🔵پشت پرده لابی اسرائیل و ساختار تصمیم‌گیری آمریکا / چرا ترامپ وارد جنگ با ایران شد؟/ سند امیت ملی USA یوسف عزیزی سیاره رنج Aug 30, 2026 چرا دونالد ترامپ با وجود شعار «اول آمریکا» و تأکید سند امنیت ملی ۲۰۲۵ بر پرهیز از جنگ‌های فرسایشی، وارد جنگ با ایران شد؟ یوسف عزیزی در این گفت‌وگوی تحلیلی، ساختار تصمیم‌گیری سیاست خارجی آمریکا، نقش لابی اسرائیل، کنگره، پنتاگون، وزارت خارجه، شورای امنیت ملی، نهادهای اطلاعاتی، اندیشکده‌ها و مشاوران نزدیک رئیس‌جمهور را بررسی می‌کند. پرسش اصلی برنامه این است که تصمیم درباره ایران در واشنگتن چگونه ساخته می‌شود و چرا سیاست آمریکا را نمی‌توان فقط به اراده یک رئیس‌جمهور یا یک نهاد فروکاست. در این تحلیل، از توزیع قدرت میان رئیس‌جمهور و کنگره تا نقش دستگاه‌های امنیتی و نظامی، دانشگاه‌ها و اندیشکده‌ها، افکار عمومی و لابی‌های سیاسی بررسی می‌شود تا روشن شود چه نیروهایی می‌توانند بر تصمیم نهایی کاخ سفید اثر بگذارند. یکی از محورهای اصلی، تفاوت جریان‌های فکری در آمریکا درباره ایران و جنگ است؛ از مداخله‌طلبان و حامیان فشار بیشتر تا واقع‌گرایان، مخالفان جنگ‌های خارجی، جریان‌های «اول آمریکا» و آتلانتیک‌گراها. در همین چارچوب، نقش ایدئولوژی در سیاست خارجی و اثر آن بر توصیه‌هایی که به رئیس‌جمهور می‌رسد بررسی می‌شود. بخش مهم دیگری به لابی اسرائیل اختصاص دارد: این لابی چگونه بر سیاست آمریکا اثر می‌گذارد؟ نقش گروه‌های حامی اسرائیل، کمک‌های انتخاباتی، ارتباط با اعضای کنگره، شبکه‌های فکری و رسانه‌ای و نفوذ بر فضای سیاست‌گذاری تا کجا می‌رسد؟ در این بخش به بحث جان مرشایمر و استیون والت درباره «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» نیز اشاره می‌شود. مطالب این بخش تحلیل سیاسی است و نباید به معنای نسبت دادن همه تصمیم‌های آمریکا به یک گروه یا عامل واحد تلقی شود. یکی از مهم‌ترین پرسش‌های ویدیو به شکاف میان سند امنیت ملی ۲۰۲۵ دولت ترامپ و مسیر بعدی جنگ مربوط است. این سند «اول آمریکا»، تمرکز بر منافع حیاتی و پرهیز از جنگ‌های دائمی در خاورمیانه را برجسته می‌کند؛ اما جنگ با ایران این پرسش را ایجاد کرده که چگونه یک دولت از راهبرد اعلام‌شده خود فاصله می‌گیرد. یوسف عزیزی این فاصله را از زاویه اطلاعاتی که به رئیس‌جمهور می‌رسد، نقش مشاوران مورد اعتماد، ارزیابی‌های اسرائیل، شخصیت و سبک تصمیم‌گیری ترامپ و فشارهای سیاست داخلی بررسی می‌کند. در ادامه، نقش کنگره در جنگ بررسی می‌شود: بودجه، نظارت، گزارش‌دهی و اختیارات جنگی. رئیس‌جمهور در سیاست خارجی قدرت زیادی دارد، اما در خلأ تصمیم نمی‌گیرد و ساختار آمریکا مجموعه‌ای از بازیگران و محدودیت‌ها را کنار او قرار می‌دهد. 🔹محورهای اصلی این گفت‌وگو: • ساختار تصمیم‌گیری سیاست خارجی آمریکا چگونه کار می‌کند؟ • رئیس‌جمهور، کنگره، پنتاگون، وزارت خارجه و نهادهای اطلاعاتی چه نقشی دارند؟ • اندیشکده‌ها و مشاوران نزدیک رئیس‌جمهور چگونه به تصمیم‌سازی راه پیدا می‌کنند؟ • افکار عمومی آمریکا چه زمانی بر جنگ و سیاست خارجی اثر می‌گذارد؟ • تفاوت واقع‌گرایان، لیبرتارین‌ها، آتلانتیک‌گراها و مداخله‌طلبان چیست؟ • لابی اسرائیل و گروه‌های حامی اسرائیل چه ابزارهایی در واشنگتن دارند؟ • چرا ترامپ از پرهیز از «جنگ‌های بی‌پایان» به جنگ با ایران رسید؟ • آیا اطلاعات نادرست یا ناقص می‌تواند محاسبات رئیس‌جمهور را تغییر دهد؟ • کنگره از طریق بودجه و نظارت تا چه اندازه می‌تواند مسیر جنگ را تغییر دهد؟ • تنگه هرمز، هزینه اقتصادی جنگ و انتخابات میان‌دوره‌ای چه اثری بر واشنگتن دارند؟ • تجربه ویتنام، عراق و «دکترین پاول» چه درسی برای وضعیت فعلی دارد؟ • آیا آتش‌بس و توافق به ثبات پایدار می‌رسند یا تقابل وارد دورهای تازه خواهد شد؟ 🔸در جمع‌بندی، یوسف عزیزی تأکید می‌کند که برای فهم سیاست آمریکا باید سه سطح را هم‌زمان دید: شخصیت رئیس‌جمهور، ساختارهای داخلی و محیط بین‌المللی. از این منظر، مسیر جنگ حاصل برآیند بازیگران، اطلاعات، ایدئولوژی، هزینه‌های داخلی و تحولات میدان است. #یوسف_عزیزی #ترامپ #ایران_آمریکا https://youtu.be/O7p-TGUump0?si=EXaPMj_ks6SpjuVF

تمدید مهلت «حصر سلاح» در عراق در سایه شروط جدید مقاومت 🔵روزنامه الاخبار نوشته دولت عراق به‌جای موعد قبلی ۳۰ سپتامبر در حال بررسی تمدید مهلت «حصر سلاح» تا پایان سال ۲۰۲۶ است. دلیل اصلی این است که چند هفته باقی‌مانده برای اجرای چنین فرآیند پیچیده‌ای کافی ارزیابی نمی‌شود. 🔵بغداد در ازای این تمدید، ضمانت‌های سیاسی و حقوقی به گروه‌های مقاومت پیشنهاد می‌کند تا انتقال تدریجی وضعیت موجود به شرایطی که سلاح و تصمیم نظامی کاملاً تحت کنترل دولت باشد، امکان‌پذیر شود. 🔵اما گروه‌های مقاومت نه‌تنها با تحویل سلاح در چارچوب فعلی موافقت نکرده‌اند، بلکه فهرست شروط خود را افزایش داده‌اند؛ شروطی که برخی از آنها در کوتاه‌مدت برای دولت عراق دشوار یا غیرممکن است. 🔵کتائب سیدالشهداء ۱۰ شرط مطرح کرده که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از: خروج نیروهای آمریکایی و ترکیه‌ای از عراق، جلوگیری از استفاده از حریم هوایی عراق برای حمله به کشورهای دیگر، تصویب قانون حشدالشعبی، تقویت پدافند هوایی و کنترل مرزهای اقلیم کردستان توسط ارتش عراق. 🔵این گروه همچنین خواستار خروج عناصر حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک)، اخراج گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی ایران از عراق و استقلال تصمیمات اقتصادی و مالی عراق از نفوذ آمریکا شده است. 🔵کتائب حزب‌الله و جنبش النجباء نیز همچنان با تحویل سلاح طبق فرمول دولت مخالفت می‌کنند و شروط خود را به ساختار امنیتی و سیاسی عراق پس از پایان مأموریت ائتلاف بین‌المللی مرتبط کرده‌اند. 🔵همزمان، برای جلوگیری از تبدیل اختلاف بر سر سلاح به درگیری داخلی، «هادی العامری» رئیس سازمان بدر، به همراه سه چهره ارشد چارچوب هماهنگی، کانال گفت‌وگو با گروه‌های مخالف تحویل سلاح باز کرده‌اند. 🔵«علی الزیدی» نخست‌وزیر عراق نیز تأکید کرده دولت قصد ورود به رویارویی نظامی با گروه‌های مقاومت را ندارد و گفت‌وگو با آنها ادامه خواهد یافت. 🔵در پارلمان عراق نیز روند تکمیل قانون الحشدالشعبی در جریان است؛ قانونی که یکی از مهم‌ترین مطالبات گروه‌های مقاومت محسوب می‌شود و هدف آن تثبیت حقوق نیروهای الحشد در چارچوب نهادهای دولتی است. 🔵یک کارشناس امنیتی هشدار داده که مسئله اصلی شکاف میان زمان‌بندی دولت و حجم و پیچیدگی پرونده سلاح است،زیرا گروه‌های مقاومت دارای ساختارهای نظامی و سیاسی و منافع درهم‌تنیده هستند و حل مسئله نیازمند ترتیبات حقوقی، امنیتی و ضمانت‌های متقابل است.

خبرنگار: عملاً الان فقط دو متحد برای ما باقی مانده‌اند: کره شمالی و ایران. خیلی‌ها می‌پرسند چطور به این نقطه رسیدیم؟ چطور شد که در چنین جمعی قرار گرفتیم؟ ‌لاوروف: مگر این جمع چه ایرادی دارد؟

انتقاد بی‌سابقه مشاور ولیعهد سعودی به رئیس امارات؛ القحطانی: بن‌زاید یک «رئیس باند» است تا رهبر یک کشور سعود القحطانی، مشاور محمد بن سلمان (ولیعهد عربستان سعودی)، در اظهاراتی تند و بی‌سابقه، انتقادات شدیدی را متوجه شیخ محمد بن زاید، رئیس امارات متحده عربی کرده و سیاست‌های منطقه‌ای وی را به شدت زیر سؤال برده است. القحطانی در ابتدای سخنان خود با اشاره به آنچه «عقده حقارت ناشی از کوچکی کشور» در محمد بن زاید می‌خواند، اظهار داشت که دوران ریاست شیخ زاید (بنیان‌گذار امارات) که امارات در آن زمان جمعیت بسیار اندک داشت، به دلیل خردمندی رهبر خود که «حکیم عرب» نامیده می‌شد، از جایگاه و احترام ویژه‌ای در جهان عرب و منطقه خلیج فارس برخوردار بود. این مقام سعودی تأکید کرد که اگر بن‌زاید این «عقده» را کنار بگذارد، امارات می‌تواند به همان دوران معتبر گذشته بازگردد. این مقام سعودی در ادامه ضمن متهم کردن رئیس امارات به جنگ‌افروزی، ادعا کرد که ائتلاف ابوظبی با بنیامین نتانیاهو (که وی از او با لحنی تحقیرآمیز یاد کرد) با توهم تسلط بر غزه صورت گرفت، اما هیچ دستاوردی برای این کشور به همراه نداشت. القحطانی همچنین بن‌زاید را عامل اصلی تحریک و شعله‌ور کردن تنش‌ها با ایران دانست. وی با اشاره به دخالت‌های ابوظبی در سایر کشورهای عربی و آفریقایی افزود که تلاش‌های امارات برای نفوذ در سودان از طریق حمایت از شبه‌نظامیانی چون (حمیدتی) و تلاش برای انضمام این کشور به امارات، کاملاً با شکست مواجه شده است. به گفته او، ائتلاف با افرادی نظیر حمیدتی در سودان و عیدروس (الزبیدی) در یمن، به معنای هم‌پیمانی با «رؤسای باندهای تبهکار و پست‌ترین افراد» است. القحطانی در اظهاراتی تند خطاب به بن‌زاید گفت که او اکنون بیشتر شبیه به یک «رئیس باند تبهکار» عمل می‌کند تا رهبر یک دولت. مشاور ولیعهد سعودی با ابراز تأسف نسبت به پیامدهای این سیاست‌ها برای شهروندان اماراتی، تصریح کرد که تمامی این اقدامات نسنجیده دودش به چشم مردم این کشور رفته است. وی خاطرنشان کرد: «مردم امارات که روزگاری در کشورهای عربی و جهان مورد تکریم بودند و به آن‌ها احترام گذاشته می‌شد، اکنون در خارج از کشور با واکنش‌های منفی و سخنانی مواجه می‌شوند که در تاریخ خود هرگز نشنیده بودند.» به گفته وی، تمامی پروژه‌های منطقه‌ای بن‌زاید با شکست مطلق روبه‌رو شده است. القحطانی در بخش دیگری از اظهاراتش، بن‌زاید را به «فساد در زمین» و ریختن خون بی‌گناهان متهم کرد و گفت که جنگ او علیه گروه‌هایی نظیر اخوان‌المسلمین نه تنها سودی نداشته، بلکه باعث شده تا آن‌ها امروز قوی‌تر از گذشته بازگردند. وی با زیر سؤال بردن منابع مالی امارات، ادعا کرد که این امپراتوری مالی از طریق «پول‌های مشکوک، پناه دادن به قاچاقچیان مواد مخدر، پول‌شویی‌های ناشی از جنگ روسیه و اوکراین و همچنین قمار» به دست آمده است. به گفته او، این ثروت بادآورده که با حجم و جمعیت امارات همخوانی ندارد، بن‌زاید را به توهم توسعه‌طلبی و رهبری پوشالی مبتلا کرده است که در نهایت به ویرانی کشورش منجر خواهد شد. وی به بن‌زاید توصیه کرد که دست از این اقدامات بردارد و به آغوش برادران خود در شورای همکاری خلیج فارس بازگردد که جز خیر و صلاح او را نمی‌خواهند. در پایان، القحطانی با لحنی گزنده به روابط امارات و مصر پرداخت و مدعی شد که بن‌زاید، عبدالفتاح السیسی (رئیس‌جمهور مصر) را به استیصال کشانده و او را همچون «دانش‌آموزی ترسان» در برابر خود مطیع کرده است. وی افزود که رئیس امارات با سوءاستفاده از این وضعیت، اراضی، سواحل و بنادر مصر را خریداری کرده است. با این حال، القحطانی هشدار داد که حکومت السیسی دائمی نخواهد بود و او نمی‌تواند مصر را برای همیشه در اختیار امارات قرار دهد.

🔰قطر اگر می‌خواهد میانجی‌گری کند، باید منابع مالی مسدود شده ما را آزاد کند! پول‌های مسدود شده ما در قطر حق ملت ایران است، مساله‌ای که رهبری ش//هید نیز در دیدار با امیر قطر بر روی آن تاکید کردند. غرامت ج//نگی را نیز باید از قطر و کشورهای منطقه بگیریم، آنها در صندوق‌های سیادتی و ثروت خود، صدها میلیارد دلار ذخیره کردند که اگر ما سهم و حق خود را از آنها نگیریم، آن منابع عظیم به سمت دشمنان ایران سرازیر خواهد شد. اگر ما بیش از هزار میلیارد دلار تاسیسات زیربنایی روی زمین داریم، شرکت‌های آمریکایی در منطقه نیز صاحب صدها میلیارد دلار تاسیسات روی زمین هستند، هر ضربه به این تاسیسات مستقیما اقتصاد آمریکا را تضعیف می‌کند.

🔘 سفیر هند: کریدور شمال–جنوب مسیر تقویت تجارت با آسیای مرکزی است ⬅️ بیرندر سینگ یاداو (Birender Singh Yadav) سفیر هند در بیشکک در گفت‌وگو با خبرگزاری آی ان ای هند، به چالش‌های موجود در زمینه اتصال مستقیم میان 2 کشور اشاره و اظهار داشت که هند و قرقیزستان برای تسهیل جریان کالا و خدمات، استفاده از کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC) را توسعه می‌دهند. 🔹 وی افزود: استفاده بهینه از این کریدور می‌تواند به‌طور قابل توجهی به تقویت روابط و مبادلات تجاری دوجانبه هند و قرقیزستان و همچنین گسترش ارتباطات با منطقه وسیع‌تر آسیای مرکزی کمک کند. 🔹 هند در چند سال اخیر با گسترش سرمایه‌ گذاری در بند چابهار، انتظار دارد از این بندر مهم راهبردی محصولاتش را به افغانستان، آسیای مرکزی و اروپا ارسال کند. درواقع، بندر چابهار به عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران، به دلیل موقعیت راهبردی خود، یکی از مسیرهای مهم تجاری هند برای کشورهای آسیای مرکزی شناخته و ارزیابی می شود. 🔹 همچنین، اهمیت کریدور ایران برای کشورهای آسیای مرکزی پوشیده نیست. سفر نخست‌وزیر ازبکستان به تهران که سال گذشته رخ داد، بار دیگر جایگاه راهبردی ایران را در اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد اثبات و فرصتی دیگر برای کشورمان جهت بهره‌گیری از ظرفیت‌های بندر چابهار به عنوان مرکز ثقل تجارت منطقه‌ای فراهم کرد. 🔹 کارشناسان قزاقستانی همزمان با سفر «مسعود پزشکیان» رئیس‌جمهوری اسلامی ایران به آستانه که آذر ماه سال گذشته رخ داد، تاکید کردند که نقش تهران در معادلات ترانزیتی و صادراتی این کشور رو به افزایش است؛ به‌گونه‌ای که مسیرهای عبوری از ایران، از دسترسی به خلیج فارس گرفته تا تنوع‌بخشی به راه‌های صادراتی، به‌عنوان یکی از حیاتی‌ترین اولویت‌های راهبردی قزاقستان مطرح شده است.

​⚡️فوراً: عربستان سعودی با توجه به آسیب‌های جدی جنگ ایران به اقتصادهای شورای همکاری خلیج فارس، درخواست یک وام ۸ میلیارد دلاری از بانک‌های بین‌المللی کرده است. ​کویت و امارات متحده عربی نیز استقراض دلاری را آغاز کرده‌اند. ​سرمایه‌گذاری ۳ تریلیون دلاری که پادشاهی‌های ثروتمند نفتی به دونالد ترامپ قول داده بودند، اکنون صرفاً به اعدادی روی کاغذ تبدیل شده است. https://fxtwitter.com/IranObserver0/status/2094397159902695762

​«ترامپ حالا دارد تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی از غذاها را توئیت می‌کند، در حالی که ملوانان نیروی دریایی آمریکا به دلیل سوءتغذیه طولانی‌مدت، عملاً در حال از دست دادن وزن بدن و افت سیستم ایمنی خود هستند. این واقعاً تنزل به یک حضیض و انحطاط جدید است.» https://fxtwitter.com/HealthRanger/status/2094169082010448243

تاکتیک جدید ایران، استفاده از راکت‌های مین انداز در تنگه‌هرمز @TasnimNews

🔹@ricwe123: آن زمان در آغاز جنگ علیه ایران، زمانی که از یک کشتی غیرمسلح ایرانی دعوت شد تا در کنار ایالات متحده در یک رزمایش دریایی هند شرکت کند. از ملوانان آن روی زمین استقبال شد و به عنوان نشانه‌ای از همکاری، از مقابل رئیس‌جمهور رژه رفتند. سپس در آخرین لحظه، ایالات متحده به طور ناگهانی از رزمایش عقب‌نشینی کرد، تنها برای اینکه دور بزند و همان کشتی را که درست در کنارش ایستاده بود، اژدر باران کند. آنچه در پی آمد حتی کریه‌تر بود. ایالات متحده پس از حمله به یک شناور غیرمسلح، از نجات ملوانانی که به دریا انداخته بود خودداری کرد و آنها را رها کرد تا غرق شوند. کار دردناک و غم‌انگیز بیرون کشیدن اجساد به نیروی دریایی سریلانکا واگذار شد. این جنگ نبود، خیانتی از شرم‌آورترین نوع بود: کمینی که تحت پوشش دیپلماسی انجام شد و به دنبال آن امتناعی سرد از نشان دادن حتی ابتدایی‌ترین شرافت انسانی به رو به مرگ‌ها. این اتفاق نمایانگر فروپاشی تمام هنجارهایی است که ظاهراً بر رفتار متمدنانه در دریا حاکم است. و با این حال، به جای خشم و انزجار، بخش زیادی از واکنش رسانه‌های آمریکایی بی‌تفاوتی یا توجیه تراشی بوده است. بمباران یک مدرسه دخترانه کنار گذاشته می‌شود و از سر بی‌توجهی از آن می‌گذرند؛ صحبت از بمباران فرشی (شلاق‌باری) تهران به‌گونه‌ای مطرح می‌شود که گویی صرفاً یک گزینه سیاسی دیگر است. هنگامی که جنایات، عادی‌سازی می‌شوند و قساوت و بی‌رحمی به عنوان «استراتژی» تطهیر می‌شود، مرز بین گزارش‌گری و شریک جرم بودن شروع به از بین رفتن می‌کند. https://fxtwitter.com/ricwe123/status/2094483082430824782 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2094587515244065065