قبلا، طبق تقویم یزدگردی (دوران ساسانیان) و تقویم اَوِستایی نو، هر ماه ۳۰ روز بوده و به آخر هر سال ۵ روز اضافه می‌شده. روز ها هم به جای اعداد با اسم مخصوصی که برای هر روز از ماه گذاشته بودن شمرده می‌شده بعد تو هرروزی که اسمش با اسم ماه یکی بوده جشن می‌گرفتن. مثلا به پنجم هر ماه می‌گفتن سپندارمذ و پنجم ماه سپندارمذ مصادف با ۲۹ بهمن ماه، روز سپندارمذ بوده که توش جشن سپندارمذگانو می‌گرفتن.

حالا جشن سپندارمذگان چجور جشنیه؟ تو این روز ایرانیان باستان و زرتشتیان، عشق به زن، زمین و زایندگی رو به جا می‌آوردن. مردان به زنان هدیه می‌دادن و عملا زنان تو این روز فرمانروایی می‌کردن. این روز، روز گرامیداشت عشق و اَمِشاسپَند سپندارمذ هم بوده.

امشاسپند به ایزدان زرتشتی می‌گفتن که دارای صفات پاک خداوند بودن و اسم خیلی از اون‌ها اسم ماه های ماست. یکی از اون‌ها همین سپندارمذه که ایزدبانوی زمین و باروریه و اسم اسفند ماه برگرفته از همونه.

اردیبهشت برگرفته از اَشَ وَهیشتَ، ایزدبانوی راستی و پاکی و آتشه. خرداد برگرفته از هَئوروَتات، ایزدبانوی کمال و پارساییه. مرداد برگرفته از اَمِرِتات، ایزدبانوی جاودانگی و زنانگیه. شهریور برگرفته از خَشَتَرَه وَیریَه، ایزد جنگ و پادشاهی و فلزاته. بهمن برگرفته از وُهومَن، ایزد خرد و پاکی و جانورانه.

دیگه شب‌تون بخیر خوشگلای فضایی من

این روزها با کسی بحث نکنید هر کسی، هر آنچه باید می‌دید، دید و هر آنچه باید می‌فهمید، فهمید هر کس هم نفهمید سودش در نفهمیدن بود.

ای‌کاش اینو بفهمم