بیژن عبدالکریمی: بدا به حال روشنفکرانی که از این مردم جدا هستن و در یک پیله ابریشمی خودشون پیچیدن مفاهیمی را در دور ذهن خودشون به وجود آوردند و در یک زندان به سر میبرند 💬 #bijan_abdolkarimi @insta_enghelabi

⚡️کولاک تحلیلگر ایرانی در شبکه موساد؛ شکست تاریخی آمریکا در یک قرن أخیر، نتیجه راهبرد شهید خامنه‌ای است! 🟡دکتر علم صالح، تحلیلگر سیاسی: «شکست آمریکا و اسرائیل در برابر ایران، نتیجه استراتژی نظامی آیت‌الله خامنه‌ای در دوران حیات ایشان بود. او صرفا اهل شعار نبود بلکه برای تحقق این شکست تاریخی، در صف اول جنگ ایستاد و جان خود را فدا کرد.» 🟡«آمریکا بزرگ‌ترین شکست خود در یک قرن اخیر را تجربه کرد؛ شکستی که پیامدهای آن به افول جایگاه و قدرت جهانی آمریکا منجر خواهد شد.» ☀️ @shidtv

⚡️تحسین ناخواسته «آقای شهید ایران» در آنتن زنده بی‌بی‌سی؛ شوکه‌شدن مجری و قطع گفتگو با مهدی خلجی! 🟡اعترافات مهدی خلجی تحلیلگر سیاسی؛ آیت الله خامنه‌ای، قهرمان نهادسازی و شبکه‌سازی بود؛ یکی از دستاوردهای او، سازمان نظامی بین‌المللیِ سپاه قدس است. 🟡چشم خود را بر واقعیت‌ها نبندیم هر چقدر هم تلخ باشند؛ متاسفانه اپوزیسیون و مخالفان جمهوری اسلامی، با آرزوها و رویاهای خود زندگی می‌کنند. آن‌ها ذهن بسیار ساده سیاسی دارند و از استعداد و دانش سیاسی برخوردار نیستند. ☀️ @shidtv

فرهادی قنبری: چه موافق و چه مخالف گفتمان سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای باشیم باید این واقعیت را بپذیریم که مردانی مانند ایشان به ندرت در هر عصر یافت می‌شوند. آقای خامنه‌ای فارغ از شخصیت سیاسی انسانی با دیسپلین بود و تمام عمر بر اساس اصول و نظم و قائده مشخصی زندگی کرد. ایشان از آن دست سیاستمدارانی بود که همیشه بر رفتار و گفتار خود تسلط داشت و تا روز آخرین روز حیات دقت و صلابت و استواری خویش را حفظ کرد. ما سیاستمدارن و چهره‌های برجسته جهانی بسیاری می‌شناسیم که در اوج ثروت و قدرت، کنترل رفتار و گفتار خود را ندارند اما آقای خامنه‌ای از لباس پوشیدن تا راه رفتن و توجه به جزئیات پیرامون حقیقتا نمونه کاملی بود ⏪ به شخصه دوست داشتم ایشان وارد عرصه سیاسی نمی‌شد و استادی در دانشگاه بود تا می‌‌شد به راحتی پای سخنرانی‌های ادبی و فرهنگی ایشان می‌نشستیم. پای سخنرانیهای ایشان می‌نشستیم و ایشان با آن دقت خاص خود از شفا و قانون بوعلی می‌گفت، فصوص‌الحکم ابن‌عربی و مرصادالعباد و گلشن راز تفسیر می‌کرد. از سید جمال اسدآبادی و اقبال لاهوری می‌گفت، از خانواده تیبو و جان‌شیفته و خوشه‌های خشم می‌گفت و کلاس‌های نقد ادبی برگزار می‌کرد... 🆔@world_order

مسئله خون‌خواهی رهبر شهید، صرفاً یک مطالبه احساسی یا واکنش مقطعی نیست، بلکه از منظر جامعه‌شناسی سیاسی و نظریه بازدارندگی، به یکی از مهم‌ترین آزمون‌های اعتبار یک نظام سیاسی تبدیل می‌شود. هنگامی که یک ملت، رهبر خود را در نتیجه یک اقدام خصمانه از دست می‌دهد، انتظار عمومی آن است که حاکمیت با بهره‌گیری از تمامی ظرفیت‌های حقوقی، سیاسی، امنیتی و راهبردی، اراده خود را برای تحقق عدالت و انتقام به نمایش بگذارد. امروز نیز مطالبه خون‌خواهی، به‌عنوان یک خواست عمومی، در میان بخش قابل توجهی از جامعه وجود دارد و مسئولان کشور نیز با اتکا به همین پشتوانه مردمی، بر ضرورت پاسخ تأکید می‌کنند. با این حال، تجربه‌های تاریخی نشان می‌دهد که صرف بیان مواضع تند و اعلام تهدید، بدون آنکه با اقدامات عملی و ملموس همراه باشد، نه‌تنها به تقویت بازدارندگی منجر نمی‌شود، بلکه می‌تواند به تدریج به تضعیف آن بینجامد. در چنین شرایطی، افکار عمومی انتظار دارد که مطالبه خون‌خواهی در سطوح مختلف پیگیری شود؛ از پیگیری‌های حقوقی در مجامع بین‌المللی و اقدامات دیپلماتیک گرفته تا ارسال پیام‌های بازدارنده و معتبر از سوی مقامات رسمی و، در صورت تصمیم حاکمیت، اتخاذ اقدامات متناسب امنیتی و راهبردی علیه عوامل دخیل در این اقدام. آنچه برای جامعه اهمیت دارد، مشاهده وجود اراده عملی در پسِ اعلام مواضع است، نه صرفاً تکرار شعارها و تهدیدات. تجربه پس از ترور شهید حاج قاسم سلیمانی نیز از همین منظر قابل بررسی است. پس از آن واقعه، تهدید به انتقام و حتی طرح نام مقامات آمریکایی به‌عنوان اهداف احتمالی مطرح شد، اما در صورتی که میان تهدید اعلام‌شده و اقدام عملی فاصله‌ای طولانی یا نامحدود ایجاد شود، خودِ تهدید می‌تواند به عاملی برای فرسایش اعتبار بازدارندگی تبدیل شود. در ادبیات روابط بین‌الملل، بازدارندگی بر چهار مؤلفه اصلی استوار است: توانایی، عقلانیت، اعتبار و شهرت. توانایی به ظرفیت واقعی دولت برای اجرای تهدیدات اشاره دارد؛ عقلانیت به این معناست که طرف مقابل باور داشته باشد تصمیمات دولت بر اساس محاسبه و منطق راهبردی اتخاذ می‌شود؛ اعتبار، میزان باورپذیری تهدیدات اعلام‌شده را نشان می‌دهد؛ و در نهایت، شهرت به سابقه تاریخی یک دولت در عملی‌کردن تعهدات و تهدیدات خود بازمی‌گردد. هرچه کشوری در طول زمان نشان دهد که در دفاع از خطوط قرمز خود، میان گفتار و عمل فاصله‌ای ایجاد نمی‌کند، سرمایه بازدارندگی و اعتبار راهبردی آن افزایش می‌یابد. از این منظر، مسئله خون‌خواهی تنها به مجازات عاملان یک اقدام محدود نمی‌شود، بلکه به حفظ اعتبار راهبردی یک کشور و تثبیت این پیام در ذهن دشمنان و متحدان مربوط است که تهدیدات و خطوط قرمز آن کشور، صرفاً مواضعی تبلیغاتی نیستند، بلکه پشتوانه‌ای از اراده، توان و اقدام عملی دارند. به همین دلیل، هرگونه راهبرد در قبال این مسئله، علاوه بر ابعاد احساسی و سیاسی، باید از منظر حفظ و تقویت بازدارندگی ملی نیز مورد ارزیابی قرار گیرد. 🆔@world_order

💠 چرا حمله به ایران این‌قدر دشوار است؟ 🔷 پروفسور «جیانگ شوئه‌کین» توضیح می‌دهد که چرا مزیت‌های ایران (ایمان، جغرافیا، ملی‌گرایی) حمله به آن را دشوار می‌کند؟ 🔹 او در بخشی از سخنانش گفت: «شیعیان از مرگ نمی‌ترسند و از آنجایی که رهبر بزرگ مذهبی آن‌ها، [آیت‌الله] خامنه‌ای، توسط آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها ترور شد، آن‌ها انگیزه دارند که به دنبال انتقام باشند، تا خود را برای هدفی والاتر فدا کنند و به بهشت ابدی برسند؛ [یعنی] جهاد. بسیار خب، این اولین مزیت اصلی است.» 🌐 منبع: صفحه شخصی پروفسور «جیانگ شوئه‌کین» profjiangx ✨ @Mashreq_Media

فرهاد قنبری "این چنین سرخ و لوند برخار بوتهِ خون شکفتن واین‌چنین گردن فراز بر تازیانه زار تحقیر گذشتن و راه را تا غایت نفرت بریدن. آه، از که سخن می گویم؟ ما بی چرا زندگانیم آنان به چرا مرگ خود آگاهانند" یک سال تمام در صدد تحقیر او بودند. مدام مقابل بمب افکن‌های آمریکایی ژست گرفته و گفتند که مثل موشی در سوراخ‌های غزه قایم شده است. گفتند که از ترس جانش ده‌ها اسیر اسرائیلی را به خود بسته است، گفتند با میلیون‌ها دلار پول و در پوشش مبدل از غزه فرار کرده است. 👈 این سخنان برایتان آشنا نیست؟ تک‌تک این جملات را در مورد سنوار و محمد ضیف و سایر فرماندهان حماس و جهاد اسلامی می‌گفتند. پس از آن تک‌تک این سخنان را درباره سید حسن نصرالله و فرماندهان حزب الله می‌گفتند. پس از آن تک‌تک این جملات را در مورد فرماندهان سپاه و رهبر ایران می‌گفتند. آنها پس از این نیز تک‌تک این جملات را در مورد تک‌تک رهبران و فرماندهان فعلی و آتی ایران و حماس و حزب‌الله خواهند گفت، چرا که به عمق جهالت و بلاهت مخاطب خود آگاهی کامل دارند. ⏪ در جهان عمیقأ تهی از معنا، در جهان تحت حکومت دلال‌ها و کاباره‌دارها، در جهان تحت سیطره همجنس‌بازها و رجاله‌ها و در قلمرو حاکمیت شیاطین آنها را تروریست می‌نامیدند و بردن نام و حمل تصویر و پرچم آنها را جرم می‌شمردند اما آنها با مرگ قهرمانانه خود تلنگری به بشر دلمرده و خموده‌ قرن بیست و یکم وارد کردند. ⏪ آنها پرچم آزادی‌خواهی و دفاع از مظلوم را در برابر خونخوارترین جانداران ساکن کره زمین برافراشته بودند. آنها از آخرین رهبران و فرماندهانی بودند که در جهان تهی از سلحشوری و آرمان و شجاعت، همچون قهرمانان اساطیری زیسته و با مرگ  هکتور وار خود، دروغ حاکم بر جهان تحت سیطره شیاطین را رسوا ساختند. 👈 و این اندک وظیفه ماست که فردا برای قدرشناسی و احترام به شجاعت همه این مردان بزرگ، پشت سر تابوت تنها رهبر و حاکم در جهان که حاضر به سکوت در برابر نسل‌کشی در شهر کوچک غزه نشد و در این راه جان خود را فدا کرد، حرکت کنیم و یاد و خاطره و آرمان بلند آنان را فریاد بزنیم. 🆔@world_order

💢 جنگ رمضان: نوشته سی‌وچهارم: چهارمین انقلابی_استشهادی الهام‌بخش تاریخ تشیع 🕘 ۱۵ تیرماه ۱۴۰۵ 🌍 طهران ✅ شاید بحث و گفتگو درباره میراث سیاسی و مدل حکمرانی آیت‌الله خامنه‌ای تا دهه‌ها و سده‌ها محل نقاش و جدل فراوان باشد اما آن‌چه غیرقابل انکار است آن است که او یکی از راست‌کیش‌ترین زمامداران تاریخ ایران و جهان بود؛ مخلص، استقلال‌گرا و مبناگرا و صادق و پایبند به مبانی ارزشی و فکری خویش. مردی که بر سر ارزش‌هایش تا پای مرگ نه سازش کرد و نه گریخت و به مخفی‌گاه رفت و نه تسلیم شد؛ چه آن‌که تسلیم‌ناپذیری هسته مرکزی هویت فکری و شخصیت او به شمار می‌آمد. ❇️ آیت‌الله پایبندی‌اش به گفتمان فکری و سیاسی خویش را با قربانی‌شدن خود و نزدیک‌ترین اعضای خانواده‌اش (آن‌هم بر روی زمین و نه آن‌طور که ادعا می‌شد در زیرزمین و سیاه‌چاله‌ها) به اثبات رسانید. اتفاقی که در تاریخ لااقل چندصدساله و چه بسا چندهزارساله ایران شاید کم‌نظیر باشد. نمی‌دانیم میراث خامنه‌ای پس از او برجای خواهد ماند یا کارگزاران ج‌اا پس از وی راهی دگر را خواهند پیمود اما هرچه هست، سیدعلی خامنه‌ای موفق شد در حافظه جمعی شیعیان پس از علی‌بن‌ابی‌طالب، حسین‌بن‌علی و زیدین‌علی خود را به عنوان چهارمین انقلابی_استشهادی الهام‌بخش تاریخ تشیع ثبت کند. زین روست که تا سده‌ها پس از این خامنه‌ای به عنوان یکی از ستون‌های بینش و کنش سیاسی طائفه شیعه باقی خواهد ماند. ✳️ گاه آدمی برای اثبات صداقت و اعتبار گفته‌هایش چاره‌ای جز #بذل_خون ندارد. و برای #خامنه‌ای نهم اسفندماه ۱۴۰۵ وقت آن #گاه بود. #هادی_معصومی_زارع 🆔@world_order

⭕️چرا رهبر ایران نباید علنی ظاهر شود؟ رهبر ایران باید محرمانه فعالیت کند و در انظار عمومی ظاهر نشود؛ دست‌کم تا رسیدن به صلح، که البته تحقق آن دور به نظر می‌رسد. چه نیازی به حضور علنی اوست؟ او می‌تواند کشور را از پشت صحنه رهبری کند. این شیوه ریشه در سنت استراتژیک ایران دارد: پادشاهان باستان در ایران نیز از پشت پرده حکومت می‌کردند. چنین رویکردی در سنت استراتژیک ایران نه عجیب است و نه بی‌سابقه. اما نکته مهم‌تر این است که ما با مرحله‌ای تاریخی روبه‌رو هستیم و این رهبر جدید، با شخصیت، نام و میراث خونین خود – کشته شدن اعضای خانواده‌اش – به نماد این مرحله تبدیل شده است؛ مرحله‌ای که در آن، ایران در برابر کسانی ایستاده که فرزندانش را به قتل رسانده‌اند و خانواده او نیز در میان همان قربانیان است. او بیش از هر خانواده دیگری در ایران، شهید داده است. به همین دلیل، وجهِ نمادین و رمزآلود او اهمیتی ویژه دارد. از این رو، نیروهای امنیتی حضورش را پاس می‌دارند و وجود فعلی او را جزئی از #امنیت_ملی_ایران به شمار می‌آورند. 🆔@world_order

💠 ایاد جمال الدین از چهره های رسانه ای روشنفکری عراق : ❗️تشییع هنوز آغاز نشده است. تازه فردا مراسم تشییع «امام شهید، سید علی حسینی خامنه‌ای» برگزار خواهد شد. 〽️ فردا کره زمین شاهد بزرگ‌ترین مراسم تشییع یک درگذشته در سراسر تاریخ خود خواهد بود. 1⃣ برای من به‌روشنی ثابت شده است که سید مجتبی حسینی خامنه‌ای از رهبری و تسلط کامل و مقتدرانه بر امور برخوردار است. 2⃣ انقلاب «خمینی بزرگ» در سال ۱۹۷۹، انقلاب برچیدن حکومت سلطنتی در ایران برای همیشه بود. همان‌گونه که خود «خمینی بزرگ» نیز گفته بود، حتی اگر مردم ایران روزی نظام جمهوری اسلامی را سرنگون کنند، هرگز به حکومت سلطنتی بازنخواهند گشت. 3⃣ در دوران رهبری «خمینی بزرگ»، دوستداران آمریکا در ایران نمی‌توانستند سر بلند کنند. 4⃣ در دوران رهبری «شهید خامنه‌ای»، خود او جریان «اصلاح‌طلب» یا آنچه ما آن را جریان «دوستداران آمریکا» و گرایش‌یافته به غرب می‌نامیم، تشویق و تقویت کرد. «شهید خامنه‌ای» سیاست ایجاد توازن میان این دو جریان را در پیش گرفت. 5⃣ در دوران رهبری «امام سید مجتبی»، جریان آمریکاییِ ایران به اندازه واقعی خود بازخواهد گشت. 🔸 آنچه در ساعات گذشته در مصلای بزرگ تهران، در مراسم وداع با امام شهید و اقامه نماز بر پیکر او رخ داد، به‌روشنی از پایان آمریکا و به‌طور کلی غرب در ایران حکایت دارد. 🔸این مردم و این امام جدید، امیدهای آمریکا و دوستدارانش را در ایران برای همیشه قطع کرده‌اند. 🔸 گمان نکنید که این نتیجه‌گیری را از احساسات مردم در مراسم تشییع به دست آورده‌ام؛ بلکه آن را از اقدامات هوشمندانه‌ای که برگزارکنندگان مراسم تشییع انجام دادند، استنباط کرده‌ام. این برگزارکنندگان و اقدامات هوشمندانه‌شان تنها یک پیام داشتند: 🔸 آمریکا در ایران و غرب آسیا هیچ آینده‌ای ندارد. #باید_برخاست ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

چرا غرب از آیت‌الله خامنه‌ای می‌هراسید؟ ✍️ عبدالوهاب فراتی غرب با خونسردی تمام، انفجار هسته‌ای در هیروشیما را تماشا کرد؛ با آرامش، کودتاهای بیشمار را طراحی نمود؛ و با متانت، ملت‌ها را زیر چکمه‌های استعمار خرد کرد. اما در برابر آیت‌الله خامنه‌ای، این خونسردیِ تاریخی را از دست داد. چرا؟ زیرا او تنها رهبری بود که نقاب تمدن، حقوق بشر، دموکراسی و توسعه را از چهره غرب کنار زد و نشان داد که در پشت این مفاهیم فریبنده، چه حقیقتی نهفته است. او غرب را در برهنگی نظریاش به تصویر کشید و این کاری بود که جز او، هیچ‌یک از رهبران معاصر شرق و غرب، جسارت انجام آن را نداشتند. آیت‌الله خامنه‌ای نشان داد که غرب با تمام ادعاهای روشنگرانه‌اش، در عمیق‌ترین لایه، گرفتار سه بیماری مهلک است: پوچی وجودی، سلطه‌گری پنهان و مصرف‌زدگی بی‌روح. او ثابت کرد که نظام لیبرال غرب، وعده آزادی می‌دهد اما در عمل انسان را به برده‌ای مصرف‌گرا تبدیل می‌کند. وعده دموکراسی می‌دهد اما در پشت آن، سلطه شبکه‌های اطلاعاتی و مالی را پنهان کرده است. وعده پیشرفت می‌دهد اما در باطن، توسعه‌ای را طراحی کرده که فقط به سود قدرت‌های بزرگ تمام می‌شود. این افشاگری برای غرب، فاجعه‌بارتر از یک حمله نظامی بود؛ چون اسطوره مشروعیت خود غرب را هدف گرفته بود. غرب تا پیش از انقلاب اسلامی، خود را آخرین تاریخ و تنها مسیر ممکن تمدن معرفی کرده بود. اما آیت‌الله خامنه‌ای، امکان زیستنی دیگر را به جهان نشان داد؛ زیستنی که نه در تقلید کورکورانه از غرب، که در بازگشت آگاهانه به خویشتن خویش تعریف می‌شد. این زلزله‌ای در دستگاه معرفتی غرب بود؛ چراکه برای اولین بار، یک شرقی نه از موضع ضعف، که از موضع تمدن جایگزین، به نقد هستی‌شناختی غرب نشست. و اینجا، شهادت، گواهِ صدق بر تمام این ادعاها بود. او چهار دهه تکرار کرد که غرب از معنایی که او به مقاومت بخشیده می‌هراسد؛ غربی‌ها این را شعار می‌پنداشتند. اما وقتی تا پای جان ایستاد و شهادت را پذیرفت، به جهانیان ثابت کرد که ادعاهایش نه شعار، که حقیقتی بود که جان خود را بر سر آن نهاد. شهادت، منطق زیستن جایگزین او را از یک نظریه انتزاعی به واقعیتی عینی تبدیل کرد؛ واقعیتی که با خون تضمین شد و دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. غرب از این شهادت بیش از حیاتش هراسید؛ چون فهمید که با مرگ یک رهبر، معنایی که او بنیان نهاد، نه تنها پایان نمی‌یابد، که جاودانه می‌شود. این، همان راز هراس ابدی غرب است؛ هراسی که نه از موشک، که از حقیقتی برآمده از دلِ ایمان و خون سرچشمه می گیرد.