توی نقد خودنوشته، دکتر می‌فرماید: اگر آدمی نه پیغام غیب را باور کرد و نه الهام دل را، نه عشق قرارش بخشید و نه هنر نگاهش داشت، و او ماند و «آنچه پیدا هست»، باید یا شراب فراموشیش بخشد یا انتحار خلاصیش دهد؛ که تنها موهبتی که می‌تواند آدمی را با «همه‌اش همین!» اشباع کند و در این دور باطل «تولید برای مصرف و مصرف برای تولید» و «آسایش فدای تأمین وسایل آسایش» خوشبخت سازد، حماقت است. و دریغا که حماقت هم موهبتی است خدادادی؛ زیرا آدمی می‌تواند خود را بکشد، اما نمی‌تواند تصمیم بگیرد که نفهمد.

من رشتم ریاضیه؛ یاد گرفتم هروقت مشکلم حل نشد دو برابرش کنم که شاید به یه جواب رسیدم.

شاید درستشم همینی بود که من میخواستم... کی میدونه؟

یه وقتایی پی میبرم که عقل نداری دختر

ولی راحتم نیستی

واقعا پناه بر خدا از دست تو

داری با ارواح خبیثه صحبت میکنی ؟

با خودمم الان به من گفتی ارواح خبیثه؟

میگم همون روح خبیث بیاد تو خوابت

چه فرحبخش