریشه نداشتی. منفی بودی و هربار تو قدرِ مطلق گذاشتمت، منفی دراومدی. درخت نمی‌تونه به پرستو، تعلق و اصالت رو یاد بده.

چه‌خطایی از کلماتم سر زده که این‌جا از چشمونتون افتاده و نور دیدگانتون رو محروم کردین از این تاریک‌خونه و بیشه‌ی زخم‌خورده ؟💘

چطور غمتونو کلمه میکنید؟ غم من اونقدر بزرگه که تو کلمه ها هم جا نمیشه #خنیا ` غم کلمه نمیشه خنیا، نه، نمیشه. هرگاه تونستی خون رو از کلامی جاری کنی بر زمین، غم رو هم می‌تونی تو قفس کلمه‌ها بکشونی. امّا آدم باید یه‌طوری زنده بمونه، مگه‌نه؟ باید زنده بمونه. باید یکم از غصّه‌هاش رو کم کنه تا که بغض‌ها ترکی بردارن و نفسش بالا بیاد. باید آدم یه‌طوری نفس بکش از میون این اجتماعِ غصّه‌ها.

چقدر خرف دارم باهات.. با یه آدمی که زیاد حرف بزنه... ولی حیف که اینجا محدوده ۵۰۰ تا از حروف. من میلیون‌ها کلمه حرف دارم... ` من‌هم چقدر گوشِ شنفتن دارم. چرا راهِ دوری بریم آفتاب‌مهتاب؟ بیا همین‌جا، یه فلاکس چایی هم بیار. @ImRossy

چقدر قشنگ جواب پیام‌های ناشناس رو میدی توانایی این‌ رو دارم ساعت‌ها صحبت کنی و بهت گوش بدم:) ` قلبم قیلی‌ویلی رفت، ببوسم این محبتِ کلامِ شما رو یا که بذارمش روی تاجِ موهام؟💘

میشه موهات رو ببینم رزی :( ` 💘

شاید.