🗒 تراژدیِ «پیاده‌نظامِ واکنشی»؛ چرا جریان انقلابی باید از دویدن در دقیقه‌ی ۹۰ دست بکشد؟ ▪️ یادداشت | حمید فرهمند: مقدمه: ابزاری برای تمیزکاری، نه مهندسیِ صحنه ➖ بگذارید با یک استعاره‌ تلخ شروع کنم که شاید قلب بسیاری از هم‌سنگرانم را بفشارد: گاهی حس می‌کنم ما برای این ساختار، حکم یک «دستمال یک‌بارمصرف» را پیدا کرده‌ایم. ابزاری که فقط وقتی کثافت‌کاریِ بوروکراسی و بی‌کفایتیِ مدیران بالا می‌زند، فراخوانده می‌شود تا با خون و آبرو صحنه را تمیز کند و بعد، بی‌سر و صدا به کناری گذاشته می‌شود تا بحران بعدی. ➖ این حسِ استثمارشدگی، ریشه در یک پدیده‌ خطرناک در علوم رفتاری دارد که من آن را «شرطی‌شدنِ واکنشی» می‌نامم. ما یاد گرفته‌ایم فقط زمانی «هستیم» که «اتفاقی» بیفتد. ۱. زندانِ واکنشی؛ وقتی میدان را دیگران تعریف می‌کنند در علوم رفتاری، جریانی که فقط در پاسخ به محرک‌های بیرونی (مثل فتنه، ترور، یا تهدید دشمن) بسیج می‌شود، یک جریان Reactive است. از ۹ دی ۸۸ تا تشییع‌های میلیونی این سال‌ها، ما همیشه در «پاسخ» عالی بوده‌ایم. اما مشکل اینجاست: کسی که فقط واکنش نشان می‌دهد، هرگز تعیین‌کننده‌ی قواعد بازی نیست. ➖ ما مفهوم «کار جهادی» را به اشتباه فهمیده‌ایم. فکر می‌کنیم جهاد یعنی sprinting (دویدن با تمام توان) در دقیقه‌ی ۹۰ برای جبرانِ عقب‌ماندگی‌ها. در حالی که جهاد واقعی، یک Marathon (دویدن طولانی و با برنامه) است. جریانی که برنامه‌ریزیِ صبورانه برای ۱۰ سال آینده ندارد، عملاً پیاده‌نظامی است که در زمینِ بازیِ حریف می‌دود. ۲. فلسفه‌ی غرب: انفعالِ توده‌ها به مثابه راهبرد ➖ در تفکر استراتژیک غربی، به‌ویژه در نظریات کسانی چون هنری کیسینجر یا طرح‌های اندیشکده‌هایی مثل RAND، یک اصل نانوشته وجود دارد: «حریف را در چرخه‌ بی‌پایانِ واکنش نگه دار.» آن ها می‌دانند که اگر یک جریان را مدام با بحران‌های پیاپی (اقتصادی، امنیتی، رسانه‌ای) درگیر کنند، آن جریان فرصت «اندیشیدن به آینده» و «طراحیِ ایجابی» را از دست می‌دهد. در این نگاه، «نجابت» و «قانونمداریِ» جریان انقلابی، یک نقطه‌ ضعف تلقی می‌شود که می‌توان با تکیه بر آن، آن‌ها را نادیده گرفت، چون می‌دانند این گروه اهلِ آشوب و تخریب نیست و در نهایت با یک «صبر علوی» سکوت می‌کند. ۳. جوشش از درون؛ درسِ بزرگِ پیرِ جماران و امامِ شهید چرا امام خمینی (ره) یا امام خامنه‌ای شهید توانستند تاریخ را تغییر دهند؟ چون آنها از درون به «جوشش» رسیده بودند. آنها «واکنش» نبودند؛ آنها خودِ «کنش» بودند. اشکال کار ما اینجاست که می‌خواهیم بدون ساختنِ بنیان‌های اخلاقی، استقامت و صبر درونی، بارهای سنگینِ تمدنی را برداریم. علم رفتاری میگوید تغییرِ پایدار از Intrinsic Motivation (انگیزه درونی) می‌آید. تا وقتی تقوا و رشد اخلاقی در درون ما به یک آتشفشان تبدیل نشود، ما فقط مهره‌هایی هستیم که با ریموتِ بحران‌ها تکان می‌خوریم. ۴. مدل ذوالقرنین: ما «پیمانکار» نمی‌خواهیم، «یار» میخواهیم یک خطای بزرگِ حکمرانی در ایران این است که مردم را «مصرف‌کننده» یا «حق‌الزحمه‌بگیرِ» خدماتِ حکومت دیده است. اما منطق قرآن چیز دیگری است. وقتی قومی نزد ذوالقرنین آمدند و گفتند: «ما به تو پول (خرجاً) میدهیم تا بین ما و یاجوج و ماجوج سد بسازی»، او چه گفت؟ او نگفت «پول بدهید تا من برایتان بسازم». او گفت: «فَأَعِینُونی بِقُوَّةٍ» (مرا با نیروی خود یاری دهید - سوره کهف، ۹۵). ذوالقرنین به آنها یاد داد که امنیت و پیشرفت، خریدنی نیست؛ ساختنی است و خودِ مردم باید وسط میدان باشند. (سوره کهف آیه 94 و 95) ➖ امام مهدی (عج) هم قرار نیست بیاید و «به جای ما» کار کند. او به جامعه‌ای نیاز دارد که از حالتِ «واکنشی» خارج شده و به بلوغِ «ان تقوموا لله مثنی و فرادا» (سوره سبأ، ۴۶) رسیده باشد. یعنی قیام برای خدا، حتی اگر تنها باشی، حتی اگر بحرانی در کار نباشد. نتیجه‌گیری: به سوی «کنشگریِ اصیل» ➖ زمان آن رسیده که از سطلِ زباله‌ «ابزارهای یکبارمصرف» خارج شویم. نجابت ما نباید ابزارِ نادیده گرفته شدن‌مان باشد. راه حل، نه در خیابان است و نه در جنجال‌های توئیتری. راه حل در بازگشت به «خودسازیِ استراتژیک» است. باید آنقدر از نظر علمی، اخلاقی و تشکیلاتی قوی شویم که سیستم نتواند ما را نادیده بگیرد. ما نباید فقط برای «دفاع» از خاکریزها فراخوانده شویم؛ ما باید خودمان «طراحِ» خاکریزهای آینده باشیم. #رصد #یادداشت #راهبرد #جامعه #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🎥 ما مجبوریم ابرقدرت بشویم ▪️ مسأله ما | قسمت چهاردهم/۱ | حامد سروری، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه حکمرانی ➖ اگر بخواهیم از جایگاه یک قدرت عقب‌نشینی کنیم و مانند گذشته رفتار کنیم، پیامدهای سنگینی دامن‌گیر ما خواهد شد. بی‌ثباتی، جنگ‌های پیاپی، آشوب‌های داخلی و در نهایت تجزیه کشور، پیامدهای قطعی چنین عقب‌نشینی‌ خواهد بود. ➖ اگر قدرتمند نشویم، تجزیه خواهیم شد. بنابراین، ما حق انتخاب نداریم؛ «قدرت بودن» برای ما یک انتخاب نیست، بلکه یک اجبار است 🔗 تماشای برنامه در آپارات | یوتیوب #مسأله_ما #راهبرد #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

📹 لیلاز: لایحه بودجه ۱۴۰۵ که توسط سازمان برنامه دولت چهاردهم تدوین شد، بودجه براندازانه بود اما خوشبختانه مجلس جلوی آن را گرفت @Kayhan_Online

⚫️علی خضریان و داداشی اگر برای خدمت به جنوب نیاید، باید زبان‌شان را ببندند ▪️یک دست لباس نظامی به علی خضریان بدهید و فردا با اولین پرواز بفرستید بندرعباس یا بوشهر تا برای خدمت در یکی از یگان‌های عملیاتی (نگهبانی که می‌تواند بدهد یا می‌تواند پیاز سیب‌زمینی پوست بگیرد، اگه باهوش باشد حتی می‌تواند دو سه روزه سفت کردن پیچ پهپادها را هم یاد بگیرد) کمک حال بچه‌ها باشد... ▪️کسی که این همه جنگ را ساده می‌کند و سطح توقع مردم را از نیروهای رزمنده بالا می‌برد، یا نمی‌داند جنگ چیست یا به کلی متوهم است. مرد حسابی، جنگیدن مگر شوخی است، یک چیزی شنیده‌ای فکر کردی خبری هست؟ کت شلوار تنت کردی رفتی تو استدیو می‌گی لنگش کن؟ ▪️چرا سطح توقع مردم از جنگ را بالا می‌بری؟ چرا داری برای نیروهای مسلح و جوان‌های ما هزینه می‌تراشی؟ نیاز نیست برای آن‌ها خط و ربط تعیین کنی که چه کنند یا چه نکنند. خودت و داداشی اگر کمی شهامت و جسارت دارید همین هفته می‌آیید جنوب من می‌خواهم به بچه‌ها بگم با قایق شما را ببرند جزیره فارسی، ببینم وقتی سینه قایق به آب می‌خورد و دل و روده‌ات می‌آید توی دهانت باز هم حرف می‌زنی؟ ▪️یکی نیست جلوی این افراد ناآکاه از مسائل نظامی را بگیرد؟ تو از کدام مقام نظامی کشور مجوز گرفته‌ای که اینکونه برای آن‌ها تعیین تکلیف کنی؟ کدام مسوول نظامی به تو مجوز داده تا به نیابت از آن‌ها دهان باز کنی؟ بابا یکی جلوی این جماعت را بگیرد... آقا جان شما برو به همان مسائل حوزه پتروشیمی رسیدگی کن، چه کار به این کارها داری... 🇮🇷@SyrianKhabar

‌ایران میگوید هرمز بسته است، اما چرا نفت گران نشد؟ ‌✍️ عبداله باباخانی ‌سطح تنش‌های کنونی هنوز به مرحله‌ای نرسیده که بازار آن را تهدیدی فوری برای عرضه جهانی انرژی تلقی کند. در حال حاضر، درگیری‌ها بیشتر به سمت یک تقابل فرسایشی با شدت محدود حرکت کرده‌اند. از نگاه بازار، این وضعیت می‌تواند تا پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، توسط ایران ادامه یابد، یعنی حدود ۹۲۲ روز دیگر ادامه دار باشد؛ هرچند به نظر می‌رسد آمریکا تصمیم‌گیری‌های راهبردی خود را به ۱۱۳ روز دیگر و پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶ موکول کرده است. ‌متن کامل تحلیل و میزان عبوری نفت را در وبلاگ تخصصی انرژی بخوانید https://open.substack.com/pub/abdolahbabakhani/p/46c?r=8m4lc0&utm_medium=ios

مقام ایرانی: عمان تحت فشار شدید آمریکاست/ مسیر جایگزین در تنگه هرمز طرح واشنگتن بود/ اجازه نمی‌دهیم مدیریت نظارتی ما بر تنگه مختل شود 🔵دراپ‌سایت به نقل از یک مقام ارشد ایرانی نوشت: کاخ سفید یک کارزار هدفمند اطلاعات نادرست رسانه‌ای از طریق آکسیوس و سی‌بی‌اس را به راه انداخته است. 🔵در این کارزار ادعا شد که ایران حمله اخیر به یک کشتی در تنگه هرمز را به یک گروه خودسر در داخل نیروهای نظامی ایران نسبت داده و همچنین تهران در حال بررسی اعلام توافقی با عمان درباره گشایش مسیرهای جدید ترانزیتی در تنگه هرمز است. 🔵این اتفاق تصادفی نبود؛ بلکه یک کارزار رسانه‌ای کاملاً هدفمند و هماهنگ بود که با هدف تحت فشار قرار دادن ما برای تغییر تصمیم‌مان طراحی شده بود. 🔵ما پیش‌تر به‌روشنی موضع قاطع و نهایی خود را به قطری‌ها و عمانی‌ها اعلام کرده بودیم: ایران به هیچ طرفی اجازه نخواهد داد امنیت و مدیریت نظارتی ما بر تنگه هرمز را مختل کند. 🔵آمریکا فشار زیادی بر عمان وارد می‌کند و ایده ایجاد یک مسیر جایگزین در تنگه هرمز خارج از مدیریت ایران، در واقع از طرف آمریکا مطرح شده بود. 🔵ما موضع نهایی خود را به‌صورت شفاف و قاطع با عمانی‌ها و دیگر میانجی‌ها در میان گذاشتیم. تحرکاتی که طی چند ساعت گذشته در تنگه هرمز شاهد بوده‌ایم، اجرای عملی همان تصمیمی است که پیش‌تر اعلام کرده بودیم. 🆔@world_order

📑 اقتدار صنعا در دریای سرخ و وحشت غرب از تکرار موازنه هرمز در باب‌المندب مجله آمریکایی «نشنال ریویو» در گزارشی با عنوان «چگونه انصارالله می‌تواند جهان را در یک مخمصه خطرناک قرار دهند؟» به بررسی تثبیت قدرت میدانی و بازدارندگی ارتش صنعا پرداخته و هشدار داد که #انصارالله با الگوبرداری از تجربیات موفق و راهبردی ایران، در حال تحمیل یک موازنه قدرت جدید در تنگه باب‌المندب و دریای سرخ است. 🌊 ۱. انتقال موازنه هرمز به باب‌المندب؛ وحشت غرب از عوارض ترانزیتی این مجله آمریکایی با ابراز نگرانی شدید مدعی شد که ارتش صنعا دو درس استراتژیک از مدل رفتار بین‌المللی ایران آموخته است؛ ▫️ نخست، امکان وضع عوارض و هزینه‌های ترانزیتی بر کشتی‌های عبوری از تنگه استراتژیک باب‌المندب، ▫️ دوم، بهره‌گیری از توان موشکی و پهپادی فوق‌العاده خود به عنوان یک اهرم فشار نهایی در برابر کشورهای متجاوز. این گزارش با اشاره به یادداشت تفاهم‌های دریایی پیرامون خلیج فارس تأکید می‌کند که ناتوانی واشنگتن در بازگشایی قاطع دریای سرخ از سال ۲۰۲۳ تاکنون، عملاً اعتماد بین‌المللی به توانایی ایالات متحده جهت تضمین امنیت کشتیرانی را نابود کرده است. نشنال ریویو به نقل از هیئت کارشناسان سازمان ملل ادعا کرد که #صنعا در جریان عملیات‌های دریایی خود، مبالغ کلانی را به عنوان هزینه‌های عبور امن از شرکت‌های بین‌المللی دریافت کرده که این امر فرضیه کنترل کامل #یمن بر خطوط کشتیرانی را تقویت می‌کند. 🛢 ۲. دریای سرخ؛ شریان حیاتی زیر ذره‌بین ارتش صنعا بر اساس تحلیل این مجله غربی، پس از تنش‌های اخیر در خلیج فارس، کشورهای خلیج فارس حجم عمده صادرات نفتی خود را به دریای سرخ و بندر «ینبع» عربستان منتقل کردند، به طوری که صادرات نفت پادشاهی از این بندر از ۷۵۰ هزار بشکه به حدود ۳.۶ میلیون بشکه در روز افزایش یافته و برنامه‌هایی برای رساندن آن به ۵ میلیون بشکه وجود دارد. نشنال ریویو هشدار می‌دهد که این تغییر مسیر، اهمیت راهبردی دریای سرخ و کانال سوئز را دوچندان کرده و صادرات انرژی خلیج فارس را به طور کامل در تیررس و تحت اشراف نظامی صنعا قرار داده است؛ امری که کل اقتصاد بین‌الملل را تحت تأثیر اراده رهبری یمن قرار می‌دهد. ⚠️ ۳. معادله بازدارندگی جدید در برابر عربستان سعودی این مجله آمریکایی به هشدارهای سید عبدالملک بدرالدین الحوثی، رهبر انصارالله علیه کارشکنی‌های عربستان، آمریکا و امارات در پرونده اقتصادی یمن پرداخت و اذعان کرد که موازنه وحشت کاملاً دگرگون شده است. به نوشته این مجله، اگرچه صنعا در گذشته در طرح برخی خواسته‌های خود محتاط بود، اما تحولات میدانی سال‌های اخیر و سوابق حملات پهپادی و موشکی موفق ارتش صنعا به تأسیسات نفتی و زیرساخت‌های استراتژیک #عربستان ، این باور را در صنعا تثبیت کرده که از اهرم فشار بسیار قدرتمندی برخوردار است. ریاض با وجود رهگیری بخشی از حملات، به خوبی از عمق خطرات اقتصادی هرگونه آسیب احتمالی به شریان‌های نفتی و خطوط صادرات خود آگاه است و به همین دلیل توانایی مقابله مستقیم را ندارد. نشنال ریویو در پایان با اعتراف به تثبیت جایگاه صنعا در شبکه قدرتمند مقاومت منطقه تأکید می‌کند که #انصارالله یمن اکنون به این یقین رسیده‌ است که اهرم‌های استراتژیک و بازدارنده‌ای در اختیار دارد که می‌تواند از آن‌ها نه تنها در برابر همسایگان متجاوز خود، بلکه در مواجهه با کل جامعه بین‌المللی برای احقاق حقوق خود استفاده کند. 🔸 کانال مطالعات یمن @yemenstudies_ir

🔴 فروپاشی پروژه ائتلاف در یمن تحولات جاری یمن در ژوئیه ۲۰۲۶، بیانگر تغییر موازنه‌ای بنیادین است. پس از گذشت ۱۱ سال از تجاوز ائتلاف تحت رهبری عربستان سعودی و محاصره ظالمانه علیه ملت یمن، فضای سیاسی کشور به سمت گذار از «وضعیت انفعال» به «وضعیت مطالبه‌گری حداکثری» تغییر جهت داده است. تشدید تنش‌های اخیر نه یک اتفاق تصادفی، بلکه نتیجه مستقیم تعلل ریاض در اجرای تعهدات صلح و اصرار بر تداوم سیاست‌های قیمومیت‌طلبانه است. ✈️ صنعاء؛ شکستن محاصره، نه تشدید تنش صنعاء که امروز از موضع قدرت سخن می‌گوید، تهدیدات و اقدامات نظامی خود را نه به عنوان «تنش‌زایی»، بلکه به عنوان واکنشی مشروع به ادامه نقض حاکمیت ملی و کارشکنی در روند صلح (به ویژه در پرونده‌های حیاتی مانند پرداخت حقوق، لغو محاصره بنادر و فرودگاه‌ها) تعریف کرده است. اقدام ارتش صنعا در شکستن محاصره هوایی فرودگاه صنعا و برقراری پروازهای مستقیم با تهران، در واقع یک گام عملی برای تثبیت حاکمیت ملی است. صنعا با استفاده از تمام ابزارهای فشار، از جمله نمایش توانمندی‌های موشکی و پهپادی، در تلاش است #ریاض را از نقش «میانجی خودخوانده» خارج کرده و به عنوان «طرف متجاوز و مسئول» وادار به تفاوض مستقیم کند. این رویکرد، یک برگ برنده حیاتی برای کسب حقوق مشروع ملت #یمن قبل از هرگونه توافق جامع است. 📉 ناکامی مدل عدن؛ شورای انتقالی در جستجوی مشروعیت در سوی دیگر میدان، در استان‌های جنوبی، «شورای انتقالی جنوب منحل شده» (STC) با استفاده از نارضایتی‌های عمومی گسترده علیه دولت عدن، حملات لفظی و میدانی تندی را علیه ریاض آغاز کرده است. ناکارآمدی شورای ریاستی و بحران‌های حاد خدماتی (مانند فروپاشی شبکه برق و خدمات عمومی)، عملاً نفوذ ائتلاف در جنوب را به چالش کشیده است. شورای انتقالی که می‌بیند در معادلات قدرت پس از جنگ، ممکن است به عنوان یک بازیگر فرعی دیده شود، با توسل به لفاظی‌های تند علیه ریاض، سعی در باج‌گیری سیاسی و تثبیت موقعیت خود به عنوان نماینده اصلی مناطق جنوبی دارد. این تنش‌ها نشان می‌دهد که ساختار سیاسی تحمیلی ائتلاف در #عدن، عملاً از درون در حال فروپاشی است. 🌐 فراتر از «نیروهای نیابتی»؛ حرکت به سمت حاکمیت ملی تحلیل‌گران غربی و رسانه‌های ائتلاف، همگرایی در فشار بر ریاض را به دستورکارهای منطقه‌ای تهران و ابوظبی نسبت می‌دهند تا از این طریق، قدرت اراده ملی یمنی‌ها را نادیده بگیرند. این روایت، تلاشی برای فرار از واقعیت است. واقعیت این است که بازیگران یمنی—اعم از انصارالله در صنعاء و حتی جریان‌های جنوبی—به این نتیجه رسیده‌اند که ریاض با سیاست «وقت‌کشی» و استفاده از دولت‌های شکننده، به دنبال تحمیل یک صلح تحقیرآمیز است که نه تنها امنیت و ثبات یمن را تأمین نمی‌کند، بلکه این کشور را در وضعیت «نه جنگ و نه صلح» نگه می‌دارد. ⚔️ سه سناریوی پیش‌روی ریاض ریاض اکنون با چالش مدیریت بحران‌های همزمان روبروست و با سه گزینه دشوار مواجه است: ۱. خرید زمان با امتیازدهی ریاض ممکن است برای اجتناب از درگیری، به امتیازات مقطعی تن دهد، اما این راهکار مشروعیت اقتدار صنعاء را بیش از پیش تقویت خواهد کرد. ۲. انفجار نظامی بازگشت به جنگ تمام‌عیار، سناریویی است که ائتلاف سعودی را با عواقب غیرقابل پیش‌بینی مواجه می‌کند، چرا که توازن قوا امروز با سال ۲۰۱۵ قابل مقایسه نیست. ارتش صنعا در سال ۲۰۲۶، دارای توانمندی‌های استراتژیک برای هدف قرار دادن مستقیم تمامی زیرساخت‌های حیاتی پادشاهی است. ۳. تفاهمات منطقه‌ای محتمل‌ترین سناریو، فشار قدرت‌های منطقه‌ای بر مهره‌های خود برای اجتناب از یک رویارویی گسترده است. این امر ریاض را مجبور خواهد کرد که از استراتژی «مهار» به سمت یک توافق عادلانه و نهایی حرکت کند. تلاش برای تقلیل این تحولات به یک «بازی نیابتی»، تنها سرپوشی بر ناکامیِ ۱۱ ساله ائتلاف در یمن است. صنعاء با پیوند زدن بازدارندگی نظامی به دیپلماسی شجاعانه، عملاً ریاض را در تنگنای تاریخی قرار داده است. ریاض باید درک کند که دوران دیکته کردن سیاست‌ها بر یمن به پایان رسیده و هرگونه تلاش برای تداوم محاصره، با پاسخی کوبنده و همه‌جانبه روبرو خواهد شد که امنیت و ثبات تمامی پروژه‌های منطقه‌ای ائتلاف سعودی را هدف قرار می‌دهد. 🔸 کانال مطالعات یمن @yemenstudies_ir

✍جواد میرگلوی بیات 🔰 پایگاه‌های آمریکا در عمان آمریکا در عمان پایگاه‌های دائمی و همیشه آماده به رزم ندارد و اساسا عمان شاهد کمترین حضور نیروهای نظامی آمریکایی در منطقه است، شاید در طول یک‌سال نهایتا ۶۰۰ نظامی آمریکایی در عمان مقیم باشند که حضور همه آنها هم در طول ۱۲ ماه نیست. آمریکایی‌ها اجازه دسترسی به سه پایگاه‌ هوایی در عمان دارند. این سه پایگاه عبارتند از: ۱. فرودگاه قدیمی مسقط در شمال عمان که البته کاربری کمتر نظامی دارد. ۲. پایگاه‌ مصیره در شرق عمان در جزیره مصیره ۳. پایگاه‌ ثمریت در استان ظفار در جنوب عمان همه این پایگاه‌ها را بریتانیایی در قرن بیستم در طول جنگ‌هاس جهانی اول و دوم و برای صیانت از مستعمرات خود ساختند و به تدریج به خود سلطنت عمان نیز اجازه مشارکت در اداره آن را دادند که بعد‌ها آمریکا نیز خرمگس معرکه شد و در آنجا دسترسی داشت و به صورت نیمه دایر از آنها بهره می‌برد. حضور آمریکایی‌ها در عمان به قرارداد ۱۹۸۰ و ۲۰۱۹ یک حضور نیمه دائم و با اطلاع سلطنت عمان در موارد استفاده از آن پایگاه‌ها است. البته بنده نمی‌دانم تجهیزات راداری و شنود چه دارند ولی تعداد اعلام شده نیروهای نظامی و البته اراده دولت عمان نشان می‌دهد که نمی‌تواند زیاد و گسترده باشد. برای مثال دولت عمان هیچ‌وقت اجازه نداد که از این پایگاه‌ها در حمله به یمن استفاده شود. اما نیروی دریایی آمریکا قرارداد دیگری نیز دارند که به آنها اجازه دسترسی به بنادر مهم عمان یعنی مسقط، صحار، الدقم و صلاله را می‌دهد و نیروی نظامی آمریکایی می‌تواند از آنها برای تامین انواع نیازهای خود از تغذیه تا تعمیرات و درمان و دسترسی به فرودگاه و پهلو‌گیری و... بهره ببرد. بنابراین حضور آمریکا در الدقم که هدف قرار گرفت نه تنها دائمی نیست بلکه نمی‌توان الدقم را پایگاه‌ آمریکایی دانست. شاید مجموعه‌ای باشد که برای خدمات به نیروهای نظامی آمریکایی از آن بهره ببرند ولی نمی‌توان گفت پایگاه‌ نظامی آمریکایی در الدقم، مگر اینکه در این چند ماه دایر کرده باشند که با توجه به مواضع دولت عمان و تجربه میزبانان پایگاه‌‌های آمریکایی بعید می‌دانم. 🆔@world_order

✅ کشیش و فعال آمریکایی: 📍جنگ صدام علیه ایران توسط ما و به دستور تل‌آویو پشتیبانی شد/ما هزاران ایرانی را به خاطر اسرائیل به کشتن دادیم اما گویی این کافی نیست و ما هنوز باید ایرانی‌های بیشتری را بکشیم... 🔻ترامپ هیچ قصدی برای عمل به وعده‌هایش ندارد. از چه زمانی بزرگ‌ترین شیاد تاریخ به قول و قرارش اهمیت داده؟/ایران هم بلوف نمی‌زند؛ آن‌ها پیش از این صحت این ادعا را ثابت کرده‌اند... 🆔 @Kavoshmedia

آنچه در جنوب ایران در حال رخ‌دادن است، فقط افزایش تعداد حملات دشمن نیست. مسئله اصلی، تغییر در عمق، جهت و منطق عملیات است. تا این لحظه قشم، سیریک، بندرعباس، جاسک، بوشهر، خنداب، بندر ماهشهر، بهبهان، اندیمشک، دزفول، اهواز، آبادان و خرمشهر هدف تجاوز آمریکا قرار گرفته‌اند. این نقاط تصادفی انتخاب نشده‌اند. وقتی آنها را روی نقشه کنار هم می‌گذاریم، یک الگوی روشن دیده می‌شود: حملات از خط ساحلی آغاز شده و به‌تدریج به سمت عقبه در جنوب و جنوب‌غرب کشور حرکت می‌کند. هدف فقط زدن چند پایگاه، سامانه موشکی یا مرکز نظامی نیست. فشار از ساحل به سمت عمق در حال گسترش است تا خطوط دفاعی، رینگ‌های موشکی، مراکز پشتیبانی و مسیرهای انتقال نیرو و تجهیزات به عقب رانده شوند. به بیان دیگر، دشمن تلاش می‌کند میان خط دفاع ساحلی و عقبه لجستیکی کشور فاصله ایجاد کند. ابتدا سواحل، بنادر و مراکز نزدیک به دریا تحت فشار قرار می‌گیرند و بعد دامنه حملات به مسیرهای ارتباطی، مراکز پشتیبانی و نقاط مهم‌تر در خوزستان و جنوب کشور کشیده می‌شود. اینها حملات جدا از هم نیستند. قشم، بندرعباس، جاسک، بوشهر، ماهشهر، اهواز، اندیمشک و دزفول هرکدام بخشی از یک جغرافیای به‌هم‌پیوسته نظامی و لجستیکی‌اند. حمله به هرکدام، در نهایت بخشی از شبکه دفاع، پشتیبانی و انتقال را تحت فشار قرار می‌دهد. نکته مهم این است که این روند فعلاً در سطحی پایین‌تر از جنگ تمام‌عیار پیش می‌رود. یعنی دشمن هنوز لزوماً وارد مرحله نهایی نشده، اما با حملات محدودتر، مرحله‌به‌مرحله میدان را آماده می‌کند. در این نوع عملیات، هدف فقط تخریب نیست. واکنش ایران سنجیده می‌شود، نقاط ضعف شناسایی می‌شوند، بخشی از توان دفاعی فرسوده می‌شود و هزینه عملیات بعدی پایین می‌آید. عملیات‌های زیر حد جنگ تمام‌عیار، در واقع می‌توانند مقدمه‌ای برای یک عملیات بزرگ‌تر باشند. اگر این روند ادامه پیدا کند، معنایش این است که دشمن می‌خواهد پیش از ورود به مرحله وسیع‌تر، خطوط دفاعی را عقب ببرد، مسیرهای پشتیبانی را مختل کند و امکان مانور بیشتری در جنوب و جنوب‌غرب به دست آورد. در چنین وضعیتی، اهمیت چابهار و خطوط ارتباطی شرق و شمال‌شرق دوچندان می‌شود. چابهار تنها بندری است که برای اتصال ایران به آب‌های آزاد، به عبور از تنگه هرمز وابسته نیست. همین ویژگی، آن را از یک بندر تجاری به یک دارایی راهبردی تبدیل می‌کند. راه‌آهن‌های شرق و شمال‌شرق نیز فقط پروژه‌های عمرانی یا اقتصادی نیستند. این خطوط در شرایط بحران می‌توانند بخشی از شبکه جایگزین حمل کالا، تجهیزات، سوخت و منابع باشند و وابستگی کشور را به مسیرهای تحت فشار در جنوب کاهش دهند. بنابراین، حملات اخیر را باید روی یک نقشه واحد دید. نقشه‌ای که از ساحل شروع شده، به سمت عقبه حرکت می‌کند و هدفش فقط تخریب نقاط منفرد نیست، بلکه فرسایش تدریجی ساختار دفاعی و لجستیکی ایران است. آنچه در حال شکل‌گیری است، مجموعه‌ای از حملات تصادفی نیست. این یک روند مرحله‌ای برای آماده‌سازی میدان و بازکردن راه عملیات‌های بزرگ‌تر است. ✍حسین قتیب

تا زمانی که قدرت‌های بزرگ بتوانند بدون پرداخت هزینه از تعهدات خود عدول کنند، هر توافقی شکننده خواهد بود و طرف ضعیف‌تر ناچار خواهد شد برای حفظ منافع خود به ابزارهای فشار متوسل شود؛ ابزارهایی که ممکن است از منظر حقوقی یا سیاسی محل اختلاف باشند، اما در منطق واقع‌گرایانه روابط بین‌الملل، تلاشی برای ایجاد همان چیزی هستند که نظام بین‌الملل فاقد آن است: ضمانت اجرای مؤثر.