چرا یه اتفاق کوچیک با تلفات کم‌تر ده‌برابر بیشتر از یه فاجعه‌ی بزرگ دیده میشه؟ چرا بعضی از غصه‌ها خارج از کادر قرار می‌گیرن و اسم‌شون حاشیه میشه؟ جهان واقعاً به حقوق بشر اهمیت میده یا فقط اون بخش رسانه‌ایش‌ مهمه؟ انسان‌ها واقعاً به رنج انسان‌ها اهمیت میدن یا بیشتر روی روایت‌هایی که می‌تونن باهاشون مخاطب جذب کنن مانور میدن؟ چرا دنیا منصف نیست؟

یک تریبون می‌خواهم آزاد. که راهش از دادستانی و اوین و محاربه با امام‌زمان و اعدام و آویزان‌شدن از موهای سر در جهنم نگذرد.