مثلا بچشو نبرد چون خیلی ذُرَت پرت میکرد.

بچه ها یه انیمیشن خارجی راجب یک سری حشراتی که توی کشتی نوح بودن و توش کودک(حشره) ربایی داشت بود من بچگیم میدیدم. کسی اسمشو میدونه؟

یا بسم الله

حمید گودرزی ناموفق ترین مرد سینمای ایران در توانایی نگهداری از روابطش با زنهاست. و البته تنها کسی که همیشه همزمان دوتا زن خوب به تورش میخوره و با موفقیت جفتشونو از دست میده. بلاتکلیف.

خیلی قشنگ بود. بالای هزار بار دیدمش.

نسترن، ای عشق من! بگو تورو بخدا این اداها چی‌چیه؟

به کنکور، به بعدش، به اینکه سال دیگه باید دوباره همه اینارو بگذرونم و اونوقت چیکار کنم؟ چی میشه؟ اگه باز نشه چی؟ حال خوشی ندارم... انگار نمی‌تونم جلو برم و نمی‌تونم بایستم. گیج گیج شدم و فکر کنم زیادی دارم فکر می‌کنم. • اون جمله آخرت که درست بود. ببین عزیز من ما نمیتونیم کلا کاریش کنیم. بهترین واکنش به زندگی "هرچه پیش آید خوش آیده" حالا در عین اینکه تلاشتم میکنی، در حد خودت و روان و توان جسمیت. هیچی نمیشه. در بدترین حالت یه راه دیگه پیدا میکنی. دنیا اونقدر بزرگ هست که برای تو کلی جا داشته باشه. و... اگه اینقدر برات آزار دهندست که خب واقعا هم حق داری، پس چرا میخوای دوباره کنکور بدی؟ نمیدونم ولی سلامتی روحی و روانی آدم تو این یک سال خیلی به فنا میره... فشار زیادی داره. تو یه آدمی نه ماشین موفقیت... متوجهی؟ مجبور نیستی... البته اگه بشه اسمشو موفقیت گذاشت. این فقط یه آزمون ورودی ناعادلانه‌ست. همه چیز نیست. تضمین خوشبختی یا بدبختی نیست. شروع یه راهه که معلوم نیست تهش چیه. در نهایت ما باید کاری کنیم که برای زندگیمون خوب باشه... کی تعیین میکنه کدوم کار برای ما خوب جواب میده؟ حستو میفهمم جدا ولی باور کن خودمونم میدونم این نه تنها راهه نه تضمین گره و نه مشخصه برای ما درسته یا نه.

https://youtu.be/xaFLgan7UyE?si=HiZGqg9lK28z8yeH نکات امنیتی ساده ولی مفید که بهتر است شما هم ببینید.

من یک سال درس خوندم. یک سال یاد گرفتم و نکته و مطلب یاد گرفتم. هزار تا موسسه و مشاور ازمون و مطلب و جزوه تالیف کردن. اینهمه مطلب تو کتاب بود. اینهمه مطلب خوب برای یادگیری و سنجیده شدن... بعد چرا انقدر یه چیزو توی ده تا سوال قاطی کرده بودید؟ یه موردو بلد نبودم خدا میدونه چند تا سوال از دست دادم. مگه قراره شیمیدان یا فیزیکدان بود یا کل کتابارو جمع کرد و بعد با هم ترکیب کرد؟ چرا باید اینکارو کرد؟ چرا نباید فقط مباحثی که رشته مربوط بهشو میخوایمو بزنیم و بخونیم؟ چرا باید وقتی من یه مبحثیو با چیزای مربوطش خیلی خوب خوندم باید یه گوه دیگه رو از یه جای نامربوط قاطیش کنی؟ چرا ادبیات بیانیت باید اونقدر افتضاح و شک برانگیز و نزدیک به کلمات حساس و کلیدی باشه؟

هیوا دیگه لا اعصاب

ما فکر میکنیم یه نفر معروفه حق داریم راجبش هرچیزی بگیم و هر شایعه و حرفی پشت سرش راه بندازیم. ولله که گناهه.