یچیز جالبی که فهمیدم اینه که من آدم رکیم. ینی نمیدونستم آدم رکیم و فکر میکردم همه مثل من چیزی که واقعا تو ذهنشونه رو میگن ولی خب اینطور نیست. این میزان رک بودنم قبلا خیلی بیشتر بود ولی خب الان کمتر شده چون میخوام آدما رو حداقل تا زمانی که احتمالا بهشون نیاز دارم کنار خودم نگه دارم. اما با این حال خیلیا بخاطر حرفام ناراحت شدن و من اینجوریم که ودف بچ؟ دوست داری دروغ های شیرین بشنوی؟

تا وقتی حقیقت هر چند تلخ هست چرا آدم باید خودشو با دروغ گول بزنه؟

حقیقتا ترجیح میدم از شوک یه خبر واقعی سکته کنم تا یه عمر با یه رویای شیرین زندگی کنم

Day 11: 🌝 راجع به خواهر برادرات حرف بزن من فقط به برادر کوچیکتر از خودم دارم. رو اعصابه ، خیلی حرف میزنه ، برای ما دو متر زبون داره برای بقیه موشه ، سفیده ، لپ داره ، مژه هاش بلندن ، لباش خوش رنگن ، خجالتیه ، اخلاقش شبیه بابامه ، هموفوبیک نیست (قربونش بشم) و اینکه خیلی داره شبیه خودم میشه. از نظر رفتاری. و فکر کردن به اینکه یه نفر مثل من با خودم رفتار کنه وحشتناکه ، وحشتناک! ولی دوسش دارم. وقتی صدام میکنه سعی میکنن آروم و مهربون جوابشو بدم. آخه میدونین؟ بچه تر بود خیلی بد باهاش رفتار میکردم ، طوری که الان یادم میاد دلم بدجور میسوزه براش😗💔

اگه ذهنم به اندازه سرعت سناریو ساختنش توانایی داشت الان تو ناسا کار میکردم

آدم بودن خیلی سخته

ولی اون ویبره ای که هر روز صبح باهاش بیدار میشم کل روزمو زهر مار میکنه

و همچنان برش نمیدارم چون بدون اون بیدار نمیشم

لقب گذاشتن برای آدما از کارای هیجان انگیز برای منه البته لقبای خوب. اینطور نیست که با اون لقبا صداشون بزنم ، فقط بهشون میگم و تو ذهنم اونطور تجسمشون میکنم.

هر از گاهی به آدمای اطرافتون ویژگی های خوبشون رو یاد آوری کنین باعث میشین پروانه ها تو دلش پشتک بزنن✨🙂

یه عالمه کار دارم ولی در برابر انجام دادنشون مقاومت میکنم