⏺ فیلم‌های منتشر شده لحظه‌ای که «براوو»، افسر تسلیحات و زخمی، سرانجام توسط نیروهای ایالات متحده، به طور خاص توسط دو عضو از واحد نجات هوایی نیروی هوایی، برداشته شد را نشان می دهد، پس از استفاده از فناوری توسط سیا برای شناسایی مکان او در مجموع، بیش از ۹۰ اپراتور ویژه در این عملیات که دو خلبان سرنگون‌شده را نجات داد، مشارکت داشتند. Join us | @Iranian_Militarism

یادم نمی رود هیچ وقت، هم زودتر این قضیه را اطلاع رسانی کردیم هم تاکید کردیم که مسیر اصلی از کهگیلویه نیست و احتمالا فریب خواهد بود یا مسیر جایگزین خواهند داشت، و در ثانی یک تصویری در آن زمان پخش کردم که مسیر های حرکت آمریکایی ها از این سمت است! کانال هایی با مدیران احمق که آن زمان تلگرام برایشان بسته بود و مجبور بودند در ایتا پست بگذارند هر تهمتی به من زدند! گفتند آمریکایی ها شکست خوردند ولی تو مامور موسادی که چنین چیزهایی بارگزاری می کنی! انقدر احمق بودند که می گفتند چرا نقشه و موقعیت را گزارش میدهی؟ من می گفتم خب این موقعیت دشمن است مشکلش چیست؟ اما همین بستر های ایرانی کانال های ما را بارها بستند سر این موارد! جالب است که اولین اطلاع به نهادها هم توسط ما در ساعت 11:30 و 12:30 با ویدیو در روز اول داده شد و روزهای بعدی هم چنین خطی را پیگیری کردیم، صدای ضبط شده آقایانی که با آنها تماس گرفته شد و میگفتند نه اشتباه دیده شده نه شما خبر ندارید پرواز خودی است و اصلا خبر نداشتند در نهادهای مختلف هست اما خب دردسر بس است. بحث من این است که این مرکز فرماندهی و کنترل به شکل واقعی، آنی و دقیق که بتواند تجزیه و تحلیل درست داشته باشد در لحظه یک هواگرد دشمن را به هر شکلی شناسایی کند وجود ندارد، و این یکی از ضعف های ساختاری و بزرگ ماست . ساختار نیروهای مسلح به شدت عریض و طویل است اما خروجی و کارکرد ندارد! یعنی مرکز فرماندهی و کنترل جز چک کردن کارکنان و دژبانی عملا کارکردی ندارد و بقیه نهاد های موازی هم همچنین، ما نیاز به تحولیم ما نیاز به یک انقلاب ساختاری در نیروهای مسلح هستیم و برای همه اش من صد ها صفحه نوشتم و بارها ارسال کردم اما کو گوش شنوا؟ همه دنبال منفعت شخصی و خانه سازمانی هستند. Join us | @Iranian_Militarism

✅ ایران چگونه روی اف-۳۵ قفل راداری کرده بود؟ / آمریکا برای از کار انداختن سامانه‌های پدافند هوایی ایران آمده بود؛ اما ایران نقشه‌های دیگری در سر داشت! ❇️ در ۳۱ ژوئیه، ایالات متحده بخش قابل‌توجهی از ذخایر تسلیحاتی خود را برای نابودی سامانه پدافند هوایی ایران در جنوب به کار گرفت، اما تنها ساعاتی بعد با واقعیتی آشکار و غیرقابل‌انکار روبرو شد./ پرس‌تی‌وی #طنین_سنتر ┄┅┅♦️TANIN♦️┅┅┄ @tanincenter_ir (کانال) tanincenter.ir (سایت)

🔺هشدا فرزند شهید خطیب درباره خطای شماری از نیروهای انقلابی در تکمیل پازل دشمن ▫️حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمدرضا واعظی خطیب (مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم و فرزند شهید خطیب، وزیر اطلاعات): 🔹برنامه دشمن ایجاد آشوب خیابانی است؛ مقدمه این آشوب، ایجاد بی اعتمادی نسبت به مسئولان و ناامید کردن مردم از آینده است؛ برخی از نیروهای انقلابی ناخواسته در حال تکمیل طرح دشمن هستند. @y_talabegi 🔸روش‌شناسی اجتهاد (روشنا) 🆔@ravesh_ejtehad

✍فرشاد عادل تفاهم مکه و پیمان ابراهیم دو عنصر هم‌راستا و در خدمت نظم جدید آمریکایی منطقه هستند. اساسا تفاهم مکه سازوکاری نیست که برای امروز منطقه طرح ریزی شده باشد؛ بلکه آغاز مرحله اشتراک‌گذاری وظیفه تامین امنیت منطقه و سپردن امنیت منطقه به بازیگران همسو با آمریکاست تا زمینه خروج نظامی ایالات متحده از منطقه(مطابق با سند امنیت ملی 2026) فراهم شود. چشم‌اندازهایی هم که از امکان حضور سایر کشورها در این تفاهم بیان می‌شود را باید در این راستا دید.

انصارالله و ریشخند ماتریالیسم تاریخی یکی از پرسش‌های سترگ این روزهای تاریخی این است: چگونه مردمانی تحریم‌شده، گرسنگی‌کشیده و کم‌بضاعت توانسته‌اند در برابر رژیمی تا بن دندان مسلح این‌طور دلیرانه مبارزه کنند؟ قطعاً این پرسش در امتداد پرسش‌هایی مشابه قرار می‌گیرد: چگونه شیعیان غرب آسیا در ایران و لبنان، علی‌رغم تحمل دشوارترین فشارها، در برابر هیولای امپریالیسم مقاومت کرده‌اند؟ آیا «منطقی» و «علمی» نمی‌نماید که هیولای مجهز و مسلح این مردمان مستضعف را زیر پا له کند؟ چرا آن‌گونه که مارکس می‌پنداشت، مذهب و اراده‌ی ایمانی صرفاً «روبنا» و بازتابی منفعل از فقر و شرایط مادی نیست؟ اگر مذهب تنها افیونی برای تسکین دردهای ناشی از تحریم و گرسنگی بود، چگونه توانسته است به فعال‌ترین، پویاترین و سازنده‌ترین موتور محرک تاریخ در یمن بدل شود و چنین سوژه‌های مقاومی خلق کند؟ به نظرم چنین است. از منظر منطق ماتریالیستی، منطقی که بر اذهان بسیاری از ما غالب شده، انصارالله یمن در برابر عربستان سعودی (هشتمین کشور جهان از نظر بودجه‌ی نظامی) محکوم به شکست است، دقیقاً همان‌طور که ایران در برابر آمریکا و رژیم اسراِئیل چاره‌ای جز سر خم کردن ندارد. با وجود این، نیرویی ورای صورت‌بندی‌های اقتصادی، تکنولوژی و اشیاء در برابر این بدیهی‌انگاری ماتریالیستی می‌ایستد. اینجاست که من هم‌صدا با دورکیم در نقد سنت ماتریالیستی این گزاره را تکرار می‌کنم: «مذهب مهم‌ترین پدیده‌ی اجتماعی است. از مذهب است که تمامی تظاهرات و تجلیات فعالیت جمعی از خلال تحولات پیاپی ظهور پیدا می‌کند. در اصل همه‌چیز مذهبی است». او در ادامه‌ی این بند این‌چنین به مارکس می‌تازد: «در اصل، عامل اقتصادی عاملی ابتدایی است؛ در حالی که، برعکس، حیات مذهبی غنی و نافذ است. بنابراین چگونه ممکن است که دومی از اولی منتج شده باشد؟»* به نظرم آنچه مقاومت نیروهای اقتصادی ضعیف، کوچک و کم‌توان را در برابر لویاتان تکنولوژی و اقتصاد ممکن کرده است صرفاً یک چیز است: اراده‌ی مبتنی بر نیروی قدسی. همین نیرو به اقتصاد نیمه‌جان روح می‌دمد و دمپایی را هزاران برابر محکم‌تر از پوتین می‌سازد. از سرچشمه‌ی لایزال این نیروست که مردگان ما به زنده‌ترین موجودات بدل شده و سرخی خونشان نشانه‌ی راه می‌شود. اراده‌ای که بر پیکر این نیرو تکیه می‌زند و به آن ایمان می‌یابد، در برابر اراده‌ی معطوف به اجسام و سیستم تسلیم‌ناپذیر می‌شود. به نظرم تنها «مقاومتی» در جهان که توان ایستادگی و مقابله با هیولا را دارد همین مقاومت «شیعی» است. بدون نیروی مذهب، که به‌راستی «همه‌چیز است»، مقاومت ممکن نیست. *از کتاب «کمونیسم، سوسیالیسم و مارکسیسم» اثر امیل دورکیم، ترجمه‌ی علیرضا اسکندری‌نژاد، نشر خرد سرخ ✍علیرضا اسکندری‌نژاد

🔻مهم‌ترین تحول در یمن، انتقال این کشور از «حاشیه» دکترین امنیتی اسرائیل به یکی از مؤلفه‌های اصلی و تعیین‌کننده آن است. اسرائیل اکنون با جبهه‌ای مواجه است که از عمق جغرافیایی گسترده و توان فزاینده برای تولید و توسعه تهدید برخوردار است و نمی‌توان آن را با یک ضربه سریع یا عملیات نظامی کوتاه‌مدت از معادله خارج کرد. این یعنی از این پس، هیچ جنگ آینده اسرائیل صرفاً بر مبنای جبهه‌های سنتی آن طراحی نخواهد شد؛ یمن به بخشی ثابت از معادله امنیت ملی اسرائیل تبدیل شده است. 🔻 @hossein_pak69

🔻راهبرد دولت «امیران جنگ» در سوریه بر این استوار است که شهرها را از رسانه‌ای‌ها و تولیدکنندگان محتوای وابسته به خود پُر کند تا آتش اعتراض و گرسنگی را، دست‌کم برای مدتی، خاموش کند یا حداقل آن را از قاب دوربین‌ها بیرون نگه دارد. هم‌زمان، تلاش می‌شود بحران یک دولت در شخص وزیر انرژی خلاصه شود و مسئولیت فروپاشی بر دوش او گذاشته شود؛ در حالی که همین فرد نخستین نخست‌وزیر این دولت و خود یکی از امیران اصلی جنگ و از ارکان ساختار قدرت کنونی بوده است. یعنی می‌خواهند بحرانِ یک منظومه را با معرفی یکی از اجزای همان منظومه به‌عنوان منشأ بحران توضیح دهند. 🔴اما واقعیت اقتصادی سوریه آن تصویری نیست که این ماشین رسانه‌ای تلاش می‌کند به مخاطب بفروشد. عکس‌های هتل‌های لوکس و رستوران‌های گران‌قیمت و نمایش کشیدن کارت «ویزا» مقابل دوربین، نه شکم گرسنه‌ای را سیر می‌کند، نه فقر را درمان می‌کند و نه اقتصاد می‌سازد. رسانه شاید بتواند برای مدتی زاویه دوربین را عوض کند، اما نمی‌تواند واقعیتی را که بیرون از قاب جریان دارد تغییر دهد. 🔴عجیب‌تر آن‌که همین حاکمیت، در حالی که هنوز نتوانسته در داخل سوریه الگویی قابل زیست و قابل دفاع بسازد، رفتار خود را بر مبنای ایفای نقش یک «دولت الگو» در منطقه تنظیم کرده است ؛ گویی قرار است نسخه‌ای تازه برای منطقه صادر کند: برای ایران نسخه بپیچد، برای اسرائیل پیام اطمینان و تأمین منافع بفرستد و در برابر یمن نمایش قدرت بدهد و حتی از «رسیدن به صنعا» سخن بگوید. می‌خواهند سوریه را به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای نوظهور به نمایش بگذارند، پیش از آن‌که بتوانند شهروند سوری را قانع کنند که دولتش قادر به تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی اوست. 🔴مسئله این نیست که آیا می‌توانند تصویر زیبایی بسازند؛ رسانه از پس این کار برمی‌آید. مسئله فاصله عظیم میان «تصویر» و «دولت» است. 🔻 @hossein_pak69

📍پیش‌بینی سیمپسون‌ها به وقوع پیوست| تابلوها جای نوشتن قیمت‌های جدید را ندارند! 📌محمدباقر قالیباف در واکنش به خبر بلومبرگ مبنی بر رسیدن قیمت سوخت به ۹.۹۹ دلار در یکی از ایستگاه‌های سوخت در آمریکا، ویدیویی از یک انیمیشن معروف آمریکایی را به اشتراک گذاشت. 📌بلومبرگ در خبری به رسیدن قیمت سوخت به ۹.۹۹ دلار در یکی از ایستگاه‌های سوخت در سن دیگوی کالیفرنیا اشاره کرد و نوشت که تابلوها دیگر جایی برای نشان دادن ارقام بیشتر ندارند. 📌محمدباقر قالیباف در واکنش به این خبر، بخشی از انیمیشن سیمپسون‌ها را به اشتراک گذاشت که در آن این رکوردهای تاریخی قیمت سوخت در آمریکا پیش‌بینی شده است و شخصیت اصلی انیمیشن پس از دو رقمی شدن قسمت سوخت و ناتوانی تابلوی قیمت از نشان دادن آن به طنز از رایگان شدن سوخت صحبت می‌کند. 📌انیمیشن سیمپسون‌ها یکی از معروف‌ترین انیمیشن‌های دنیاست که به پیش‌بینی اتفاقات مختلف معروف شده است. 📮 پایگاه اطلاع‌رسانی محمدباقر قالیباف ▫️ @Ghalibaf 🔗 Ghalibaf.ir

‏🔻لغو یا تعویق نشست مهم عمان -که پس از حدود پنج دهه می‌توانست به نقطه عطفی در آغاز روندی برای شکل‌دهی به نظم سیاسی و امنیتی جدید خلیج‌فارس تبدیل شود- نشانه‌ای از اختلافات و فشارهای پشت‌پرده است. ‏این نشست قرار بود توافق ایران و عمان را از سطح دوجانبه به یک چارچوب با اجماع منطقه‌ای ارتقا دهد و وارد فاز اجرایی کند؛ اما این روند مخالفانی جدی دارد. ‏آمریکا و امارات به هیچ وجه از این ابتکار خشنود نیستند. عربستان نیز چندان با آن موافق نیست، هرچند فعلاً ترجیح می‌دهد آشکارا در برابر آن نایستد. قطر هم اگرچه همراهی کاملی ندارد، اما در صف مخالفان قرار نگرفته است. ‏با این حال، به نظر می‌رسد واشنگتن تنها در یک صورت بتواند با این روند کنار بیاید؛ اینکه توافق عمان به سنگ‌بنای توافق بزرگ‌تری میان تهران و واشنگتن تبدیل شود؛ توافقی که در آن، موضوع بازگشایی تنگه هرمز نیز متناسب با انتظارات آمریکا تعریف شود. ‏نبرد بر سر این است که چه کسی معماری امنیتی جدید خلیج‌فارس را طراحی و قواعد آن را تعیین کند.

‍ 🔘 مسیر جدید چین به ایران از قلب آسیای مرکزی؛ نخستین قطار بلاک وارد مسیر شد ⬅️ نخستین قطار بلاک از چین به ایران، از مسیر قزاقستان، ازبکستان و ترکمنستان حرکت خود را آغاز کرده است؛ مسیری بیش از ۶ هزار کیلومتر که قرار است محموله‌های چینی را در مدت ۱۴ تا ۱۶ روز به ایران برساند. 🔹 این قطار شامل ۵۵ کانتینر حامل قطعات خودرو، کالاهای مصرفی و محموله‌های ترکیبی است. قطار پس از عبور از مرز چین و قزاقستان از مسیر خورگوس ـ آلتینکول وارد قزاقستان شد و در ۷ سپتامبر از ایستگاه آلتینکول حرکت کرد. سپس از مسیر ساری‌آگاش ـ کلس وارد ازبکستان شد و در ادامه از مسیر خوجااوادت ـ فاراپ به ترکمنستان رفت تا از طریق ایستگاه سرخس وارد ایران شود. 🔹 استفاده از قطار بلاک به این معناست که قطار از ابتدا برای یک محموله و مسیر مشخص تشکیل شده و در ایستگاه‌های بین‌راهی نیازی به تغییر ترکیب ندارد. برآورد می‌شود این روش حدود ۲ تا ۴ روز سریع‌تر از حمل‌ونقل ریلی معمول باشد. 🔹 اهمیت این مسیر برای ازبکستان بیشتر است؛ چراکه این نخستین بار است که کالاهای چینی از طریق خاک ازبکستان و در مسیر چین ـ ایران جابه‌جا می‌شوند. اگر این سفر آزمایشی موفق باشد، راه‌اندازی منظم قطارهای بلاک در دستور کار قرار خواهد گرفت؛ اقدامی که می‌تواند حجم ترانزیت کانتینری ازبکستان را افزایش داده و جایگاه این کشور را در مسیر زمینی چین به ایران و بازارهای خاورمیانه تقویت کند. 🔴 راه‌اندازی این مسیر در شرایطی انجام شده که اختلال در کشتیرانی در تنگه هرمز اهمیت مسیرهای زمینی آسیای مرکزی را افزایش داده است. در چنین شرایطی، کریدورهای ریلی منطقه می‌توانند به‌عنوان مسیرهای جایگزین برای انتقال کالا میان چین، آسیای مرکزی و ایران مورد توجه بیشتری قرار گیرند. 🔹 ازبکستان پیش‌تر نیز مسیرهای چندوجهی حمل‌ونقل را آزمایش کرده است. در ژوئن ۲۰۲۶، یک محموله آزمایشی از کلنگ مالزی به دوشنبه ارسال شد که یک کانتینر روغن پالم را شامل می‌شد و ۱۵ روز در بخش دریایی و ۱۷ روز در بخش ریلی در مسیر بود. 🔹 همچنین شرکت مشترک UTK International Logistics Co., Ltd با مشارکت «Uztemiryoilcontainer»، نخستین قطار کانتینری را در مسیر چین ـ قزاقستان ـ ازبکستان ـ افغانستان راه‌اندازی کرده بود. اگر این مسیر جدید چین ـ ایران به حمل‌ونقل منظم تبدیل شود، ازبکستان می‌تواند به یکی از حلقه‌های مهم اتصال شبکه ریلی چین به ایران و در ادامه بازارهای خاورمیانه تبدیل شود. آمو | مطالعات تخصصی آسیای مرکزی

🔹آرنو برتران: تا الان دیگه کاملاً واضح شده که غول‌های آزمایشگاه‌های پیشرو هوش مصنوعی در آمریکا واقعاً و به شدت از چین می‌ترسند. https://fxtwitter.com/RnaudBertrand/status/2099319829589295197 و نکته جالب اینجاست که بخشی از علت این ترس ممکن است به منطقه کوچکی در مغولستان داخلی مربوط باشد که احتمالاً هرگز اسمش را هم نشنیده‌اید: ولایت اولانچاب (Ulanqab). اسمش را شنیده بودید؟ فکرم نمی‌کردم! حتی خود من هم که دو بار به مغولستان داخلی سفر کرده‌ام، قبل از تحقیق برای این مقاله هرگز اسمش را نشنیده بودم. علتش این است که در نگاه اول، این مکان بسیار معمولی و بی‌اهمیت به نظر می‌رسد. اگر صفحه ویکی‌پدیای آن را چک کنید (https://en.wikipedia.org/wiki/Ulanqab)، می‌بینید که تنها علت شهرتش این است که زادگاه «هه پینگ‌پینگ» است؛ کسی که برای مدت کوتاهی رکورد کوتاه‌قدترین مرد جهان را در گینس داشت. همین و بس! این تمام فهرست افتخاراتش است! در غیر این صورت، این منطقه صرفاً پهنه‌ای کم‌جمعیت (۱.۵ میلیون نفر، که طبق استانداردهای چین بسیار ناچیز است) از مراتع بادگیر در فلات مغولستان است. با این حال، یک رقم وجود دارد که به شما می‌گوید این منطقه بسیار فراتر از آن چیزی است که در ظاهر به نظر می‌رسد: این ولایت کوچک، نزدیک به ۱٪ از کل برق چین را مصرف می‌کند—و این عدد هر ساله با نرخ‌های دو رقمی در حال رشد است. و بله، درست خواندید: مصرف می‌کند، نه تولید. در واقع، اگر میزان مصرف برق اولانچاب را بر تعداد خانوارهای ساکن در آن تقسیم کنید، هر خانوار در این گوشه دورافتاده از مغولستان داخلی حدود ۱۰۵,۰۰۰ کیلووات ساعت برق «مصرف» می‌کند؛ یعنی تقریباً ۱۰ برابر میانگین مصرف یک خانوار آمریکایی. ارقامی فوق‌العاده دیوانه‌کننده برای مصرف برق! پس مردم اولانچاب دارند چه کار می‌کنند؟ آیا همه آنها به اندازه ۱۰ خانوار آمریکایی لوازم برقی روشن کرده‌اند؟ یک عدد دیگر هم وجود دارد که می‌تواند کلید معما را به شما بدهد: طی چند سال گذشته، این ولایت بی‌نام‌ونشان به آرامی قراردادهای سرمایه‌گذاری به ارزش بیش از نیم تریلیون یوان (بله، تریلیون، با حرف «ت»!) از سوی تمام غول‌های بزرگ فناوری چین امضا کرده است. همان‌طور که تا الان حدس زده‌اید، آنچه در حال رخ دادن است، جاه‌طلبانه‌ترین پروژه ساخت دیتاسنتر(مرکز داده) در کل کره زمین است—و واقعاً تعجب‌آور است که چرا بیشتر درباره آن صحبت نشده، چرا که مقیاس آن با فاصله‌ای عظیم از هر چیز دیگری فراتر می‌رود. دیتاسنتر(مرکز داده) به اصطلاح «کولوسوس» (Colossus) ایلان ماسک در ممفیسِ تنسی را در نظر بگیرید که او آن را «بزرگ‌ترین ابررایانه هوش مصنوعی جهان» می‌نامد. طبق آمار خودشان (https://x.ai/colossus)، کولوسوس دارای ۲۰۰,۰۰۰ تراشه است که—برای اینکه منصف باشیم—همین الان هم فوق‌العاده چشمگیر است. در اصطلاح دیتاسنتر(مرکز داده)، این مقدار تقریباً به ۵,۰۰۰ تا ۶,۰۰۰ «رک» (Rack) تبدیل می‌شود؛ همان کابینت‌های به اندازه یخچال پر از چراغ‌های چشمک‌زن که در هر صحنه فیلمی از اتاق‌های سرور می‌بینید. آنها در اولانچاب چند رک می‌سازند؟ بیش از ۵ میلیون رک. بله، حدود هزار برابر مقیاس «کولوسوس» 🤯 من این رقم را سه بار چک کردم: این واقعاً رقم رسمی منتشر شده توسط منابع معتبری مانند «روزنامه علم و صنعت» (Science and Technology Daily)، روزنامه رسمی وزارت علم و فناوری چین است (https://www.stdaily.com/web/gdxw/2026-08/20/content_567111.html). این حجم از توان محاسباتی به طرز عجیبی عظیم است. آنچه در این استپ‌های مغولستان داخلی در حال ظهور است، شاید نزدیک‌ترین چیز به یک «مغز جهانی» باشد که بشریت تا به حال ساخته است—جایی که بخش عظیمی از تفکر جهان به صورت فیزیکی در آنجا اتفاق خواهد افتاد. و—همان‌طور که خواهیم دید—آنچه این داستان را بسیار جذاب می‌کند، فقط مقیاس آن نیست، بلکه علت ساخته شدنش در این قطعه خاص از مراتع مغولستان داخلی است که مجموعه‌ای از ویژگی‌های بی‌نظیر و متفاوت از هر جای دیگری را درپ خود جای داده است. اگر مثل من—و البته مثل چین و آمریکا—باور داشته باشید که هوش مصنوعی فناوری تعیین‌کننده قرن بیست‌ویکم خواهد بود، این مسئله اولانچاب را همین حالا به یکی از مهم‌ترین و مرتبط‌ترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان تبدیل می‌کند. متن کامل این داستان—شامل طرح دولت چین که اولانچاب بخشی از آن است، قیمت انرژی، تراشه‌ها و سوالات استراتژیکی که این موضوع برمی‌انگیزد—در این آدرس در دسترس است: https://arnaudbertrand.substack.com/p/the-most-important-ai-story-in-the?r=4r0pw&utm_campaign=post&utm_medium=web&showWelcomeOnShare=true 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2099429607388713318