مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶: «لابی اسرائیل» اثر کلیفتون و لاستیک تریتا پارسی ۱۱ اوت ۲۰۲۶ سال ۲۰۱۸ بود و من در فکر راه‌اندازی یک اندیشکده جدید در واشنگتن بودم؛ اندیشکده‌ای که بتواند به تغییر استراتژی کلان آمریکا و دور شدن از جنگ‌های بی‌پایان و درگیری‌های غیرضروری خارجی کمک کند. ناامید و سرخورده بودم. بیش از یک دهه تلاش برای دستیابی به توافق هسته‌ای ایران (برجام)، با خروج ساده ترامپ از آن بر باد رفته بود. بیشتر مردم علت را در ویژگی‌های اخلاقی و شخصیتی ترامپ می‌دیدند. اما در حالی که اکثر افراد علت را در شخصیت ترامپ می‌جستند، من یک مشکل ساختاری عمیق‌تر را تشخیص دادم: برای اینکه توافقی مانند برجام دوام بیاورد، باید در چارچوب یک استراتژی کلان‌تر قرار می‌گرفت که از چنین دستاوردهایی پشتیبانی کند. اما سیاست «سلطه لیبرال» (Liberal Hegemony) از جنگ‌های بی‌پایان در افغانستان و عراق پشتیبانی می‌کرد، ولی حاضر نبود از توافقی دیپلماتیک که از جنگ جلوگیری کرده بود حمایت کند. اگر یک اندیشکده جدید قرار بود آن سیستم را به چالش بکشد، باید بسیار فراتر از وزن و توان متعارف خود عمل می‌کرد. بنابراین شروع به بررسی اندیشکده‌های واشنگتن کردم: نحوه اداره آن‌ها، استراتژی‌های ارتباطی‌شان، روش‌های جذب سرمایه و—شاید از همه مهم‌تر—اینکه چه کسانی واقعاً بودجه آن‌ها را تأمین می‌کردند. این سؤال آخر سخت‌تر از آن چیزی بود که به نظر می‌رسید. بسیاری از اندیشکده‌ها درباره منبع اصلی پول‌هایشان بسیار غیرشفاف عمل می‌کنند. من به کسی نیاز داشتم که بلد باشد «مسیر پول» را دنبال کند. برای همین با الی کلیفتون (Eli Clifton) تماس گرفتم. الی یک روزنامه‌نگار تحقیقی بود که تخصص ویژه‌ای در ردگیری شبکه‌های مالی و افشای بازیگران واقعی قدرت در پشت صحنه نهادهای واشنگتن داشت. به قول معروف، او یکی از بهترین‌های این کار بود. الی، طبعاً، به یکی از هم‌بنیان‌گذاران موسسه کوئینسی تبدیل شد. این پیش‌زمینه را از این رو تعریف می‌کنم که مستقیماً به اهمیت کتاب فوق‌العاده جدیدی مرتبط است که الی با همراهی ایان لاستیک (Ian Lustick)، استاد دانشگاه پنسیلوانیا، نوشته است: «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگال یک قدرت خارجی» که امروز به طور رسمی منتشر شد. من باور دارم که این کتاب به مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد. اگر هنوز کتاب را نخریده‌اید، پیشنهاد می‌کنم همین الان آن را تهیه کنید! کتاب «لابی اسرائیل» نه دنباله‌ای بر کتاب ساختارشکنانه جان میرشایمر و استفان والت در سال ۲۰۰۷ («لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا») است و نه صرفاً به‌روزرسانی آن. این کتاب کاری متفاوت انجام می‌دهد. الی و ایان تاریخچه‌ای نظام‌مند از لحظاتی ارائه می‌دهند که به گفته آن‌ها، اسرائیل و حامیان آمریکایی‌اش علیه منافع ایالات متحده تلاش کرده‌اند. اما آن‌ها بعد دیگری را هم اضافه می‌کنند که میرشایمر و والت به تفصیل به آن نپرداخته بودند: پول—و به طور خاص، ماشین مالی پشت تلاش‌هایی که منافع اسرائیل را مقدم بر منافع آمریکا قرار می‌دهد. آن‌ها مسیر آن پول را دنبال می‌کنند. الی و ایان منابع مالی تغذیه‌کننده لابی طرفدار اسرائیل را ردگیری می‌کنند و اهداکنندگان عمده پشت «صندوق‌های سرمایه‌گذاری توصیه‌شده توسط اهداکننده» (Donor-Advised Funds) و سایر ابزارهایی که می‌توانند رد پول را پنهان کنند، شناسایی می‌کنند. آن‌ها با استفاده از ایمیل‌های افشا‌شده و تحقیقات گسترده، ارتباطات این اهداکنندگان با اسرائیل را ترسیم کرده و روش‌هایی را که از طریق آن‌ها پول و نفوذ سیاسی بر سیاست خارجی آمریکا تحمیل می‌شود، مستند می‌سازند. سپس این بررسی مالی را روی یک استدلال تاریخی گسترده‌تر پیاده می‌کنند: اینکه اسرائیل و لابی طرفدار آن بارها تلاش کرده‌اند رؤسای جمهور آمریکا را ناکام بگذارند، قانون‌گذاران را تحت فشار قرار دهند و سیاست‌هایی را که برخلاف منافع اسرائیل می‌دیدند—حتی زمانی که آن سیاست‌ها به نفع آمریکا بود—از مسیر خارج کنند. این کتاب تلاش‌ها برای دامن زدن به اسلام‌هراسی، پخش شایعات دروغین درباره رؤسای جمهور آمریکا، و ابزارسازی از اتهامات معادادی‌ستیزی برای حاشیه‌نشین کردن و حق‌السکوت گرفتن از منتقدان اسرائیل را مورد بررسی قرار می‌دهد. همان‌طور که ایان در ویدئوی زیر توضیح می‌دهد: «هدف این کتاب این است که به مردم آمریکا بگوید آن‌ها با خطری از سوی لابی اسرائیل در ایالات متحده مواجه بوده و هستند که نه تنها منافع آمریکا در خارج را به خطر می‌اندازد، بلکه آزادی‌های آمریکایی را در داخل نیز تهدید می‌کند.»

https://youtu.be/BZZzqWKUEX0?si=WQq-nWLgYg5x2IJQ https://t.me/BetweenDichotomies/14010 اما دلیلی که باور دارم این کتاب به مهم‌ترین کتاب سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد، در برخورد و هم‌زمانی یافته‌های آن با شرایط کنونی نهفته است. هرگز پیش از این، آمریکایی‌ها تا این حد مشتاق نبوده اند که درباره پرسشِ زمانی ممنوعه یعنی «نفوذ اسرائیل در سیاست آمریکا» به طور علنی بحث کنند. در واقع، ما به یک نقطه عطف رسیده‌ایم. رابطه آمریکا با اسرائیل—و نسل‌کشی در غزه—به یک آزمون سنجش سنجش تعیین‌کننده (Litmus Test) در انتخابات مقدماتی پراهمیت دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. رقابت شهرداری نیویورک و انتخابات مقدماتی مجلس سنا در میشیگان رویدادهای ایزوله‌ای نبودند؛ آن‌ها نشانه‌هایی از یک روند نوظهور هستند. سال‌ها واشنگتن بر اساس یک عدم تقارن عجیب اداره می‌شد: اتخاذ یک سیاست بد برای آمریکا، همزمان می‌توانست یک سیاست سودمند برای منفعت شخصی سیاستمداران باشد. همراهی با لابی طرفدار اسرائیل شاید سیاست معقول آمریکا را تضعیف می‌کرد، اما به کرسی‌های قانون‌گذاران امنیت می‌بخشید. آن معادله در حال فروپاشی است. سیاست بد، روزبه‌روز بیشتر به «سیاست‌ورزی بد» تبدیل می‌شود. حمایت آیپک (AIPAC) و سایر بخش‌های لابی طرفدار اسرائیل، اکنون به جای اعطای مصونیت سیاسی، می‌تواند هزینه سیاسی به همراه داشته باشد. و سیاستمدارانی که رفتار اسرائیل در غزه یا نفوذ حامیان آن بر سیاست آمریکا را به چالش می‌کشند، در حال کشف این موضوع هستند که این کار نه تنها برایشان رای، بلکه کمک‌های مالی نیز به همراه می‌آورد. این یک تغییر عمیق در سیاست آمریکاست. و این دقیقاً همان لحظه‌ای است که کتاب «لابی اسرائیل» از راه می‌رسد. یک تغییر پارادایم در روابط آمریکا و اسرائیل در راه است. و من حدس می‌زنم کتاب الی و ایان نقش مهمی در شتاب بخشیدن به آن—و غیرقابل چشم‌پوشی کردن این تغییرِ بسیار دیرهنگام برای واشنگتن—ایفا خواهد کرد. پی‌نوشت: اگر می‌خواهید پیش از مطالعه کامل کتاب طعم آن را بچشید، نشریه گاردین گزیده‌ای فوق‌العاده و اقتباس‌شده از کتاب «لابی اسرائیل» را منتشر کرده است: «لابی طرفدار اسرائیل از زمان ترومن رؤسای جمهور آمریکا را تحت نفوذ داشته است. این روند باید با ترامپ پایان یابد.» پی‌نوشت دوم: ایان و الی همچنین موافقت کرده‌اند که در ماه سپتامبر برای یک «گفتگوی ژئوپلیتیک» اختصاصی با مشترکین ویژه به من بپیوندند. شما این شانس را خواهید داشت که سؤالات خود را مستقیماً از آن‌ها بپرسید. به محض مشخص شدن تاریخ دقیق، جزئیات را به اشتراک خواهم گذاشت. https://substack.com/home/post/p-210704767

🔸خلاصه پست: مصاحبهٔ علیرضا شیخ، معاون اجرایی ارتش با روزنامهٔ شرق، استراتژی پیروزی نظامی ایران بر آمریکا را در جنگ اخیر، مبتنی بر هوشمندی، تخصص و پرهیز از هیجانات سیاسی معرفی می‌کند. این دیدگاه تأکید دارد که موفقیت نیروهای مسلح در توقف قدرت نظامی جهانی، محصول تفکر عقلانی و سیستمی است که حتی منتقدان را قانع کرده است؛ همچنین توانایی کشور در تربیت استراتژیست‌های نظامی، نشانه‌ای برای پرورش استراتژیست‌های والاتر تلقی شده است. https://fxtwitter.com/i/status/2087502205582512534

🔺وزیر خارجه چین به ظریف گفت می‌خواهیم کارخانه‌ها را به ایران بیاوریم، اما ظریف گفت باید تکنولوژی را به ایران منتقل کنید و نپذیرفت! 👤عطا بهرامی؛ کارشناس اقتصاد سیاسی 🔰برنامه 203 | 21 مردادماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🟣مهره ما برای تهران: کارزار رسانه‌ای آمریکا و اسرائیل برای چهره‌سازی رضا پهلوی آلکس شمس (نویسنده و مردم ‌شناس و دارای مدرک دکترا از دانشگاه شیکاگو) ۱۲ اگوست ۲۰۲۶ مترجم: حسین هوشمند منبع: بوستون ریویو (Boston Review) هنگامی که اسرائیل در ۱۳ ژوئن حمله ‌ای غافلگیرانه علیه ایران آغاز کرد، هدف اعلام ‌شده ‌اش نابودی برنامه هسته ‌ای ایران بود. اما تنها طی چند روز، مأموریت آن دچار تغییر مسیر شد. بنیامین نتانیاهو، نخست ‌وزیر اسرائیل، آشکارا اعتراف کرد که این عملیات می‌تواند به سرنگونی جمهوری اسلامی منجر شود. تا روز پایانی جنگ، دونالد ترامپ – که از ابتدا از این حمله حمایت کرده بود – به نتانیاهو پیوست و از «تغییر رژیم» سخن گفت. موضع مشترک آمریکا و اسرائیل چندان عجیب نبود. برای نتانیاهو، تغییر رژیم همواره یک هدف ثابت بوده است؛ چه هدف، حماس در غزه باشد و چه حزب ‌الله در لبنان. در حالی که ترامپ گاهی برای نمایش در مقابل دوربین‌ ها عقب‌نشینی می‌کند، او مشتاق تشدید تنش با ایران بوده است؛ خواه این به معنای ترور رهبران ایران باشد، یا ممنوعیت ورود شهروندان ایرانی به آمریکا، یا افزایش تحریم ‌ها و برهم زدن توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ بر اساس ادعاهای نادرست مبنی بر عدم پایبندی ایران. در واقع، تغییر رژیم در تهران دهه ‌هاست که در دستور کار ایالات متحده قرار دارد. در حالی که نتانیاهو و ترامپ ایران را بمباران می‌کردند، ده ‌ها تن از ایرانیان خارج از کشور از این حملات استقبال کردند. در جریان بمباران ایران توسط نتانیاهو و ترامپ، ده‌ ها ایرانی-آمریکایی پرچم اسرائیل را به اهتزاز درآورده و خواستار حملات شدیدتر شدند. یکی از کسانی که از این حملات استقبال کرد، رضا پهلوی ۶۴ ساله بود، پسر پادشاهی که ایرانیان در انقلاب ۱۹۷۹ او را سرنگون کردند. او گفت: «این لحظه سقوط دیوار برلین ماست». رضا پهلوی نه دستاوردی دارد و نه محبوبیت مردمی، اما یک نام خانوادگی مشهور و ثروت هنگفت خانوادگی در اختیارش است. اوایل سال ۲۰۲۳ تلاش کرد ائتلافی با مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور تشکیل دهد، اما این ائتلاف به سرعت فروپاشید. با این حال، پهلوی دوست دارد وانمود کند که «بازگشتش» به تاج‌ وتخت امری قطعی است. او در خلال دوازده روز جنگ ژوئن تأکید کرد که جمهوری اسلامی در آخرین روزهای خود به سر می‌برد و او با تانک ‌های آمریکایی و موشک ‌های اسرائیلی به تهران بازخواهد گشت، تا آنجا که حتی با افتخار به برنامه‌ های خود برای صد روز نخست حکومتش اشاره می‌کرد. در اینجا بوی توهمی به مشام می‌رسد که احمد چلبی، تبعیدی عراقی، دچار آن بود؛ همان کسی که با اصرار بر این‌که مردم بغداد از سربازان آمریکایی استقبال خواهند کرد، اشغال سال  ۲۰۰۳ عراق را تبلیغ کرد (او ادعا می کرد سربازان آمریکایی نیروهای «رهائی بخش هستند»). واقعیت این است که جنبش‌های دموکراسی‌خواه در ایران پسر دیکتاتور پیشین را رد می‌کنند. برای این فعالان و بسیاری دیگر، رضا پهلوی چیزی بیش از یادآور استبدادی که پدرش با کمک حامیان آمریکایی بر ایران تحمیل کرد، نیست. با این حال، طی چند سال گذشته، پهلوی به چهره‌ ای ثابت در تلویزیون‌ های فارسی‌ زبان و شبکه ‌های اجتماعی تبدیل شده است؛ چنین وانمود می کنند که شمار فزاینده‌ ای از ایرانیان او را پذیرفته‌اند و در سطح بین‌المللی نیز جایگاهش هرگز به این اندازه قوی نبوده است. اما او چگونه به چنین جایگاهی رسیده است؟ این تحولات برای بسیاری از مردم ممکن است طبیعی جلوه کند، اما واقعیت این است که در پشت پرده یک کارزار هماهنگِ دستکاری رسانه‌ای نهفته است. دولت ‌های آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی، به همراه بازیگران خصوصی، میلیون ‌ها دلار صرف ساختن چهره پهلوی و ترویج گسترده ایده تغییر رژیم کرده‌اند، در حالی که به مخالفان او یا مخالفان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران حمله می کنند. این تلاش‌ های تبلیغاتی دو شکل داشته است: نخست، حامیان پهلوی بودجه هنگفتی به رسانه‌ های سلطنت‌ طلب فارسی ‌زبان اختصاص داده‌اند که او به‌ طور منظم در آن‌ ها ظاهر می‌شود. دوم، آن ‌ها یک شبکه دیجیتال از حساب ‌های کاربری در شبکه ‌های اجتماعی ساخته‌اند تا اطلاعات نادرست را منتشر کرده و صداهای دموکراسی‌خواه را هدف قرار دهند. https://telegra.ph/%D9%85%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C-08-12

🔵نظریه شکست در جنگ‌ با آمریکا| گفتگوی محمد فاضلی با دیاکو حسینی این برنامه در تاریخ 15 مرداد 1405 ضبط شده است. دیاکو حسینی محقق روابط بین‌الملل معتقد است برای پیروزی بلندمدت در جنگ باید #نظریه_شکست​ داشته باشید. اگر نظریه شکست نداشته باشید، هر پیروزی کوتاه‌مدت می‌تواند زمینه‌ساز شکست بلندمدت باشد. وی رهبران ایران را به تأمل در نظریه شکست دعوت می‌کند. دیاکو حسینی راهبردهایی برای تبدیل موفقیت نظامی به پیروزی بلندمدت سیاسی، شیوه مواجه شدن با مسأله تنگه هرمز، و علائق آمریکا در زمینه‌های هسته‌ای و حاکمیت بر تنگه‌های دریایی را در این گفت‌وگو مطرح می‌کند که همگی اهمیت راهبردی دارند. #دیاکو_حسینی​ #تنگه_هرمز​ #نظریه_پیروزی​ https://youtu.be/uv1xdBPABTc?si=uM9jF8j4WzWq7hhu

‌🔻دولت و سیستم حکمرانی، امروز میان «هزینه اصلاح» و «هزینه فرسایش» قرار گرفته است که حاصل سال‌ها تعویق تصمیمات و انباشت سنگین بحران‌ها بوده است. در واقع، این وضعیت، حاصل تصمیمات غلط و عدم‌ تصمیم‌گیری‌ به‌موقع است. هزینه اولی آشکار، فوری، سیاسی و حتی امنیتی است و دومی تدریجی، ساختاری و شاید جبران‌ناپذیر. ‌ارزیابی این است که می‌توان هزینه اصلاح را اکنون مدیریت کرد تا از هزینه بسیار بزرگ‌تر فرسایش در آینده جلوگیری شود. اما کشوری که با جنگ، محاصره اقتصادی و فشار کم‌سابقه اقتصادی به مردم مواجه است باید با نگرانی جدی نسبت به مدیریت کردن هزینه‌های اصلاح نگاه کند. ‌تجربه سالیان اخیر نشان می‌دهد که هر تکانه اقتصادی به ویژه اصلاح قیمت بنزین ممکن است منجر به تکانه شدید اجتماعی شود و کشور را در آستانه بحرانی فراگیر قرار دهد. ‌

🇺🇸آمریکا چگونه آینده اقتصادش رو به حباب هوش مصنوعی گره زده؟ آمریکا صدها میلیارد دلار روی آینده هوش مصنوعی شرط بسته؛ از تراشه و دیتاسنتر گرفته تا شرکت‌هایی که ارزش‌شان به آینده AI گره خورده. اما یک سؤال مهم وجود داره: 🎲 اگر هوش مصنوعی موفق بشه، آیا آمریکا هم الزاماً برنده می‌شه؟ پشت موج عظیم سرمایه‌گذاری در AI فقط یک رقابت تکنولوژیک نیست. پای اقتصاد آمریکا، بازار سهام، امنیت ملی و البته رقابتی بزرگ‌تر با چین 🇨🇳 در میان است. آمریکا و چین هر دو هوش مصنوعی را یکی از فناوری‌های تعیین‌کننده آینده می‌دانند؛ اما آیا اصلاً دارند یک بازی را بازی می‌کنند؟ و مهم‌تر از همه: برنده واقعی مسابقه هوش مصنوعی چه کسی خواهد بود؟ در ویدیوی جدید، داستان یکی از بزرگ‌ترین قمارهای اقتصادی و ژئوپلیتیک سال‌های اخیر را بررسی کردیم؛ بدون جواب‌های ساده و قطعی. 🎥 ویدئوی کامل در یوتیوب: 🔗 https://youtu.be/D3_1B3i5kl8?is=yE9MlcURiby-CmHh بعد از دیدنش حتماً بگید به نظر شما آینده این قمار بزرگ چی می‌شه؟ کدوم طرف شانس بیشتری داره؟ 👇

🔹سینا طوسی: جدیدترین یادداشت من در نشریه فورین پالیسی به نحوه بازطراحی و بازسازی فرماندهی نظامی و امنیتی ایران توسط مجتبی خامنه‌ای می‌پردازد و بررسی می‌کند که انتخاب‌های او چه نکاتی را درباره استراتژی تهران برای مرحله بعدی جنگ آشکار می‌سازد. مسیر حرکت در حال روشن‌تر شدن است: فرماندهی نظامی متمرکزتر، تمایل بیشتر برای دست زدن به اقدامات تهاجمی و تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر به متخاصمان، و همچنین هماهنگی نزدیک‌تر میان سیاست‌های نظامی، دیپلماتیک، اقتصادی و امنیت داخلی ایران. اما این لزوماً به معنای روی‌گردانی ایران از دیپلماسی نیست. استراتژی در حال ظهور این است که ضمن حفظ و تقویت اهرم‌های فشار خود وارد مذاکره شود، تا هرگونه توافق به یک پایان پایدار برای منازعه منجر شود، نه اینکه صرفاً وققه‌ای دیگر پیش از ازسرگیری مجدد درگیری‌ها باشد. انتصاب محسن رضایی به ریاست دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی به‌ویژه نکات مهمی را افشا می‌کند. رضایی به عنوان فرمانده سپاه پاسداران در دوران جنگ ایران و عراق، از جمله کسانی بود که در سال ۱۳۶۷ تمایلی به پایان دادن به آن منازعه نداشت و استدلال می‌کرد که ایران می‌تواند از طریق یک برنامه‌ریزی نظامی گسترده و طرح جنگی ۵ ساله‌ای که خود پیشنهاد داده بود، ابتکار عمل را دوباره به دست گیرد. این بدان معنا نیست که رضایی امروز مخالف مذاکره است؛ اما کارنامه او نشان‌دهنده آستانه بالا برای سازش و پذیرش این باور است که ایران نباید تا زمانی که قدرت و اهرم‌های کافی برای شکل‌دهی به صلحِ پس از آن را به دست نیاورده، به جنگ پایان دهد. با این انتصابات، به نظر می‌رسد خامنه‌ای در حال نهادینه‌سازی استراتژی است که دیپلماسی را با بازدارندگی تهاجمی‌تر ترکیب می‌کند؛ استراتژی که توانایی ایران را برای تاب‌آوری و تحمیل هزینه در یک منازعه طولانی‌مدت تقویت کرده و هم‌زمان به‌دنبال تسویه‌ای است که از وقوع جنگی دیگر جلوگیری کند و آینده اقتصادی باثباتی را برای ایران تضمین نماید. 🔹Mojtaba Khamenei Is Planning for a Long War The supreme leader’s new government appointments reveal the outlines of his military strategy. By Sina Toossi, a senior nonresident fellow at the Center for International Policy. https://foreignpolicy.com/2026/08/13/iran-mojtaba-khamenei-rezaei-war/ https://x.com/i/status/2087966718932942962

🔵پشت صحنه تغییر ساختار امنیتی عراق 🔸گفتگوی نجم مدیا با علیرضا مجیدی در این گفت‌وگو، علیرضا مجیدی تحولات تازه عراق را در پیوند با تنش‌های منطقه‌ای و نقش عربستان سعودی و آمریکا بررسی می‌کند. او درباره فشار برای خلع سلاح گروه‌های مقاومت، تغییر ساختار نظامی و امنیتی عراق، اهمیت سرمایه انسانی، بازنشسته‌شدن مقامات باتجربه و معنای واقعی خروج آمریکا از عراق صحبت می‌کند. بخش دیگری از گفت‌وگو نیز به واکنش دولت عراق در برابر تهدیدات خارجی و آینده نظم امنیتی این کشور اختصاص دارد. گفت‌وگو با علیرضا مجیدی؛ کارشناس مسائل منطقه #عراق​ #عربستان​ #آمریکا​ #مقاومت​ #غرب_آسیا​ https://youtu.be/ChihUHKANtg?is=Lda7ZXeH6F2Bl6vh

اینجا کانال یوتیوب سهند ایرانمهر است؛ جایی برای مکث، فکر کردن و دوباره نگاه کردن به چیزهایی که هر روز از کنارشان می‌گذریم. در این کانال درباره ادبیات، تاریخ، جامعه، سیاست و فرهنگ حرف می‌زنیم؛ اما با یک تفاوت که گذشته را فقط برای گذشته نمی‌خوانیم. گاهی برای فهمیدن یک مسئله امروز، باید سراغ متنی رفت که چند قرن پیش نوشته شده است؛ از سعدی، حافظ، بیهقی و فردوسی تا نویسندگان و متفکران جهان معاصر. تلاش این کانال، پیدا کردن پیوند میان متن‌های کلاسیک و مسائل امروز است؛ میان ادبیات و زندگی اجتماعی، تاریخ و سیاست، تجربه انسان گذشته و پرسش‌های انسان امروز. اینجا قرار نیست همیشه جواب‌های آماده بگیریم. قرار است بعضی چیزها را دوباره ببینیم، درباره باورهای قطعی‌مان تردید کنیم و سؤال‌های دقیق‌تری بپرسیم. اگر به ادبیات، تاریخ، جامعه و ایده‌هایی که پشت خبرها و اتفاقات روز پنهان‌اند علاقه دارید، خوش آمدید. https://youtu.be/iV4-tv8I1_c?is=UukXx5pDn7Xvgvuv

🔹برای عضویت در پیمان ابراهیمی کتاب‌های درسی کشور شما باید منطبق با سلیقه اسرائیل بشود. 🔹Mench Osint: سفیر ایالات متحده در امور مبارزه با آنتی‌سمیتیسم (ضد سامیگری، ضد یهودی گری) از عربستان سعودی به خاطر اصلاح کتاب‌های درسی مدارس تشکر کرد. ​مارکوس شف(خاخام یهودی)، مدیرعامل موسسه IMPACT-se، اظهار داشت: «تقریباً تمامی مطالب ضد یهودی که پیش‌تر در کتاب‌های مطالعات اسلامی عربستان شناسایی شده بود، اکنون حذف شده‌اند. این اقدام در ادامه حذف حجم قابل توجهی از مطالب ضد یهودی در سایر دروس طی چهار سال گذشته انجام شده است.» https://x.com/i/status/2088133121354994124 🔸منبع: https://combatantisemitism.org/government-and-policy/new-study-finds-nearly-all-antisemitic-content-removed-from-saudi-textbooks/