🔹AJ Signal: همه در X می‌گویند خط لولهٔ عربستان سعودی ظرف چند «روز» تعمیر خواهد شد. من در این بیابان‌ها کار کرده‌ام. بگویید یک تا سه ماه. https://fxtwitter.com/aj_geo_analysis/status/2100560728155648044 در ابتدا بگذارید صریح بگویم که من عاشق بیابان و فرهنگ‌های عربی هستم. اما این محیط زمان‌بندی‌ای را تحمیل می‌کند که رسانه‌ها درک نمی‌کنند، چون دربارهٔ چیزی صحبت می‌کنند که هرگز تجربه‌اش نکرده‌اند. خیلی از مردم در X@ می‌گویند خط لولهٔ شرق به غرب عربستان و ایستگاه‌های پمپاژ آن ظرف چند روز دوباره فعال می‌شوند!؟! من در این بیابان‌ها، در عربستان سعودی و سراسر خاورمیانه کار کرده‌ام و اوضاع اصلاً این‌طور پیش نمی‌رود. حتی اگر کار با «عجله و فوریت» انجام شود، باز هم حداقل با یک ماه و در واقعیت با یک تا سه ماه زمان روبه‌رو هستید. ابتدا باید درک کنید که کار واقعاً چیست. این کار مثل کار یک «اپراتور پمپ بنزین» نیست که چند مهره را سفت کند یا یک موتور را تعویض کند. ایستگاه پمپاژی که مورد اصابت موشک بالستیک قرار گرفته، باید به‌طور کامل تخریب، پاک‌سازی، مجدداً مهندسی و از نو ساخته شود؛ آن هم از پی و بتن به بالا، و اغلب با فناوری‌های جدیدتر، چرا که این ایستگاه‌ها به هر حال چند دهه قدمت دارند و قطعات اصلی آن‌ها دیگر وجود خارجی ندارند. این یعنی مهندسان، پیمانکاران، پیمانکاران دست دوم و دست سوم، که هر کدام منتظر دیگری هستند و هر یک به زنجیرهٔ تأمینی متکی هستند که هیچ شباهتی به ماشین منظم و دقیقِ مورد انتظار در آلمان، نروژ یا غرب ندارد. حالا گرمای تابستان بیابان را هم به آن اضافه کنید (ما هنوز در ماه سپتامبر هستیم، جایی که گرمای بیابان حتی با کفش هم پا را می‌سوزاند) و اینجاست که تأخیرها انباشته می‌شوند. اگر کالا و قطعات کم نداشته باشید، کامیونتان در شن گیر می‌کند. اگر کامیون حرکت کند، منتظر آب می‌مانید، یا منتظر می‌شوید تا دما پایین بیاید؛ چرا که سپتامبر در بیابان عربستان چنان بی‌رحم است که نیروها فقط می‌توانند در شب یا در بازه‌های زمانی کوتاه کار کنند، پیش از آنکه گرمازدگی و حالات اضطراری پزشکی سراغشان بیاید. نیروی کار ماهر عمدتاً خارجی است—پاکستانی، افغان، هندی و دیگران—که زیر نظر مهندسان باتجربه‌ای کار می‌کنند که باید با پرواز آورده شوند و هماهنگ گردند. برخی از آن نیروهای بسیار ماهر احتمالاً وقتی موشک‌باران از چند ماه پیش آغاز شد، منطقه را ترک کرده‌اند. پس چگونه می‌خواهید آن‌ها را متقاعد به بازگشت کنید؟ البته که برخی از مهندسان خودتان را دارید، اما نیروهای بسیار ماهر همیشه از خارج از کشور آورده می‌شوند. و ریتم روزانه، فرهنگی است. زمان‌های نماز هست که هر بار سی تا چهل و پنج دقیقه طول می‌کشد، چند بار در روز، اگر اصلاً قرار باشد در طول روز کار کنند. استراحت یا خواب چاشتگاهی (میان‌روز) وجود دارد. این‌ها عیب و نقص نیستند، بلکه نحوهٔ کارکرد این جامعه هستند، اما ساعات واقعی‌ای هستند که زمان‌بندی‌های غربی هرگز آن‌ها را حساب نمی‌کنند. سپس مسئله‌ای وجود دارد که تقریباً هیچ‌کس آن را در نظر نگرفته است. بنادر از طریق تنگهٔ هرمز و باب‌المندب مسدود شده‌اند. تجهیزات سنگینی که چنین بازسازی‌ای نیاز دارد—از آن دست تجهیزاتی که معمولاً با سفارش از خارج و از طریق دریا می‌رسند—اکنون نمی‌توانند از مسیر دریا وارد شوند. این تجهیزات باید با حمل‌ونقل هوایی آورده شوند که بسیار گران‌تر، بسیار کندتر و محدود به گنجایش هواپیما است. برخی از این ماشین‌آلات بزرگ‌تر از آن هستند که به‌صورت سالم و یکپارچه با هواپیما حمل شوند، بنابراین باید قطعه‌قطعه شوند، با پرواز آورده شوند و در محل دوباره سرهم شوند. هر یک از این مراحل، یک گلوی بطری (ترافیک و کندی) جدید روی قبلی ایجاد می‌کند. من دوست دارم به مسائل از زاویهٔ «سلسله‌مراتب پیامدها» نگاه کنم، پس: ۱. نخست (پیامد فوری): خودِ تعمیرات به‌جای چند روز، هفته‌ها یا ماه‌ها به طول می‌انجامد، بنابراین ظرفیت صادرات عربستان بسیار طولانی‌تر از انتظار بازار فلج می‌ماند. ۲. دوم (پیامد بازاری): این قطعی طولانی‌مدت، فشار صعودی را بر قیمت نفت و هزینه‌های حمل‌ونقل حفظ می‌کند، زیرا مسیر کنارگذری (بای‌پاسی) که همه تصور می‌کردند سریعاً بازگشایی می‌شود، باز نخواهد شد. ۳. سوم (پیامد راهبردی): و این بخشی است که خوش‌بین‌ها ندیده می‌گیرند؛ حتی یک خط لولهٔ کاملاً تعمیرشده هم تحت همان تهدیدی قرار دارد که آن را شکست. چرا حوثی‌ها نباید دوباره به آن ضربه بزنند؟ مطمئن باشید این کار را خواهند کرد. آن‌ها نشان داده‌اند که کمتر از سپاه پاسداران (IRGC) اهل محاسبات محتاطانه هستند و بیشتر اهل اقدام و عمل‌اند. یک ایستگاه بازسازی‌شده صرفاً یک سیبل و هدف تازه است؛ این یعنی محدودیت واقعی اصلاً زمان تعمیر نیست، شاید هرگز هم نبوده است.

مسئله این است که شما نمی‌توانید نقطه‌ای را به‌طور پایدار تعمیر کنید که دشمنتان می‌تواند در هر ساعت از شبانه‌روز و صرف‌نظر از شرایط آب‌وهوایی، به دلخواه خود به آن ضربه بزند... پس حرف‌های مربوط به «چند روز» را نادیده بگیرید. بین مسائل مهندسی، بیابان، بنادر مسدودشده و تهدید مداومِ یک حملهٔ دیگر، این مسئله در بهترین حالت یک مشکل یک تا سه ماهه است، و احتمالاً مشکلی است که تا زمانی که جنگ ادامه دارد اصلاً نمی‌توان آن را به‌طور دائمی حل کرد. به نقل از AJ Signal

🔹AJ Signal: تحقیق اختصاصی: برخی از تحلیل‌گران بازار و نفت مطلقاً از عمق خساراتی که آرامکو در ۳ ایستگاه پمپاژ خود در عربستان سعودی متحمل شده است، هیچ اطلاعی ندارند... https://fxtwitter.com/aj_geo_analysis/status/2100770084025520470 حملات انصارالله حوثی به سه ایستگاه پمپاژ (PS) شرکت آرامکوی عربستان، به احتمال زیاد با کمک فردی تسهیل شده که دانش درون‌سازمانی داشته یا برای آرامکو کار می‌کرده و اطلاعات را به حوثی‌ها فروخته است. پس از یک تحقیق ۵ روزه، با اطمینان بالا ارزیابی می‌کنم که اطلاعات یا به حوثی‌ها فروخته شده یا آن‌ها هم‌پیمان و هواداری در داخل آرامکو دارند که اطلاعات فنی بسیار جزئی و مشخصی در اختیارشان قرار داده که امکان این حملات موشکی را فراهم کرده است. چرا این حرف را می‌زنم؟ زیرا بخش انتخاب هدف در ارتش حوثی‌ها جزئیات فنی بیش از حدی در اختیار داشت که چنین ضربهٔ ویرانگری را ممکن ساخت؛ انتخاب اهداف بسیار پیچیده و حساب‌شده بود... آن‌ها ایستگاه‌های پمپاژ شماره ۸، شماره ۹ و شماره ۱۱ و سپس ترمینال ینبع را هدف قرار دادند. آن‌ها ایستگاه شماره ۱ یا هیچ‌کدام از ایستگاه‌های پمپاژ دیگر در این زنجیره را نزدند؛ چرا؟ زیرا می‌دانستند یا به آن‌ها گفته شده بود که اگر به ایستگاه‌های ۸، ۹ و ۱۱ ضربه بزنند، با هدف قرار دادن این ۳ ایستگاه پمپاژ توسط حملات موشکی و پهپادی متعدد، عملاً حداقل ۴۰۰ کیلومتر از جریان انتقال نفت را از کار خواهند انداخت. اما نکتهٔ جالب دیگر این است که برخی از این ایستگاه‌های پمپاژ چنان دورافتاده هستند که لزوماً نمی‌توان با خودرو به آن‌ها رفت یا نیروهای لازم را وارد آنجا کرد؛ بنابراین آرامکو مجبور است نیروها و تجهیزات را با پرواز به محل منتقل کند. برای نمونه، ایستگاه شماره ۹ که مورد اصابت قرار گرفته، فرودگاه اختصاصی خود را در محل ایستگاه دارد، بنابراین مجبورند هر روز همه را با پرواز رفت‌وبرگشت منتقل کنند. آن‌ها پمپ‌ها را در بالاترین ارتفاع توپوگرافی هدف قرار دادند و با این کار، هرگونه امکان کنارگذر (بای‌پاس) یا سیستم‌های جایگزین و پشتیبان را که می‌توانست فعال شود، از کار انداختند. تعمیر این خسارات به احتمال زیاد حداقل ۳ تا ۶ ماه زمان خواهد برد. نه چند هفته!! تحلیل کامل همراه با نقشه‌ها و جزئیات در اینجا: https://ajsignalnotnoise.substack.com/p/exclusive-investigation-saudi-arabia?r=83255l&utm_campaign=post&utm_medium=web&showWelcomeOnShare=true به بازنشر و شنیده‌شدن این سیگنال کمک کنید. می‌دانید باید چه کار کنید. سیگنال، نه سر و صدا! https://fxtwitter.com/aj_geo_analysis/status/2100770084025520470