اشکال نداره. این بار هم گریه رو از پشت پلک‌هام قورت میدم‌.

-

زیرِ بیدی بودیم. برگی از شاخهٔ بالای سرم چیدم، گفتم: چشم را باز کنید، آیتی بهتر از این می‌خواهید؟

ما این‌جا از رشته‌های افکارمون رویا می‌بافیم. تو هم رویا بباف؛ طنابِ دار کُشنده‌ست.

می‌نویسم،کلمه هارو پشت سر هم می‌نویسم.تار می‌بینم.کلمه‌های بعدی رو اشکام می‌نویسن.تار می‌بینم.می‌نویسم.کلمه ها دونه دونه میریزن.کاغذم پر از کلمه‌ست.اما هیچ‌کدوم نوشته نشدن.

- تغییر کن. عوض شو. ادامه نده. راهت اشتباهه. تغییر کن. رها کن. افکار چرندتو جا بذار. چرا تغییر نمی‌کنی؟

اشک‌هامو قورت دادم، چند کیلو چاق‌تر شدم.

زندگی جا گذاشته منو.

یه استاد کافیه برای عوض‌شدن کامل مسیر زندگیت.

بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به می‌خانه که از پای خُمت یک‌سر به حوض کوثر اندازیم. - بیستم مهرماه، بزرگداشت حافظ بزرگ.

دقیقاً زمانی که نوبت من می‌شه، نمی‌شه.