بعد یهو مغزم میگه "دیگه نیست" ، "الان تنهایی" ، "اون زیر خاک‌ِ" . بعد همه‌چی رو می‌بندم «بخونم که چی، پروژه رو ادامه بدم که کی ببینه» .

بابا، می‌دونم الان اون بالا نشستی و ازم متنفر شدی. می‌دونم داری داد می‌زنی که "خودتو جمع کن ببینم، من اینجا دارم نگاهت می‌کنم، من بزرگت کردم ولی اینجوری؟" می‌دونم بابا، ولی تموم شدم. از درون پوچ‌م. تهی شدم. انگار که دیگه هیچ‌چیز و هیچ‌کس و هیچ‌پروژه و هدفی برام مهم نباشه.

بابا، روحم مرده. جسمم داره التماس می‌کنه برای زندگی. مغزم دست از سرم برنمیداره.

منم مردم بابا. همون‌روز مردم.

𝖶︎𝖾 𝗐𝖾𝗋𝖾 𝗍𝗈𝗑︎𝗂𝖼︎ 𝗍𝗂𝗅︎𝗅︎ 𝗍𝗁︎𝖾 𝖾𝗇︎𝖽, 𝖾𝗇︎𝖽, 𝖾𝗇︎𝖽.

کاش بمیرم چقدر زندگی سخته

میرم موهامو اینجوری بزن-

یادش بخیر. هروقت می‌خواستم کوتاه کنم می‌گفتی اینا عمر منن دلت میاد؟