چین به طور رسمی اعلام کرد که تحریم‌های آمریکا علیه ایران را به رسمیت نمی‌شناسد. ​«چین تحریم‌هایی را که هیچ پایه‌ای در حقوق بین‌الملل ندارند، رد می‌کند.» https://fxtwitter.com/IranObserver0/status/2090751597882077327

اسرائیل زیو، ژنرال برجسته و رئیس سابق بخش عملیات ارتش اسرائیل، در یادداشتی تحلیلی در روزنامه «معاریو» هشدار می‌دهد که رجب طیب اردوغان با سوءاستفاده از تضعیف محور ایرانی، بحران غزه و بی‌اعتمادی بین‌المللی به نتانیاهو، در حال مهندسی یک معماری جدید منطقه‌ای است که خطر آن برای تل‌آویو به‌مراتب سنگین‌تر از تهدید ایران خواهد بود. وی تصریح می‌کند که ترکیه درصدد شکل‌دهی به یک «محور سنی جدید» با مشارکت عربستان سعودی و پاکستان است تا حلقه‌ای محاصره‌کننده شامل سرمایه سعودی، صنایع نظامی ترکیه و قدرت بازدارندگی هسته‌ای پاکستان را جایگزین نفوذ منطقه‌ای ایران کند. زیو با اشاره به تحرکات آنکارا تأکید دارد که استقرار سامانه‌های پدافندی و راداری در سوریه صرفاً برای حمایت از بومیان نیست، بلکه هدف اصلی آن سلب آزادی عمل نیروی هوایی اسرائیل به‌عنوان مهم‌ترین دارایی استراتژیک تل‌آویو است. به باور این تحلیل‌گر، نفوذ دیپلماتیک ترکیه در غزه، تلاش برای همراه ساختن مصر و تبدیل ساختن پرونده فلسطین به اهرم فشاری علیه تل‌آویو، موقعیتی ویژه به آنکارا بخشیده است؛ موقعیتی که به دلیل عضویت ترکیه در ناتو، روابط گسترده تجاری با اروپا و مشروعیت منطقه‌ای، مهار آن را برخلاف ایران منزوی دشوارتر کرده و احتمال تشکیل ائتلاف‌های بین‌المللی علیه تل‌آویو را به‌شدت افزایش می‌دهد. این فرمانده ارشد سابق در بخش دیگری از ارزیابی خود، حملات هوایی تل‌آویو به سوریه را موضعی منفعلانه و صرفاً اقدامی موقت برای خرید زمان دانسته و تأکید می‌کند که ناکامی دیپلماتیک و خلاء استراتژیک ناشی از سه سال جنگ بی‌نتیجه، بستر مناسب را برای توسعه‌طلبی آنکارا فراهم کرده است. زیو خاطرنشان می‌سازد که کابینه نتانیاهو به‌جای ارائه یک افق دیپلماتیک، خود سازنده خلأيي بوده که اکنون ترکیه در حال پر کردن آن است. از نظر وی، تنها راه برون‌رفت از این بن‌بست راهبردی، اتخاذ یک سیاست منطقه‌ای جدید مشتمل بر ایجاد سازوکار جایگزین حماس در غزه، احیای پیمان‌های عملی با مصر و اردن و تقویت محورهای منطقه‌ای با یونان، قبرس و هند است. با این حال، او در جمع‌بندی نهایی تصریح می‌کند که دولت فعلی نتانیاهو به دلیل وابستگی‌های شدید سیاسی، بی‌اعتمادی داخلی و بین‌المللی و عدم اتخاذ تصمیمات سخت، توانایی اجرای چنین تدابیری را ندارد و تغییر این معادله خطرناک تنها پس از رفتن این کابینه میسر خواهد بود. منبع: https://www.maariv.co.il/news/opinions/article-1358014

🔹مجید شاکری: نكات امروز آقاى دكتر پزشكيان، نكات مصاحبه آقاى همتى و نكات منقول از آقاى دكتر قاليباف كمكى به پايان جنگ نمى كند. من درك مى كنم رسيدن به مراحل پايانى مسابقه تاب آورى سخت است( چنانكه طرف مقابل هم سراغ انواع شعبده ها براى خريدن زمان رفته) اما صبر و ظفر دوستان قديمند. https://fxtwitter.com/Majidshakeri8/status/2090814575327297858

🔹مجید شاکری: ایران باید قبل از میان دوره سطح تنش را متمرکز بر نفت بالا می برد و خوشبختانه آمریکا دلیل لازم را هدیه کرد. بدیهی است ایران در دفاع پیش گیرانه منتظر حمله اقتصادی آمریکا نمی ماند 🔸مجید شاکری: توقف روابط تجاری به امارات تا حد خوبی تلاش لابی امارات در تهران برای حفظ مبدا و مقصد مسیر آمریکایی در جنوب هرمز از حملات ایران را تضعیف می کند. همین حالا هم پروژه پراکنی در توئیتر فارسی را آغاز کردند ولی به امید خدا موفق نخواهند شد. https://x.com/Majidshakeri8/status/2090514724878233694

🔹مجید شاکری: آتش بس كار درستى بود. امضاى يادداشت تفاهم كار درستي بود. اكنون دقيقا به همان دليل تصعيد كار درستى است. https://fxtwitter.com/Majidshakeri8/status/2090821719934013460

🔵دیزل: جنگ نتانیاهو-ترامپ علیه ایران تهدیدی برای کمبود و جهش قیمت‌ها است نویسنده: خوان کول تاریخ: ۲۱ اوت ۲۰۲۶ آن آربر (اینفورمد کامنت) – قیمت دیزل در بسیاری از بازارهای جهان بالا است، اما هنوز اصلی‌ترین بخش داستان را ندیده‌ایم. ران بوسو، تحلیل‌گر حوزه انرژی در رویترز هشدار می‌دهد که بحران هرمز روزانه ۹ میلیون بشکه نفت خام را از بازار خارج کرده است و وقوع یک بحران انرژی به سبک دهه ۱۹۷۰ که قیمت بنزین، دیزل و گاز طبیعی را برای سال‌های آینده افزایش دهد، صرفاً مسئله زمان است. این هفته این خبر منتشر شد که فاصله قیمتی («کرک اسپرد») میان قیمت یک بشکه نفت خام و قیمتی که پالایشگاه‌ها برای پالایش آن طلب می‌کنند، به بالای ۱۰۰ دلار رسیده است. این آمار نشان‌دهنده هشداری است مبنی بر اینکه قیمت بنزین و دیزل برای مدتی بالا باقی خواهد ماند. این خبر بدی برای اقتصادهای غربی است. زمانی که به فروشگاه مواد غذایی می‌روید، غذا برای خرید وجود دارد زیرا کامیونی که با سوخت دیزل کار می‌کند آن را حمل کرده است. بدون دیزل، غذایی در کار نیست؛ یا حداقل دیزل گران، به معنای غذای گران است. کامیون‌ها با دیزل کار می‌کنند و حدود ۷۰ درصد از کالاهای حمل‌شده در آمریکا با کامیون جابه‌جا می‌شوند. قیمت بالای دیزل به معنای قیمت بالای همه چیز است. یک مشکل کلیدی این است که تنگه هرمز عملاً همچنان بسته است و نفتکش‌های نفت یا گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) چندانی از آن عبور نمی‌کنند. مشکل دیگر، کاهش ظرفیت پالایشگاهی است. بوسو برآورد می‌کند که ۲۰ درصد از پالایشگاه‌های خلیج فارس در اثر جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران و پاسخ‌های متقابل ایران آسیب دیده‌اند. نفت خام تا زمانی که به فرآورده‌هایی مانند بنزین و دیزل پالایش نشود، صرفاً لجن بی‌ارزشی بیش نیست. از دست رفتن ظرفیت پالایشگاهی برابر است با از دست رفتن سوخت. این از دست رفتنِ ۹ میلیون بشکه در روز، با آزادکردن ذخایر نفتی آمریکا، اروپا و چین که تا سطوحی کاهش یافته‌اند که طی ربع قرن اخیر دیده نشده بود، کمی جبران شده است. اما بدیهی است که اگر درگیری در خلیج فارس چند ماه دیگر ادامه یابد—که تمام شواهد نیز از همین امر حکایت دارند—دیر یا زود پیامدهای اصلی نمایان خواهد شد و مصرف‌کنندگان با قیمت‌های بسیار بالا و از آن بدتر، با کمبود مواجه خواهند شد. مشکلات، پیچیده هستند نه ساده، و یکدیگر را تشدید می‌کنند. جنگ اوکراین به پالایش دیزل و بنزین روسیه ضربه زده است، زیرا کی‌یف در تابستان امسال از پهپادها برای آسیب زدن به پالایشگاه‌ها استفاده کرده است. از هر ۱۰ جایگاه سوخت در روسیه حدود ۷ جایگاه تعطیل هستند و در جایگاه‌هایی که هنوز فعالند صف‌های طولانی تشکیل شده است. روسیه صادرات دیزل را متوقف کرده و ممکن است این کار را تا پایان سال ادامه دهد که این امر به بازارهای صادراتی مانند هند آسیب شدیدی می‌زند. اما حتی اگر روسیه می‌خواست به اروپای غربی نفت و گاز صادر کند، تحریم‌های آمریکا و اروپا مانع از این اقدام می‌شد. به همین ترتیب، آسیب واردشده به تاسیسات گاز طبیعی مایع‌شده در رأس لفان قطر بر اثر ضربه متقابل ایران، ۱۷ درصد از تولید LNG قطر را احتمالاً برای ۳ تا ۵ سال از مدار خارج کرده است. محاصره تنگه توسط ایران باعث شده است که تعداد بسیار کمی از نفتکش‌های LNG جرأت کنند از این تنگه عبور کنند. در ژاپن که به شدت به LNG وارداتی وابسته است، مردم زمستان امسال به جای آن به نفت سفید روی خواهند آورد که این به معنای انحراف نفتِ کمیاب به سمت مصارف گرمایشی است. همچنین در بنگلادش، کمبود گاز فسیلی باعث شده تا کارخانه‌ها به سوخت دیزل روی آورند که مصرف آن از زمان آغاز جنگ علیه ایران نزدیک به ۴۰۰ درصد افزایش یافته است. از آنجا که دیزل گران است، هزینه‌های کارخانه‌ها افزایش یافته است. در بنگلادش روزانه ۱۰ ساعت قطعی برق وجود دارد و مغازه‌ها مجبورند ساعت ۸ شب تعطیل کنند. یکی از مشکلات طرح دولت ترامپ برای خفه کردن اقتصاد ایران این است که تهران به آرامی تسلیم نخواهد شد و اگر اوضاع خیلی بد شود، دوباره به همسایگان عرب خود در خلیج فارس—که نزدیک به ۲۰ درصد نفت جهان را صادر می‌کنند—حمله خواهد کرد. واشنگتن هنوز این پیام را دریافت نکرده است که ایران انرژی جهانی را به گروگان گرفته و در اعدام گروگان‌ها تردید نخواهد کرد. بوسو با فعالان عملیاتی گفتگو کرده است؛ کسانی که مسئولیت پالایشگاه‌ها و حمل‌ونقل دریایی را بر عهده دارند. آن‌ها گفتند اگر ترامپ به جنگ علیه ایران ادامه دهد، اختلال بزرگی در بازار در پیش خواهد بود. آن‌ها گله داشتند که تحلیل‌گران وال‌استریت هنوز این موضوع را درک نکرده‌اند؛ اما به زودی درک خواهند کرد. https://www.juancole.com/2026/08/netanyahu-threatens-shortages.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter

حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه موجب بروز بحران سوختی شده است که امنیت انرژی آسیای مرکزی را بازتعریف می‌کند. تاجیکستان که برای ۸۰ درصد از واردات سوخت خود به روسیه وابسته است، به منظور جلوگیری از فروپاشی داخلی، درخواست تأمین اضطراری ۲.۵۵ میلیون تن سوخت از ایران کرده است. تاجیکستان در تلاش است تا با پیگیری یک کریدور لجستیکی جدید در مسیر ایران-افغانستان-تاجیکستان-چین، مسیرهای روسیه را دور بزند، اما با یک ریسک مهم ژئوپلیتیک روبرو است: واشنگتن در حال آماده‌سازی تحریم‌های شدیدی علیه فروش نفت ایران است که این موضوع دوراهی دشواری را میان نیازهای فوری به انرژی و خطر تحریم‌های ثانویه آمریکا ایجاد می‌کند. https://fxtwitter.com/Frank_Stones/status/2090768234475639270

صندوق بین‌المللی پول (IMF) گزارش می‌دهد که بازار جهانی نفت اختلال شدیدی را از طریق کاهش تقاضا، افزایش تولید و برداشت از ذخایر جذب کرده و بدین ترتیب مانع از جهش شدید قیمت‌ها شده است. این سپرهای بلاگیر (مصدوم‌گیر) در حال حاضر خالی و فرسوده شده‌اند و اقتصاد جهانی را در برابر شوک‌های آینده آسیب‌پذیرتر کرده‌اند. https://fxtwitter.com/IMFNews/status/2090733175022789108

دنی سیترینوویچ، رئیس سابق میز ایران در نهاد اطلاعات نظامی اسرائیل معتقد است تحرکات و مواضع اخیر در تهران را می‌توان تلاشی از سوی محمدباقر قالیباف و مسعود پزشکیان برای متقاعد کردن فرماندهان ارشد سپاه پاسداران و آقای مجتبی خامنه‌ای دانست؛ تلاشی با این هدف که نشان دهند ایران باید به یادداشت تفاهم بازگردد و راهکاری برای خروج از تقابل فعلی بیابد. به گفته این تحلیل‌گر، چالش بنیادی این جریان، نبود هیچ پیشنهاد معنادار و ملموسی از سوی ایالات متحده روی میز است. وی تأکید می‌کند هنگامی که مقامات ارشد آمریکایی علناً از «به زانو درآوردن حکومت ایران» سخن می‌گویند، برای تصمیم‌گیرانی در داخل ایران که خواستار پایان دادن به درگیری هستند، اشاره به یک «خروجی دیپلماتیک معتبر» بسیار دشوار می‌شود. سیترینوویچ می‌افزاید اگرچه این چهره‌ها وخامت اوضاع اقتصادی ایران را درک می‌کنند، اما تا زمانی که واشنگتن پیشنهادی برای مذاکره ارائه ندهد، توان دفاع از ایده سازش را نخواهند داشت. وی معقول‌ترین راه برای جلوگیری از دور جدید تنش‌ها را بازگشت هر دو طرف به یادداشت تفاهم اولیه، بدون طرح مطالبات زیاده‌خواهانه جدید می‌داند. از نگاه او، تحقق این امر مستلزم توافقی موقت است که درجه‌ای از کنترل یا اختیارات را در تنگه هرمز به ایران واگذار کند و هم‌زمان شرایطی را فراهم آورد که دونالد ترامپ بتواند بازگشایی تنگه و ازسرگیری کشتیرانی بین‌المللی را اعلام نماید. با این حال، به باور سیترینوویچ، در حال حاضر هیچ‌یک از دو طرف آماده چنین سازشی نیستند؛ چراکه تهران همچنان مطالبات فراتر از انتظاری مطرح می‌کند که پذیرش آن برای واشنگتن دشوار است و دولت ترامپ نیز تمایل چندانی به بازگشت به میز مذاکره نشان نمی‌دهد. در عوض، واشنگتن تمرکز خود را بر کمپین فشار اقتصادی گذاشته است—اقدامی که بر این فرض استوار است که فشار حداکثری در نهایت می‌تواند ایران را مجبور به تسلیم کند. این کارشناس ارشد هشدار می‌دهد که مواضع قالیباف و پزشکیان نباید بیش از حد مورد تفسیر مبالغه‌آمیز قرار گیرد. اگرچه این اظهارات به روشنی انعکاس‌دهنده تعمیق مشکلات اقتصادی و تمایل بخشی از حاکمیت برای پایان دادن به مواجهه است، اما آن‌ها پیشنهاد دیپلماتیک مشخصی از سوی آمریکا در دست ندارند تا با اتکا به آن، فرماندهان سپاه را قانع کنند. وی در ادامه به یک پارادوکس اشاره کرده و می‌نویسد که این بن‌بست دیپلماتیک در نهایت به تقویت موضع تندروها در ساختار قدرت ایران می‌انجامد؛ چراکه استدلال جریان سخت‌گیر ساده است: اگر واشنگتن قصد دارد فشار حداکثری اقتصادی را بدون ارائه راهکار دیپلماتیک ادامه دهد، دلیلی برای خویشتن‌داری ایران وجود ندارد. از دیدگاه آنان، تشدید تنش بر تحمل یک محاصره اقتصادی نامحدود ترجیح دارد، به‌ویژه اگر بر این باور باشند که با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، ترامپ ریسک‌گریزتر خواهد شد. در نهایت، سیترینوویچ نتیجه‌گیری می‌کند که با وجود سیگنال‌های صادرشده از سوی قالیباف و پزشکیان، احتمال تشدید درگیری‌ها رو به افزایش است؛ مگر آنکه واشنگتن و تهران هر دو آماده بازگشت به یادداشت تفاهم و اعطای امتیازاتی باشند که از نظر سیاسی قابل دفاع باشد، در غیر این صورت بعید است صداهای خواستار خویشتن‌داری در داخل ایران به نتیجه برسند. منبع: https://x.com/citrinowicz/status/2090792770755506197

دنی سیترونویچ : "پیشنهادی واقعی از طرف آمریکا بر روی میز نیست."

پشت‌پرده حمله اسرائیل به ابوالظهور 🟠 وبگاه «المجله» اطلاعاتی درباره تماس‌های محرمانه میان سوریه و موساد‌ منتشر کرده است. 🟠 پیش از بمباران فرودگاه ابوالظهور، چندین تماس تلفنی میان اسعد الشیبانی، وزیر خارجه سوریه، رومان گوفمان، رئیس موساد، و تام باراک، فرستاده آمریکا انجام شد و موضوع تنها به یک تماس محدود نبود. 🟠 آخرین دور تماس‌ها پس از آن آغاز شد که اطلاعات اسرائیلی از تحرکات سوری و ترکیه‌ای و همچنین عملیات بازسازی در فرودگاه ابوالظهور منتشر شد؛ فرودگاهی که حدود ۷۰ کیلومتر با مرز ترکیه فاصله دارد. 🟠 رئیس موساد درباره ماهیت تحرکات در فرودگاه توضیح خواست و دمشق نیز از قبل در جریان نگرانی‌های اسرائیل درباره این مکان قرار داشت. 🟠 دمشق از طریق واشنگتن اعلام کرد که فعالیت‌ها صرفاً به بازسازی باند فرودگاه محدود می‌شود و هدف آن ایجاد تهدید علیه هیچ کشور همسایه‌ای یا تبدیل فرودگاه به یک پایگاه تهاجمی نیست. 🟠 دمشق توضیح داد که قرار است از این فرودگاه برای پهپادهای ترکیه‌ای از جمله بیرقدار و دیگر پهپادها، با هدف پشتیبانی از عملیات علیه داعش و شبه‌نظامیان، کنترل مرزهای سوریه با عراق و لبنان، جلوگیری از قاچاق سلاح و ممانعت از نفوذ گروه‌های مسلح استفاده شود. 🟠 اسرائیل حضور پهپادها یا تجهیزات ترکیه‌ای در این فرودگاه را تهدیدی مستقیم تلقی کرد و به دمشق اطلاع داد که باندهای فرودگاه را هدف قرار خواهد داد و مانع ورود هواپیماها یا ایجاد پایگاه در این محل خواهد شد. 🟠 الشیبانی و باراک یک روز قبل از حمله در استانبول با یکدیگر دیدار کردند. این دیدار پس از مجموعه تماس‌ها با گوفمان انجام شد. با این حال، اسرائیل روز بعد فرودگاه را بمباران کرد. این در حالی بود که تماس‌ها با واشنگتن همچنان ادامه داشت. 🟠 مقامات سوری تأکید داشتند که اولویت دمشق، بازسازی کشور، تبدیل سوریه به گرهی برای مسیرهای انرژی و تأمین امنیت مرزهاست، نه ورود به یک رویارویی منطقه‌ای. 🟠 واشنگتن اما از اسرائیل خواست از انجام حمله خودداری کرده و موضوع را از طریق کانال جلوگیری از درگیری حل کند، اما نتانیاهو به این درخواست پاسخ مثبت نداد. 🟠 ترکیه پیش از حمله هیچ هشداری دریافت نکرد. این کشور هواپیماهای اسرائیلی را هنگام حرکت به سمت شمال و منطقه‌ای نزدیک به خاک خود رصد کرد. 🟠 هنگام هدف قرار گرفتن فرودگاه، هیچ نیروی نظامی ترکیه‌ای در آنجا حضور نداشت. نه نیروی ترکیه‌ای به‌طور دائمی در این مکان مستقر بود و نه پایگاه کاملی در آنجا ایجاد شده بود. این محل تقریباً خالی بود، عملیات بازسازی نیز به پایان نرسیده بود و فرودگاه هنوز برای بهره‌برداری کامل آماده نشده بود. 🟠 اسرائیل حمله را با هدف جلوگیری از احتمال استقرار نظامی ترکیه توجیه کرد و عملیات بازسازی را مقدمه‌ای برای استقرار نیروهای ترکیه دانست که می‌تواند امنیت اسرائیل را تهدید کند؛ روایتی که دمشق و آنکارا آن را رد کردند. 🟠 دمشق تلاش می‌کند مانع تبدیل خاک سوریه به میدان رویارویی میان ترکیه و اسرائیل شود. از نگاه دمشق، ایجاد پایگاه در داخل سوریه مزیت راهبردی قابل‌توجهی برای ترکیه ایجاد نمی‌کند، زیرا ترکیه در داخل خاک خود و در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری از مرز سوریه، پایگاه‌هایی در اختیار دارد. 🟠 این حمله هم‌زمان با ناکامی تلاش‌های آمریکا برای دستیابی به یک توافق امنیتی سوری-اسرائیلی و ادامه نفوذهای نظامی اسرائیل در جنوب سوریه انجام شد؛ در حالی که اسرائیل همچنان بر حفظ نیروهای خود در خاک سوریه اصرار دارد. 🟠 پیش از این نیز رئیس سابق موساد و مقام‌های امنیتی سوری و اسرائیلی در مذاکراتی با میانجیگری آمریکا که در لندن و پاریس برگزار شد، درباره ترتیبات امنیتی و جلوگیری از تشدید تنش گفت‌وگو کرده بودند. 🟠 مذاکرات پاریس در ۶ ژانویه به توافق برای ایجاد یک اتاق ارتباطی دائمی با هدف تبادل اطلاعات امنیتی، کاهش تنش و رسیدگی به مسائل نظامی، قاچاق سلاح و تروریسم منجر شد. 🟠 دمشق همچنین برای ایجاد یک مرکز هماهنگی مشترک در اردن با هدف مدیریت حوادث و جلوگیری از درگیری تلاش کرد، اما اسرائیل با فعال‌سازی آن مخالفت کرد و در نهایت یک سازوکار غیرمستقیم آمریکایی برای تبادل اطلاعات میان طرف‌ها جایگزین آن شد.