⭕️چرا رهبر ایران نباید علنی ظاهر شود؟ رهبر ایران باید محرمانه فعالیت کند و در انظار عمومی ظاهر نشود؛ دست‌کم تا رسیدن به صلح، که البته تحقق آن دور به نظر می‌رسد. چه نیازی به حضور علنی اوست؟ او می‌تواند کشور را از پشت صحنه رهبری کند. این شیوه ریشه در سنت استراتژیک ایران دارد: پادشاهان باستان در ایران نیز از پشت پرده حکومت می‌کردند. چنین رویکردی در سنت استراتژیک ایران نه عجیب است و نه بی‌سابقه. اما نکته مهم‌تر این است که ما با مرحله‌ای تاریخی روبه‌رو هستیم و این رهبر جدید، با شخصیت، نام و میراث خونین خود – کشته شدن اعضای خانواده‌اش – به نماد این مرحله تبدیل شده است؛ مرحله‌ای که در آن، ایران در برابر کسانی ایستاده که فرزندانش را به قتل رسانده‌اند و خانواده او نیز در میان همان قربانیان است. او بیش از هر خانواده دیگری در ایران، شهید داده است. به همین دلیل، وجهِ نمادین و رمزآلود او اهمیتی ویژه دارد. از این رو، نیروهای امنیتی حضورش را پاس می‌دارند و وجود فعلی او را جزئی از #امنیت_ملی_ایران به شمار می‌آورند. 🆔@world_order

💠 ایاد جمال الدین از چهره های رسانه ای روشنفکری عراق : ❗️تشییع هنوز آغاز نشده است. تازه فردا مراسم تشییع «امام شهید، سید علی حسینی خامنه‌ای» برگزار خواهد شد. 〽️ فردا کره زمین شاهد بزرگ‌ترین مراسم تشییع یک درگذشته در سراسر تاریخ خود خواهد بود. 1⃣ برای من به‌روشنی ثابت شده است که سید مجتبی حسینی خامنه‌ای از رهبری و تسلط کامل و مقتدرانه بر امور برخوردار است. 2⃣ انقلاب «خمینی بزرگ» در سال ۱۹۷۹، انقلاب برچیدن حکومت سلطنتی در ایران برای همیشه بود. همان‌گونه که خود «خمینی بزرگ» نیز گفته بود، حتی اگر مردم ایران روزی نظام جمهوری اسلامی را سرنگون کنند، هرگز به حکومت سلطنتی بازنخواهند گشت. 3⃣ در دوران رهبری «خمینی بزرگ»، دوستداران آمریکا در ایران نمی‌توانستند سر بلند کنند. 4⃣ در دوران رهبری «شهید خامنه‌ای»، خود او جریان «اصلاح‌طلب» یا آنچه ما آن را جریان «دوستداران آمریکا» و گرایش‌یافته به غرب می‌نامیم، تشویق و تقویت کرد. «شهید خامنه‌ای» سیاست ایجاد توازن میان این دو جریان را در پیش گرفت. 5⃣ در دوران رهبری «امام سید مجتبی»، جریان آمریکاییِ ایران به اندازه واقعی خود بازخواهد گشت. 🔸 آنچه در ساعات گذشته در مصلای بزرگ تهران، در مراسم وداع با امام شهید و اقامه نماز بر پیکر او رخ داد، به‌روشنی از پایان آمریکا و به‌طور کلی غرب در ایران حکایت دارد. 🔸این مردم و این امام جدید، امیدهای آمریکا و دوستدارانش را در ایران برای همیشه قطع کرده‌اند. 🔸 گمان نکنید که این نتیجه‌گیری را از احساسات مردم در مراسم تشییع به دست آورده‌ام؛ بلکه آن را از اقدامات هوشمندانه‌ای که برگزارکنندگان مراسم تشییع انجام دادند، استنباط کرده‌ام. این برگزارکنندگان و اقدامات هوشمندانه‌شان تنها یک پیام داشتند: 🔸 آمریکا در ایران و غرب آسیا هیچ آینده‌ای ندارد. #باید_برخاست ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

چرا غرب از آیت‌الله خامنه‌ای می‌هراسید؟ ✍️ عبدالوهاب فراتی غرب با خونسردی تمام، انفجار هسته‌ای در هیروشیما را تماشا کرد؛ با آرامش، کودتاهای بیشمار را طراحی نمود؛ و با متانت، ملت‌ها را زیر چکمه‌های استعمار خرد کرد. اما در برابر آیت‌الله خامنه‌ای، این خونسردیِ تاریخی را از دست داد. چرا؟ زیرا او تنها رهبری بود که نقاب تمدن، حقوق بشر، دموکراسی و توسعه را از چهره غرب کنار زد و نشان داد که در پشت این مفاهیم فریبنده، چه حقیقتی نهفته است. او غرب را در برهنگی نظریاش به تصویر کشید و این کاری بود که جز او، هیچ‌یک از رهبران معاصر شرق و غرب، جسارت انجام آن را نداشتند. آیت‌الله خامنه‌ای نشان داد که غرب با تمام ادعاهای روشنگرانه‌اش، در عمیق‌ترین لایه، گرفتار سه بیماری مهلک است: پوچی وجودی، سلطه‌گری پنهان و مصرف‌زدگی بی‌روح. او ثابت کرد که نظام لیبرال غرب، وعده آزادی می‌دهد اما در عمل انسان را به برده‌ای مصرف‌گرا تبدیل می‌کند. وعده دموکراسی می‌دهد اما در پشت آن، سلطه شبکه‌های اطلاعاتی و مالی را پنهان کرده است. وعده پیشرفت می‌دهد اما در باطن، توسعه‌ای را طراحی کرده که فقط به سود قدرت‌های بزرگ تمام می‌شود. این افشاگری برای غرب، فاجعه‌بارتر از یک حمله نظامی بود؛ چون اسطوره مشروعیت خود غرب را هدف گرفته بود. غرب تا پیش از انقلاب اسلامی، خود را آخرین تاریخ و تنها مسیر ممکن تمدن معرفی کرده بود. اما آیت‌الله خامنه‌ای، امکان زیستنی دیگر را به جهان نشان داد؛ زیستنی که نه در تقلید کورکورانه از غرب، که در بازگشت آگاهانه به خویشتن خویش تعریف می‌شد. این زلزله‌ای در دستگاه معرفتی غرب بود؛ چراکه برای اولین بار، یک شرقی نه از موضع ضعف، که از موضع تمدن جایگزین، به نقد هستی‌شناختی غرب نشست. و اینجا، شهادت، گواهِ صدق بر تمام این ادعاها بود. او چهار دهه تکرار کرد که غرب از معنایی که او به مقاومت بخشیده می‌هراسد؛ غربی‌ها این را شعار می‌پنداشتند. اما وقتی تا پای جان ایستاد و شهادت را پذیرفت، به جهانیان ثابت کرد که ادعاهایش نه شعار، که حقیقتی بود که جان خود را بر سر آن نهاد. شهادت، منطق زیستن جایگزین او را از یک نظریه انتزاعی به واقعیتی عینی تبدیل کرد؛ واقعیتی که با خون تضمین شد و دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. غرب از این شهادت بیش از حیاتش هراسید؛ چون فهمید که با مرگ یک رهبر، معنایی که او بنیان نهاد، نه تنها پایان نمی‌یابد، که جاودانه می‌شود. این، همان راز هراس ابدی غرب است؛ هراسی که نه از موشک، که از حقیقتی برآمده از دلِ ایمان و خون سرچشمه می گیرد.

🔹مهدی خراتیان: ‌برخلاف تصور رایج، ذی نفع اصلی "کوریدور عمانی" در تنگه هرمز، نه کشور عمان بلکه امارات، اسراییل، ایالات متحده و فرانسه هستند و این امر در مورد امارات بسیار جدی و حتی موجودیتی است، تا جاییکه میتوان کویدور مذکور را کوریدور اماراتی نامید. تسلط ایران بر تنگه هرمز و اعمال حاکمیت بر آن نه تنها به چالش کشنده سند امنیت ملی NSS 2025 ایالات متحده، بلکه به دلیل قرار گرفتن بندر راهبردی جبل علی (بزرگترین بندر مصنوعی جهان) در غرب تنگه و نقش این‌ بندر در کویدور IMEC و اتصال ایندوپاسیفیک به یوروآتلانتیک، برای امارات، فرانسه و اسرائیل خطری جدی تلقی میشود. این خطر با توجه به تفاهم اخیر سعودی و ترکیه جهت احیای راه آهن حجاز و اتصال عمان به آن (دور زدن تنگه هرمز) مضاعف خواهد بود، چون جبل علی را به تدریج از بنادر عمانی چون صحار عقب می اندازد. همچنین نقش امارات را در جاده توسعه عراق تضعیف میکند و کل این‌ پروژه را نیز به خطر میاندازد. از همینرو ابوظبی تمام تلاش خود را میکند تا با ابزارهای مختلف، من جمله فشار فرانسه و آمریکا بر عمان، و همچنین تعریف "ظروف عسل" اقتصادی برای مقامات ایرانی، اولا امارات را از بانک اهداف ایران خارج کند، ثانیا مانع طراحی مقامات ایرانی برای کاهش وابستگی لجستیکی به جبل علی و پخش کردن این وابستگی در میان بنادری چون پورت قاسم، کراچی، گوادر، ام القصر، سامسون و مرسین و ... شود، ثالثا از طریق لابی در ایران و ایجاد موانع بر سر راه همکاری ایران و چین، از طریق استراتژی استخوان لای زخم‌ هندیها (ذی نفع اصلی کوریدور IMEC) مانع تبدیل شدن چابهار به یک بندر راهبردی ایندوپاسیفیکی شود، رابعا از ظرفیت نظامی و اطلاعاتی کشورهای بزرگتر جهت بازگشت تنگه به شرایط پیش از جنگ ۴۰ روزه استفاده کند. تهران برای بر هم زدن این نقشه راهی ندارد جز اینکه در میان مدت از وابستگی خود به جبل علی بکاهد، در بلندمدت فکری به حال توسعه چابهار کند، و در کوتاه مدت خطوط قرمزی را برای خود تعریف کند که در صورت شکسته شدن آنها، منافع آمریکا در امارات مجددا به بانک اهداف نیروهای مسلح ایران افزوده شوند. https://x.com/i/status/2074183042466230324 🆔@world_order

رویترز: تشییع رهبر، نماد ورود ایران به نظم جدید پس از جنگ بود/ تهران الماس را با آب‌نبات عوض نمی‌کند 🔵خبرگزاری رویترز نوشته مراسم تشییع آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، تنها یک بدرقه ملی نبود. سیل جمعیتی که در تهران حضور یافت، پیامی روشن به آمریکا و اسرائیل ارسال کرد: تلاش آن‌ها برای در هم شکستن جمهوری اسلامی شکست خورده است. 🔵ایران به‌جای آنکه کشوری تضعیف‌شده به نظر برسد، خود را کشوری مقاوم، متحد و مصمم برای شکل دادن به مرحله بعدی تحولات معرفی کرد. 🔵به گفته مقام‌های منطقه‌ای، دیپلمات‌ها و تحلیلگران، همین روحیه مقاومت و توانایی بقا اکنون پایه راهبرد مذاکره‌ای ایران را تشکیل می‌دهد و مراسم تشییع لحظه‌ای بود که تهران تلاش کرد استقامت را به یک اهرم فشار سیاسی تبدیل کند. 🔵جنگ نشان داد که ایران بر تنگه هرمز اهرم فشار مهمی دارد و همین امر به تهران امکان داده که خواستار آن شود هرگونه توافق درباره برنامه هسته‌ای، با پذیرش این واقعیت آغاز شود که کنترل ایران بر این گذرگاه حیاتی، حقیقتی غیرقابل انکار است. 🔵«الکس واتانکا» پژوهشگر مؤسسه خاورمیانه، مستقر در آمریکا می‌گوید: چرا باید الماس را با یک آب‌نبات عوض کرد؟ 🔵به باور تهران، تنگه هرمز همان «الماس» است و کاهش تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده تنها «آب‌نبات» محسوب می‌شود. 🔵تحلیلگران بر این باورند که واشنگتن احتمالاً ناچار خواهد شد بازگشایی کامل تنگه هرمز را با شرایطی بپذیرد که عمدتاً از سوی تهران تعیین می‌شود. 🆔@world_order

*از تشییع جان.اف.کندی تا تشییع آيت‌الله خامنه‌ای* از ساعت ۳ بامداد شنبه ۱۳ تیر تا ساعت ۲۲ یکشنبه ۱۴ تیر، حدود ۴۳ ساعت، برنامه بدرقه رهبر شهید در تهران به درازا کشید. در این ۴۳ ساعت، جمعیت به مصلای تهران وارد میشد و از آن خارج می‌شد. اینگونه نبود که جمعی ثابت، ۴۳ ساعت مداوم در مصلی حضور داشته باشند. حتما هستند کسانی که هم جزو این جمعیت در جریان هستند، هم دوشنبه ۱۵ تیر در تشییع تهران شرکت میکنند و احیانا در یک یا هر دو مراسم تشییع قم و مشهد نیز شرکت خواهند کرد. اما نسبت به آنها که در تنها یکی از این چند مراسم شرکت میکنند در اقلیت محض هستند. اگر تمام این چهار مراسم در یکدیگر ادغام میشدند و صرفا یک یا نهایتا دو مراسم، آن هم در ساعاتی معدود برگزار میشد، بزرگی جمعیت شرکت کنندگان بیشتر به چشم می‌آمد. بنابراین بحث اینکه مساحت مصلی چقدر است و در هر متر مربع چند نفر جا می‌شوند، برای محاسبه مثلا تعداد نمازگزاران بر پیکر آيت‌الله خامنه‌ای، بحثی رهزن است. ۴۳ ساعت جمعیت وارد شونده به و خارج شونده از مصلای تهران را باید در نظر گرفت. جمعیت شرکت کنندگان در مراسم تشییع تهران را باید در نظر گرفت. گرمای هوا را باید در نظر گرفت. جمعیت شرکت کنندگان در مراسم تشییع قم را باید در نظر گرفت و نیز جمعیت مراسم مشهد را. به این نکات هم باید توجه داشت که بخش قابل توجهی از جمعیت، در هلی شاتها دیده نمی‌شدند و دیده نمی‌شوند چون در جاهایی مثل شبستان مسقف مصلی بودند. از اینها مهمتر اینکه در چنین موضوعی، تعداد حضار فقط مهم نیست. مقایسه تعداد حضار در مراسم‌های مشابه در کشورهای گوناگون مهمتر است، با لحاظ کردن جمعیت کشورهایی که با یکدیگر مقایسه می‌شوند. مثلا در موردی مشابه میتوان به مراسم تشییع جان.اف.کندی، رئیس جمهور ترور شده آمریکا در سال ۱۹۶۳ اشاره کرد. در آن زمان آمریکا ۱۹۰ میلیون نفر جمعیت داشته و در مراسم تشییع کندی که رئیس‌جمهوری محبوب نیز محسوب می‌شد، بر اساس برآوردهای واقعبینانه حدود ۵۰۰ هزار نفر و بر اساس برآوردهای خوشبینانه، نهایتا حدود ۸۰۰ هزار نفر شرکت داشته‌اند. در آخرین مراسم تشییع یک پاپ (پاپ فرانسیس در سال ۲۰۲۵) که او نیز پاپ محبوبی محسوب می‌شد، از ایتالیای ۶۰ میلیونی و اتحادیه اروپای ۴۵۰ میلیونی که می‌شود بدون ویزا به واتیکان رفت، حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر شرکت داشتند. با هر استانداردی، تا همینجای کار، بدرقه از آقای خامنه‌ای، فوق‌العاده و پرشکوه بوده‌است. حامد فتاحی ۱۵ تیر ۱۴۰۵ 🆔@world_order

⭕️ افشاگری لوموند از همکاری مثلث امارات، آمریکا و اسرائیل در سومالی‌لند برای ضربه به یمن 🔵روزنامه فرانسوی در گزارشی تحقیقی و به نقل از یک منبع امنیتی در شرق آفریقا فاش کرده که تیم‌هایی از ارتش اسرائیل ممکن است در آینده از سومالی‌لند به‌عنوان نقطه آغاز عملیات علیه یمن استفاده کنند. 🔵فرودگاه بربره از اکتبر ۲۰۲۵ شاهد گسترش اقدامات نظامی‌ بوده است. عملیات حفاری وسیعی در جنوب باند فرودگاه انجام شده و دست‌کم در سه نقطه مختلف، ۱۸ گودال بزرگ حفر شده، کانتینرهایی در آن‌ها قرار گرفته و سپس دوباره با خاک پوشانده شده‌اند. این تأسیسات مدفون با انبارهای مهمات یا مخازن سوخت زیرزمینی مطابقت دارد. 🔵یک کارشناس نظامی گفته امارات این پروژه را با هدف احداث انبارهای مهمات در چارچوب توافق دفاعی سال ۲۰۱۷ با سومالی‌لند اجرا می‌کند؛ توافقی که استفاده نظامی از فرودگاه بربره را مجاز می‌سازد. 🔵ابوظبی این پروژه را به نمایندگی از دو شریک خود، اسرائیل و آمریکا، اجرا می‌کند. 🔵ساخت سکوهای مرتفع از اکتبر ۲۰۲۵ احتمالاً برای استقرار سامانه‌های پدافند هوایی انجام شده است. 🔵این تأسیسات با فرودگاه بوصاصو در پانتلند مرتبط است؛ جایی که امارات در مارس ۲۰۲۵ رادار اسرائیلی ELM-2084 را مستقر کرده بود. این مقایسه وجود همان سامانه در بربره را اثبات نمی‌کند، اما از شباهت الگوی زیرساخت‌ها حکایت دارد. 🔵نیروهایی از دستگاه اطلاعاتی سومالی‌لند آموزش‌های محرمانه‌ای را در تل‌آویو گذرانده‌اند و هیئت‌های نظامی اسرائیل نیز بارها به هرگیسا و بربره سفر کرده‌اند. 🔵هیئت‌های نظامی اسرائیل در بربره مشاهده شده و با رئیس ستاد ارتش سومالی‌لند دیدار کرده‌اند. علاوه بر این، مسیر منتهی به فرودگاه مسدود شده و ورود عمومی به این فرودگاه که تا همین اواخر یک مرکز غیرنظامی محسوب می‌شد، دیگر امکان‌پذیر نیست. 🔵همچنین هیئت‌هایی از فرماندهی آفریقای ارتش آمریکا به‌طور مکرر از بربره بازدید می‌کنند و فرمانده این نیروها، در اول دسامبر ۲۰۲۵ از فرودگاه بازدید کرده است. 🔵واشنگتن به دنبال جایگزینی برای پایگاه جیبوتی است، زیرا پایگاه آمریکایی در آنجا در مجاورت نخستین پایگاه نظامی برون‌مرزی چین قرار دارد و دولت جیبوتی نیز از بیم واکنش یمنی‌ها اجازه استفاده از خاک خود برای حمله به یمن را نمی‌دهد. 🔵سومالی‌لند ممکن است در ازای دریافت شناسایی دیپلماتیک از سوی آمریکا، آمادگی بیشتری برای ارائه چنین تسهیلاتی داشته باشد. 🔵شناسایی سومالی‌لند از سوی اسرائیل با هدف ایجاد یک جای پای راهبردی در نزدیکی تنگه باب‌المندب و سواحل یمن انجام شده است. 🆔@world_order

✍حسین قتیب ‌آقا یا خانم مسئول محترمی که بیست یا سی سال پیش، در بنگلادش، مجله‌ای به زبان بنگالی برای کودکان و دانش آموزان منتشر می‌کردی و در آن از فرهنگ ایران، ادبیات فارسی و قصه‌های کهن این سرزمین می‌نوشتی، دستت درد نکند. ‌امروز نتیجه کار تو را دیدم. ‌یکی از همکارانم، که مهمانی از بنگلادش داشت، برایم تعریف می‌کرد که علاقه آن مهمان به ایران از کجا آغاز شده است. او امروز استاد دانشگاهی شناخته‌شده است، اما ریشه علاقه‌اش به ایران به سال‌های کودکی‌اش برمی‌گردد؛ به همان روزهایی که آن مجله بنگالی را می‌خوانده و از خلال نوشته‌هایش با فرهنگ ایران آشنا می‌شده است. ‌همان‌جا بود که عاشق شیخ سعدی و فردوسی شد. همان‌جا بود که در یکی از شماره‌های مجله، داستان رستم و سهراب را خواند. آن شماره را بعدها به خانه خواهرش برد و خواهرش چنان شیفته آن داستان شد که سال‌ها بعد، نام فرزند خود را «سهراب» گذاشت. ‌این‌ها نشان می‌دهد که فرهنگ چقدر مهم است. گاهی کارهایی که صدای زیادی ندارند، دیده نمی‌شوند، تیتر رسانه‌ها نمی‌شوند و شاید حتی خودِ انجام‌دهندگانشان هم هرگز ندانند چه اثری گذاشته‌اند، در سکوت، پیوندهایی عمیق میان آدم‌ها، زبان‌ها و سرزمین‌ها می‌سازند. ‌کار فرهنگی شاید دیر به چشم بیاید، اما اگر صادقانه و عمیق باشد، در جایی دور، در ذهن کودکی، در نام فرزندی، در انتخاب مسیر زندگی یک انسان، دوباره زنده می‌شود. 🆔@world_order