من نه رمانتیک‌هایی را که این‌روز‌ها این تفاهم را پیروزی مطلق ایران می‌نامند قبول دارم و نه این‌ ساده‌انگارانی که به‌کل مذاکره را نفی می‌کنند و معتقدند سیاست‌مداران جمهوری اسلامی ایران باید یک‌دست یک نظر را پی بگیرند، بلکه نه سیاه و نه سفید‌بودن از ضرورت‌های سیاست در عصر مدرن است.

⭕️گذار از سیاه و سفید؛ تأملی بر پیچیدگی سیاست مدرن و نقد ساده‌انگاری 🔻سیاست مدرن؛ عرصهٔ خاکستری و سیال 🔸سیاست در عصر مدرن، ذاتاً پیچیده، سیّال و خاکستری است. این ویژگی‌ها نه نشانهٔ ضعف، که از مقتضیات میدانِ عمل سیاسی است. «خاکستری‌بودن» را مزوّران سیاسی و قدرت‌های غربی به ابزاری برای فریب بدل کرده‌اند، اما برای کنشگر صادق، شناسایی و به‌کارگیریِ آگاهانهٔ همین وجه از سیاست، شرطِ کنش خردمندانه و بازدارندگی مؤثر است. نمونهٔ ملموس این پیچیدگی، فاصله‌گذاری حساب‌شدهٔ رهبران سیاسی برای مدیریت مسئولیت در قبال نتایج یک توافق است. ترامپ آگاهانه از «یادداشت تفاهم» (MOU) فاصله می‌گیرد تا در صورت شکست، بارِ تقصیر را بر دوش «جی.‌دی. ونس» بگذارد. پیچیدگی مضاعف در سیاست شیعی و فرهنگ ایرانی هدف از طرح این مباحث، نه فروکاستن جایگاه یک فقیه باتقوای شیعی به الگوهای ماکیاوللیستی، بلکه ترسیم واقع‌گرایانهٔ پیچیدگی‌های #امر_سیاسی در دوران مدرن است. در شرایطی که غایت، «شیعی‌کردن امر سیاسی» باشد، این پیچیدگی ابعاد عمیق‌تری می‌یابد؛ زیرا سیاست در بستر فرهنگ چندلایه، متکثر و دیرپای ایرانی، درهم‌تنیده شده و چندین برابر بغرنج‌تر می‌شود. 🔻نقد دو نگاه ساده‌انگار: پیروزی‌انگاری و نفی مطلق مذاکره امروز فهم این تحولات نیازمند پرهیز از دو نگاه افراطی است: از یک سو، رمانتیک‌هایی را نمی‌پذیرم که تفاهم اخیر را «پیروزی مطلق ایران» قلمداد می‌کنند؛ از سوی دیگر، ساده‌انگارانی را نیز قبول ندارم که به‌کلّی مذاکره را نفی کرده و انتظار دارند سیاست‌مداران جمهوری اسلامی همواره یک‌دست و با یک نظر واحد پیش بروند. 🔻حجیت رهبری در دل پیچیدگی؛ پرهیز از تفسیرهای تقلیل‌گرا تأکید بر این پیچیدگی‌ها به معنای نادیده گرفتن جدیت نظرات رهبری یا ساقط شدن حجیت ایشان نیست. بلکه هشداری است در برابر تفاسیر تقلیل‌گرا، تک‌بعدی و ساده‌انگارانه‌ای که با حذف لایه‌های پنهان سیاست، تصویری غیرواقعی از میدان پرحادثهٔ سیاست ترسیم می‌کنند. پرهیز از ساده‌انگاری، نه تضعیف جایگاه، که صیانت از فهم واقع‌بینانه از آن است. 🆔@world_order

حالا ساده‌انگارها با استناد به بیانات رهبری و با تفسیری البته ساده‌انگارانه و رویکردی جناحی، به شخصیت‌های فراجناحی نظام اسلامی حمله می‌کنند و با عبور از تمام طرفداران مذاکره، آن‌ها را مقابل رهبری قرار می‌دهند و رهبری را مصادره به‌مطلوب می‌کنند.

🔹مهدی جامی: به نظر من بیانیه متوازنی است. شیطنت رسانه های اپوز به جای خود، کج بینی برخی از تحلیلگران هم به کنار که این بیانیه را ناشی از مسئولیت ناپذیری رهبر می فهمند. بیانیه به سادگی دارد به دشمن می گوید راه برگشت برای ما باز است و بسته به پایبندی تو به تفاهم است. دست دولت را هم باز می گذارد برای پیش بردن سیاست پراگماتیستی اش. و عواطف مخالفان را هم مهار می کند که می گویند چرا باید با دشمنی که رهبر ما را ترور کرده سازش کرد. توافق ضمنی رهبر کاملا حسابشده است. هم برای خارج هم برای داخل. و این توافق از جانب کسی که پدر و خانواده اش را دشمن ترور کرده اهمیت فوق العاده ای دارد و جای بهانه برای مخالفت های جناحی هم نمی گذارد. فضا را آرام می کند و راه را برای مذاکرات پیش رو به صورت مشروط باز می گذارد. https://x.com/i/status/2067684455452418230 🆔@world_order

تفاهم‌نامه‌ای که نه به دار است و نه به بار، آن هم با دشمن وحشی که به هیچ تعهد بین‌المللی پایبند نیست، نباید هم چک سفید امضاء دریافت کند. این بدیهی‌ترین موضع‌گیری از سوی رهبری است. آنکه تصور می‌کرد رهبری باید بیانیه تایید بی‌چون و چرا در تایید تفاهم‌نامه با دشمنی که فقط ۱۶۸ کودک و معلم را در یک مدرسه به شهادت رساند، را صادر کند به کل از ماجرا پرت است. ⏪ هر دو حزب آمریکا و تمام فعالان سیاسی آن کشور به خط شده‌اند تا با فاجعه‌باز نامیدن تفاهم‌نامه، عرصه را برای چانه‌زنی‌ بهتر و گرفتن امتیاز حداکثری از ایران فراهم کنند، اما فعال سیاسی ما انتظار دارد کل نظام پشت یک ورق تفاهم‌نامه درآمده و فریاد هلهله و شادی سر دهد. #خرمگس 🇮🇷@world_order

حالا ساده‌انگارها با نسبت خمینی جوان دادن به سیدمجتبی خامنه‌ای، به‌طور ضمنی و بعضاً علنی، خامنه‌ای شهید را اهل وفاق می‌نامند. انگار نه انگار که در سیاست، مهم‌تر از اصول، مواجهه با «موقعیت‌های سیاسی» مختلف است. و موقعیت سیاسی سیدمجتبی غیر از موقعیت سیاسی سیدعلی است. این عمل سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای موجود، نشان داد جنگ با آمریکا اکنون در قالب مذاکره به‌جلو می‌رود و گویای نوعی «تقسیم کار» در بین سیاسیون صادق است، با ملاحظات داخلی و خارجی. به قول فلانی، آن‌که قبل از نشستن سر میز، نقش هرکس را دقیق تعیین کند، نیمی از مذاکره را پیشاپیش برده است. العاقل یکفیه الاشارة.

⭕️رسوایی تاریخی کاخ‌سفید؛ چه‌کسی مسئول این افتضاح است؟ /  باج ۳۰۰ میلیارد دلاری ترامپ برای بازگشت به وضعیت پیش از جنگ با ایران / American Enterprise Institute 🔴شکست تاریخی واشنگتن 🔴با تسلیم آشکار دونالد ترامپ در برابر تهران، جنگ پرهزینه با ایران رسماً به پایان رسیده است؛ پایانی ذلت‌بار که بازتاب‌دهنده یک شکست تاریخی و ژئوپلیتیک با ابعاد بی‌سابقه برای ایالات متحده است. ترامپ پس از سه ماه تعلل و انتظار بیهوده برای فروپاشی کامل اقتصاد ایران، سرانجام در برابر مواضع تهران عقب‌نشینی کرد. مفاد این توافق نشان می‌دهد واشنگتن پذیرفته محاصره بنادر را پایان دهد، نیروهای نظامی خود را از مجاورت خاک جمهوری اسلامی عقب بکشد و مبلغ ۳۰۰ میلیارد دلار به عنوان غرامت پرداخت کند، در حالی که هیچ غرامتی به کشورهای مورد حمله ایران تعلق نمی‌گیرد. 🔴تمامی تحریم‌های یک‌جانبه و بین‌المللی لغو شده و دارایی‌های مسدودشده ایران آزاد می‌شوند. در مقابل این امتیازات کلان، واشنگتن متعهد شده نیروهای خود را در منطقه تقویت نکند، در حالی که تهران تنها اجازه تردد تجاری بدون هزینه را به مدت ۶۰ روز صادر کرده و صرفاً وعده‌ای تکراری مبنی بر عدم تلاش برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای داده است. این معامله بیش از آنکه ایران را محدود کند، دست و پای آمریکا را بسته است. 🔴تثبیت قدرت سپاه 🔴مسئله محوری مربوط به راستی‌آزمایی و اجرای تعهدات هسته‌ای ایران به مذاکرات آینده موکول شده و متن توافق به صراحت حفظ وضعیت موجود برنامه هسته‌ای ایران را تایید می‌کند. این توافق فاجعه‌بار نه‌تنها مانع جاه‌طلبی‌های تهران نمی‌شود، بلکه مسیر دسترسی آن به تسلیحات اتمی را هموارتر می‌سازد. این جنگ بی‌پروا، سپاه پاسداران را به عنوان اصلی‌ترین مدافع ایران مجهز به سلاح هسته‌ای، به طور کامل در راس هرم قدرت تثبیت کرده و با تزریق نقدینگی کلان و رفع تحریم‌ها، شریان اقتصادی حیاتی جدیدی به آن‌ها بخشیده است. 🔴مسئولیت اصلی این رسوایی تاریخی مستقیماً متوجه رئیس‌جمهور ایالات متحده است؛ کسی که بی‌پروا وارد یک درگیری نظامی شد، مفاد آن را کاملاً نامتوازن تعریف کرد، کابینه‌ای از افراد بله‌قربان‌گو را به جای مشاوران امین برگزید، متحدان کلیدی بین‌المللی را به عقب راند و از مذاکره‌کنندگانی بی‌تجربه، غیرمتخصص و تاییدنشده توسط سنا استفاده کرد تا کشور را به این توافق خسارت‌بار متعهد سازد. 🔴سقوط معماران جنگ 🔴علاوه بر رئیس‌جمهور، سه مقام ارشد که عملکرد ویرانگرشان ضربه‌ای مهلک به ساختار نظامی و دیپلماتیک آمریکا وارد کرده، باید فوراً برکنار شوند. پیت هگست، وزیر دفاع، به عنوان مشوق اصلی جنگ، در پیش‌بینی انسداد تنگه هرمز ناکام ماند و با تایید طرح‌های نظامی غلط، تسلیحات کمیاب و آمادگی ارتش را که بازسازی آن سال‌ها زمان می‌برد، نابود ساخت. 🔴مارک روبیو، وزیر امور خارجه، در جلب حمایت‌های بین‌المللی و کنگره شکست خورد و توافقی را پذیرفت که در آن لغو محاصره آمریکا پیش از هرگونه تعهد متقابل از سوی ایران اجرا می‌شود؛ سندی که حتی متن تاییدشده دو زبانه ندارد. در نهایت، مشاور امنیت ملی در هماهنگی ابزارهای حکومتی ناتوان بود و عملیات‌هایی را هدایت کرد که فاقد هرگونه استراتژی موفق بودند. این ناکامی‌های ساختاری، مسئولان اصلی این فاجعه را به نمادهای سقوط بازدارندگی بین‌المللی ایالات متحده تبدیل کرده است. 🆔@world_order

فایننشال‌تایمز: ایرانی‌ها می‌گویند تا موضوع لبنان حل نشود به سوئیس نخواهند رفت/ مذاکرات فعلا برای دوشنبه برنامه‌ریزی شده است 🟠 به گفته سه منبع آگاه، مذاکرات ایران و آمریکا که قرار بود در سوئیس برگزار شود، به دلیل موج حملات هوایی مرگبار اسرائیل به جنوب لبنان به تعویق افتاده است. 🟠 این منابع اعلام کردند که ایران به دلیل این حملات، هیأتی را برای مذاکرات هسته‌ای به سوئیس اعزام نکرده است. 🟠‌یک دیپلمات آگاه از این موضوع گفت: «ایرانی‌ها خواهان تضمین شده‌اند که درگیری‌ها در لبنان مطابق آنچه در توافق امضا شده آمده است، پایان یابد و میانجی‌ها در حال تلاش برای حل این مسئله هستند.» 🟠 حملات هوایی اسرائیل که از شب گذشته تا صبح جمعه ادامه یافت، بیش از ۱۰ روستا در جنوب لبنان را هدف قرار داد و بنا بر اعلام وزارت بهداشت لبنان، دست‌کم ۱۸ نفر کشته و ۳۳ نفر زخمی شدند. 🟠 یک منبع دیگر آگاه از مذاکرات گفت: «موضع ایران این است که "بدون لبنان، توافقی در کار نخواهد بود".» 🟠 او افزود تهران معتقد است که در شرایط فعلی دست برتر را دارد و می‌تواند درباره جنگ اسرائیل در لبنان، امتیازاتی از واشنگتن بگیرد. 🟠 به گفته نخستین دیپلمات، پیام ایران این بوده است:‌ «ما حزب‌الله را مهار کردیم، اما آمریکا نتوانسته اسرائیل را مهار کند. تا زمانی که این اتفاق نیفتد، ما به مذاکرات بازنخواهیم گشت.» 🟠 دو نفر از این منابع گفته‌اند که مذاکرات به‌طور موقت برای روز دوشنبه برنامه‌ریزی شده، اما برگزاری آن به وضعیت لبنان بستگی دارد. منبع سومی نیز گفته هنوز مشخص نیست این تعویق تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. 🟠 مقام‌های ایرانی و رسانه‌های رسمی تاکنون درباره لغو مذاکرات سوئیس اظهار نظری نکرده‌اند. با این حال، شبکه لبنانی «المیادین» به نقل از یک مقام ایرانی که نامش فاش نشده، گزارش داده است که حملات اخیر اسرائیل به جنوب لبنان باعث شده تیم مذاکره‌کننده ایران سفر خود را «به تعویق بیندازد». 🟠 کاخ سفید نیز اعلام کرد که برنامه مذاکرات فنی هنوز نهایی نشده و معاون رئیس‌جمهور عازم سوئیس نخواهد شد. با این حال، واشنگتن تأکید کرده که هیأت آمریکایی «در نخستین فرصت آماده عزیمت است.» 🇮🇷@world_order

💠 پایان نئولیبرالیسم 🔹 فضیلت‌هایی که این مکتب ستایش می‌کرد؛ یعنی جهان‌وطنی و رقابت در نهایت به مایه فروپاشی‌اش تبدیل شدند. 👤 برانکو میلانوویچ (اقتصاددان) | ژوئن ۲۰۲۶، مجلۀ فارن پالیسی 🔸 اگر کسی بخواهد جهانی‌سازی نئولیبرال را در طول دوره ۴۰ ساله‌ای که از اوایل دهه ۱۹۸۰ آغاز شد و تا حوالی سال ۲۰۲۰ ادامه داشت تعریف کند، می‌تواند بگوید که این جریان توسط دو ایده هدایت می‌شد: جهان‌وطنی و رقابت. همچنین می‌توان گفت که همین دو ویژگی، اکنون زمینه‌ساز نابودی نئولیبرالیسم شده‌اند. 🔸 نئولیبرالیسم تسلیم جریانی شد که خودش جایگزین آن شده بود: ترکیبی از موانع حفاظتی در برابر کالاها و انسان‌های خارجی و تلاش‌های بیهوده برای بازگشت به یک جهان سنتی‌تر در داخل کشور. درست مانند یک سوگ‌نامه یونانی، همان ویژگی‌هایی که موفقیت جهانی‌سازی نئولیبرال را برای دهه‌ها تضمین کرده بودند، در نهایت مایه نابودی ناگزیر آن شدند. 🔺 متن کامل را از اینجا بخوانید. 🆔 @world_order

⭕️صورت‌بندی قصد عمل سیاسی آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای در پیام ۲۸ خرداد ▪️یک مداخله‌ی ساختاری و شفاف‌ساز برای بازتعریف رابطه مردم، دولت و رهبری الف) داخلی: ۱. انقلابیون (نیروی آرمان‌خواه/ پیشران) قصد: تأیید آرمان، الزام به ساختار · هم‌سویی گفتمانی و اقناع: جمله «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم» مستقیماً بدنه عقیدتی را مخاطب قرار می‌دهد. رهبری به آنان اطمینان می‌دهد که از نظر اصولی و آرمانی با آنها همراه است. این کار، یک «سوپاپ اطمینان» و مانع از سرخوردگی یا انشقاق می‌شود. · بازگرداندن به ساختار: همزمان، پیام این نیرو را از «کنش‌های منزه از ساختار» و نارضایتی خیابانی صِرف، به سمت «تصرف در ساختار» و «کنش ساختاری و عقلانی» هدایت می‌کند. پیام می‌گوید: رهبری، دیگر قربانی مصلحت‌سنجی نمی‌شود و شما نیز به جای خروج از مدار نهادها، در درون آن فعال شوید. · پایان سرخوردگی منفعلانه: این پیام رسماً به دوران «محروم‌سازی خیابان از حق نظارت» پایان می‌دهد و مردم انقلابی را از تماشاگران منفعل به «داوران فعال» تبدیل می‌کند. ۲. دولتمردان (رئیس‌جمهور، شورای عالی امنیت ملی، تیم مذاکره‌کننده) قصد: سپربلا، پاسخگوسازی و الزام اجرایی مستقیم (در اینجا رهبری با آنان نه به عنوان یک جریان فکری رقیب، بلکه به عنوان «مجری» و «مسئول مستقیم» برخورد می‌کند.) · تفکیک و توزیع مسئولیت (سپر بلا): رهبری با برجسته‌سازی «تعهد رئیس‌جمهور» و «قبول مسئولیت از طرف اعضا»، خود را از تبعات احتمالی این تصمیم مبرا می‌کند. پیام صریح است: «کارنامه این تفاهمنامه، معیار سنجش شما خواهد بود، نه رهبری». این یک نوآوری در حکمرانی است تا هزینه‌های سیاسی و حقوقی تصمیمات اجرایی، مستقیماً به تولیدکننده آن تصمیم برگردد. · الزام‌آوری عمومی: اعلام عمومی تعهد رئیس‌جمهور، آن را از یک توافق درون‌حاکمیتی به یک «میثاق ملی» با مردم تبدیل می‌کند و راه عقب‌نشینی یا تفسیر به رأی را می‌بندد. · مقیدسازی به خطوط قرمز: با تصریح به مفاد تعهد (پاسداشت حقوق ملت و جبهه‌ی مقاومت و ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی آمریکا)، دست آنها برای هرگونه عقب‌نشینی در مذاکرات ۶۰ روز آینده بسته می‌شود. پیام می‌گوید: شما بر اساس خواست خودتان جلو رفتید، حالا باید دقیقاً در همان چارچوب سختگیرانه پاسخگو باشید. ۳. غربگرایان (حامیان فکری و سیاسی توافق با غرب) قصد: مرزبندی ایدئولوژیک، خلع سلاح سیاسی، و تثبیت شکست رقابت درونی (در اینجا رهبری با جریان فکری حامی این مسیر برخورد می‌کند، نه مجری مستقیم) · اعلام پایان یک دوران: «دوران رقابت با جمهوری اسلامی در درون جمهوری اسلامی گذشته است.» این مهم‌ترین پیام به این جریان است. آنان نمی‌توانند با تکیه بر گفتمان و نظریه‌های غرب‌گرایانه، با کلیت نظام نزاع قدرت کنند. · بی‌اعتبار کردن روایت پیروزی: پیام با صراحت اعلام می‌کند که «بنده علی‌الاصول نظر دیگری داشتم». این یعنی هرگونه موفقیت احتمالی از این توافق، نه یک پیروزی گفتمانی برای غربگرایان، بلکه نتیجه یک «اجازه مشروط» از سوی رهبری و بر اساس «تعهد دولتمردان» است. این کار، دست آنها را برای مصادره سیاسی پیروزی‌های بعدی می‌بندد. · مدیریت غیرمستقیم: پیام نشان می‌دهد که نظام، منطق و مسیر آنان را به رسمیت نمی‌شناسد، اما با یک «بدل نبوغ‌آمیز» (شفاف‌سازی و نظارت عمومی) آن را مدیریت می‌کند تا هزینه آزمون و خطای آن را به کل نظام تحمیل نکنند. ۴. افکار عمومی (ملت ایران) قصد: «بعثت نظارت مردمی» و بازتولید سرمایه اجتماعی · گذار به شفافیت: مصلحت‌سنجی وحدت‌بخش پیشین را کنار می‌گذارد و مصلحت جدید را در «شفافیت و در میان گذاشتن اختلاف با مردم» تعریف می‌کند. · تشکیل «ما»ی نظارتی: جمله «از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط هستیم»، یک ائتلاف مستقیم و بی‌سابقه بین رهبری و ملت برای نظارت بر دولت تشکیل می‌دهد. مردم از تماشاگر به کارگزاران اصلی نظارت و «داور» تبدیل می‌شوند. ب) خارجی: ۵. دشمن (آمریکا و طرف مذاکره) قصد: «دیپلماسی اجبار» و ایجاد اهرم فشار برای تیم ایرانی · ارسال سیگنال صلابت: تصریح بر مخالفت اولیه رهبری، این پیام را به واشنگتن می‌دهد که ایران شیفته مذاکره نیست و با اکراه و بر اساس یک ضرورت موقت پای میز آمده است. این یعنی زیر میز زدن، آسان و محتمل است. · ایجاد برگ برنده: این جمله، یک برگ فشار برای تیم مذاکره‌کننده ایرانی می‌سازد: «اگر زیاده‌خواهی کنید، رهبری که از ابتدا مخالف بود، فوراً اجازه را باطل می‌کند.» · هشدار پیشدستانه: «مذاکرات... به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود»، پیشاپیش هرگونه تحلیلِ تسلیم‌شدن ایران را در رسانه‌های غربی و محافل سیاسی آمریکا منهدم می‌کند. #قصدگرایی #عمل_سیاسی 🆔@world_order

می‌توان از یک عمل سیاسی، چندین قصد را دنبال کرد.