۲. پاردایم تنفس میان دو جنگ: این پارادایم تخاصم بلندمدت میان ایران و ایالت متحده را مفروض گرفته است و معتقد است که از هر فرصتی برای تنفس و بهبود شرایط جهت فاز بعدی تقابل باید استفاده کرد. ویژگیهای این پاردایم عبارت اند از: ۲.۱. اگرچه این جریان قائل به تخاصم با آمریکاست، اما وضعیت کشور را عمدتا از لنز رابطه جنگ و صلح با آمریکا یا متحدین وی (نظیر اسرائیل) ارزیابی میکند و برای سایر قدرتهای بزرگ در عمل شان چندانی قائل نیست. ۲.۲. این جریان قائل به ارتقای روابط با پکن و مسکو است، اما معتقد است ابتدا باید تکلیف جنگ/صلح با آمریکا مشخص شود و سپس در امتداد آن و بشکل سری (و نه موازی) تکلیف روابط با کشورهای دیگر مشخص شود. ۲.۳. در حوزه هسته‌ای، این جریان معتقد است که ایران در تقابل با آمریکا/اسرائیل نیازی به تغییر وضعیت موجود و دکترین هسته‌ای ندارد، اما باید تلاش کند تا حد امکان در حوزه هسته‌ای امتیاز ندهد. ۲.۴. این پاردایم بنا را بر بی اعتمادی کامل به قولهای آمریکا و ترامپ گذاشته و نسبت به اثربخشی استفاده از شکافهای موجود در آمریکا پیرامون پرونده اسرائیل بی اعتماد است. ۲.۵. این جریان معتقد است که اگرچه ایران دارای توان سیاسی، اقتصادی و نظامی بسیار محدودتری نسبت با آمریکاست، اما دارای مزیتهای ژئوپولتیک منحصر به فردی است که در ترکیب با دکترین دفاع نامتقارن میتواند در برابر آمریکا بازدارندگی ایجاد کند. ۲.۶. در حوزه منطقه ای این پارادایم نسبت به کشورهای عربی خصوصا قطر، سعودی و امارات اعتماد کمی دارد اما معتقد است در صورت استفاده از اهرمهای سخت میتوان با آنها بشکلی مجزا از ایالات متحده و اسرائیل به توافق پایدار رسید و از منافع روابط با آنها در بلندمدت بهره‌مند گردید یا از لابی آنها در واشنگتن جهت تحقق اهداف در حد ضرورت استفاده کرد. ۳. پاردایم تقابل دو نظم: این جریان همه تحولات اخیر را از منظر کل گرا و نظم محور، رقابت قدرتهای بزرگ جهت تثبیت نظم جهانی مد نظر خود و رقابت استراتژیک ایران و اسرائیل جهت تثبیت نظم منطقه ای حول هژمونی خود ارزیابی میکند. این پاردایم به نکات زیر معتقد است: ۳.۱. تقابل ایران و ایالات متحده و رژیم اسرائیل، بیش از آنکه ناشی از یک تضاد ایدئولوژیک قابل حل باشد، ناشی از یک جبر ژئوپولتیک و در عین حال تاریخی (در امتداد رفتار بریتانیا/طبقه حاکم آتلانتیک) در تضعیف یکپارچگی ارضی ایران است که با تشدید رقابت قدرتهای بزرگ شدت یافته است. ۳.۲. بر خلاف جریانهای پیشین، این پاردایم معتقد است که به دلیل رقابت نظمهای «مبتنی بر قواعد» و جهان چند قطبی و رقابت و گسترش کوریدورها و ائتلافها، فرصتهای بالقوه و بینظیری در برابر تهران جهت ارتقای روابط با مسکو و پکن، خصوصا پکن وجود دارد که تهران در بالفعل کردن آنها بشدت کوتاهی کرده است. ۳.۳. در حل و فصل منازعه اخیر، این پارادایم بر خلاف پارادایمهای فوق معتقد است که تثبیت شرایط کشور از تثبیت یک «نظم» پیرامون تهران میگذرد که این تثبیت خود نیازمند نسبت یابی میان نظم مد نظر تهران با نظمهای مد نظر پکن و مسکو (خصوصا پکن) و البته واشنگتن است. ایران باید تلاش کند تا حد امکان ار فرصتهای نظمهای نوظهور استفاده و در عین حال نسبت خود را با نظم مبتنی بر قواعد بشکلی تعریف کند که آسیبهای اقتصادی و امنیتی حداقل شود. لذا تثبیت نظم پسا جنگ نیازمند تعاملی موازی با چین و روسیه به موازات مذاکرات با آمریکاست و ای بسا تعامل با چین از حیث زمانی و رتبه‌ای بر مذاکرات با آمریکا اولویت داشته باشد. ۳.۴. در حوزه هسته‌ای، این پارادایم با توجه به اینکه به نظم در حال گذار جهانی و افزایش سطح آنارشی در روابط بین الملل اهمیت بسیاری میدهد، قائل به تغییر دکترین هسته ای ایران است. با وجود این، این تغییر را نیازمند برخی مقدمات در حوزه اطلاعات/ضداطلاعات و یارگیری از میان قدرتهای اتمی صاحب حق رای وتو میداند. ۳.۵. در حوزه بازدارندگی متعارف، این جریان معتقد است که دریافت سلاحهای «تغییردهنده بازی» از قدرتهای بزرگ نیازمند گفتگوهای راهبردی و همسویی میان «استراتژی بزرگ» تهران با پکن و مسکو (البته به معنای تعمیق همسویی منافع مشترک ملی نه تعریف رابطه متروپل-قمر) است و دریافت سلاح راهبردی، نیازمند گفتگوی راهبردی و همسویی راهبردی است. ۳.۶. در حوزه منطقه ای این جریان به دلیل نگاه «نظم محور» و «کل گرا» نسبت به سایر جریانها حساسیت بسیار بیشتری نسبت به مهار اسراییل، حفظ بازدارندگی شبکه ای و عناصر محور مقاومت و دکترین «وحدت ساحات» دارد و مساله «ژئوپولتیک شیعه» و حفظ آن برایش موضوعیت بسیار زیادی دارد. 🆔@world_order

۳.۷. این پاردایم نظم و هژمونی را صرفا از لنز نظامی/رئالیستی ندیده و هژمونی را در معنای موسع گرامشینی آن (اقتصادی-سیاسی-نظامی-فرهنگی و ...) میبیند لذا به معادلات اقتصادی و سیاسی و وضعیت بازارهای مالی اهمیت بسیاری میدهد. لذا استفاده از اهرم قیمت نفت و تنگه هرمز به عنوان یک ابزار فشار بر قدرتهای جهانی را تئوریزه مینماید. ۳.۸. این جریان شکافهای بوجود آمده در حزب دموکرات و حزب جمهوریخواه پیرامون مساله اسراییل را واقعی دانسته و آنرا منبعث از شرایط در حال گذار جهانی و محدودیتهای امریکا در حمایت از یک «شریک پرخرج» در عصر رقابت با چین میداند. با وجود این، استفاده از این شکافها را منوط به یارگیری از قدرتهای بزرگ میداند چون ادامه یافتن اعتبار گزاره «شریک پرخرج» در گروی تاب آوری ایران و عناصر محور مقاومت با کمکهای نظامی و اطلاعاتی و اقتصادی قدرتهای بزرگ است. از طرف دیگر، این جریان نقش لابی اسراییل را در جهت دهی به سیاستهای آمریکا بسیار پررنگ ارزیابی میکند، چون اسرائیل را فراتر از یک کشور و مقدمه نظم Pax Judaica میداند و از همین رو، معتقد است که شاید بتوان با مذاکرات با جریانهای ترقیخواه در حزب دموکرات یا انزواگرا در حزب جمهوریخواه به یک کاهش تنش رسید، اما دریافت منفعت اقتصادی بلندمدت از امریکا با توجه به نفوذ لابی اسراییل عملا ناممکن است. ۳.۹. این جریان همانند جریان دوم به محدودیتهای ایران به عنوان یک قدرت منطقه ای اذعان دارد، اما معتقد است که در صورت داشتن طرح ایجابی برای نفوذ منطقه ای و یارگیری از قدرتهای بزرگ و استفاده از مزیتهای جغرافیایی، امکان ایجاد بازدارندگی در برابر آمریکا وجود دارد. ۳.۱۰. در مورد کشورهای عربی، این پارادایم بسته به اینکه این کشورها تا چه میزان در نظم آمریکایی-اسراییلی هضم شده‌اند، قائل به کاهش تنش با آنهاست و این کاهش تنش را منوط به کاهش نقش آفرینی آنها در نظم غربی میداند. لذا این جریان نسبت به امارات به دلیل عضویت در ائتلاف I2U2 و ارتباط وسیع با اسراییل بسیار بدبین است و هرگونه تنش زدایی بیجا با دول خلیج فارس را دارای تبعات سنگین برای ایران، ژئوپولتیک شیعه و بازدارندگی شبکه ای ایران میداند. همچنین هرگونه تنش زدایی باید با کمک و وساطت چین و روسیه و بر اساس ابتکارات از پیش آماده باشد، وگرنه در نهایت در جهت تثبیت نظم آمریکایی عمل خواهد کرد. ۳.۱۱. این جریان معتقد است که اهرم تنگه اگرچه در تعیین سرنوشت جنگ بسیار موثر عمل کرده است و در جنگهای آینده نیز شاید بتوان از آن استفاده کرد، اما باید در قالب یک «نظم جدید» به تدریج جا بیفتد و نباید در استفاده از آن افراط و براورد منافع اقتصادی آن اغراق کرد. البته این جریان معتقد است که ایران میتواند (میتوانست) جهت عبور کشتیها با هر کشور بشکلی مجزا وارد مذاکره شود. ۴. پارادایم «ایران ابرقدرت»: این جریان قویا معتقد است که ظرفیتهای درونی ایران جهت تقابل با ایالات متحده فی نفسه کافیست و ایران خصوصا پس از جنگ اخیر و با استفاده از مزیت تنگه هرمز میتواند به تمامی خواسته‌های خود در برابر دشمنان دست یابد. ۴.۱. این جریان اگرچه قائل به تغییر در نظم جهانی است، اما عملا در مورد توسعه روابط راهبردی با چین و روسیه موضع ایجابی محکمی ندارد و محور اقدامات خود را تقابل با ایالات متحده قرار داده است. ۴.۲. در حوزه هسته ای این جریان قائل به عدم کوچکترین انعطاف در برابر ایالات متحده است و از تغییر دکترین هسته ای نیز دفاع میکند. ۴.۳. در مورد تنگه هرمز، این جریان معتقد است که استفاده از تنگه به عنوان ابزاری بسیار کارامد جهت تنظیم رفتار کشورها قابل استفاده است و میتوان با این اهرم تمامی خواسته های ایران را محقق ساخت. ۴.۴. این جریان به محور مقاومت همانند دو جریان اخیر بسیار حساس است و از منظری ایدئولوژیک و امتگرا و ید واحد به عناصر محور مقاومت مینگرد. ۴.۵. این جریان برای محدودیتهای اقتصادی، سیاسی و نظامی ایران وزن کمی قائل است و معتقد است ظرفیتهای درونی ایران جهت تقابل با قدرتهای بزرگ تا حد خوبی کافیست و اگرچه به روابط خارجی با مسکو و پکن نگاه مثبتی دارد، اما آنرا در اولویت قرار نمیدهد. ۴.۶. این جریان در مورد روابط با کشورهای همسایه قائل به سیاست همسایگی است و فقط در صورتیکه اقدام آنها علیه منافع ملی ایران آشکار و محرز باشد، به افزایش سطح تنش با آنها رای میدهد، چون معتقد است ایران به قدر کافی قویست که بتواند خباثتهای همسایگان را هضم کند و به روی خود نیاورد. ۴.۷. این جریان درمورد شکاف میان ایالات متحده و اسرائیل و شکاف در احزاب دوگانه آمریکا پیرامون پرونده جنگ ایران و اسراییل بسیار بدبین است و تقریبا تمامی اخبار در این حوزه را جنگ زرگری و عملیات فریب ارزیابی میکند. https://x.com/i/status/2068058488459411517 🆔@world_order

‌چرا از چند سال پیش می‌نوشتم که نفت دیگر «سلاح جنگی» نیست؟ ‌دو هفته مانده به تفاهم، حتی بدون هرمز، میزان عرضه از تقاضا پیشی گرفته بود. ‌✍️ عبداله باباخانی ‌در شدیدترین بحران انرژی تاریخ صدساله صنعت نفت، شامل حدود ۴۰ روز تنش شدید نظامی و سپس نزدیک به ۸۰ روز اختلال و انسداد تقریباً کامل تنگه هرمز، میانگین قیمت نفت تنها به حدود ۹۷ دلار در هر بشکه رسید. ‌نکته عجیب‌تر این بود که در دو هفته نخست ماه مه، همزمان با انسداد تنگه و تنش‌های شبانه‌روزی، عرضه جهانی نفت از مسیرهای غیرهرمزی از سطح تقاضا فراتر رفت. به بیان دیگر، بازار توانست اثر حذف تنگه هرمز را تا حد زیادی خنثی کند و نقش این گذرگاه در تعیین قیمت‌ها به‌طور محسوسی کاهش یافت. ‌اکنون نیز با بازگشایی تنگه، بازار جهانی نفت با مازاد عرضه‌ای در حدود ۸ میلیون بشکه در روز نسبت به تقاضا مواجه است. برخلاف پیش‌بینی برخی کارشناسان نفتی که معتقد بودند حتی در صورت حصول تفاهم، قیمت نفت در ادامه سال در محدوده ۸۰ تا ۹۰ دلار باقی خواهد ماند، واقعیت‌های بازار نشان می‌دهد که به‌زودی باید انتظار نفت ۷۰ دلاری را داشت. ‌تحولات اخیر نشان می‌دهد که ساختار بازار نفت نسبت به دهه‌های گذشته دگرگون شده و وابستگی آن به شوک‌های ژئوپلیتیکی، حتی در یکی از حساس‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان، به‌مراتب کمتر از گذشته است. 🆔@world_order

دکتر پرویز امینی، استاد جامعه‌شناسی: 🔹برای اولین‌بار در ۲۰۰ سال اخیر آرزوی توانایی دفاع از ایران در برابر تهدید خارجی را محقق کردیم. 🔹در دوران عباس‌میرزا اراده دفاع داشتیم اما توانایی نداشتیم. 🔹پهلوی اول در شهریور ۱۳۲۰ حتی اراده ایستادن برابر شوروی و انگلستان را هم نداشت. 🔹در جنگ ۴۰روزه هم اراده و هم توانایی ایران برای دفاع دیده شد و عالیترین مقام رسمی و رهبران نظامی و سیاسی کشور برای تحقق دفاع، اولین کسانی هستند که جانفدا شدند. 🔹برخی بودند که می‌گفتند سیاست ایران ماجراجویی و جنگ‌طلبی است و معتقد بودند اگر جنگی شکل بگیرد نه مقام‌های عالی و نه خانواده‌شان، آسیب نخواهند دید. 🆔@world_order

📝 کتاب «گفتارهایی درباره نظریه‌های عدالت» منتشر شد ▪️علیرغم ارزش فوق‌العاده‌ی «عدالت» به طور اعم و ارزش خاص آن برای جمهوری اسلامی و مذهب تشیع که عدالت را برای خود یک رکن رکین می‌داند، همچنان با خلأهای مهمی در حوزه نظریه عدالت مواجه هستیم. ▪️گروه اندیشه خبرگزاری تسنیم طی سالهای اخیر تلاش کرد از طریق گفتگو با کارشناسان و صاحب‌نظران با دیدگاه‌های مختلف و بعضاْ متفاوت، به تشریح و تبیین دیدگاه‌ها و تئوری‌های مختلف درباره عدالت بپردازد. مقصود تسنیم از این تبیین‌ها، جانبداری از هیچ‌یک از این آرا نبوده است، بلکه تلاش شده است تا هرکدام از دیدگاه‌ها و مکاتب، توسط فردی که به آن دیدگاه نزدیکی بیشتری داشته و یا پژوهش ویژه‌ای راجع به آن صورت داده، مطرح شود و مورد بحث و بررسی قرار گیرد تا مخاطب فرهیخته بیش از پیش با صورت و محتوای این نظریات آشنا شود. ▪️ ماحصل این گفتگوهای کارشناسی، در کتابی با عنوان «گفتارهایی درباره نظریه‌های عدالت» منتشر شده است که می‌تواند کتاب مرجع مناسبی برای پژوهشگران و علاقمندان مباحث نظری در حوزه عدالت باشد. 🔴 علاقمندان می‌توانند این کتاب را از طریق این لینک از نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهیه کنند. 🔴 و یا اینکه از طریق تماس با خبرگزاری تسنیم، نسبت به تهیه آن اقدام نمایند. شماره تلفن خبرگزاری تسنیم برای خرید کتاب: ۰۲۱۴۲۱۳۹۱۰۰ ۰۹۱۲۶۷۵۸۰۳۰ @TasnimNews

📍واکنش قاطع قالیباف به دروغ الزام واردات محصولات آمریکایی|آنها بی‌اعتمادی می‌کارند و حرف‌های بی‌ارزش صادر می‌کنند! 📥رییس تیم‌مذاکراتی ایران در واکنش به اظهارات آمریکایی‌ها مبنی بر خرید محصولات کشاورزی توسط ایران در حساب شخصی خود در شبکه ایکس نوشت: 📌آمریکا به دروغ ادعا می‌کند که دارایی‌های آزادشدهٔ ما برای خرید محصولات کشاورزی آن‌ها صرف خواهد شد. عجب! تنها محصولی که ما برداشت می‌کنیم، همان چیزی است که شما سال‌ها پیش کاشته‌اید: دهه‌ها بی‌اعتمادی! قالیباف با کنایه به سالها بی‌اعتمادی ملت ایران به آمریکایی‌ها نوشت: این محصول [بی‌اعتمادی] کاملاً ارگانیک، فراوان و بومی است. اما ظاهراً آمریکا فقط سویای تراریخته و وعده‌های عمل‌نشده و حرف‌های بی‌ارزش صادر می‌کند! 📮 پایگاه اطلاع‌رسانی محمدباقر قالیباف ▫️ @Ghalibaf 🔗 Ghalibaf.ir

🔹آرنو برتران: https://x.com/i/status/2069979487354405281 این واقعاً تکان‌دهنده است و نکته‌های بسیاری را درباره رویکرد ما[غربیان و ایضا ایرانیان] در قبال چین برملا می‌کند. تصمیم گرفتم بررسی‌ها و نقدهای مستقل درباره نسخه انگلیسی آخرین کتاب شی جین‌پینگ را که یک سال پیش منتشر شده، بررسی کنم تا ببینم دیگران درباره آن چه گفته‌اند، چون خودم هنوز آن را نخوانده بودم. در کمال تعجب، هیچ اثری پیدا نکردم؛ حتی یک نقد عمیق و متفکرانه هم درباره این کتاب وجود نداشت! حتی در آمازون — خودتان می‌توانید بررسی کنید — این کتاب کلاً ۳ امتیاز (رتبه‌بندی) دارد، همین و بس. https://www.amazon.com/XI-JINPING-GOVERNANCE-CHINA-V/dp/7119143360/ موضعتان در قبال چین هرچه که باشد، باید اعتراف کنید که این موضوع بسیار عجیب است: رئیس‌جمهور مستقرِ ابرقدرتِ نوظهور جهان، یک کتاب ۷۰۰ صفحه‌ای منتشر می‌کند و در آن دقیقاً توضیح می‌دهد که چه کاری انجام می‌دهد و چرا، و ما حتی زحمت نگاه کردن به آن را هم به خودمان نمی‌دهیم. اگر تنها یک واقعیت وجود داشته باشد که نشان دهد چقدر عامدانه خود را درباره چین به جهالت می‌زنیم، همین است. عجیب‌تر اینکه بعد از این بی‌توجهی، می‌رویم و همان کلیشه‌های همیشگی را تکرار می‌کنیم که سیستم چین چقدر مرموز و نفوذناپذیر است؛ در حالی که این کتاب با قیمت ۲۱ دلار در آمازون موجود است، محض رضای خدا! به هر حال، این وضعیت آن‌قدر نادرست به نظر می‌رسید که فکر کردم خودم باید آستین بالا بزنم و آن را اصلاح کنم. کتاب را خریدم، با دقت خواندم و نقدی بر آن نوشتم که امیدوارم شما هم هم‌عقیده باشید که یک نقد عمیق و منصفانه است. کتاب حاوی بخش‌های واقعاً غافلگیرکننده‌ای است؛ مثلاً «شی» می‌نویسد که نظارت بر حزب کمونیست توسط «قوه قضاییه، عموم مردم و رسانه‌ها» نه تنها چیزی است که حزب باید «به راحتی بپذیرد»، بلکه او آن را به عنوان یک امر تاریخیِ سرنوشت‌ساز ترسیم می‌کند — مؤلفه‌ای حیاتی برای «گریز از چرخه تاریخی صعود و سقوط» که تمام سلسله‌های پادشاهی را در تاریخ چین به فنا داده است. بخش دیگری که مطمئنم خیلی‌ها را غافلگیر خواهد کرد: یک روایت رایج در دنیا وجود دارد مبنی بر اینکه چین، غرب را مقصر «قرن تحقیر» خود می‌داند و انگیزه‌اش انتقام‌جویی است. خب، «شی» توضیح می‌دهد که این اصلاً درست نیست: قرن تحقیر اشتباه خود چین بود که ریشه در «سیاست انزوای ملی» فاجعه‌بار سلسله مینگ داشت؛ سیاستی که «باعث شد چین فرصت‌های ناشی از انقلاب صنعتی را از دست بدهد» و «منجر به افول چین شد.» در مجموع، این کتاب به شکل چشمگیری خودانتقادگر و عمیق است. به عنوان مثال، «شی» اذعان می‌کند که تلاش او برای «حکمرانی داخلی کامل و سخت‌گیرانه» — از جمله پاک‌سازی حزب از فساد — این خطر را به همراه دارد که «باعث ایجاد ترس و دلهره شود، یا اعضا را به سمت بی‌عملی سوق دهد.» او بر نیاز به عمل‌گرایی در این زمینه تأکید می‌کند که در چارچوبی به نام «تمایزهای سه‌گانه» مدون شده است؛ چارچوبی که اشتباهات صادقانه — که در حین آزمایش، اصلاحات یا فعالیت‌های بدون سابقه قبلی رخ می‌دهند — را از تخلفات عمدی که برای منافع شخصی انجام می‌شوند، جدا می‌کند. و هنوز غافلگیری‌های زیاد دیگری هم در کتاب هست. به نظرم این کتاب یک اثر واقعاً جذاب برای هر کسی است که می‌خواهد بداند سیستم چین چگونه کار می‌کند و «شی» چطور فکر می‌کند — یا در واقع برای هر کسی که به مقوله حکمرانی علاقه‌مند است، چرا که بخش زیادی از نوشته‌های او به طور جهانی قابل تعمیم است. این لینکِ نقد من بر این کتاب است؛ مقاله‌ای که نامش را گذاشته‌ام «کتابی که غرب از خواندنش سر باز می‌زند»: https://open.substack.com/pub/arnaudbertrand/p/the-book-the-west-refuses-to-read?utm_source=share&utm_medium=android&r=2sx805 🔹پیوند به این فرسته درX: https://x.com/i/status/2070056568414957714 🆔@world_order

🏴ز کودکی خادم این تبار محترمم مقاومت مردمی جمهوری آذربایجان در برابر قانون ممنوعیت ورود کودکان به عزاداری های امام حسین علیه السلام 🔺چند سالی است که بحث ممنوعیت عزاداری در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان محل بحث گروه های مختلف است. آنچه از بازتاب مجالس و هیأت اباعبدالله الحسین علیه السلام در باکو و سایر شهرهای آذربایجان در شبکه های اجتماعی بر می آید، امسال همچون سال گذشته، بلکه بیشتر، شاهد رونق، کثرت و نوآوری در برگزاری مراسم ها هستیم. امسال بیشتر مراسمات در حیاط مساجد و حسینیه ها و بعضا در کوچه های منتهی به مساجد همراه با ریسه بندی قرمز رنگ برگزار شد. ⭕️ قانون ممنوعیت ورود کودکان به مراسمات مذهبی شل و سفت همچنان وجود داشت. همچنان که از رصد مجالس بر می آید، در برخی از مجالس شاهد حضور کودکان همراه با والدین خود هستیم. اما انتشار یک کلیپ فضای مجازی آذربایجان را ترکاند. پسر بچه ای که به حیاط مسجد راه داده نشده، از میله های مسجد گرفته و عشق خود به حضرت امام حسین علیه السلام را فریاد می زند. انتشار این کلیپ بار دیگر موج انتقادات را به راه انداخت. 🆔@world_order

🎬 مشکل اصلی آن‌ها ایران نیست! 🎬 «محمد علی» فعال سیاسی و رسانه‌ای عراقی با انتشار ویدئویی از ریشه‌یابی بحران‌های منطقه گفت: «در تحلیل رویدادهای خاورمیانه، گاهی حافظه تاریخی ما محدود به وضعیتِ امروز می‌شود. من به گذشته نگاه می‌کنم؛ به سال ۱۹۴۸ و «نکبت»، به ۱۹۵۶ و بحران سوئز، و به ۱۹۸۲ و محاصره بیروت و کشتار صبرا و شتیلا. یا حتی به روزی که راکتور اتمی «تموز» عراق در دوران حزب بعث هدف قرار گرفت. در تمام آن سال‌ها، خبری از نفوذ فعلی ایران نبود؛ اما آیا خبری از امنیت و ثبات بود؟» 🌐 منبع: صفحه «محمد علی» فعال سیاسی و رسانه‌ای عراقی mohammed_politics 📹 #مشرق_ولاگ ✨ @Mashreq_Media

ابراهیم متقی: «دیپلماسی یک امر راهبردی‌ست. جدال بر سر نحوه نشستن و شیوه صحبت کردن و مستقیم یا غیرمستقیم بودن مذاکرات، حاشیه‌های گمراه‌کننده‌اند.» برای تماشای گفت‌وگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید: @otaqejangmedia 📺 مشاهده کامل «مذاکره با آمریکا؛ پایان جنگ یا بازآرایی برای حمله سوم» در آپارات اتاق جنگ: https://www.aparat.com/v/nhih843