در واقع، ادلسون‌ها نقش خود را در این آزادی به رخ کشیدند. ناوگان هواپیماهای ادلسون دارای علامت‌های مشخصی است؛ یک طرح بدنه که در عکس‌های سوار شدن پولارد به بوئینگ ۷۳۷ و ورودش به فرودگاه بن‌گوریون تل‌آویو با استقبال شخصی نتانیاهو، به وضوح قابل مشاهده بود. این عکس‌ها به طور اختصاصی توسط روزنامه پرتیراژ اسرائیلی «اسرائیل هیوم» (که متعلق به ادلسون‌هاست) گرفته و منتشر شد و به سرعت در سراسر اینترنت پخش گردید و بلافاصله به دخالت این خانواده اشاره کرد. اما ادلسون‌ها به ارائه یکی از جت‌های اختصاصی خود برای استفاده پولارد بسنده نکردند. میریام ادلسون دیدگاه‌هایی داشت که می‌خواست با هر کسی که مایل به شنیدن است به اشتراک بگذارد. او در روزنامه «اسرائیل هیوم» نوشت: «جوناتان شایسته عمیق‌ترین و ابدی‌ترین سپاسگزاری‌های اسرائیل است. او مانند یک سرباز مجروح که از یک سفر طولانی و دشوار بازمی‌گردد، شایسته هرگونه مزایا و امتیازی است که دولت می‌تواند ارائه دهد تا اطمینان حاصل شود که می‌تواند زندگی خود را در آسایش بگذارد.» پیام او برای آمریکایی‌ها شوم‌تر بود: «برای دوستان آمریکایی ما، جوناتان خاطره‌ای است که بهتر است کم‌رنگ و فراموش شود، به ویژه در زمانی که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ نشان می‌دهد که یهودیانِ صهیون به وفور نیکی می‌کنند.» پولارد در اسرائیل استقبالی مانند یک قهرمان دریافت کرد و از آن زمان از موقعیت سرشناس خود برای حمایت از یکی از افراطی‌ترین سیاستمداران اسرائیل، یعنی ایتامار بن‌گویر (وزیر امنیت ملی)، استفاده کرده است. در فضای سیاسی که روزبه‌روز بیشتر با فرضيات بدبینانه درباره نقش پول در سیاست تعریف می‌شود، ماجرای پولارد تصویرسازی دراماتیکی از این است که چگونه نفوذ خارجی باعث می‌شود سیاستمداران به جای خدمت به موکلان خود، به منافع خاص خدمت کنند. دستور میریام ادلسون به آمریکایی‌ها مبنی بر اینکه به سادگی آنچه را دیده‌اند فراموش کنند و حقیقت را به چاه فراموشی بسپارند، استدلال متکبرانه یک پلوتوکرات (ثروتمندسالار) خودشیفته است که متقاعد شده ثروتش جایگزین کردن هوس‌ها، تمایلات شخصی و متعهدات ایدئولوژیک خود به جای حقیقت و منافع ملی را توجیه می‌کند. او که مطمئن بود خواسته‌اش از آمریکایی‌ها برای فراموش کردن خیانت پولارد به کشورشان اجابت خواهد شد، درخواستی به همان اندازه گستاخانه از ترامپ مطرح کرد. یک ماه بعد، در یکی از آخرین اقدامات ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش، او آویام سلا، گرداننده اسرائیلیِ جاسوسی جوناتان پولارد را عفو کرد. کاخ سفید بیانیه‌ای صادر کرد که مستقیماً به نقش خانم ادلسون در جلب عفو برای فردی که بیشترین مسئولیت را در سازماندهی جرائم پولارد علیه ایالات متحده داشت—تنها غیرنظامی در کنار چند مقام عمومی—اشاره می‌کرد. شلدون ادلسون تقریباً دو هفته پس از پرواز پولارد به اسرائیل درگذشت. اما میریام همچنان یکی از برترین اهداکنندگان در سیاست آمریکا باقی مانده است و ۱۰۰ میلیون دلار به سوپرپک (کمیته اقدام سیاسی) حامی ترامپ و ۳۷ میلیون دلار برای حمایت از کمپین‌های انتخاباتی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۴ اختصاص داده است. این پرسش که میریام ادلسون کیست، چگونه دلارهای تبلیغاتی و بشردوستانه خود را تخصیص می‌دهد، پولارد چه کرد و چرا جت اختصاصی ادلسون‌ها بود که او را به اسرائیل پرواز داد، درگاهی را به سوی دنیایی می‌گشاید که در آن دسیسه‌ها و خواسته‌های ابرثروتمندان، تهدیدات وخیمی را متوجه منافع آمریکا در سراسر جهان و جمهوریت و مردم‌سالاری آمریکایی می‌کند. این تهدیدها در روز روشن و پیش چشم همگان پنهان شده‌اند؛ آن‌قدر به بخشی از چشم‌انداز سیاسی معاصر تبدیل شده‌اند که نامرئی به نظر می‌رسند، اما اغلب عوامل تعیین‌کننده و موثری در شکست سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه، پریشانی ملی ما، قطبی‌شدن فرهنگی و عدم هماهنگی و انحراف منابع و اهداف آمریکا هستند. ادلسون‌ها از رابطه خود با ترامپ بهره بردند تا اشتیاق یک خائن و خواسته‌های رهبران اسرائیل را برآورده سازند. موفقیت آن‌ها با اهرم فشار بسیار بزرگ‌تری که لابی اسرائیل در آمریکا برای تحمیل شرایط «رابطه ویژه» خود با ایالات متحده اعمال می‌کند، موازی است. اسرائیل از آن رابطه برای استخراج کمک‌های بلاعوض، هماهنگی و پشتیبانی غیرمشروط در سطح و تداومی استفاده کرده است که فراتر از هر کاری است که یک قدرت بزرگ تا کنون برای یک کشور خارجی انجام داده است. 🔻به جهت‌ ادامه مطالعه ترجمه فارسی متن‌ کامل مقدمه کتاب لطفا بر دکمه Instant View و یا لینک زیر فشار دهید. https://telegra.ph/Israels-Lobby-America-in-the-Grip-of-a-Foreign-Power-08-11 🔻پیوند به این فرسته در X; https://x.com/FGhoddoussi/status/2087075205487227265?s=20

🔹مجید شاکری: مشکل توافق، ایران نیست، آمریکاست. به همان دلیلی که آمریکا در رسیدن به معامله پایدار با چین، ژاپن، اروپا، انگلیس، کانادا و مکزیک شکست خورد در معامله با ایران هم توان حل مسئله ندارد. یکی همین رقابت ونس و روبیو در لبنان که پرونده های عمیق و کهنسال را ابزار بازی تاج و تخت می بیند. https://x.com/i/status/2087114848773587438

‌🔻مهم‌ترین تحول در موضع ایران که امروز از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام شد، تغییر معادله تنگه هرمز است. پیش از این، بازگشایی تنگه عمدتاً در برابر رفع محاصره و گاه آتش‌بس در لبنان تعریف می‌شد؛ اما اکنون اهرم تنگه فراتر از مطالبه رفع محاصره دریایی تعریف شده است. ‌معنای این تغییر این است که تا زمانی که واشنگتن بخش مهمی از شروط ایران، فراتر از رفع محاصره، را نپذیرد، تنگه باز نخواهد شد. در واقع، تنگه دیگر «امتیازی در برابر امتیاز» نیست؛ اهرم اصلی ایران در برابر کل فشار آمریکا است.

🔹علی صمدزاده: ناامید نیستم اما از بس که گفتم، خسته شدم! "لبنان، آزمایشگاه نظم سیاسی- امنیتی در منطقه است" و این دست تصمیمات و رفتارهای دولت نواف سلام نظیر مذاکره خلاف قانون مستقیم با اسرائیل در واشنگتن، امضای تفاهم‌نامه‌ی امنیتی میان بیروت-تل‌آویو برخلاف منافع و تمامیت ارضی لبنان، لغو مجوز فعالیت سفیر ایران در بیروت، لغو پروازهای تهران-بیروت، ملغی کردن تفاهم لغو روادید سفر ایرانیان به لبنان و... تصمیماتی لبنانی نیستند؛ کاش آقایان در وزارتخارجه و برادران در نیروی قدس قبل از دیرشدن، این مهم را دریابند. https://x.com/i/status/2087200270350491722

🔵مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ امروز به‌طور رسمی منتشر شد! ✍تریتا پارسی https://x.com/i/status/2087157740422500446 کتاب «لابی اسرائیل» نه دنباله‌ای بر کتاب جریان‌ساز سال ۲۰۰۷ نوشته‌ جان میرشایمر و استیون والت است و نه صرفاً به‌روزرسانی آن؛ بلکه رویکرد متفاوت دیگری را پیش می‌گیرد. ایلی کلیفتون و لاستیک، تاریخچه‌ای سیستماتیک از لحظاتی را ارائه می‌دهند که به روایت آن‌ها، اسرائیل و حامیان آمریکایی‌اش علیه منافع ایالات متحده تلاش کرده‌اند. اما آن‌ها بُعدی را هم اضافه کرده‌اند که میرشایمر و والت به تفصیل به آن نپرداخته بودند: پول—و به‌طور مشخص، سازوکار مالیِ پشتِ تلاش‌ها برای ارجح دانستن منافع اسرائیل بر منافع آمریکا. دلیل اینکه این اثر به مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد، برخورد و تقاطع میان یافته‌های آن و زمان انتشارش است. آمریکایی‌ها هرگز تا این حد آماده‌ بحث علنی درباره‌ پرسشِ زمانی‌ ممنوعه‌ی «نفوذ اسرائیل در سیاست آمریکا» نبوده‌اند. افشاگری‌ها خیره‌کننده هستند. متن کامل این مطلب را اینجا بخوانید: https://tritaparsi.substack.com/p/the-most-important-book-of-2026-clifton?utm_source=share&utm_medium=android&r=2sx805 https://x.com/i/status/2087157740422500446

🔻گزارش جروزالم پست: فرار پنهانی فرار دونالد ترامپ از چنگال ترور تهران به کمک کامیون غذا! عملیات فریب در آنکارا تهدید صریح ایران برای ترور دونالد ترامپ، به اجرای عملیاتی کاملاً مخفیانه در ماه گذشته منجر شد. در این عملیات، وی به جای استفاده از هواپیمای ویژه ریاست‌جمهوری، با یک پرواز نظامی از ترکیه عازم بریتانیا گردید. کاخ سفید با ارائه اطلاعات انحرافی، به افکار عمومی و خبرنگاران القا کرد که وی سوار بر مدل قدیمی‌تر ایرفورس وان شده است. این سناریوی پنهانی درست در شبی به اجرا درآمد که نیروهای آمریکایی، پس از فروپاشی مذاکرات واشنگتن و تهران، حملات نظامی جدیدی را به دستور شخص رئیس‌جمهور علیه ایران از سر گرفته بودند. حضور در نشست سران ناتو در آنکارا، پایتخت کشوری که با ایران مرز مشترک دارد، حساسیت‌های امنیتی را به بالاترین سطح ممکن رسانده بود. نگرانی‌های واشنگتن از توطئه‌های ایران که پس از کشته شدن مقامات ارشد نظامی و سیاسی ایرانی شدت یافته بود، نهادهای اطلاعاتی را بر آن داشت تا پس از دریافت هشدارهای خاص، اقدامات فوق‌العاده‌ای را اتخاذ نمایند. جابجایی با کامیون غذا فرآیند فریب از هشتم جولای آغاز گردید. ترامپ علناً اعلام نمود که به جای هواپیمای بوئینگ 747-8 که اخیراً به عنوان هدیه از سوی قطر به آمریکا اهدا شده بود، ترجیح می‌دهد با مدل قدیمی‌تر ایرفورس وان سفر نماید. هواپیمای قطری که با هزینه‌ای بالغ بر صدها میلیون دلار ارتقا یافته بود، به دلیل فقدان سیستم‌های دفاعی نسخه‌های کلاسیک، فاقد ایمنی کامل تشخیص داده شد و زودتر پرواز کرد. شامگاه آن روز، ترامپ در مقابل دوربین‌های تلویزیونی وارد هواپیمای قدیمی ایرفورس وان شد و دست تکان داد. اما چند دقیقه بعد، وی در سکوت و از طریق درب مخالف هواپیما که از دید پنهان بود، خارج گردید. تیم امنیتی با استفاده از یک کامیون کترینگ مجهز به سیستم بالابر هیدرولیک، رئیس‌جمهور و دستیارانش را به هواپیمای نظامی C-32A منتقل کردند. پیت هگست، وزیر دفاع نیز از پله‌های خارجی وارد همین هواپیما شد تا پرواز کاملاً عادی جلوه کند. اعضای تیم مطبوعاتی مستقر در هواپیمای طعمه نیز موظف شدند پرده‌های پنجره‌ها را کاملاً بسته نگاه دارند تا خروج مخفیانه افشا نگردد. تکمیل فریب سیستم‌های راداری برای حفظ محرمانگی عملیات، سیستم‌های ردیابی هواپیمای حامل رئیس‌جمهور خاموش شدند و این پرواز به جای شناسه رسمی ایرفورس وان، با شناسه عمومی «ریچ هجده» حرکت کرد. در حالی که هواپیمای طعمه با شناسه رسمی در رادارها به سمت بریتانیا پرواز می‌کرد، هواپیمای اهدایی قطر در ساعت هجده و بیست و شش دقیقه در پایگاه میلدنهال فرود آمده بود. هواپیمای مخفی ترامپ در ساعت بیست و دو و بیست دقیقه و هواپیمای طعمه نه دقیقه پس از آن به زمین نشستند. ترامپ پس از جابجایی نامعلوم، در ساعت بیست و دو و پنجاه و شش دقیقه از پله‌های هواپیمای طعمه در برابر دوربین‌ها پایین آمد تا سناریوی فریب کامل گردد و سپس سوار هواپیمای قطری شد. با افشای ماجرا، استیون چونگ از امنیت هواپیمای قطری دفاع کرد. دولت ترامپ ابتدا برای شناسایی منابع درز اطلاعات احضاریه‌هایی صادر کرد، اما بعداً به اشتباهاتش اعتراف نموده و آن‌ها را لغو کرد. https://www.jpost.com/international/article-905124

مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶: «لابی اسرائیل» اثر کلیفتون و لاستیک تریتا پارسی ۱۱ اوت ۲۰۲۶ سال ۲۰۱۸ بود و من در فکر راه‌اندازی یک اندیشکده جدید در واشنگتن بودم؛ اندیشکده‌ای که بتواند به تغییر استراتژی کلان آمریکا و دور شدن از جنگ‌های بی‌پایان و درگیری‌های غیرضروری خارجی کمک کند. ناامید و سرخورده بودم. بیش از یک دهه تلاش برای دستیابی به توافق هسته‌ای ایران (برجام)، با خروج ساده ترامپ از آن بر باد رفته بود. بیشتر مردم علت را در ویژگی‌های اخلاقی و شخصیتی ترامپ می‌دیدند. اما در حالی که اکثر افراد علت را در شخصیت ترامپ می‌جستند، من یک مشکل ساختاری عمیق‌تر را تشخیص دادم: برای اینکه توافقی مانند برجام دوام بیاورد، باید در چارچوب یک استراتژی کلان‌تر قرار می‌گرفت که از چنین دستاوردهایی پشتیبانی کند. اما سیاست «سلطه لیبرال» (Liberal Hegemony) از جنگ‌های بی‌پایان در افغانستان و عراق پشتیبانی می‌کرد، ولی حاضر نبود از توافقی دیپلماتیک که از جنگ جلوگیری کرده بود حمایت کند. اگر یک اندیشکده جدید قرار بود آن سیستم را به چالش بکشد، باید بسیار فراتر از وزن و توان متعارف خود عمل می‌کرد. بنابراین شروع به بررسی اندیشکده‌های واشنگتن کردم: نحوه اداره آن‌ها، استراتژی‌های ارتباطی‌شان، روش‌های جذب سرمایه و—شاید از همه مهم‌تر—اینکه چه کسانی واقعاً بودجه آن‌ها را تأمین می‌کردند. این سؤال آخر سخت‌تر از آن چیزی بود که به نظر می‌رسید. بسیاری از اندیشکده‌ها درباره منبع اصلی پول‌هایشان بسیار غیرشفاف عمل می‌کنند. من به کسی نیاز داشتم که بلد باشد «مسیر پول» را دنبال کند. برای همین با الی کلیفتون (Eli Clifton) تماس گرفتم. الی یک روزنامه‌نگار تحقیقی بود که تخصص ویژه‌ای در ردگیری شبکه‌های مالی و افشای بازیگران واقعی قدرت در پشت صحنه نهادهای واشنگتن داشت. به قول معروف، او یکی از بهترین‌های این کار بود. الی، طبعاً، به یکی از هم‌بنیان‌گذاران موسسه کوئینسی تبدیل شد. این پیش‌زمینه را از این رو تعریف می‌کنم که مستقیماً به اهمیت کتاب فوق‌العاده جدیدی مرتبط است که الی با همراهی ایان لاستیک (Ian Lustick)، استاد دانشگاه پنسیلوانیا، نوشته است: «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگال یک قدرت خارجی» که امروز به طور رسمی منتشر شد. من باور دارم که این کتاب به مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد. اگر هنوز کتاب را نخریده‌اید، پیشنهاد می‌کنم همین الان آن را تهیه کنید! کتاب «لابی اسرائیل» نه دنباله‌ای بر کتاب ساختارشکنانه جان میرشایمر و استفان والت در سال ۲۰۰۷ («لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا») است و نه صرفاً به‌روزرسانی آن. این کتاب کاری متفاوت انجام می‌دهد. الی و ایان تاریخچه‌ای نظام‌مند از لحظاتی ارائه می‌دهند که به گفته آن‌ها، اسرائیل و حامیان آمریکایی‌اش علیه منافع ایالات متحده تلاش کرده‌اند. اما آن‌ها بعد دیگری را هم اضافه می‌کنند که میرشایمر و والت به تفصیل به آن نپرداخته بودند: پول—و به طور خاص، ماشین مالی پشت تلاش‌هایی که منافع اسرائیل را مقدم بر منافع آمریکا قرار می‌دهد. آن‌ها مسیر آن پول را دنبال می‌کنند. الی و ایان منابع مالی تغذیه‌کننده لابی طرفدار اسرائیل را ردگیری می‌کنند و اهداکنندگان عمده پشت «صندوق‌های سرمایه‌گذاری توصیه‌شده توسط اهداکننده» (Donor-Advised Funds) و سایر ابزارهایی که می‌توانند رد پول را پنهان کنند، شناسایی می‌کنند. آن‌ها با استفاده از ایمیل‌های افشا‌شده و تحقیقات گسترده، ارتباطات این اهداکنندگان با اسرائیل را ترسیم کرده و روش‌هایی را که از طریق آن‌ها پول و نفوذ سیاسی بر سیاست خارجی آمریکا تحمیل می‌شود، مستند می‌سازند. سپس این بررسی مالی را روی یک استدلال تاریخی گسترده‌تر پیاده می‌کنند: اینکه اسرائیل و لابی طرفدار آن بارها تلاش کرده‌اند رؤسای جمهور آمریکا را ناکام بگذارند، قانون‌گذاران را تحت فشار قرار دهند و سیاست‌هایی را که برخلاف منافع اسرائیل می‌دیدند—حتی زمانی که آن سیاست‌ها به نفع آمریکا بود—از مسیر خارج کنند. این کتاب تلاش‌ها برای دامن زدن به اسلام‌هراسی، پخش شایعات دروغین درباره رؤسای جمهور آمریکا، و ابزارسازی از اتهامات معادادی‌ستیزی برای حاشیه‌نشین کردن و حق‌السکوت گرفتن از منتقدان اسرائیل را مورد بررسی قرار می‌دهد. همان‌طور که ایان در ویدئوی زیر توضیح می‌دهد: «هدف این کتاب این است که به مردم آمریکا بگوید آن‌ها با خطری از سوی لابی اسرائیل در ایالات متحده مواجه بوده و هستند که نه تنها منافع آمریکا در خارج را به خطر می‌اندازد، بلکه آزادی‌های آمریکایی را در داخل نیز تهدید می‌کند.»

https://youtu.be/BZZzqWKUEX0?si=WQq-nWLgYg5x2IJQ https://t.me/BetweenDichotomies/14010 اما دلیلی که باور دارم این کتاب به مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد، در برخورد و هم‌زمانی یافته‌های آن با شرایط کنونی نهفته است. هرگز پیش از این، آمریکایی‌ها تا این حد مشتاق نبوده اند که درباره پرسشِ زمانی ممنوعه یعنی «نفوذ اسرائیل در سیاست آمریکا» به طور علنی بحث کنند. در واقع، ما به یک نقطه عطف رسیده‌ایم. رابطه آمریکا با اسرائیل—و نسل‌کشی در غزه—به یک آزمون سنجش سنجش تعیین‌کننده (Litmus Test) در انتخابات مقدماتی پراهمیت دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. رقابت شهرداری نیویورک و انتخابات مقدماتی مجلس سنا در میشیگان رویدادهای ایزوله‌ای نبودند؛ آن‌ها نشانه‌هایی از یک روند نوظهور هستند. سال‌ها واشنگتن بر اساس یک عدم تقارن عجیب اداره می‌شد: اتخاذ یک سیاست بد برای آمریکا، همزمان می‌توانست یک سیاست سودمند برای منفعت شخصی سیاستمداران باشد. همراهی با لابی طرفدار اسرائیل شاید سیاست معقول آمریکا را تضعیف می‌کرد، اما به کرسی‌های قانون‌گذاران امنیت می‌بخشید. آن معادله در حال فروپاشی است. سیاست بد، روزبه‌روز بیشتر به «سیاست‌ورزی بد» تبدیل می‌شود. حمایت آیپک (AIPAC) و سایر بخش‌های لابی طرفدار اسرائیل، اکنون به جای اعطای مصونیت سیاسی، می‌تواند هزینه سیاسی به همراه داشته باشد. و سیاستمدارانی که رفتار اسرائیل در غزه یا نفوذ حامیان آن بر سیاست آمریکا را به چالش می‌کشند، در حال کشف این موضوع هستند که این کار نه تنها برایشان رای، بلکه کمک‌های مالی نیز به همراه می‌آورد. این یک تغییر عمیق در سیاست آمریکاست. و این دقیقاً همان لحظه‌ای است که کتاب «لابی اسرائیل» از راه می‌رسد. یک تغییر پارادایم در روابط آمریکا و اسرائیل در راه است. و من حدس می‌زنم کتاب الی و ایان نقش مهمی در شتاب بخشیدن به آن—و غیرقابل چشم‌پوشی کردن این تغییرِ بسیار دیرهنگام برای واشنگتن—ایفا خواهد کرد. پی‌نوشت: اگر می‌خواهید پیش از مطالعه کامل کتاب طعم آن را بچشید، نشریه گاردین گزیده‌ای فوق‌العاده و اقتباس‌شده از کتاب «لابی اسرائیل» را منتشر کرده است: «لابی طرفدار اسرائیل از زمان ترومن رؤسای جمهور آمریکا را تحت نفوذ داشته است. این روند باید با ترامپ پایان یابد.» پی‌نوشت دوم: ایان و الی همچنین موافقت کرده‌اند که در ماه سپتامبر برای یک «گفتگوی ژئوپلیتیک» اختصاصی با مشترکین ویژه به من بپیوندند. شما این شانس را خواهید داشت که سؤالات خود را مستقیماً از آن‌ها بپرسید. به محض مشخص شدن تاریخ دقیق، جزئیات را به اشتراک خواهم گذاشت. https://substack.com/home/post/p-210704767

🔸خلاصه پست: مصاحبهٔ علیرضا شیخ، معاون اجرایی ارتش با روزنامهٔ شرق، استراتژی پیروزی نظامی ایران بر آمریکا را در جنگ اخیر، مبتنی بر هوشمندی، تخصص و پرهیز از هیجانات سیاسی معرفی می‌کند. این دیدگاه تأکید دارد که موفقیت نیروهای مسلح در توقف قدرت نظامی جهانی، محصول تفکر عقلانی و سیستمی است که حتی منتقدان را قانع کرده است؛ همچنین توانایی کشور در تربیت استراتژیست‌های نظامی، نشانه‌ای برای پرورش استراتژیست‌های والاتر تلقی شده است. https://fxtwitter.com/i/status/2087502205582512534

🔺وزیر خارجه چین به ظریف گفت می‌خواهیم کارخانه‌ها را به ایران بیاوریم، اما ظریف گفت باید تکنولوژی را به ایران منتقل کنید و نپذیرفت! 👤عطا بهرامی؛ کارشناس اقتصاد سیاسی 🔰برنامه 203 | 21 مردادماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🟣مهره ما برای تهران: کارزار رسانه‌ای آمریکا و اسرائیل برای چهره‌سازی رضا پهلوی آلکس شمس (نویسنده و مردم ‌شناس و دارای مدرک دکترا از دانشگاه شیکاگو) ۱۲ اگوست ۲۰۲۶ مترجم: حسین هوشمند منبع: بوستون ریویو (Boston Review) هنگامی که اسرائیل در ۱۳ ژوئن حمله ‌ای غافلگیرانه علیه ایران آغاز کرد، هدف اعلام ‌شده ‌اش نابودی برنامه هسته ‌ای ایران بود. اما تنها طی چند روز، مأموریت آن دچار تغییر مسیر شد. بنیامین نتانیاهو، نخست ‌وزیر اسرائیل، آشکارا اعتراف کرد که این عملیات می‌تواند به سرنگونی جمهوری اسلامی منجر شود. تا روز پایانی جنگ، دونالد ترامپ – که از ابتدا از این حمله حمایت کرده بود – به نتانیاهو پیوست و از «تغییر رژیم» سخن گفت. موضع مشترک آمریکا و اسرائیل چندان عجیب نبود. برای نتانیاهو، تغییر رژیم همواره یک هدف ثابت بوده است؛ چه هدف، حماس در غزه باشد و چه حزب ‌الله در لبنان. در حالی که ترامپ گاهی برای نمایش در مقابل دوربین‌ ها عقب‌نشینی می‌کند، او مشتاق تشدید تنش با ایران بوده است؛ خواه این به معنای ترور رهبران ایران باشد، یا ممنوعیت ورود شهروندان ایرانی به آمریکا، یا افزایش تحریم ‌ها و برهم زدن توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ بر اساس ادعاهای نادرست مبنی بر عدم پایبندی ایران. در واقع، تغییر رژیم در تهران دهه ‌هاست که در دستور کار ایالات متحده قرار دارد. در حالی که نتانیاهو و ترامپ ایران را بمباران می‌کردند، ده ‌ها تن از ایرانیان خارج از کشور از این حملات استقبال کردند. در جریان بمباران ایران توسط نتانیاهو و ترامپ، ده‌ ها ایرانی-آمریکایی پرچم اسرائیل را به اهتزاز درآورده و خواستار حملات شدیدتر شدند. یکی از کسانی که از این حملات استقبال کرد، رضا پهلوی ۶۴ ساله بود، پسر پادشاهی که ایرانیان در انقلاب ۱۹۷۹ او را سرنگون کردند. او گفت: «این لحظه سقوط دیوار برلین ماست». رضا پهلوی نه دستاوردی دارد و نه محبوبیت مردمی، اما یک نام خانوادگی مشهور و ثروت هنگفت خانوادگی در اختیارش است. اوایل سال ۲۰۲۳ تلاش کرد ائتلافی با مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور تشکیل دهد، اما این ائتلاف به سرعت فروپاشید. با این حال، پهلوی دوست دارد وانمود کند که «بازگشتش» به تاج‌ وتخت امری قطعی است. او در خلال دوازده روز جنگ ژوئن تأکید کرد که جمهوری اسلامی در آخرین روزهای خود به سر می‌برد و او با تانک ‌های آمریکایی و موشک ‌های اسرائیلی به تهران بازخواهد گشت، تا آنجا که حتی با افتخار به برنامه‌ های خود برای صد روز نخست حکومتش اشاره می‌کرد. در اینجا بوی توهمی به مشام می‌رسد که احمد چلبی، تبعیدی عراقی، دچار آن بود؛ همان کسی که با اصرار بر این‌که مردم بغداد از سربازان آمریکایی استقبال خواهند کرد، اشغال سال  ۲۰۰۳ عراق را تبلیغ کرد (او ادعا می کرد سربازان آمریکایی نیروهای «رهائی بخش هستند»). واقعیت این است که جنبش‌های دموکراسی‌خواه در ایران پسر دیکتاتور پیشین را رد می‌کنند. برای این فعالان و بسیاری دیگر، رضا پهلوی چیزی بیش از یادآور استبدادی که پدرش با کمک حامیان آمریکایی بر ایران تحمیل کرد، نیست. با این حال، طی چند سال گذشته، پهلوی به چهره‌ ای ثابت در تلویزیون‌ های فارسی‌ زبان و شبکه ‌های اجتماعی تبدیل شده است؛ چنین وانمود می کنند که شمار فزاینده‌ ای از ایرانیان او را پذیرفته‌اند و در سطح بین‌المللی نیز جایگاهش هرگز به این اندازه قوی نبوده است. اما او چگونه به چنین جایگاهی رسیده است؟ این تحولات برای بسیاری از مردم ممکن است طبیعی جلوه کند، اما واقعیت این است که در پشت پرده یک کارزار هماهنگِ دستکاری رسانه‌ای نهفته است. دولت ‌های آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی، به همراه بازیگران خصوصی، میلیون ‌ها دلار صرف ساختن چهره پهلوی و ترویج گسترده ایده تغییر رژیم کرده‌اند، در حالی که به مخالفان او یا مخالفان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران حمله می کنند. این تلاش‌ های تبلیغاتی دو شکل داشته است: نخست، حامیان پهلوی بودجه هنگفتی به رسانه‌ های سلطنت‌ طلب فارسی ‌زبان اختصاص داده‌اند که او به‌ طور منظم در آن‌ ها ظاهر می‌شود. دوم، آن ‌ها یک شبکه دیجیتال از حساب ‌های کاربری در شبکه ‌های اجتماعی ساخته‌اند تا اطلاعات نادرست را منتشر کرده و صداهای دموکراسی‌خواه را هدف قرار دهند. https://telegra.ph/%D9%85%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C-08-12

🔵نظریه شکست در جنگ‌ با آمریکا| گفتگوی محمد فاضلی با دیاکو حسینی این برنامه در تاریخ 15 مرداد 1405 ضبط شده است. دیاکو حسینی محقق روابط بین‌الملل معتقد است برای پیروزی بلندمدت در جنگ باید #نظریه_شکست​ داشته باشید. اگر نظریه شکست نداشته باشید، هر پیروزی کوتاه‌مدت می‌تواند زمینه‌ساز شکست بلندمدت باشد. وی رهبران ایران را به تأمل در نظریه شکست دعوت می‌کند. دیاکو حسینی راهبردهایی برای تبدیل موفقیت نظامی به پیروزی بلندمدت سیاسی، شیوه مواجه شدن با مسأله تنگه هرمز، و علائق آمریکا در زمینه‌های هسته‌ای و حاکمیت بر تنگه‌های دریایی را در این گفت‌وگو مطرح می‌کند که همگی اهمیت راهبردی دارند. #دیاکو_حسینی​ #تنگه_هرمز​ #نظریه_پیروزی​ https://youtu.be/uv1xdBPABTc?si=uM9jF8j4WzWq7hhu