ظلم درطول تاریخ طی هیچ شرایطی پایدار نمانده. آسیب زده، تلخی به بار آورده، زخمی کرده اما نمانده، رفته؛ و کاش تمام آن‌هایی که رفتار ظالمانه‌ی‌شان، تاریخ را اندوهبار می کند، به این نکته پی ببرند. هرچند که صد افسوس آن‌ها هم مثل همه‌ی ظالمان در طول تاریخ حتی برای لحظه‌ای تصور نمی‌کنند که رفتاری ظالمانه داشته اند. قدرت و ثروت برای اغلب آن‌ها یک ایدئولوژی قلابی می سازد که نتیجه‌اش توجیه هر نوع رفتار غیرانسانی در جهت پاسداشت از آن ایدئولوژی خون‌بار است. "نوشابه‌ی زرد"

خب سفر به کانادا خوش گذشت، بریم کتاب بعدی

تو هم برو سمت سبزه‌میدون. یه چایی‌نبات از این دست‌فروش‌ها بگیر، قدم بزن و بخور! به یاد من...

صفحه‌ی آخر یه جوری احساساتی شدم که انگار ۵ ساله از ایران رفتم پشتمم نگاه نکردم، الانم دارم تو غم غربت می‌سوزم

می‌خوام ادبیاتو بخورم

چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی پیله ات را بگشا تو به اندازه پروانه شدن زیبایی سهراب سپهری