🔰در پانزدهمین عصر بخارا مطرح شد/۳ ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از منظر منافع ملی 🔸ولی نصر گفت: رهبران انقلاب اسلامی بر این باور بودند که ایران در دوران پهلوی، به‌ویژه پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، در واقع به یک مستعمره تبدیل شده بود. البته من با این نظریه (که ایران صرفاً یک مستعمره بود) موافق نیستم و معتقدم آن کودتا بسیار ساده‌انگارانه به عنوان نبردی میان «خوب و بد»، «قدرت‌های خارجی در برابر ملی‌گرایی ایران» یا «دیکتاتوری در برابر دموکراسی» تحلیل شده است 🔸️به نظر من، جمهوری اسلامی از سال ۱۳۵۷ به بعد، به‌ویژه بینشی بسیار واضح و ثابت در مورد منافع ملی و امنیت ملی داشته است و این نگرش، ریشه در تاریخ دارد. در واقع فکر می‌کنم انقلاب ایران در مقطع وقوعش، چه در جناح مذهبی‌اش که تحت مدیریت آیت‌الله خمینی بود و چه در بخش غیرمذهبی‌اش که در حیطه جریان‌های چپ و طرفداران جبهه ملی و دموکراسی قرار داشت، بینشی ویژه نسبت به تاریخ ایران داشتند. به‌خصوص کسانی که انقلاب را ممکن ساختند و رهبرانی که آن را تثبیت کردند، ایران را در طول دو قرن پیش از خود، مملکتی ضعیف می‌دیدند؛ یعنی ایرانی که در دوران قاجار، زیر سایه‌ استعمارگران بود. 🔸بینشی که من در این کتاب مطرح کرده‌ام نیز بر همین محور است که اگر به منابعی که عملکرد و تصمیم‌گیری‌های جمهوری اسلامی را تحلیل می‌کنند بازگردیم، می‌بینیم که این نظام از سال ۱۳۵۷ به تدریج خود را با راهبردی کلان عجین کرد که محور آن «حفظ استقلال ایران» است؛ راهبردی که در آن، جمهوری اسلامی حاضر است برای پاسداشت این استقلال، هر هزینه‌ای را بپردازد. در واقع، ایران در یک نبرد تقریباً پنج‌دهه‌ای با ایالات متحده برای حفظ این استقلال درگیر شده است. این روند ابتدا با بیرون راندن آمریکا از ایران (به‌ویژه پس از ماجرای گروگان‌گیری در سفارت) آغاز شد و از آن زمان، جمهوری اسلامی همواره تلاش کرده است تا آمریکا را از مرزهای خود دور کرده و گام‌به‌گام از خاورمیانه خارج سازد. نزاع با آمریکا در لبنان، تقابل در عراق و سرمایه‌گذاری در نیروهای نیابتی در سراسر خاورمیانه، همگی در راستای تحقق این راهبرد کلان پدید آمده‌اند. 🔸️من فکر می‌کنم، مناظره آینده ایران را شکل خواهد داد؛ بین مردم و حکومت و حتی در داخل حکومت. یعنی احتیاج به ایجاد یک توازن بین استقلال و آنچه مردم می‌خواهند، یعنی رفاه، آرامش و تعامل با بقیه جهان. ولی این مناظره قابل فهم خواهد بود، مگر اینکه ما ریشه‌های تاریخی‌اش را بشناسیم و بتوانیم دنبال بکنیم که چطور این ریشه‌های تاریخی در طول زمان و در حیطه منازعات و اتفاقات مختلفی که افتاده، از زمان انقلاب تا به امروز، شکل گرفته و اصولاً به این فهم برسیم که راهبرد کلان جمهوری اسلامی یکی از مهم‌ترین ستون‌های جمهوری اسلامی، یکی از مهم‌ترین عوامل نظام و اصولاً از خصوصیات جمهوری اسلامی در ظرف پنج دهه گذشته بوده است ibna.ir/x6JvV @ibna_official

🔰در پانزدهمین عصر بخارا مطرح شد؛ تراژدی تکرار در روابط ایران و غرب 🔸احمد بستانی در بررسی و نقد «استراتژی کلان ایران» گفت: این کتاب صرفاً تاریخ روابط بین‌الملل ایران نیست، بلکه بخش قابل‌توجهی از آن به تحولات داخلی، اجتماعی و جنبش‌های اجتماعی در ایران اختصاص یافته است. به همین سبب، این اثر فراتر از کتابی در حوزه استراتژی است و می‌توان آن را تا حدی، تاریخ سیاسی ایران دانست که تلاش کرده است به‌طور مختصر یا مفصل، نکات مهم و دینامیزم‌های درونی برخاسته از انقلاب و جمهوری اسلامی را تبیین کند. 🔸️ در مواجهه نخست با این کتاب، متوجه می‌شویم که تحت عنوان «استراتژی کلان ایران: یک تاریخ سیاسی»، متنی مثلا 400 صفحه است که بسیار توصیفی عمل می‌کند. اگر بخواهم این اثر را توصیف کنم، باید بگویم که متن کتاب از زمینه‌های تاریخی آغاز می‌شود. کتاب به بررسی زمینه‌های تاریخی ایران به مثابه یک کشور در مواجهه با غرب و به‌طور مشخص، در مواجهه‌اش با ایالات متحده آمریکا می‌پردازد؛ اینکه چگونه در سال‌های پیش از انقلاب، ایران و آمریکا با یکدیگر مواجه بودند و با تأکید بر وقایع ۲۸ مرداد و حوادث پس از آن، بررسی می‌کند که چگونه در شکل‌گیری اسلام سیاسی در ایران و حتی در تصمیم‌گیری‌های محمدرضا پهلوی، می‌توان ردپای رویکردهای آمریکا را مشاهده کرد 🔸️این کتاب سرشار از تفصیل و مستندات است و جزئیات بسیاری را ارائه می‌دهد؛ به گونه‌ای که تنها ارجاعات کتاب به منابع مختلف و سایت‌های اینترنتی، بیش از ۱۰۰ صفحه است. اما پرسش این است که کتاب برای چه کسی نوشته شده است؟ در وهله اول، این اثر برای مخاطب غربی و به زبان انگلیسی تدوین شده است تا مخاطب غربی با منطق پشت تصمیم‌گیری‌های نظام جمهوری اسلامی آشنا شود. هرچند مولف در مقدمه ذکر کرده است که هدف او توجیه یا داوری درباره تصمیمات نظام جمهوری اسلامی نیست، اما هنگام مطالعه کتاب، به‌ هر حال با پشت‌پرده تصمیم‌گیری‌های اساسی در حوزه بین‌الملل مواجه می‌شوید که مولف با دقتی مثال‌زدنی تلاش کرده است آن‌ها را به تصویر بکشد. ibna.ir/x6JsJ @ibna_official

💢 دستور امام شهید به جمع آوری کتاب "راز قطعنامه" نوشته کامران غضنفری ▪️#حسن_رشوند عضوهیئت تحریریه روزنامه کیهان در توئیتی نوشت: 🔹انتقاد البته با شرط اطلاع از کارهایی که مسئولین انجام میدهند خوب است، ولی برخی عادت کرده اند بدون اطلاع از مسایل و رخدادها مسئولین کشور را متهم به خیانت کنند. #کامران_غضنفری یکی از آنهاست که کتاب #راز_قطعنامه را نوشت و سال ۱۳۹۲ امام شهید با دیدن کتاب دستور به جمع آوری آن دادند و حالا هم..! ✍ پی نوشت: کتاب "راز قطعنامه" در موسسه کیهان چاپ شده است و آقای حسن رشوند چهره رسانه ای شناخته شده و عضو هیات تحریریه روزنامه کیهان و از دوستان آقای حسین شریعتمداری است. ☑️ به «راه خامنه‌ای» بپیوندید 👇 @Rahe_Khamenei

🔻 کدام الگوی مبارزه با آمریکا؟ (بخش دوم: تحلیل تمدنی سه تنگه راهبردی و نقد الگوی چینی) 👤 استاد پیروزمند | برنامه تلویزیونی «جریان» | مرداد ۱۴۰۵ ▫️امروز در سه نقطه کلیدی کره زمین، کانون‌های اصلی نزاع با آمریکا جریان دارد: تنگه کرچ (روسیه و اوکراین)، تنگه تایوان (چین و آمریکا) و تنگه هرمز (ایران و محور آمریکایی‌صهیونیستی). در این سه تنگه، سه درگیری با سه ماهیت متفاوت جریان دارد: در کرچ منازعه بر سر مرزهای نظم است، در تایوان دعوا بر سر رأس نظم است، و در هرمز جنگ بر سر معنا و #مشروعیت_نظم است. ▫️برخی از سیاسیون داخلی اشاره کرده‌اند که «چرا ما از الگوی #چین در مواجهه با آمریکا استفاده نکنیم؟» آنها می‌گویند چین بدون درگیری نظامی مستقیم با آمریکا، در حال پیشبرد اهداف و کسب قدرت اقتصادی خود است و ما نیز می‌توانیم همین مسیر را بدون درگیری دنبال کنیم. این سخن ناشی از نوعی غفلت و #خودکم‌بینی است. گویا هنوز باور نکرده‌ایم که ایران اسلامی بنیان‌گذار یک #الگوی_مبارزه_نوین و بی‌بدیل در عصر حاضر در مقابله با استکبار جهانی است. ▫️چین امروز حامل بدیلی فراتر از سرمایه‌داری نیست؛ متفکران آن را «سرمایه‌داری سیاسی» یا «نولیبرالیسم با ویژگی‌های چینی» می‌نامند. رقابت پکن و واشنگتن، رقابتی درون‌سیستمی در دل سرمایه‌داری است؛ بنابراین چین در تایوان به دنبال تغییر نظم موجود یا ارائه ماهیتی جدید نیست، بلکه صرفاً می‌خواهد در رأس نظم فعلی قرار گیرد. اما تقابل ایران با آمریکا یک #تقابل_تمدنی (تمدن اسلامی در برابر تمدن مادی) است. #انقلاب_اسلامی به دنبال درانداختن طرحی نو در نظم جهانی و احیای #فاعلیت_تاریخی دین در اداره جهان بود. ▫️معماری مبارزاتی امام خمینی (ره) بر اساس فعال‌سازی و پیوند سه رکن اساسی شکل گرفت: توکل به خدای متعال، اسلام و مکتب الهی، و #مردم و حضور مؤمنانه آنها در صحنه. امام خمینی فرمودند: «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به کشور شما آسیبی نرسد». این پیوند میان ولی فقیه و آحاد مردم بر پایه ایمان الهی، رکن سوم قدرت را فعال کرد. ▫️بنابراین، پس از گذشت چندین دهه مبارزه قهرمانانه و کسب آبرو و اقتدار تمدنی با دادن هزینه‌های بسیار، گرایش به «الگوی چینی» یک #عقب‌گرد بزرگ و تلخ محسوب می‌شود؛ چرا که نه چین به دنبال #اقامه کلمه توحید است و نه مخالفت آمریکا با چین بر سر خدا و دین است! ➕فرهنگستان علوم اسلامی قم همه صفحات |Foeq_IR .

چرا هم‌پیمانی‌های اقتصادی اثرگذارتر از معاهدات دفاعی هستند؟ لیرون رز، از افسران سابق اطلاعاتی اسرائیل و آمیت شابی، تحلیلگر پیشین واحد ۸۲۰۰ در تحلیلی جامع که در روزنامه «اسرائیل هیوم» منتشر شده است، با تشبیه مناسبات امنیتی خاورمیانه به یک صفحه شطرنج بزرگ اظهار داشته‌اند که امضای «پیمان دفاع مشترک مکه» میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در اوت ۲۰۲۶، اگرچه در ظاهر با تلفیق توان مالی ریاض، قدرت نظامی و صنعتی آنکارا و بازدارندگی هسته‌ای اسلام‌آباد مقتدرانه به نظر می‌رسد، اما به دلیل فقدان ساختار فرماندهی یکپارچه، عدم تعریف صریح ابعاد تجاوز و نبود تعهدات عملیاتی مشخص، فاقد کارایی و بازدارندگی واقعی است. به اعتقاد این دو کارشناس، بروز سریع نخستین آزمون امنیتی تنها دو روز پس از امضای پیمان—یعنی حمله پهپادی به پالایشگاه آرامکو در جازان—به‌روشنی ثابت کرد که وجود ظرفیت‌های نظامی بدون اراده سیاسی ملموس و مکانیسم‌های تبادل اطلاعات زودهنگام، نمی‌تواند بازدارندگی ایجاد کند؛ همان‌گونه که تجربه تاریخی حملات ۲۰۱۹ به تاسیسات ابقیق و خریص نیز نشان داد تردید در اراده پاسخگویی، تعهدات کاغذی را بی‌اثر می‌سازد. علاوه بر این، نگارندگان یادآور شده‌اند که واگرایی‌های بنیادین، رقابت تاریخی بر سر رهبری جهان اسلام و پیشینه حکومت عثمانی بر حجاز، در کنار بدگمانی‌های متقابل درباره اهداف بلندمدت آنکارا، مانعی جدی در برابر شکل‌گیری یک «ناتوی اسلامی» کارآمد میان ریاض و آنکارا به شمار می‌رود. در بخش دیگری از این تحلیل، نگارندگان با مقایسه الگوهای مختلف هم‌پیمانی در منطقه تصریح کرده‌اند که بازدارندگی پایدار بیش از آنکه بر معاهدات تشریفاتی استوار باشد، حاصل «هم‌افزایی عملیاتی و صیانت متقابل از منافع مشترک» استT چنان‌که الگوی تعاملات دفاعی امارات و تل‌آویو و استقرار سامانه‌های پدافندی گنبد آهنین، نمونه‌ای از پاسخگویی عینی در زمان بحران را ارائه می‌دهد. این دو تحلیلگر با تاکید بر نقش زیرساخت‌های کلان اقتصادی نظیر «دالان اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا» خاطرنشان می‌سازند که درهم‌تنیدگی منافع تجاری و کریدورهای ترانزیتی، منطق جدیدی را در روابط منطقه‌ای بر پایه «دفاع از دارایی‌های متقابل» خلق می‌کند که حتی می‌تواند زمینه‌ساز خوانش‌های عمل‌گرایانه فقهی و سیاسی از آیاتی مانند آیه ۲۱ سوره مائده برای عادی‌سازی روابط عربستان و اسرائیل باشد. در نهایت، رز و شابی نتیجه‌گیری می‌کنند که در دکترین بازدارندگی، قدرتمندترین موضع متعلق به پیمان‌هایی است که مهره‌های آن در عمل از یکدیگر محافظت کنند و طرفین هزینه‌ای سنگین برای منفعل ماندن بپردازند، در غیر این صورت، توافقات صرفاً مهره‌های نمادینی بر صفحه شطرنج باقی خواهند ماند که هنگام خطر، امکان تحرک و پاسخگویی ندارند. منبع: https://www.israelhayom.com/opinions/the-middle-easts-alliances-powerful-pieces-or-real-deterrence/

🔵اختلال/انسداد تنگه هرمز تا کنون چه دستاوردهایی برای ایران داشته است؟ ✍مهدی خراتیان اکنون در میان تحلیلگران اتفاق نظر قابل توجهی وجود دارد مبنی بر این که سرنوشت جنگ ایران و ایالات متحده به مسابقه تاب آوری ایران و آمریکا در اعمال فشار اقتصادی بر طرف دیگر گره خورده است. اما سوال اینجاست که دو طرف تا کنون در اعمال فشار به یکدیگر به چه دستاوردهایی دست یافته‌اند و اکنون در چه نقطه‌ای قرار داریم؟ برای پاسخ به این سوالات لازم است به سوالات دقیق تری پاسخ داده شود که اهم آنها عبارت اند از: ۱. ایران در ایجاد اختلال/انسداد در تنگه هرمز تا چه حد موفق بوده است؟ ۲. ایران در ایجاد اختلال/انسداد صادرات نفت از کل منطقه خاورمیانه تا کنون تا چه حد موفق بوده است؟ ۳. شوک نفتی ایجاد شده از حیث شدت دارای رتبه ای میان شوکهای نفتی پیشین است؟ ۴. این شوک نفتی تا کنون چه تاثیری بر بازارهای مالی جهان داشته است؟ ۵. مسیرهای جایگزین صادرات نفت در کوتاه مدت و بلندمدت چه تاثیراتی در کاهش اهمیت تنگه هرمز داشته و دارند؟ ۶. رفتار چین به عنوان بزرگترین وارد کننده نفت تا کنون چه بوده و اکنون چین چگونه رفتار میکند؟ ۷. ذخایر راهبردی کشورها و همچنین کل ذخایر موجود نفتی در تحولات قیمتی چیست و اکنون این ذخایر چه روندی دارند؟ ۸. شرایط در حال حاضر در بازار گازوئیل، بنزین و سایر مشتقات نفتی به چه صورت است؟ ۹. با توجه به شرایط اقتصادی در ایالات متحده، اروپا و شرق آسیا و به طور خاص ایران، در صورت ادامه اختلال موجود در روند تولید و صادرات نفت از خاورمیانه، چه سناریوهایی محتمل است؟ ۱۰. با عنایت به نکات فوق، تهران و واشنگتن برای مدیریت ادامه و خاتمه این جنگ چه راهبردی را در پیش گرفته‌اند؟ /۱ با توجه به ابعاد پیچیده این پرونده و حجم بالای ارجاعات و نمودارها، نگارش این مطلب زمان قابل توجهی نیاز دارد، لطفا صبور باشید. با تشکر https://x.com/MehdiKharratya/status/2089369704628400366

🔵دلایل اصلی که قیمت نفت بالاتر نمی‌رود ✍ ایزابل وَنگ و کلودیا آسیس 🔻۱۶ آگوست ۲۰۲۶ ▪️مارکت واچ نکات اصلی: * قیمت نفت با وجود تنش‌های ژئوپلیتیک به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت افزایش نمی‌یابد، زیرا تقاضای جهانی نفت ضعیف است. * تقاضا در حال کاهش است: آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) انتظار دارد تقاضای جهانی نفت در سال جاری حدود ۱٫۶ میلیون بشکه در روز کاهش یابد. * چین یک عامل کلیدی است: فعالیت‌های اقتصادی ضعیف‌تر و کاهش مصرف فرآورده‌های نفتی در چین، فشار نزولی بر قیمت نفت وارد می‌کند. * ذخایر نفت نسبتاً بالا هستند: ذخایر بزرگ نفت خام، دست‌اندازی در برابر اختلالات احتمالی عرضه ایجاد می‌کنند. * ریسک‌های ژئوپلیتیک باعث افزایش قیمت‌ها می‌شوند، به ویژه نگرانی‌های مربوط به ایران و تنگه هرمز. * اما تقاضای ضعیف + ذخایر بالا در حال حاضر بخش زیادی از این «پاداش ریسک ژئوپلیتیک» را خنثی می‌کنند. * قیمت نفت WTI (تگزاس غربی) حدود ۸۲ دلار برای هر بشکه است که با توجه به شرایط ژئوپلیتیک، به طرز شگفت‌انگیزی متعادل است. * بنزین همچنان می‌تواند گران بماند، حتی اگر نفت خام جهش نکند. محدودیت‌های پالایشی، حاشیه سود پالایشگاه‌ها («کرک اسپرد») را به طور غیرعادی بالا برده است. * نشانه هشدار اقتصادی: نفت (ارزان‌تر) لزوماً خبر خوبی نیست—تقاضای ضعیفِ پشت آن می‌تواند نشان‌دهنده کند شدن فعالیت‌های اقتصادی جهانی باشد. * اگر تنش‌ها کاهش یابند: نفت ممکن است با فشار نزولی بیشتری مواجه شود، زیرا پاداش ریسک ژئوپلیتیک از بین می‌رود اما تقاضای ضعیف باقی می‌ماند. * اگر اختلال بزرگی در عرضه رخ دهد: اگر این اختلال به اندازه کافی بزرگ باشد که بر ذخایر بالا و تقاضای ضعیف غلبه کند، قیمت نفت همچنان می‌تواند جهش شدیدی داشته باشد. 🔹Main points: Oil prices aren’t rising as much as expected despite geopolitical tensions because global oil demand is weak. Demand is falling: The IEA expects global oil demand to decline by roughly 1.6 million barrels/day this year. China is a major factor: Weaker Chinese economic activity and petroleum consumption are putting downward pressure on oil prices. Inventories are relatively high: Large crude inventories provide a buffer against potential supply disruptions. Geopolitical risks push prices up, particularly concerns involving Iran and the Strait of Hormuz. But weak demand + inventories are currently offsetting much of that geopolitical premium. WTI is around $82/barrel, surprisingly moderate given the geopolitical situation. Gasoline can still remain expensive even if crude doesn’t surge. Refining constraints have pushed refinery margins (“crack spreads”) unusually high. Economic warning sign: Cheap(er) oil isn’t necessarily good news—the weak demand behind it could indicate slowing global economic activity. If tensions ease: Oil could face additional downward pressure, because the geopolitical premium would disappear while weak demand remains. If there is a major supply disruption: Oil could still jump sharply higher if the disruption is large enough to overwhelm inventories and weak demand. https://www.marketwatch.com/story/heres-the-real-reason-oil-prices-arent-moving-higher-256afdbc

🎥چرا معشوقه افشا شده ترامپ برای ما ایرانی‌ها باید بسیار مهم باشد؟ چون او هم مانند لورا لومر اسرائیلیِ تمام‌عیار و دشمن ایران است👇👇 👈ناتالی هارپ، دستیار اجرایی بسیار نزدیک دونالد ترامپ، نه فقط سوژه شایعات شخصی، بلکه یکی از کانال‌های مهم انتقال مواضع تندرو طرفدار اسرائیل و ضد ایران به رئیس‌جمهور است. او عملاً دروازه‌بان لورا لومر — فعال افراطی طرفدار اسرائیل و دشمن سرسخت ایران — محسوب می‌شود. ✅ مواضع صریح درباره اسرائیل 🔺 هارپ بارها اعلام کرده: «همه ما در کنار اسرائیل و مردم یهود خواهیم ایستاد، چون این کاری است که مسیحیان انجام می‌دهند.» 🔺 او محتوای صهیونیستی-مسیحی را فعالانه بازنشر می‌کند و از سخنرانی‌هایی حمایت می‌کند که دفاع از اسرائیل را «قدرت خدا» می‌دانند. 🔺 در پست‌های خود از عبارت‌هایی مانند «من مسیحی هستم و صهیونیست» دفاع می‌کند و آن را بخشی از هویت مذهبی خود می‌داند. ✅ ارتباط با لورا لومر و جریان ضد ایران 🔺 هارپ به عنوان «دروازه‌بان» لورا لومر عمل می‌کند. لومر که مواضع بسیار تند ضد ایرانی و ضد اسلامی دارد، از طریق هارپ به ترامپ دسترسی پیدا می‌کند. 🔺 منابع نزدیک به کاخ سفید تأیید کرده‌اند که هارپ مسیر ورود لومر و محتوای مشابه را به حلقه داخلی ترامپ باز نگه داشته است. 🔺 این نقش باعث شده صدای تندروترین جریان طرفدار اسرائیل مستقیماً به گوش ترامپ برسد. ✅ موضع‌گیری درباره ایران 🔺 هارپ در پست‌های خود از اقدامات نظامی علیه ایران حمایت کرده و ادعاهایی مانند ارسال صدها موشک به ایران با «نرخ اصابت ۱۰۰ درصد» را منتشر کرده است. 🔺 او در جریان تهدید ادعایی ایران در ترکیه، یکی از معدود افرادی بود که همراه ترامپ به هواپیمای دوم (امن) منتقل شد؛ در حالی که بسیاری از مقامات و خبرنگاران در هواپیمای اصلی باقی ماندند. 🔺 محتوای منتشرشده توسط او معمولاً ایران را به عنوان تهدید وجودی و بخشی از «محور شرارت» علیه اسرائیل و غرب تصویر می‌کند. ✅ نتیجه‌گیری ناتالی هارپ فراتر از نقش دستیار شخصی و سوژه شایعات، به یکی از حلقه‌های اتصال ترامپ به جریان افراطی طرفدار اسرائیل تبدیل شده است. ترکیب وفاداری مطلق او به ترامپ و مواضع تند صهیونیستی‌اش، او را به چهره‌ای کلیدی در شکل‌دهی روایت جنگ علیه ایران در حلقه نزدیک رئیس‌جمهور تبدیل کرده است. 🔺 آدام ماکلر - فعال پرنفوذ شبکه‌های اجتماعی به‌ویژه در میان نسل جوان و تحلیلگر سیاسی میزگردهای سی‌ان‌ان- در این فیلم ۱۴ دقیقه‌ای به ناتالی هارپ پرداخته است. او تأکید می‌کند که ملانیا ترامپ [مانند مسعود رجوی] غایب شده و ناتالی هارپ جای او را گرفته و همراه خلوت و جلوت ترامپ شده است.

🔰ویدئو گفت‌‌وگو پیرامون ابعاد جامعه‌شناسی جنگ رمضان 🎙با حضور دکتر حسین کچویان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران 🔗مشاهده در آپارات از طریق لینک زیر: https://www.aparat.com/v/tfrpmfw #سرچشمه_اندیشه 🆔 @sarcheshmeh_nour

🔴اگر برای اداره یک گذرگاه راهبردی، شریکی انتخاب کنید که از پیش می‌دانید ظرفیت تحمل فشار ناشی از آن شراکت را ندارد، شما مشارکت راهبردی طراحی نکرده‌اید؛ «راه خروج» برای روز فشار طراحی کرده‌اید. 🔴و بعد، وقتی همه‌چیز به نقطه قابل پیش‌بینی خود می‌رسد، نمی‌توان تمام ماجرا را با چند عبارت درباره بدعهدی دشمن توضیح داد. 🔴دشمن بدعهد است؛ دقیقاً به همین دلیل شما را پای میز مذاکره فرستاده‌اند تا سازوکاری طراحی کنید که اجرای آن به حسن نیت دشمن و دوستان دشمن وابسته نباشد. 🔴تلخ‌تر از همه اما این است که عزیزان نه‌فقط در طراحی این سازوکارها حاضر به بازنگری نیستند؛ نقدهای فنی به همین خطاهای روشن را هم نمی‌پذیرند. و شاید این، از خودِ دو سازوکار معیوب خطرناک‌تر باشد. 🔻 @hossein_pak69

🔵ایران؛ لولای چین در بازی بزرگ جدید ✍ جیمز ای تورن تزی که وال‌استریت، بخش عمده‌ای از واشینگتن و بدنهٔ سیاست خارجی از آن غافل هستند این است: ایران لولای چین در بازی بزرگ جدید است. بحث‌های معمول به‌شدت و به شکل دردناکی محدود و سطحی هستند: آیا توان هسته‌ای ایران می‌تواند کاهش یابد؟ آیا تامین مالی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌تواند قطع شود؟ آیا تنگهٔ هرمز می‌تواند باز بماند؟ اگر مناقشه گسترش یابد، قیمت نفت تا چه اندازه افزایش می‌یابد؟ این‌ها پرسش‌های ضروری هستند، اما پرسش‌هایی تاکتیکی نیز به شمار می‌روند. این بحث‌ها اصل موضوع استراتژیک را ندیده می‌گیرند: ایران حلقهٔ اتصال میان نیازهای انرژی چین، جاه‌طلبی‌های زیرساختی آن در اوراسیا، و تلاشش برای کاهش اهرم فشار دریایی آمریکا است. کیپلینگ این رقابت قرن نوزدهمی را نام‌گذاری کرد. بریتانیا و روسیه بر سر مسیرها، دولت‌های حائل، گذرگاه‌های کوهستانی و موقعیت‌های مکانی در سراسر آسیای مرکزی جنگیدند. افغانستان از این رو اهمیت داشت که میان سیستم‌های قدرتِ رقیب قرار گرفته بود؛ تسلط کامل بر آن بسیار دشوار بود، اما اهمیتی چنان زیاد داشت که نمی‌شد نادیده‌اش گرفت. بازیگران تغییر کرده‌اند، اما نقشه تغییر نکرده است. ایران در نقطهٔ تلاقی خلیج فارس، آسیای مرکزی، قفقاز، جنوب آسیا و اقیانوس هند قرار دارد. پکن به تهران صرفاً به چشم یک تامین‌کنندهٔ نفت با تخفیف نگاه نمی‌کند. چین انرژی ایران، دسترسی به خلیج فارس، پلی تجاری به خاورمیانه و نقطهٔ فشاری علیه نظم تحت رهبری آمریکا را می‌بیند؛ نظمی که چین در صدد بازنگری و اصلاح آن است. روسیه، ایران را شریکی مفید علیه غرب می‌داند. تهران نیز چین و روسیه را طناب نجاتی برای دور زدن تحریم‌ها و سیستم دلاری می‌بیند. منافع آن‌ها در برخی نقاط از هم فاصله می‌گیرد، اما در یک هدف هم‌گرا می‌شود: کاهش قدرت آمریکا در سراسر اوراسیا. به همین دلیل است که تضعیف برنامهٔ هسته‌ای ایران لازم است، اما کافی نیست. قطع تامین مالی سپاه پاسداران لازم است، اما کافی نیست. باز نگه داشتن تنگهٔ هرمز لازم است، اما کافی نیست. هر سه اهمیت دارند، اما هیچ‌کدام به تنهایی به پرسش اصلی پاسخ نمی‌دهند: آیا ایران در منطقه‌ای که برای تضعیف نفوذ آمریکا طراحی شده، همچنان به عنوان لولای جنوبی چین باقی خواهد ماند؟ افغانستان نیز به این نقشه تعلق دارد. دالان واخان، نوار باریکی که به مرزهای غربی چین متصل است، یک شگرفی نقشه‌نگاری نیست. بزرگراه پیشنهادی در این منطقه می‌تواند به چین مسیر زمینی مستقیم‌تری به افغانستان بدهد. کریدور ریلی چین-ایران نیز همین مسئله را اثبات می‌کند. این کریدور نمی‌تواند جایگزین رفت‌وآمد نفت‌کش‌ها شود و قدرت دریایی ایالات متحده را نیز محو نخواهد کرد، اما یک پشتیبان استراتژیک ایجاد می‌کند: شریانی زمینی که پکن از طریق آن می‌تواند ارتباط خود با ایران را حفظ کند و فشار دریایی را بی‌اثر سازد. این‌جا همان جایی است که کیپلینگ، ماهان و مکیندر به یکدیگر می‌رسند. ماهان قدرت اهرم‌های دریایی و نقاط خفه‌کننده (تنگه‌های استراتژیک) را درک می‌کرد. مکیندر استراتژی مقابل را درک می‌کرد: یکپارچه‌سازی زمینی اوراسیا. چین هر دو را می‌خواهد: دریاهای آزاد برای رونق اقتصادی و جایگزین‌های قاره‌ای برای امنیت. پیمان ابراهیم و عادی‌سازی روابط عربستان و اسرائیل که به همکاری‌های هسته‌ای غیرنظامی آمریکا گره خورده است، معماری منطقه‌ای رقیبی را ارائه می‌دهند: یکپارچه از نظر اقتصادی، همسو با ایالات متحده و قادر به مقاومت در برابر زیاده‌خواهی‌های ایران[؟؟؟؟!!!!] و فرصت‌طلبی‌های چین. ترامپ توافق هسته‌ای غیرنظامی با عربستان را مشروط به ورود این کشور به پیمان ابراهیم کرده است. افراد کوته‌بین قیمت نفت را دنبال خواهند کرد؛ استراتژیست‌ها نقشه را زیر نظر خواهند داشت. https://x.com/DrJStrategy/status/2088625215655891358

🔹ایمان: تئوری توطئه مغزتون رو پوک کرده. جلیلی و طرف‌داران جلیلی هیچ نقشی در به هم خوردن توافق نداشتند. صفر. اصلاً کاره‌ای نیستند که نقشی داشته باشند. هیچ پولی هم در حال آزادسازی نبود. مجدداً صفر . آمریکا فقط می‌خواست ذخیره‌ی راه‌بردی نفت رو پر کنه برای حمله‌ی بعدی، ایران هم جلوش رو گرفت. https://fxtwitter.com/iman_m_a_/status/2089616089827172557