دلش چنین میخواست. اما کو جرأت؟
این آدمیزاد، دست کم دو گونه زندگانی میکند. یکی آنکه هست و دیگری آنکه میخواهد.
هدایت شده از ازآنشبیکهبرنگشتی؛
«مرا ببوس، برای آخرین باری که اولین شود. برای آرزویی که همچون آوارِ خاطرهای تکرارنشدنی، هرشب را در آغوش خستهام بخفتد.»