در میان سیاستمداران چند صد سال اخیر ایران هیچکس به اندازه آیت‌الله خامنه‌ای شناخت دقیق و درستی از غرب و سیاست غرب نداشت. ایشان به واسطه مطالعه در حوزه‌های مختلف ادبی و سیاسی و فکری و فلسفی جوامع غربی شناخت دقیقی از غرب و تفکر حاکم بر آن داشت و وقتی میگفت «من کسی نیستم که با لالایی دشمن خوابم ببرد» یا اینکه اجازه خرید واکسن آمریکایی و انگلیسی نمی‌دهم و یا بیان این حقیقت که سیاستمدار غربی کت شلوارا و کراوات می‌پوشد و ادکلن فلان می‌زند اما از درون وحشی و جنایتکار و مکار و دروغگوست، هیچ سخن اغراق‌آمیز و متعصبانه‌ای نمی‌‌گفت و بیان واقعیت سیاست غرب بود. #خرمگس 🆔@world_order

این بلاگر عزیزمون آقای محمود سریع‌القلم که سالهاست در بهترین دانشگاه‌های ایران علوم سیاسی تدریس می‌کند (یعنی خدا شاهد است اگر افلاطون و ارسطو می‌دانستند که چند هزار سال بعد در ایران چه کسانی خود را اساتید علم سیاست معرفی خواهند کرد به جای نوشتن کتاب جمهوری و سیاست، در کوچه‌ها سوار اسب چوبی شده و کودکان را سرگرم می‌کردند) نه تاریخ کشور را می‌داند، نه ژئوپلیتیک منطقه را می‌فهمد، نه از کارکرد استعمار چیزی می‌داند، نه دشمنان تمدنی و تاریخی ایران در منطقه را می‌شناسد، نه از منازعات ایدئولوژیک منطقه چیزی می‌داند و نه حوزه نفوذ برای پیشبرد منافع ملی و تامین امنیت را می‌فهمد. مسئله برای ایشان چیزی در حد گپ‌های دختران جوان درباره فواید دوست‌پسر و خواستگار پولدار است. #خرمگس 🆔@world_order

انتقال قدرت در هر نظام سیاسی، لحظه‌ای است که در آن نه تنها افراد، بلکه مناسبات، ائتلاف‌ها و موازنه‌های قدرت نیز دستخوش بازتعریف می‌شوند. به همین دلیل، این دوره‌ها معمولا از جنس وضعیت‌های استثنایی‌ هستند؛ دوره‌هایی که در آنها نه تنها حال دیگر قادر به حفظ نظم پیشین نیست بلکه آینده نیز هنوز قواعد و بازیگران مسلط خود را پیدا نکرده است. در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز کاهش می‌یابد، قطعیت است. در چنین فضایی، سوظن به یکی از مهمترین عناصر سیاست تبدیل می‌شود. بطوریکه ائتلاف‌ها شکننده‌تر می‌شوند، اعتماد میان نیروهای سیاسی کاهش می‌یابد و زبان رقابت سیاسی جای خود را به زبان تهدید می‌دهد. به گونه ای که مفاهیمی چون «حذف»، «نفوذ»، «تصفیه» و «کودتا» بیش از هر زمان دیگری در ادبیات سیاسی حضور پیدا می‌کنند، زیرا هر جریان سیاسی بیم آن دارد که رقیب از وضعیت سیال و مبهم انتقال برای تثبیت موقعیت خود و کنار زدن دیگران بهره ببرد. در این شرایط، رقابت بر سر سیاست‌ها و برنامه‌ها بتدریج به رقابتی بر سر بقا تبدیل می‌شود و هر طرف، پیروزی رقیب را نه بخشی از گردش طبیعی قدرت، بلکه مقدمه حذف خود تلقی می‌کند. اما بزرگترین خطر این وضعیت آن است که همه بازیگران، فارغ از پیروزی‌ و شکست‌، در نهایت بازنده خواهند بود. زیرا نظام‌های سیاسی از رقابت آسیب نمی‌بینند بلکه آنچه آنها را فرسوده می‌کند، تبدیل رقابت به نفی متقابل و تبدیل اختلاف به تردید در قواعد بازی است. در واقع هنگامی که مهمترین نیروهای سیاسی یک کشور یکدیگر را به کودتا متهم می‌کنند، این پیام به جامعه منتقل می‌شود که نهادهای موجود دیگر توانایی تنظیم مناسبات قدرت و مدیریت اختلافات را ندارند. نتیجه چنین وضعیتی، چیزی نیست جز فرسایش اعتماد عمومی، تضعیف سرمایه سیاسی و کاهش ظرفیت نظام برای مواجهه با بحران‌های وجودی چون جنگ. #کاتخون 🆔@world_order

⭕️‌سیاست ترامپ برای جبران ذخایر نفتی جهان جواب میدهد. ‌✍️ عبداله باباخانی ‌اگر فاصله اول ماه می تا پایان سپتامبر را در نظر بگیریم، عرضه جهانی نفت به طور متوسط حدود ۱۰۸ میلیون بشکه در روز و تقاضا حدود ۱۰۳ تا ۱۰۴ میلیون بشکه در روز خواهد بود. به این ترتیب بازار روزانه بین ۴ تا ۵ میلیون بشکه مازاد عرضه خواهد داشت. ‌این مازاد طی حدود ۱۵۳ روز معادل ۶۱۰ تا ۷۶۵ میلیون بشکه نفت خواهد بود. یعنی حتی اگر فرض کنیم در جریان بحران هرمز حدود ۳۶۰ میلیون بشکه از ذخایر جهان مصرف شده باشد، بازار تا پایان سپتامبر نه‌تنها کل این کاهش را جبران می‌کند، بلکه حدود ۲۵۰ تا ۴۰۰ میلیون بشکه نیز به ذخایر جهانی اضافه خواهد شد. ‌خطرات این سیاست برای فشار مجدد بر ایران، سود کارتل های نفتی و … در وبلاگ تخصصی انرژی https://open.substack.com/pub/abdolahbabakhani/p/176?r=8m4lc0&utm_medium=ios 🆔@world_order

⭕️حاج‌قاسم گفت: «باور می‌کنی اجازه نمی‌دهد؟» 📄بخش دیگری از یادداشت اخیر وحید جلیلی؛ «نگاهی به جنگ رمضان و نقد سراسیمگی غرب‌گرایان برای مقابله با تغیر پارادایم» ▪️خدا رحمت کند حاج قاسم را؛ سال ۹۶، یکی، دو هفته به دعوت بچه‌های قدس رفتم سوریه. بعد از اینکه برگشتم، یک چیزی برای آقا نوشتم که انتقادی بود. آقا در حاشیه‌اش نوشته بودند: «اگر طرحی دارید، بدهید.» بعد نامه را داده بودند به حاج قاسم و گفته بودند: «با این جلسه بگذار، ببین چه می‌گوید.» حاج قاسم گفت: «بیا، حالا حرف‌های تو را بشنویم.» من چهل تا پیشنهاد نوشتم. با چند نفر از بچه‌های دیگر رفتیم خدمت ایشان. پیشنهادها را دادم. بیشتر راجع به توسعه روابط اقتصادی، علمی، دانشگاهی و هنری با سوریه بود. خواند، بعد انداخت روی میز و گفت: «فکر کردی این‌ها به عقل خود من نرسیده؟» بعد شروع کرد توضیح دادن و درد دل کردن. زمستان ۹۶ بود. ▪️گفت: «من رفتم پیش آقای بشار اسد. بشار گفت ما به شما مدیونیم و بندر طرطوس مال شما.» اینش را یادم مانده؛ فکر کنم معادن فسفات را هم گفت یا چیزی مشابه این. گفت: «این را من با شوق و ذوق بردم توی هیئت دولت، اما آن آقای وزیر مرا مسخره کرد. گفت: "طرطوس بهت داده؟ بندر به چه درد ما می‌خورد؟"» گفتم: «بندر توی مدیترانه به درد نمی‌خورد؟» بعد گفت: «به این آقای ظریف گفتم جنگ دارد تمام می‌شود، ما می‌خواهیم روابط اقتصادی‌مان را توسعه بدهیم. الان وقتش است که بازرگان‌های ما، تجار ما و کارآفرین‌های ما بیایند اینجا و از این ظرفیت اقتصادی سوریه حداکثر استفاده را بکنند. من هم موافقت اصولی‌اش را از بشار گرفته‌ام. گفتم نیروهای شما در وزارت خارجه که جرئت ندارند توی این فضا بیایند؛ می‌گویند ناامن است و... . من می‌خواهم در تمام شهرهای سوریه مراکزی بزنم که بشود پل ارتباطی بین فعالان اقتصادی ایران و فضای سوریه. جا از من، نیرو از من، پول از من؛ تو فقط اجازه بده من در حلب، حمص، حما، دیرالزور و نقاط مختلف سوریه یک تابلو بزنم و بگوییم: "کنسولگری ایران." گفت: «باور می‌کنی اجازه نمی‌دهد؟» در این حد اخلال می‌کرده‌اند؛ همین آقایی که می‌گوید میدان در دیپلماسی اخلال می‌کرد! این چیزی بود که من خودم از حاج قاسم شنیدم. چند نفر دیگر از دوستان فرهنگی هم در آن جلسه بودند. بعد می‌گوید: «میدان باید در خدمت دیپلماسی می‌بود!» مگر می‌تواند آدمی مثل حاج قاسم، با آن عزت و با آن استغنا، بیاید در خدمت «دیپلماسیِ التماسی» تو قرار بگیرد؟ وقتی تو حاضر نبودی حتی برای منافع ملی ایران، این کمترین همکاری را با میدان بکنی. اتفاقاً آنجا بحث فایده بود. تو اگر هزینه می‌دادی در سوریه و فایده‌اش را می‌بردی، این یک گزاره تازه‌ای را به معادلات بین‌الملل جمهوری اسلامی اضافه می‌کرد. جدا از این که کل حضور ما در سوریه و لبنان، فایده بود و تضمین امنیت ملی ما بود و امروز معلوم شده شعار «نه غزه، نه لبنان» چقدر اسرائیلی و بر ضد منافع ایران بود. اما انگاره اصلی که رفقای شما به جامعه القا کرده بودند، این بود که اگر در مبارزه با اسرائیل هزینه دادی، هیچ فایده‌ای ندارد! باز می‌خواهم برگردم به آن بحث اصلی که از نظر غرب‌گراهای ایران، هر گزاره‌ای، هر پدیده‌ای، هر اتفاقی و هر ماجرایی که نشان بدهد «نظم قدیم شل شده» خطرناک است و باید آن را تکذیب، تحریف و انکار کرد. و متقابلاً هر چیزی که نظم کهنه و روبه‌افول قبلی را بزک کند و صورت آمریکا را سرخ نگه دارد، مطلوب این آقایان است. رسماً در سخنرانی‌هایشان می‌گفتند: «هیچ کاری برای این کشور بدون اجازه کدخدا به ثمر نمی‌رسد. آب خوردن شما هم به اجازه کدخدا بستگی دارد.» 🆔@world_order

🔴میدان مین دمشق: سایه نبرد پنهان تهران و آنکارا بر ویرانه‌های اسد / الحرة 🔴شبکه‌های مخفی سپاه 🔴رقابت منطقه‌ای ترکیه و ایران با فروپاشی دولت بشار اسد در اواخر سال ۲۰۲۴ توسط اپوزیسیون تحت حمایت آنکارا، وارد فاز جدیدی شده است. با این حال، نفوذ تهران در سوریه محو نشده و این کشور اکنون میدان آزمایش دو قدرت خاورمیانه برای مدیریت رقابت بدون تقابل مستقیم است. ایران پس از سقوط نزدیک‌ترین متحد عرب خود، برای حفظ بقایای نفوذش به شدت بر شبکه‌های پنهان مرتبط با سپاه پاسداران و حزب‌الله لبنان، و مسیرهای قاچاق سلاح تکیه کرده است. در واکنش، دستگاه‌های امنیتی دمشق به شدت فعال شده‌اند. 🔴نیروهای امنیت عمومی سوریه با عملیات‌های تهاجمی و تقریبا روزانه در داخل کشور و امتداد مرز لبنان، سلول‌های وابسته به سپاه و حزب‌الله را هدف قرار می‌دهند که نتیجه آن دستگیری ده‌ها نیروی عملیاتی و کشف انبارهای عظیم تسلیحات و مواد منفجره بوده است. نهادهای اطلاعاتی نیز یک باند قدرتمند حزب‌الله را در ۱۱ سپتامبر متلاشی و محموله‌های راکتی به مقصد لبنان را قاطعانه مصادره کردند. 🔴استراتژی مهار محتاطانه 🔴اوج این درگیری‌های امنیتی ماه گذشته عیان شد؛ زمانی که وزارت کشور سوریه از خنثی‌سازی زنجیره‌ای از توطئه‌های ترور توسط حزب‌الله علیه مقامات ارشد، اقلیت‌ها و اماکن غیرنظامی پرده برداشت؛ اتهامی مبنی بر تلاش برای بی‌ثبات کردن امنیت ملی که گروه لبنانی آن را تکذیب می‌کند. با وجود این، دمشق تاکنون از اقدام نظامی مستقیم علیه مقرهای حزب‌الله در لبنان خودداری کرده است. این خویشتن‌داری استراتژیک ناشی از تمایل دمشق و آنکارا برای جلوگیری از گشایش جبهه‌ای جدید است که ثبات نوپای منطقه را تضعیف می‌کند. 🔴احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه در اواسط ژوئن صراحتا اعلام کرد دمشق هیچ قصدی برای مداخله نظامی در لبنان ندارد و اولویتش حمایت همه‌جانبه از نهادهای دولتی لبنان است. رهبری جدید سوریه به دلیل چالش‌های اقتصادی و بازسازی ارتش، فاقد ظرفیت عملیات برون‌مرزی است. آنکارا نیز به وضوح ترجیح می‌دهد نفوذ خود را در سوریه نه با گسترش جنگ، بلکه از طریق تعاملات دیپلماتیک و اقتصادی تثبیت نماید. 🔴معادله پیچیده عراق 🔴با این وجود، هرگونه اقدام نظامی دمشق علیه حزب‌الله با تایید و پشتیبانی آنکارا، پتانسیل آن را دارد که روابط ترکیه و ایران را به شدت متشنج کند. اگرچه دو قدرت خاورمیانه از معاهده تاریخی قصر شیرین در سال ۱۶۳۹ وارد هیچ جنگ مستقیمی نشده‌اند، اما واکنش تلافی‌جویانه ایران قطعا به خاک سوریه محدود نخواهد ماند. تهران برای ایجاد وزنه تعادل در برابر نفوذ روزافزون و هژمونیک ترکیه، قطعا به شبکه‌های شبه‌نظامی و مسلح همسو در عراق متوسل خواهد شد تا منافع ترکیه را تحت فشارهای خردکننده قرار دهد و از شکل‌گیری نظم منطقه‌ای جدید از دمشق تا بیروت، کاملا بدون نفوذ خود، جلوگیری نماید. 🔴این فشارهای فزاینده به رویارویی مستقیم نظامی میان ارتش‌های آنکارا و تهران منجر نخواهد شد و صرفا در عرصه‌های مختلف منطقه‌ای جریان خواهد داشت. در نهایت، آینده این تنش‌ها مستقیما به نحوه برخورد دمشق با چالش حزب‌الله و میزان آمادگی ایران برای دفاع از مهم‌ترین دارایی استراتژیک باقی‌مانده‌اش گره خورده است. 🆔@world_order

🔴تله آمریکایی میان تهران و بیروت: رویای روی کاغذ و کابوس در میدان / اسرائیل هیوم 🔴سراب خلع‌سلاح روی کاغذ 🔴توافق ۱۴ ماده‌ای میان اسرائیل و لبنان، با کلماتی پرطمطراق و شبیه به چارچوب توافق واشنگتن و تهران، روی کاغذ یک دستاورد بی‌نظیر برای صلح به نظر می‌رسد. این سند استراتژیک دقیقا به سه نگرانی عمده اسرائیل پاسخ می‌دهد: نخست، عقب‌نشینی تدریجی ارتش اسرائیل منوط به استقرار قدرتمند ارتش لبنان و خلع‌سلاح تمامی گروه‌های مسلح غیردولتی است. دوم، خلق یک مکانیسم سخت‌گیرانه راستی‌آزمایی با نظارت آمریکا جهت ممانعت از تبدیل شدن ارتش لبنان به یک پوشش برای بازگشت دشمن به مرزهای جنوب؛ و سوم، قطع کامل وابستگی به ایران. 🔴لبنان رسما استفاده از هرگونه نیروی نظامی توسط بازیگران به نیابت از خود را قاطعانه رد کرده تا استراتژی تهران در یکپارچه‌سازی جبهه‌ها خنثی شود. این توافق مسائل حساس دیگری چون بازسازی لبنان و پرونده اسرای مفقودشده را نیز شامل می‌شود تا دونالد ترامپ بتواند آن را در صدر فهرست دستاوردهای صلح‌آفرین خود ثبت کند، حتی اگر این بندها هرگز اجرایی نشوند. 🔴آتش‌افروزی در مسیر اجرا 🔴آزمون واقعی این کلمات فریبنده، اجرای آن‌ها در میدان تاریک واقعیت است؛ جایی که ارتش لبنان پیش‌تر در نوامبر ۲۰۲۴ ناتوانی مطلق خود را در کنترل نظامی جنوب اثبات کرد. این توافق فاقد هرگونه جدول زمانی دقیق است و صرفا به یک طرح پایلوت در مناطق تخلیه‌شده بسنده می‌کند. نخستین چالش عملیاتی، پایگاه‌های فرماندهی زیرزمینی حزب‌الله در روستای تبنین است که با صدها میلیون دلار بودجه مستقیم ایران ساخته شده و اکنون ارتش اسرائیل از انهدام مستقل آن منع شده است. 🔴خلع‌سلاح شبه‌نظامیان افراطی که قدرت سیاسی عظیمی در پارلمان و دولت دارند، تقریبا محال به نظر می‌رسد و آن‌ها با تحریکات نظامی مداوم برای فروپاشی این تفاهم‌نامه تلاش خواهند کرد. همزمان، تهران با استفاده از اهرم حیاتی مذاکرات با آمریکا، تمام ماشین دیپلماسی خود را برای نابودی این توافق به کار می‌گیرد. در این مسیر خونین، جوزف عون، رئیس‌جمهور لبنان و حامی اصلی طرح، پتانسیل آن را دارد که به هدف شماره یک جوخه‌های ترور تبدیل شود. 🔴قمار مرگبار ترامپ 🔴تاریخ معاصر خاورمیانه مملو از توافقنامه‌هایی است که هرگز اعتباری نداشتند؛ از توافق فاجعه‌بار دولت جمیل و ترور رئیس‌جمهور پیشین تا قطعنامه ۱۷۰۱ که در عمل جنوب لبنان را به دژ بلامنازع نظامی حزب‌الله تبدیل کرد. اکنون بزرگترین خطر استراتژیک این است که رئیس‌جمهور آمریکا کاملا شیفته این توافق نیمه‌پخته شود و آن را به عنوان دستاورد تاریخی خود بپذیرد، حتی اگر بندهای آن با واقعیت‌های میدانی در تضاد مطلق باشد. تمایل ترامپ به تسریع کورکورانه روندها و تحمیل راه‌حل‌های سطحی، معمای مهلکی را برای اسرائیل خلق کرده است. 🔴حرکت سریع برای تثبیت واقعیت‌های میدانی می‌تواند مستقیما به یک بحران بزرگ ختم شود و از سوی دیگر، اتخاذ رویکرد محتاطانه، خطر فروپاشی ناگهانی کل این ساختار را توسط عوامل خرابکار به همراه دارد. در این تله پیچیده ژئوپلیتیک، گیر افتادن در میان توطئه‌های تهران و شکنندگی بیروت، قماری بسیار خطرناک است که می‌تواند صرفا به احیای مجدد قدرت نظامی شبه‌نظامیان در مرزهای شمالی منتهی شود. 🆔@world_order

🔴جنگ در پاستور و بهارستان؛ آتش‌بس سوئیس موجب تعمیق شکاف استراتژیک در تهران شده است / فارن پالیسی 🔴شکنندگی اجماع تاکتیکی 🔴امضای یادداشت تفاهم آتش‌بس میان ایران و ایالات متحده در سوئیس با وساطت پاکستان و قطر، به بازگشایی تنگه هرمز و صعود ۱۵ درصدی ارزش ریال منجر شد. برخلاف تصور تحلیل‌گران غربی مبنی بر یکپارچگی مطلق نظام پس از جنگ، این توافق صرفاً یک اجماع تاکتیکی برای خروج از نبردی بدون برنده بود و تضادهای بنیادین تهران را پیرامون نحوه تعامل با جهان حل نکرده است. اگرچه تیم مذاکره‌کننده با پشتوانه مستقیم بیت رهبری جدید (آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای) و حمایت فرمانده نیروی قدس، اسماعیل قاآنی، به ژنو رفت تا فرضیه بی‌دفاع بودن دیپلمات‌ها را ابطال کند، اما بلافاصله جنگ قدرت در ساختار سیاسی شعله‌ور شد. 🔴جبهه پایداری و شبکه سعید جلیلی در اواخر می، تلاش هماهنگی را برای سلب ریاست مجلس از محمدباقر قالیباف و تضعیف پایگاه استراتژیک مذاکرات آغاز کردند که با رای قاطع بدنه نظام به قالیباف برای هفتمین سال، این باج‌خواهی سیاسی شکست خورد. همزمان، کارزارهای فرسایشی تندروها برای استعفای مسعود پزشکیان و کارشکنی‌های پارلمانی، با هدف تخلیه سرمایه سیاسی دولتِ متمایل به دیپلماسی و نرمال‌سازی اقتصادی دنبال می‌شود؛ تا جایی که یک نماینده پایداری با انتشار آیه‌ای درباره پسر نوح، به طور علنی مشروعیت جانشینی رهبری جدید را زیر سوال برد. 🔴اردوگاه پایداری در برابر واقع‌گرایان 🔴گسست کنونی، تداوم همان شکاف تاریخی سال ۱۹۷۹ میان ایدئولوژی «مقاومت و پایدارسازی» و دکتری «همزیستی با غرب بر اساس منافع ملی» است. جبهه پایداری-جلیلی با تکیه بر رسانه‌هایی چون کیهان و تسنیم استدلال می‌کند که خویشتن‌داری سابق دستاوردی نداشته، آمریکایی‌ها غیرقابل اعتمادند و توافق نکردن بهتر از یک توافق بد است؛ خط فکری افراطی که حتی در فرارو خواستار دستیابی به سلاح هسته‌ای و شروع دوباره جنگ در پاییز شد. در جبهه مقابل، پزشکیان به صراحت از هزینه‌های هولناک جنگ شامل تورم، کمبودها و فلج شدن صادرات نفت سخن می‌گوید. 🔴عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، با استراتژی تعویق سوالات سخت هسته‌ای، به دنبال تبدیل اهرم‌های فشار به امتیازات مدیریت‌شده نظیر ترتیبات ایران-عمان در هرمز است و قالیباف نیز نماد جریان محافظه‌کار واقع‌گرایی است که خواهان پایان جنگ بدون عادی‌سازی روابط با آمریکاست. این گسست حتی بدنه سپاه پاسداران (IRGC) را نیز که پس از ترور علی خامنه‌ای در فوریه به مرکز تصمیم‌گیری منتقل شده، چندپاره کرده است؛ چراکه سپاه اکنون خود مجری و ناظر روند مذاکرات است و نمی‌تواند علیه ریلی که خود هدایت می‌کند، شورش کند. 🔴اهرم‌های انفجاری در دست تندروها 🔴وزن استراتژیک این نبرد داخلی بسیار بالاست، زیرا ایران توانایی ارتقای همزمان تنش‌ها در چند حوزه را حفظ کرده است. تهران تنگه هرمز را به ابزاری فعال تبدیل کرده و در اوج نبرد، عوارض ترانزیتی را به ریال و از طریق بانک مرکزی اخذ می‌کرد و اکنون به دنبال حاکمیت دسترسی کنترل‌شده با عمان است. زیرساخت‌های انرژی خلیج فارس از راس لفان قطر تا میدان پارس جنوبی و مجتمع پتروشیمی ماهشهر همچنان در تیررس هستند. ارزیابی‌های اطلاعاتی اواسط ژوئن نشان داد که ایران پس از شلیک ۱۸۵۰ موشک در طول جنگ، اکنون با دریافت سیستم‌های جدید روسی، سه چهارم از توان موشکی پیش از جنگ خود را بازسازی کرده است. دکترین جدید مجمع تشخیص مصلحت نظام به ریاست صادق لاریجانی نیز هرگونه حمله به حلقه‌های مقاومت نظیر حزب‌الله را حمله مستقیم به ایران تلقی می‌کند. 🔴نمود عینی این ابزار، شلیک هزاران موشک و پهپاد به امارات متحد عربی و راه‌اندازی کارزار جنگ شناختی علیه ابوظبی بود که جریان پایداری تمایل دارد فتیله آن را بالا بکشد. اگرچه در حال حاضر جریان واقع‌گرا دست بالا را دارد و واشنگتن نیز از شروط حداکثری خود (غنی‌سازی صفر و خروج اورانیوم) عقب نشسته، اما کارشکنان داخلی با ابزارهای پارلمانی، رسانه‌ای و بوروکراسی امنیتی قادرند هرگونه توافقی را پیش از ثمردهی، در داخل کشور به خاکستر بنشانند. 🆔@world_order

نشر محتوا از سایت‌های بین‌المللی به‌منزله‌ی تأیید تمام مطالب آن نیست.

وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ، سيَهْدِيهِمْ وَ يُصْلِحُ بَالَهُمْ (سورۀ محمد، آیات ۴ و ۵) و آنان که در راه خدا کشته شدند خداوند هرگز اعمالشان را تباه نخواهد نگرداند. و آنها را البته به راه سعادت هدایت کند و امورشان را اصلاح نماید. اینجانب، بیژن عبدالکریمی، به عنوان عضو کوچکی از جامعۀ علمی و دانشگاهی کشور و در مقام شهروندی از این ملت بزرگ، از یکایک هموطنانم، از نخبگان و دانشگاهیان و دانشجویان گرفته تا کارگران و کارمندان و روحانیون، و از همه دل‌نگرانان و عاشقان ایران عزیز، که عشق‌شان به این سرزمین بیش از انتقادات‌شان به وضعیت موجود است، می‌خواهم در مراسم تشییع رهبر شهید، حضرت آیت‌‌الله خامنه‌ای، که از معدود رهبران مبارز با ظلم و ستم در جهان کنونی و یکی از رهبران آزادۀ مستضعفان در دورۀ معاصر و مظهر خودآگاهی ملی و روحیۀ استقلال‌طلبی ما ایرانیان بودند، شرکت نموده، و با حضورشان در این مراسم پیوند دوبارۀ خود را با مبارزات ضداستعماری و جنبش مقاومت در برابر نظام امپریالیستی و صهیونیستی جهانی به نمایش گذارند. در این شرایط حساس تاریخی که نیروهای امپریالیستی آمریکایی و صهیونیسم جهانی کشور عزیز ما را مورد تهاجم و تهدید پیوسته قرار داده و می دهند، ما ایرانیان، با روحیه‌ای سلحشورانه با شرکت در مراسم تشییع رهبر شهید کشور نشان خواهیم داد تا آخرین قطره خون و تا آخرین نفس از این سرزمین پاک و مقدس دفاع خواهیم کرد و در حفظ کیان کشور در برابر استعمارگران کوتاه نخواهیم آمد. ما این عزای بزرگ را به فرصتی برای تقویت درایت، انسجام و تجسم خودآگاهی ملی خویش قرار خواهیم داد و تمام‌قد از این سرزمین پاک و میراث عظیم تمدنی، فرهنگی و تاریخی آن دفاع خواهیم کرد. مانا ایران با عشق و خاکساری بیژن عبدالکریمی ۹ تیرماه ۱۴۰۵

🔴چطور «علی‌الاصول» در ساختار قدرت ایران زلزله انداخت و ایران را به دو جبهه جنگ و مذاکره تقسیم کرد؟ / The Telegragh 🔴شکاف واژگانی 🔴استفاده از عبارت «علی‌الاصول» در متن فارسی-عربی به‌عنوان تأیید مشروط توافق صلح با آمریکا به نقطه‌ای در شکاف سیاسی و امنیتی ایران بدل شده است؛ عبارتی که از سوی آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای در حمایت از توافق پایان‌دهنده جنگی آغازشده در ۲۸ فوریه با حملات مشترک آمریکا و اسرائیل و کشته شدن پدرش مطرح شد، اما همراه با اشاره او به «نظر متفاوت»، ابهامی در سطح حاکمیت ایجاد کرد. 🔴این ابهام طی دو هفته در راهروهای قدرت، مساجد، رسانه‌ها و پایگاه‌های موشکی بازتاب یافته و پرسش «تعامل یا تقابل با آمریکا» را به محور نزاع داخلی بدل کرده است. یک سو آن را پذیرشی ناگزیر در برابر اقتصاد و تحریم‌ها و خطر جنگ می‌داند و سوی دیگر نشانه بی‌اعتمادی به مذاکره و ضرورت مقاومت. به گفته مقام ارشد تهران، این واژه تردید فرماندهان را افزایش داده و آنان تصور می‌کنند رهبر از روند مذاکرات رضایت ندارد یا تحت فشار به آن تن داده است. 🔴چندپارگی امنیتی 🔴در پی تشدید منازعه سیاسی در تهران با ورود جریان‌های تندرو به خط مذاکرات آشکار شده است؛ در مجلس، چهره‌هایی مانند محمود نبویان با حملات مستقیم به توافق و ادعای وجود مکاتبات طبقه‌بندی‌شده منتسب به رهبر، فضای بی‌اعتمادی را تشدید کرده‌اند و پخش تلویزیونی مرتبط با این ادعاها با قطع ناگهانی برنامه و استعفای یکی از مدیران رسانه‌ای همراه شده است. 🔴هم‌زمان، گزارش‌هایی از افزایش آمادگی نظامی سپاه پاسداران شامل تقویت موشکی، پهپادی و بازسازی شبکه پدافند هوایی منتشر شده و در سطح عملیاتی، یک افسر سپاه در منطقه تنگه هرمز تأکید کرده کنترل عبور و مرور در اختیار نیروهای مستقر است نه پایتخت‌های دوردست. در عرصه دیپلماسی نیز مذاکرات غیرمستقیم در دوحه با حضور استیو ویتکاف و جرد کوشنر و میانجی‌گری قطر در جریان بوده، اما دوحه و تهران هرگونه نشست سطح بالا میان واشنگتن و تهران را رد کرده‌اند و این موضوع با ادعاهای پیشین درباره امکان دیدار مستقیم در تضاد قرار گرفته است. 🔴بحران تفسیر 🔴به‌دلیل تعدد قرائت‌ها از موضع رهبر، ساختار تصمیم‌گیری را در سطحی بی‌سابقه دچار ابهام کرده است؛ در حالی که غلامعلی حدادعادل با تأکید بر خوانش یکپارچه و «مانند آیه قرآن» بودن سخنان، تلاش برای تثبیت برداشت واحد را دنبال کرده، تحلیل‌ها از شکل‌گیری دست‌کم هفت جریان تفسیری درون نظام حکایت دارد که هرکدام معنای متفاوتی ارائه می‌کنند. فضای تهدید علیه دولت نیز تشدید شده و جریان‌های تندرو در اظهاراتی خطاب به رئیس‌جمهور از هزینه‌های سنگین در صورت عدم تبعیت سخن گفته‌اند. 🔴مسعود پزشکیان با سفر به قم و دیدار با مراجع برای کسب حمایت دینی و سیاسی، بر هماهنگی کامل توافق با رهبر تأکید کرده است. در سطح کلان، مقایسه با پذیرش «جام زهر» در ۱۹۸۸ به‌عنوان نماد شکاف واقع‌گرایی و ایدئولوژی مطرح شده و غیبت عمومی رهبر و اتکای او به پیام‌های مکتوب، فضای عدم قطعیت را تشدید کرده است؛ وضعیتی که در آن نظام توان جذب فشار خارجی را دارد اما در برابر تردید در رأس هرم قدرت آسیب‌پذیرتر می‌شود. 🆔@world_order

‌ترامپ به فکر اکتبر است؛ ما به فکر مناقصه چند مرحله ای از طریق روزنامه رسمی ‌✍️ عبداله باباخانی ‌ترامپ اعلام کرده است که در صورت نیاز، مذاکرات را حتی پس از ۱۹ آگوست نیز ادامه خواهد داد. ‌این اظهارنظر را باید در کنار مواضع مشابه قبلی او قرار داد؛ مواضعی که نشان می‌دهد کاخ سفید هم‌زمان در حال حفظ گزینه مذاکره و آماده نگه داشتن گزینه‌های دیگر است. به بیان دیگر، ادامه مذاکره لزوماً به معنای کنار گذاشتن سایر سناریوها نیست. ‌از سوی دیگر، همان‌گونه که پیش‌تر در یادداشت‌ها اشاره کرده بودم، از اکنون تا پایان سپتامبر بخش عمده ذخایر نفتی مصرف‌شده جهان جبران خواهد شد و هم‌زمان حدود ۲۰۰ میلیون بشکه نفت اضافی نیز در دریا و مخازن شناور در دسترس بازار قرار می‌گیرد. ‌در چنین شرایطی، تراز عرضه و تقاضای جهانی نفت، حتی با فرض اختلال در بخشی از جریان عبوری تنگه هرمز، به وضعیتی نزدیک خواهد شد که در ۱۵ روز نخست ماه می شاهد آن بودیم؛ یعنی بازاری که از منظر فیزیکی با کمبود جدی نفت مواجه نیست. بنابراین، تکرار یک شوک ژئوپلیتیکی ۲۰ دلاری در بازار نفت، آن هم در ماه اکتبر، به سادگی ماه‌های گذشته نخواهد بود. ‌اگر ترامپ برای انتخابات نوامبر نیازمند نمایش قدرت سیاسی و امنیتی باشد، اکتبر می‌تواند زمان مناسبی برای چنین اقدامی تلقی شود؛ با این تفاوت که این بار فرض اصلی برنامه‌ریزان آمریکایی احتمالاً مدیریت ریسک بازار نفت و کاهش اثرات ناشی از هرگونه اختلال احتمالی در تنگه هرمز خواهد بود. ‌اما پرسش اصلی برای من همچنان پابرجاست: چرا بازسازی بخش انرژی عملاً رها شده است؟ چرا هیچ نهادی مسئولیت مستقیم این وضعیت را بر عهده نمی‌گیرد؟ ‌برگزاری مناقصه‌های چندمرحله‌ای از طریق روزنامه رسمی برای انتخاب پیمانکار بازسازی، به‌ویژه در بخش گاز، در شرایطی که کشور در زمستان پیش‌رو با کسری روزانه حدود ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز روبه‌رو خواهد بود، رقمی نزدیک به نیمی از نیاز مصرفی در دوره اوج، بیش از آنکه نشانه مدیریت بحران باشد، یادآور روال‌های اداری عادی در شرایط غیرعادی است. ‌بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده انرژی، به‌ویژه در بخش گاز، نیازمند تصمیم‌های فوری، اختیارات ویژه و اجرای فشرده است؛ نه فرآیندهایی که زمان را به مهم‌ترین قربانی خود تبدیل می‌کنند. 🆔@world_order