اوه... اوه😂😂نوش جان، به قول دبیر ادبیات گوارای وجودتون.. -آدونا

هعی..-پری

یه کتاب خوندم ، چندسال پیش، اینقدر اغراق آمیز بود، به زور خوندمش، نمی دونم یارو یهو با یه نگاه نصف شد، بعد زندانی ها سه سال بی آب و غذا زنده موندن و چشم طرف کور شد و وای... چه خبره اغراق و مبالغه آخه -آدونا

وااااااای😂 با یه نگاه نصف شددد😂😂 -پری

از دلایلی که در دوره امتحانات نباید سراغ کتاب و گوشی بریم: -پری

البته دقیق یادم نیست چون خیلی سال پیش خوندم ولی در همین حد اغراق آمیز بود -آدونا

دقیقا، مخصوصا کتاب -آدونا

رو مخه-پری

دوستان هیچوقت به یه دوست نابغه اجازه ندید توی اتاقتون بمونه...

...

ان دو به دنبال راهی بودند برای انتقام این حس به اندازه ای قدرتمند بود که مغز ان ها کنترل بدن را تمام و کمال به این حس سپرده بود اما انها باید کاری میکردند که هیچکس متوجه نمیشد بدترین کار در خفا ترین حالت به گونه ای که حتی دیوار گوش دار هم متوجه ان نشود... یاداوری خاطرات زجر اور بیست سال پیش به این قدرتمند شدن این حس می افزود به گونه از که چشمانشان کور و گوشهایشان کر شده بود فلوریا

گفتم یهویی هرچی رسید به ذهنم بنویسم😂 فلوریا