🔵نظریه شکست در جنگ‌ با آمریکا| گفتگوی محمد فاضلی با دیاکو حسینی این برنامه در تاریخ 15 مرداد 1405 ضبط شده است. دیاکو حسینی محقق روابط بین‌الملل معتقد است برای پیروزی بلندمدت در جنگ باید #نظریه_شکست​ داشته باشید. اگر نظریه شکست نداشته باشید، هر پیروزی کوتاه‌مدت می‌تواند زمینه‌ساز شکست بلندمدت باشد. وی رهبران ایران را به تأمل در نظریه شکست دعوت می‌کند. دیاکو حسینی راهبردهایی برای تبدیل موفقیت نظامی به پیروزی بلندمدت سیاسی، شیوه مواجه شدن با مسأله تنگه هرمز، و علائق آمریکا در زمینه‌های هسته‌ای و حاکمیت بر تنگه‌های دریایی را در این گفت‌وگو مطرح می‌کند که همگی اهمیت راهبردی دارند. #دیاکو_حسینی​ #تنگه_هرمز​ #نظریه_پیروزی​ https://youtu.be/uv1xdBPABTc?si=uM9jF8j4WzWq7hhu

‌🔻دولت و سیستم حکمرانی، امروز میان «هزینه اصلاح» و «هزینه فرسایش» قرار گرفته است که حاصل سال‌ها تعویق تصمیمات و انباشت سنگین بحران‌ها بوده است. در واقع، این وضعیت، حاصل تصمیمات غلط و عدم‌ تصمیم‌گیری‌ به‌موقع است. هزینه اولی آشکار، فوری، سیاسی و حتی امنیتی است و دومی تدریجی، ساختاری و شاید جبران‌ناپذیر. ‌ارزیابی این است که می‌توان هزینه اصلاح را اکنون مدیریت کرد تا از هزینه بسیار بزرگ‌تر فرسایش در آینده جلوگیری شود. اما کشوری که با جنگ، محاصره اقتصادی و فشار کم‌سابقه اقتصادی به مردم مواجه است باید با نگرانی جدی نسبت به مدیریت کردن هزینه‌های اصلاح نگاه کند. ‌تجربه سالیان اخیر نشان می‌دهد که هر تکانه اقتصادی به ویژه اصلاح قیمت بنزین ممکن است منجر به تکانه شدید اجتماعی شود و کشور را در آستانه بحرانی فراگیر قرار دهد. ‌

🇺🇸آمریکا چگونه آینده اقتصادش رو به حباب هوش مصنوعی گره زده؟ آمریکا صدها میلیارد دلار روی آینده هوش مصنوعی شرط بسته؛ از تراشه و دیتاسنتر گرفته تا شرکت‌هایی که ارزش‌شان به آینده AI گره خورده. اما یک سؤال مهم وجود داره: 🎲 اگر هوش مصنوعی موفق بشه، آیا آمریکا هم الزاماً برنده می‌شه؟ پشت موج عظیم سرمایه‌گذاری در AI فقط یک رقابت تکنولوژیک نیست. پای اقتصاد آمریکا، بازار سهام، امنیت ملی و البته رقابتی بزرگ‌تر با چین 🇨🇳 در میان است. آمریکا و چین هر دو هوش مصنوعی را یکی از فناوری‌های تعیین‌کننده آینده می‌دانند؛ اما آیا اصلاً دارند یک بازی را بازی می‌کنند؟ و مهم‌تر از همه: برنده واقعی مسابقه هوش مصنوعی چه کسی خواهد بود؟ در ویدیوی جدید، داستان یکی از بزرگ‌ترین قمارهای اقتصادی و ژئوپلیتیک سال‌های اخیر را بررسی کردیم؛ بدون جواب‌های ساده و قطعی. 🎥 ویدئوی کامل در یوتیوب: 🔗 https://youtu.be/D3_1B3i5kl8?is=yE9MlcURiby-CmHh بعد از دیدنش حتماً بگید به نظر شما آینده این قمار بزرگ چی می‌شه؟ کدوم طرف شانس بیشتری داره؟ 👇

🔹سینا طوسی: جدیدترین یادداشت من در نشریه فورین پالیسی به نحوه بازطراحی و بازسازی فرماندهی نظامی و امنیتی ایران توسط مجتبی خامنه‌ای می‌پردازد و بررسی می‌کند که انتخاب‌های او چه نکاتی را درباره استراتژی تهران برای مرحله بعدی جنگ آشکار می‌سازد. مسیر حرکت در حال روشن‌تر شدن است: فرماندهی نظامی متمرکزتر، تمایل بیشتر برای دست زدن به اقدامات تهاجمی و تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر به متخاصمان، و همچنین هماهنگی نزدیک‌تر میان سیاست‌های نظامی، دیپلماتیک، اقتصادی و امنیت داخلی ایران. اما این لزوماً به معنای روی‌گردانی ایران از دیپلماسی نیست. استراتژی در حال ظهور این است که ضمن حفظ و تقویت اهرم‌های فشار خود وارد مذاکره شود، تا هرگونه توافق به یک پایان پایدار برای منازعه منجر شود، نه اینکه صرفاً وققه‌ای دیگر پیش از ازسرگیری مجدد درگیری‌ها باشد. انتصاب محسن رضایی به ریاست دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی به‌ویژه نکات مهمی را افشا می‌کند. رضایی به عنوان فرمانده سپاه پاسداران در دوران جنگ ایران و عراق، از جمله کسانی بود که در سال ۱۳۶۷ تمایلی به پایان دادن به آن منازعه نداشت و استدلال می‌کرد که ایران می‌تواند از طریق یک برنامه‌ریزی نظامی گسترده و طرح جنگی ۵ ساله‌ای که خود پیشنهاد داده بود، ابتکار عمل را دوباره به دست گیرد. این بدان معنا نیست که رضایی امروز مخالف مذاکره است؛ اما کارنامه او نشان‌دهنده آستانه بالا برای سازش و پذیرش این باور است که ایران نباید تا زمانی که قدرت و اهرم‌های کافی برای شکل‌دهی به صلحِ پس از آن را به دست نیاورده، به جنگ پایان دهد. با این انتصابات، به نظر می‌رسد خامنه‌ای در حال نهادینه‌سازی استراتژی است که دیپلماسی را با بازدارندگی تهاجمی‌تر ترکیب می‌کند؛ استراتژی که توانایی ایران را برای تاب‌آوری و تحمیل هزینه در یک منازعه طولانی‌مدت تقویت کرده و هم‌زمان به‌دنبال تسویه‌ای است که از وقوع جنگی دیگر جلوگیری کند و آینده اقتصادی باثباتی را برای ایران تضمین نماید. 🔹Mojtaba Khamenei Is Planning for a Long War The supreme leader’s new government appointments reveal the outlines of his military strategy. By Sina Toossi, a senior nonresident fellow at the Center for International Policy. https://foreignpolicy.com/2026/08/13/iran-mojtaba-khamenei-rezaei-war/ https://x.com/i/status/2087966718932942962

🔵پشت صحنه تغییر ساختار امنیتی عراق 🔸گفتگوی نجم مدیا با علیرضا مجیدی در این گفت‌وگو، علیرضا مجیدی تحولات تازه عراق را در پیوند با تنش‌های منطقه‌ای و نقش عربستان سعودی و آمریکا بررسی می‌کند. او درباره فشار برای خلع سلاح گروه‌های مقاومت، تغییر ساختار نظامی و امنیتی عراق، اهمیت سرمایه انسانی، بازنشسته‌شدن مقامات باتجربه و معنای واقعی خروج آمریکا از عراق صحبت می‌کند. بخش دیگری از گفت‌وگو نیز به واکنش دولت عراق در برابر تهدیدات خارجی و آینده نظم امنیتی این کشور اختصاص دارد. گفت‌وگو با علیرضا مجیدی؛ کارشناس مسائل منطقه #عراق​ #عربستان​ #آمریکا​ #مقاومت​ #غرب_آسیا​ https://youtu.be/ChihUHKANtg?is=Lda7ZXeH6F2Bl6vh

اینجا کانال یوتیوب سهند ایرانمهر است؛ جایی برای مکث، فکر کردن و دوباره نگاه کردن به چیزهایی که هر روز از کنارشان می‌گذریم. در این کانال درباره ادبیات، تاریخ، جامعه، سیاست و فرهنگ حرف می‌زنیم؛ اما با یک تفاوت که گذشته را فقط برای گذشته نمی‌خوانیم. گاهی برای فهمیدن یک مسئله امروز، باید سراغ متنی رفت که چند قرن پیش نوشته شده است؛ از سعدی، حافظ، بیهقی و فردوسی تا نویسندگان و متفکران جهان معاصر. تلاش این کانال، پیدا کردن پیوند میان متن‌های کلاسیک و مسائل امروز است؛ میان ادبیات و زندگی اجتماعی، تاریخ و سیاست، تجربه انسان گذشته و پرسش‌های انسان امروز. اینجا قرار نیست همیشه جواب‌های آماده بگیریم. قرار است بعضی چیزها را دوباره ببینیم، درباره باورهای قطعی‌مان تردید کنیم و سؤال‌های دقیق‌تری بپرسیم. اگر به ادبیات، تاریخ، جامعه و ایده‌هایی که پشت خبرها و اتفاقات روز پنهان‌اند علاقه دارید، خوش آمدید. https://youtu.be/iV4-tv8I1_c?is=UukXx5pDn7Xvgvuv

🔹برای عضویت در پیمان ابراهیمی کتاب‌های درسی کشور شما باید منطبق با سلیقه اسرائیل بشود. 🔹Mench Osint: سفیر ایالات متحده در امور مبارزه با آنتی‌سمیتیسم (ضد سامیگری، ضد یهودی گری) از عربستان سعودی به خاطر اصلاح کتاب‌های درسی مدارس تشکر کرد. ​مارکوس شف(خاخام یهودی)، مدیرعامل موسسه IMPACT-se، اظهار داشت: «تقریباً تمامی مطالب ضد یهودی که پیش‌تر در کتاب‌های مطالعات اسلامی عربستان شناسایی شده بود، اکنون حذف شده‌اند. این اقدام در ادامه حذف حجم قابل توجهی از مطالب ضد یهودی در سایر دروس طی چهار سال گذشته انجام شده است.» https://x.com/i/status/2088133121354994124 🔸منبع: https://combatantisemitism.org/government-and-policy/new-study-finds-nearly-all-antisemitic-content-removed-from-saudi-textbooks/

🔴 چرا واشنگتن در دام هشدارهای تأییدنشده اسرائیل می‌افتد؟ 🔺️ گزارش رویترز درباره ماجرای اخیر، تصویری قابل تأمل از یک شکست اطلاعاتی و امنیتی جدید برای واشنگتن ارائه می‌دهد؛ جایی که هشدارهای اسرائیل درباره احتمال ترور دونالد ترامپ توسط ایران، از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا و ترکیه به‌طور مستقل تأیید نشده اما مبنای عمل دولت ترامپ قرار می‌گیرد. 🔺️ اکنون مسئله اصلی در محافل امنیتی آمریکا صرفاً این نیست که آیا تهدیدی علیه ترامپ وجود داشته یا نه؛ بلکه پرسش مهم‌تر این است که چرا واشنگتن بر مبنای اطلاعاتی که امکان تأیید مستقل آن وجود نداشت، دست به اقدامات امنیتی کم‌سابقه و رسواکننده زد؟ 🔺️ این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از یک آسیب جدی در سازوکار تصمیم‌گیری اطلاعاتی آمریکا باشد: وابستگی بیش از حد به ارزیابی‌های اطلاعاتی اسرائیل و ناتوانی در راستی‌آزمایی مستقل هشدارهای حساس. 🔺️ نتیجه این روند، وضعیتی شرم‌آور برای واشنگتن بود؛ ترامپ برای حفظ امنیت خود در جریان سفر به ترکیه، در اقدامی محرمانه با یک کامیون خدمات فرودگاهی از هواپیمای اصلی خارج و به هواپیمای دیگری منتقل شد؛ اقدامی که پس از انتشار جزئیات آن به سوژه گسترده رسانه‌ها و فضای مجازی تبدیل شد. 🔺️ از منظر سیاسی، اگر هشدارهای اسرائیل در نهایت بی‌اساس یا فاقد پشتوانه کافی تشخیص داده شوند، پرسش جدی متوجه دولت آمریکا خواهد بود: چرا دستگاه‌های اطلاعاتی پرادعای واشنگتن نتوانستند پیش از اتخاذ چنین تصمیمی، اطلاعات دریافتی از یک متحد را به‌طور مستقل راستی‌آزمایی کنند؟ 🔺️این تحول، به فاصله کوتاه پس از افشای نفوذ موساد در واشنگتن برای آغاز جنگ با ایران رخ می‌دهد؛ موضوعی که به اذعان بسیاری از ناظران به شکست راهبردی آمریکا در غرب آسیا منجر شده است. 🔺️ لذا ماجرای اخیر نیز بیش از آنکه صرفاً داستان یک تهدید امنیتی باشد، می‌تواند به نمادی از شکست اطلاعاتی آمریکا در تشخیص واقعیت از ادعا و فقدان اختیارعمل در برابر موساد تبدیل شود؛ شکستی که در آن، واشنگتن نه‌تنها نتوانست هشدار را تأیید کند، بلکه هزینه سیاسی و حیثیتی سنگینی نیز پرداخت. 🔺️ در نهایت، مسئله اصلی برای آمریکا یک سؤال ساده اما راهبردی است: چرا موساد بازیگردان آمریکا شده است؟ #جنگ #ترامپ

سالروز پیروزی در جنگ ۳۳ روزه، فرصت خوبی است برای یادآوری چند واقعیت که شاید امروز مهم‌تر از خود خاطره آن جنگ باشند. همچنین فرصتی است برای بازخوانی این پرسش که چرا مقاومت توانست در برابر یکی از سنگین‌ترین جنگ‌های تاریخ لبنان بایستد؟ 🔴پاسخ را نباید در یک سلاح، یک عملیات یا حتی یک فرمانده جست‌وجو کرد. پیروزی محصول یک منظومه به‌هم‌پیوسته از ابتکار عملیاتی، حفاظت فرماندهی، تصمیم سیاسی، فرماندهی میدانی و جنگ شناختی بود؛ منظومه‌ای که اگر یکی از حلقه‌های اصلی آن از كار می‌افتاد، ممکن بود سرنوشت جنگ متفاوت شود. 🔴نخستین حلقه، مبادرت و ابتکار عمل بود. عملیات اسارت دو نظامی اسرائیلی در خلة وردة، برآمده از طراحی عملیاتی عماد مغنیه، نشان داد مقاومت قرار نیست صرفاً منتظر حرکت دشمن بماند. ابتکار عمل، از همان آغاز، بخشی از منطق نبرد بود؛ یعنی تلاش برای تحمیل مسئله و زمان به دشمن، نه صرفاً واکنش به تصمیمات او. 🔴اما با آغاز جنگ، مسئله مهم‌تری خود را نشان داد: بقای شبکه فرماندهی. اسرائیل می‌کوشید با ترور فرماندهان و قطع ارتباط میان سطوح مختلف، مقاومت را از یک سازمان منسجم به مجموعه‌ای از واحدهای پراکنده تبدیل کند. حفظ اتاق عملیات، فرماندهان و پیوستگی فرماندهی و کنترل، یکی از پایه‌های اصلی ادامه جنگ بود. مقاومت زیر شدیدترین آتش، توان تصمیم‌گیری خود را از دست نداد. @hossein_pak69

قسمت دوم در این نقطه، نقش حاج قاسم سلیمانی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. اهمیت حضور او فقط در این نبود که فرمانده نیروی قدس در لبنان حضور داشت؛ مهم‌تر این بود که فرمانده‌ای در این سطح، خود در مجاورت میدان قرار گرفته بود و تصویر جنگ را بدون واسطه دریافت می‌کرد. شناخت او از پیچ و خم های ضاحیه، ساختار مقاومت و محیط لبنان، امکان انتقال تصویری دقیق‌تر از وضعیت نبرد به عالی‌ترین سطح تصمیم‌گیری در تهران را فراهم می‌کرد. این همان نقطه‌ای است که «شناخت میدان» به بخشی از قدرت راهبردی تبدیل می‌شود. 🔴جنگ اما لحظه‌ای داشت که مسئله دیگر صرفاً نظامی نبود؛ مسئله، تصمیم به ادامه مقاومت بود. با گسترش عملیات زمینی اسرائیل و افزایش فشار بر جنوب لبنان، امکان شکل‌گیری این محاسبه وجود داشت که هزینه ادامه جنگ بیش از ظرفیت تحمل آن است. در چنین شرایطی، تصمیم به ایستادگی و نپذیرفتن تحمیل اراده دشمن، حلقه‌ای تعیین‌کننده در زنجیره پیروزی بود. این تصمیم توسط امام شهید سید علی خامنه ای گرفته شد. 🔴در کنار این تصمیم، یک پشتوانه منطقه‌ای نیز وجود داشت. سوریه در دوره بشار اسد یکی از مسیرهای اصلی پشتیبانی تسلیح اتی مقاومت بود. انتقال تسلیحات ضدزره و موشکی، به حزب‌الله امکان داد بخشی از برتری تکنولوژیک اسرائیل را در میدان محدود کند. نبردهای جنوب نشان داد که وقتی نیروی زمینی مهاجم نتواند با اطمینان بر زره و تحرک خود تکیه کند، معادله عملیات زمینی به‌شدت تغییر می‌کند. 🔴در رأس این منظومه، سید حسن نصرالله قرار داشت؛ نه فقط به‌عنوان دبیرکل حزب‌الله، بلکه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عناصر جنگ شناختی. او می‌دانست که جنگ فقط در بنت‌جبیل، عیتا الشعب و وادی‌الحجیر جریان ندارد؛ بخشی از جنگ در ذهن جامعه اسرائیل جریان دارد. اعلام هدف قرار گرفتن ناو جنگی اسرائیلی در سخنرانی تلویزیونی، نمونه‌ای برجسته از پیوند عملیات نظامی و اثرگذاری روانی بود: یک واقعه تاکتیکی، در لحظه مناسب، به یک پیام راهبردی تبدیل شد. پی‌نوشت: ببینید سید شهید چه حسی از حاج قاسم دریافت می کرد؛ این احساس است که فتح به همراه می آورد. 🔻 @hossein_pak69

🟣 چرا لیبرال‌های «مسئولیت‌پذیر» از افراد غیرمسئول نازپرورده‌سازی می‌کنند؟ همه‌چیز زیر سر ژئوپلیتیک است ✍️ نیکوس محمدی 🔻 ۱۴ اوت ۲۰۲۶ ▪️ آن‌هرد (UnHerd) این ماجرا با پست نیکلاس کریستوف، ستون‌نویس باسابقه بخش نظرات روزنامه نیویورک تایمز در برنامه ایکس پست کریستوف در ایکس آغاز شد: «من در ۱,۰۰۰ مورد با لورا لومر مخالفم، اما شجاعت و تمایل او برای تجدیدنظر درباره اوکراین و سفر به آنجا را تحسین می‌کنم. یکی از چیزهایی که ما تحلیلگران در آن خوب نیستیم، اعتراف به اشتباهاتمان است — چه برسد به اینکه به دنبال اطلاعاتی برویم که با باورهای قبلی‌مان مغایرت دارد. او این جرات را دارد که دقیقاً همین کار را انجام دهد.» اما صحبت از لورا لومر است، نه تحلیلگری از جناح مقابل که کریستوف صرفاً با او «مخالف» باشد. او یک روزنامه‌نگار خودخوانده ۳۳ ساله است که از طریق ترکیبی از ادبيات تند و جنجالی و رابطه نزدیک با رئیس‌جمهور ترامپ، موفق شده است جنبش MAGA را کنترل و هدایت کند. قابل درک است که او — یا حداقل در گذشته این‌طور بود — یکی از دشمنان دیرینه جریان اصلی قدرت (استبلیشمنت) به شمار می‌رود. لومر سابقه طولانی در بیان اظهاراتی دارد که باید او را از دریافت هرگونه اشاره یا تمجید مثبت از سوی کریستوف محروم کند. در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۲۳، او در توئیتی نوشت: «به مردم غزه زمان کافی برای تخلیه داده شد. اسرائیل امروز آنجا را با خاک یکسان خواهد کرد و آنجا غیرقابل سکونت خواهد شد، همان‌طور که باید بشود. امروز منتظر حامیان جهادی‌ها در فضای مجازی باشید که برای "نقض حقوق بشر" و "نسل‌کشی" گریه و زاری می‌کنند. این افراد حامیان تروریست‌ها هستند... اگر همه کشورهای اسلامی همسایه این‌قدر به فکر مردم غزه هستند، می‌توانند مرزهایشان را باز کنند و آن‌ها را بپذیرند. اما حتی کشورهای اسلامی همسایه هم...» 🟣Why ‘responsible’ liberals coddle the irresponsible It’s geopolitics all the way down ✍️Nikos Mohammadi 🔻Aug 14 2026 ▪️UnHerd It began with The New York Times’s long-time opinion columnist Nicholas Kristof posting on the X app: “I disagree with @LauraLoomer on 1,000 things, but I admire her willingness to rethink Ukraine and go there. One of the things we pundits aren’t good at is admitting when we’re wrong — let alone seeking out information that contradicts our priors. She has courage to do just that.”  This is Laura Loomer we’re talking about, though, not some pundit across the aisle with whom Kristof simply “disagree[s].” She’s the 33-year-old self-styled investigative journalist who, through a combination of incendiary rhetoric and a close relationship with President Trump, successfully polices the MAGA movement. Understandably, she is — or at least, used to be —  a long-time enemy of the mainstream establishment. Loomer has a history of rhetoric that should disqualify her from any favorable mention from Kristof. On Oct. 9, 2023, she tweeted: “The people in GAZA were given plenty of time to evacuate. Israel is going to burn it to the ground today and it will be uninhabitable, which is the way it should be. Watch today for jihadist sympathizers online who cry about ‘human rights violations’ and ‘genocide.’ Those people are terrorist enablers.… If all of the Islamic neighboring nations care about the people in Gaza so much, then they can open their borders and take them. But not even the neighboring Islamic https://unherd.com/2026/08/why-responsible-liberals-coddle-the-irresponsible/?edition=us