ایتای ایلنای تحلیلگر مسائل امنیتی در روزنامه «اسرائیل هیوم»، در گزارشی به بررسی ابعاد پیچیده و بن‌بست‌های استراتژیک در تقابل با برنامه هسته‌ای ایران پرداخته است. وی با نقل‌قول از مقامات پیشین و فعلی نهادهای اطلاعاتی اسرائیل نظیر موساد، توضیح می‌دهد که راهبردهای پیشین مبنی بر تغییر نظام از درون یا مهندسی سیاسی از بیرون، از جمله طرح‌های پرهزینه برای تسلیح گروه‌های تجزیه‌طلب و اقلیت‌ها، با شکست و تردیدهای جدی در میان خود مقامات امنیتی مواجه شده است و توهمی بیش نیست. علاوه بر این، کارشناسان هشدار می‌دهند که حتی در صورت موفقیت در تغییر رژیم، رهبران جدید نیز به احتمال زیاد برنامه هسته‌ای را به عنوان نماد و لازمه قدرت ملی ادامه خواهند داد. تحلیلگران معتقدند تنها مسیر ممکن برای تغییر بنیادین، بروز یک انقلاب از درون است که آن هم تنها در صورت تشدید بی‌سابقه بحران‌های اقتصادی و کمبود شدید انرژی (نظیر گاز و سوخت) و فشار طاقت‌فرسا بر مردم محقق می‌شود. به گفته این تحلیلگر، حتی عملیات‌های گسترده خرابکاری علیه زیرساخت‌ها، ترور دانشمندان هسته‌ای و فشارهای فلج‌کننده اقتصادی تنها توانسته‌اند به مثابه ریختن پاره‌سنگ در چرخ‌دنده‌های این ماشین عمل کنند و صرفاً پیشرفت آن را به تأخیر بیندازند؛ چرا که دانش بومی شده به هیچ وجه قابل نابودی نیست و با حذف افراد از بین نمی‌رود. از منظر راهبردی و در مواجهه با این محدودیت‌های عملیاتی، نویسنده به اهمیت دیپلماسی و بازرسی‌ها پرداخته و استدلال گروهی از کارشناسان را منعکس می‌کند که پیگیری مسیر دیپلماتیک در کنار اعمال فشارهای شدید اقتصادی، می‌تواند دستاوردهای پایدارتری داشته باشد. در حال حاضر در واشنگتن، ایده «رقیق‌سازی» اورانیوم غنی‌شده ایران برای کاهش سطح غنای آن به طور جدی مطرح است. همچنین، برخی مقامات پیشنهاد می‌کنند که استراتژی واقع‌بینانه برای اسرائیل، پذیرش توقف و فریز شدن وضعیت موجود هسته‌ای ایران در ازای اعمال جامع‌ترین و سخت‌گیرانه‌ترین بازرسی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است. با این حال، گزارش نسبت به خطر رقابت تسلیحاتی در خاورمیانه هشدار می‌دهد؛ پیامد راهبردی پیشرفت هسته‌ای ایران، نگرانی عمیق از آغاز یک مسابقه تسلیحاتی در منطقه است، به طوری که کشورهایی نظیر عربستان سعودی، امارات متحده عربی و مصر نیز به دنبال توسعه برنامه‌های هسته‌ای خود هستند و حتی گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال تامین سلاح هسته‌ای برای ریاض توسط پاکستان وجود دارد که توازن امنیتی خاورمیانه را به شدت تهدید می‌کند. در نهایت این تحلیلگر اینگونه نتیجه‌گیری می‌کند که تقابل نظامی و تلاش برای تغییر رژیم از خارج، قادر به نابودی کامل و همیشگی دانش بومی‌شده برنامه هسته‌ای ایران نیست. تنها راهکار واقع‌بینانه در حال حاضر، ترکیب فشارهای سنگین اقتصادی با مسیر دیپلماتیک جهت توقف (فریز) وضعیت موجود و اعمال بازرسی‌های سخت‌گیرانه است. اسرائیل باید با پذیرش این چالش استراتژیک بلندمدت، استراتژی خود را به سمت تقویت بازدارندگی قاطع (مانند قابلیت حمله دوم) و آمادگی برای مقابله با مسابقه تسلیحاتی منطقه تغییر دهد. منبع: https://www.israelhayom.com/2026/09/17/the-great-struggle-against-iran-has-a-dangerous-catch/

خلاصه Cocoon AI: نامه قبیسی (The Kobeissi Letter) استدلال می‌کند که طبقه متوسط آمریکا به دلیل تمرکز شدید ثروت و تورم از فروپاشی رنج برده است. از سال ۲۰۲۰، ارزش خالص کل دارایی‌های خانوار در آمریکا با ۸۴ تریلیون دلار افزایش به ۱۸۵ تریلیون دلار رسیده است، اما در حال حاضر ۱ درصد بالای جامعه کنترل یک‌سوم کل ثروت را در دست دارد که ۵۹ تریلیون دلار از ۵۰ درصد پایین جامعه بیشتر است. این نابرابری به بسته‌های حمایتی سال ۲۰۲۰ نسبت داده می‌شود که باعث ایجاد «مالیات از طریق تورم» شد؛ پدیده‌ای که قدر خرید دلار آمریکا را ۲۳ درصد کاهش داد، در حالی که صاحبان دارایی‌ها (که بخش قابل توجهی سهام دارند) از افزایش قیمت‌های اسمی بهره‌مند شدند. با رسیدن بازده اوراق قرضه ۳۰ ساله به بالاترین حد خود از سال ۲۰۰۲ و تداوم تورم، نویسنده پیش‌بینی می‌کند که با شتاب گرفتن هوش مصنوعی، این شکاف ثروت بدتر خواهد شد و به افراد توصیه می‌کند که «صاحب دارایی شوند یا عقب بمانند.» https://fxtwitter.com/KobeissiLetter/status/2106396378259681615

⚡️افشاگری سنگین روی آنتن زنده که به مذاق بی‌بی‌سی خوش نیامد! آمارهای «کپلر» و «تانکر ترکرز» درباره ایران دروغ است! 🟡بهزاد احمدی‌نیا، روزنامه‌نگار و تحلیلگر حوزه انرژی و دیپلماسی: آمار شرکت‌های «کپلر» و «تانکر ترکرز» تا یک ماه پیش ۱۸۰ درجه متفاوت بودند، اما ناگهان تحت فشار آمریکایی‌ها دچار دستکاری و تغییرات مشکوک و معناداری شده‌اند؛ چراکه سرپرست تیم آنالیز نفت در این شرکت‌ها یک فرد ایرانی‌الأصل و پشتیبان جدی حمله آمریکا و اسرائیل به ایران است. 🟡بر همین مبنا، ادعاهای ترامپ درباره باز بودن تنگه هرمز و تمام‌شدن نفت ایران، خلاف واقع و محل تردید جدی است؛ درواقع این خبر درمانی‌های ترامپ، تأثیر چندانی بر بازار نداشته و قیمت نفت را پایین نیاورده است. ☀️ @shidtv

🎬 کابوس پمپ‌بنزین‌های آمریکایی و وعده‌های بربادرفته! 🟡"ترامپ خیلی حرف می‌زند، اما من هنوز ندیده‌ام چیزی از آن حرف‌ها واقعاً عملی بشود. البته می‌فهمم که نباید سلاح هسته‌ای داشته باشند، اما من هم باید بتوانم زندگی بکنم و مجبور نباشم همه پولم را خرج بنزین کنم!" ☀️ @shidtv

🔺زمان جنگ 12 روزه، جا افتاده بود بین مسئولین که قیمت نفت روی تصمیمات ترامپ اثری ندارد 👤مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔰برنامه 255 | 11 مهرماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۱۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🔺حتی برای معامله هم به نفع ما نیست که روی جریان ونس قمار کنیم 👤مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔰برنامه 255 | 11 مهرماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۱۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🔺برخی افراد معتقدند که طرح چین برای پایان جنگ صرفا تعارف است اما وقتی به قول و قرارهای ترامپ می‌رسند می‌گویند معتبر است! 👤مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔰برنامه 255 | 11 مهرماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۱۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🔺حتی زیرساخت‌ها هم اهمیت بیشتری از امنیت ملی ایران ندارند! 👤علی صمدزاده؛ پژوهشگر امنیت و روابط بین‌الملل 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۱۰ #ریلز 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

🟣سوال پنجم درباره هوش مصنوعی. ✍️دارون عجم‌اوغلو (برنده جایزه نوبل اقتصاد) https://fxtwitter.com/DAcemogluMIT/status/2106472465954214165 هوش مصنوعی در حال حاضر به عنوان یک فناوری متمرکزکننده دیده می‌شود—با مدل‌هایی روزبه‌روز بزرگ‌تر، آموزش‌دیده روی بخش اعظمی از دانش جهان، اجراشده بر روی زیرساخت‌های محاسباتی عظیم و متمرکز، تحت نظارت چند شرکت معدود، و با هدف کنترل و به‌کارگیری تمام آن دانش. اما بسیاری از دانشمندان و پیشگامان اولیه رایانه، فناوری‌های دیجیتال را قدرتمندانه متمرکززدایی‌کننده می‌دیدند؛ همان‌طور که من و سایمون جانسون در کتابمان قدرت و پیشرفت (Power and Progress) درباره آن بحث کرده‌ایم (https://hachettebookgroup.com/titles/daron-acemoglu/power-and-progress/9781541702547/). یکی از این پیشگامان به نام لی فلسنشتاین نوشته بود: «رویکرد صنعتی، تیره‌وتار است و کار نمی‌کند؛ شعار طراحی آن این است: طراحی‌شده توسط نخبگان برای استفاده توسط ساده‌لوحان.» به تعبیر یکی از همکاران او، باب مارش: «ما می‌خواستیم ریزرایانه‌ها را در دسترس همه انسان‌ها قرار دهیم.» و این فقط یک آرزو نبود؛ آن‌ها باور داشتند که توانمندسازی افراد توسط رایانه‌ها هم امکان‌پذیر است و هم طبیعی. نخستین نشریه «شرکت رایانه مردم» نیز این خوش‌بینی را به تصویر می‌‌کشد: «رایانه‌ها غالباً به‌جای آنکه برای مردم استفاده شوند، علیه مردم به کار می‌روند؛ به‌جای آنکه مردم را آزاد کنند، برای کنترل آن‌ها استفاده می‌شوند؛ وقت آن رسیده که همه این‌ها تغییر کند—ما به یک... شرکت رایانه مردم نیاز داریم». آیا باید هوش مصنوعی متمرکز را بپذیریم؟ یا راهی وجود دارد که در آن وعده هوش مصنوعی محقق شود در حالی که داده‌ها، قابلیت‌ها و کنترل، هم در حوزه متغیرهای مختلف و هم در میان افراد بسیار غیرمتمرکزتر باشد؟ آیا هوش مصنوعی غیرمتمرکز با عاملیت و کنترل انسانی سازگارتر نخواهد بود؟ (برخی از روش‌هایی که از طریق آن‌ها تمرکززدایی بیشتر می‌تواند رخ دهد، در نخستین پست من از این سلسله‌مطالب مورد بحث قرار گرفته است.) 🔻پیوند به این فرسته در X: https://x.com/FGhoddoussi/status/2106730394645148030?s=20

#بسیار_مهم 🔹بنظر می‌رسد «ترامپ مجددا ضرب الاجل برای ایران تعیین کرده» و این موضوع در صحبت‌های وی آشکار است؛« تعجیل برای جمع شدنِ هر چه سریع‌ترِ پرونده جنگ ایران»، «تندتر شدن اظهارات مقامات آمریکایی علیه کشور» و «پَرکشیدنِ قیمت ارز در ایران» همه نشان‌دهنده‌ی «ناپایداریِ منطقه» و «اتفاقی خاص طی روزهای آینده است!» ▪️آمریکا با برآوردِ غلط، وارد «جنگِ ۱۲ روزه» و «جنگ رمضان» شد؛ ممکن است با برآوردِ غلط‌تر، دوباره وارد جنگی با شدت بسیار بالاتر هم بشود! 🔻ولی در نهایت «حتما‌ حکومت ایران سقوط نخواهد کرد!» #علی_قلهکی ▪️لینک توییت👇👇👇 https://x.com/aghplt/status/2106494358849503405

🟣سوال پنجم درباره هوش مصنوعی. ✍️دارون عجم‌اوغلو (برنده جایزه نوبل اقتصاد) https://fxtwitter.com/DAcemogluMIT/status/2106472465954214165 هوش مصنوعی در حال حاضر به عنوان یک فناوری متمرکزکننده دیده می‌شود—با مدل‌هایی روزبه‌روز بزرگ‌تر، آموزش‌دیده روی بخش اعظمی از دانش جهان، اجراشده بر روی زیرساخت‌های محاسباتی عظیم و متمرکز، تحت نظارت چند شرکت معدود، و با هدف کنترل و به‌کارگیری تمام آن دانش. اما بسیاری از دانشمندان و پیشگامان اولیه رایانه، فناوری‌های دیجیتال را قدرتمندانه متمرکززدایی‌کننده می‌دیدند؛ همان‌طور که من و سایمون جانسون در کتابمان قدرت و پیشرفت (Power and Progress) درباره آن بحث کرده‌ایم (https://hachettebookgroup.com/titles/daron-acemoglu/power-and-progress/9781541702547/). یکی از این پیشگامان به نام لی فلسنشتاین نوشته بود: «رویکرد صنعتی، تیره‌وتار است و کار نمی‌کند؛ شعار طراحی آن این است: طراحی‌شده توسط نخبگان برای استفاده توسط ساده‌لوحان.» به تعبیر یکی از همکاران او، باب مارش: «ما می‌خواستیم ریزرایانه‌ها را در دسترس همه انسان‌ها قرار دهیم.» و این فقط یک آرزو نبود؛ آن‌ها باور داشتند که توانمندسازی افراد توسط رایانه‌ها هم امکان‌پذیر است و هم طبیعی. نخستین نشریه «شرکت رایانه مردم» نیز این خوش‌بینی را به تصویر می‌‌کشد: «رایانه‌ها غالباً به‌جای آنکه برای مردم استفاده شوند، علیه مردم به کار می‌روند؛ به‌جای آنکه مردم را آزاد کنند، برای کنترل آن‌ها استفاده می‌شوند؛ وقت آن رسیده که همه این‌ها تغییر کند—ما به یک... شرکت رایانه مردم نیاز داریم». آیا باید هوش مصنوعی متمرکز را بپذیریم؟ یا راهی وجود دارد که در آن وعده هوش مصنوعی محقق شود در حالی که داده‌ها، قابلیت‌ها و کنترل، هم در حوزه متغیرهای مختلف و هم در میان افراد بسیار غیرمتمرکزتر باشد؟ آیا هوش مصنوعی غیرمتمرکز با عاملیت و کنترل انسانی سازگارتر نخواهد بود؟ (برخی از روش‌هایی که از طریق آن‌ها تمرکززدایی بیشتر می‌تواند رخ دهد، در نخستین پست من از این سلسله‌مطالب مورد بحث قرار گرفته است.) 🔻پیوند به این فرسته در X: https://x.com/FGhoddoussi/status/2106730394645148030?s=20

🔺چرا جنگ سوم قطعی است؟ ۱. شانس احیای تفاهم اسلام‌آباد نزدیک به صفر است. امری که به هدف اصلی مذاکراتی ایران در ماه‌های اخیر تبدیل شده است. هدف پنهان آمریکا از دادن امتیازات فراوان‌ به ایران در پایان جنگ دوم صرفا خرید زمان به قصد احداث و گشایش کریدور جنوبی تنگه هرمز بود. امری که به صورت نسبی محقق شده است. از طرف دیگر ایران با درک این مهم، ابدا حاضر به دادن امتیاز در مساله هسته‌ای نیست و می‌خواهد با استفاده از کارت هرمز تا می‌تواند بحث بر سر هسته‌ای را به تعویق اندازد. ۲.ایران و آمریکا به علت بی‌اعتمادی مطلق به یکدیگر قادر به تنش‌زدایی صد در صد نیستند. اکنون اهداف طرفین روشن است. ایران به دنبال طی دوره ترامپ به هر قیمت و تعامل با دولت بعدی است. آمریکا هم ناامید از تغییر رفتار ایران، در پی کاهش ظرفیت‌های بقا و تداوم نظام است. طرفین‌ برای نیل به این دو هدف متضاد در مسیر خود به تناسب به تاکتیک‌هایی چون جنگ محدود، ضربه‌زنی و مذاکرات مقطعی می‌پردازند. ۳. تحول مهمی که احتمالا رخ داده، همراهی دولت‌های عرب همسایه با سیاست‌ امنیتی جدید آمریکا و اسرائیل در منطقه است. تبعیت کامل از تحریم‌های بی‌سابقه جدید علیه ایران، حضور در نشست نتانیاهو و بن زاید، بحرانی شدن مجدد مساله یمن و استفاده موثر ایران از اهرم آن و گرم شدن روابط ریاض و ابوظبی تحولاتی هستند که مجموعا کشورهای خلیج فارس را از ایران دور و به سمت همکاری با آمریکا و اسرائیل رانده است. این ارزیابی حتی شامل عمان هم می‌شود که پیش از این ابن سیاست محتاطانه‌تری داشت. به عبارت دیگر اگر در گذشته عرب‌های خلیج فارس از بیم انتقام‌جویی ایران و تهدید مسیرهای انتقال انرژی در مواردی خواهان کاهش سطح تنش می‌شدند اکنون احتمالا به جز قطر حاضر به پرداخت هزینه‌های بازتعریف نظم منطقه‌ای و ترسیم ساختارهای امنیتی جدید می‌باشند. ۴. به نظر می‌رسد ایران در ترسیم استراتژی خود بیش از اندازه روی انتخابات آمریکا حساب کرده است. حتی به فرض شکست محتمل جمهوریخواهان نمی‌توان از ایجاد محدودیت‌های نهادی علیه دولت مستقر با اطمینان سخن گفت. حتی می‌توان انتظار نوعی سخت‌تر شدن مواضع ترامپ را نیز داشت که در پایان دومین دوره ریاست چیزی برای از دست دادن نخواهد داشت. ۵. تحریم‌های جدید مستقیما تاب‌آوری اجتماعی ایران را هدف قرار داده است. محاصره دریایی، تحریم هوایی و بانکی، تحریم صنایع کلیدی خودروسازی، فولاد و پتروشیمی، الگویی بی‌سابقه و قابل قیاس با عراق دهه نود ایجاد کرده و تحمل دو سال باقیمانده ترامپ را دشوارتر از قبل می‌کند. بسته به آهنگ فرسایش اقتصادی در ایران و کاهش تاب‌آوری اجتماعی، موضع آمریکا سخت‌تر و اشتیاق آن برای بده‌بستان با ایران کاهش می‌یابد. ۵. نقل و انتقالات جدید نظامی در منطقه، رایزنی‌های امنیتی، کاهش مشکوک عملیات آفندی آمریکا‌ در خلیج فارس می‌تواند نشانه‌ای از مقدمات یک تهاجم بزرگ باشد. در کنار اینها وقوع حوادث تروریستی مشکوک در پایگاه فرفورد انگلیس، پرواز فلای دوبی و مطرح شدن مجدد فعالیت در سایت‌های زیرزمینی هسته‌ای، حاکی از آماده‌سازی افکار عمومی غرب برای جنگی تازه است. البته واشنگتن بجای مدل عراق و بکارگیری گسترده نیروی زمینی بیشتر به الگوی سوریه می‌اندیشد. یعنی ترکیبی از اقتصادی  و عملیات نظامی هدفمند. استراتری دفاعی ایران مانند سابق مبتنی بر دو اصل است: انتقال بخشی از فشار اقتصادی به اقتصاد جهان از رهگذر ناامن نگه داشتن هرمز و تهدید زدن زیرساخت‌های حیاتی منطقه در صورت مواجهه با حمله‌ای ویرانگر. با این وصف هفته‌های آتی از منظر اقتصادی و سیاسی سرنوشت‌ساز خواهد بود. #صلاح_الدین_خدیو