🟣سوال ششم درباره هوش مصنوعی. ✍️دارون عجم‌اوغلو (برنده جایزه نوبل اقتصاد) https://fxtwitter.com/DAcemogluMIT/status/2107179024485130593 🔹آیا هوش مصنوعی باید یک رقابت با حاصل‌جمع صفر بین ایالات متحده و چین باشد؟ بسیاری از چهره‌های سرشناس و تاثیرگذار در حوزه فناوری و همچنین دولت فعلی استدلال می‌کنند که بله، همین‌طور است. (برای نمونه ببینید: https://darioamodei.com/post/on-deepseek-and-export-controls، https://www.washingtonpost.com/opinions/2024/07/25/sam-altman-ai-democracy-authoritarianism-future/، https://www.forourposterity.com/situational-awareness-the-decade-ahead/ و این سند از کاخ سفید: https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/07/Americas-AI-Action-Plan.pdf). این استدلال‌ها جنبه‌های گوناگونی دارند، اما من می‌خواهم بر سه جنبه تمرکز کنم که کمتر از آنچه شایسته آن است، مورد توجه قرار گرفته‌اند. جنبه نخست این است که این نوع چارچوب‌بندی معمولاً فرض را بر این می‌گذارد که تنها یک مسیر یگانه برای پیشرفت هوش مصنوعی وجود دارد و ایالات متحده و چین در طول این بعد واحد، به سوی «ابرهوش» یا دست‌کم نوعی هوش مصنوعی قدرتمند مسابقه می‌دهند؛ فناوری ممتازی که مزایای عظیم نظامی و استراتژیک را نصیب برنده خواهد کرد. اما اگر از سوی دیگر، ایالات متحده و چین این فناوری‌ها را در مسیرهای متفاوتی توسعه دهند، فضای بسیار بیشتری برای هماهنگی و حتی یادگیری هر کشور از بهترین تجربیات کشور دیگر وجود خواهد داشت. برداشت من از شواهد این است که تفاوت‌های عظیمی میان رویکرد آمریکایی و چینی وجود دارد. ایالات متحده بر مدل‌های پایه (Foundation models)، مانند مدل‌های زبانی بزرگِ پیشتاز (Frontier LLMs) تمرکز کرده است. چین نیز در حال سرمایه‌گذاری—و به اذعان برخی، رسیدن—در این مدل‌هاست، اما در چین تاکید بسیار بیشتری بر کاربردهای هوش مصنوعی وجود دارد (به‌طوری که دولت اهدافی را برای گسترش هوش مصنوعی در صنایع مختلف تعیین کرده است: https://english.www.gov.cn/policies/latestreleases/202508/27/content_WS68ae7976c6d0868f4e8f51a0.html). بر اساس ارزیابی من، این امر بازتاب‌دهنده چند عامل است: نخست، سرمایه‌گذاری‌های هوش مصنوعی در چین با تقاضای دولت برای فناوری‌های نظارتی و داده‌های دولتی ارائه‌شده به شرکت‌های هوش مصنوعی آغاز شد (برای نمونه: https://academic.oup.com/restud/article/90/4/1701/6665906). دوم، چین با یک تحول عظیم جمعیتی مواجه است که در آینده نزدیک باعث کمبود نیروی کار خواهد شد. این امر شرکت‌ها را تشویق می‌کند تا رباتیک و هوش مصنوعی را بسیار فعالانه‌تر در فرآیند تولید ادغام کنند (و چین ۵۹ درصد از کل نصب ربات‌ها در جهان را به خود اختصاص داده است: https://ifr.org/ifr-press-releases/news/five-million-robots-now-operate-in-factories-globally). سوم، کاربرد و ادغام این فناوری‌ها در فرآیند تولید نیازمند مهندسی فراوانی است. چین دارای نیروی عظیم و بسیار آموزش‌دیده‌ای از مهندسان است (در حالی که ایالات متحده مهندسان بسیار کمتری دارد و بخش زیادی از استعدادهای مهندسی آن در حال حاضر به سیلیکون ولی می‌روند، که بر کاربردها تمرکز نکرده است). چهارم، چین نسبتاً دیرتر به تب «هوش عمومی مصنوعی» (AGI) دچار شد، اگرچه اکنون در چین نیز تاکید بیشتری بر آن وجود دارد. علت‌های دقیق آن هرچه باشد، این تفاوت در رویکرد به این معناست که موارد زیادی وجود دارد که ایالات متحده می‌تواند از چین بیاموزد، و بالعکس. جنبه دوم این است که چارچوب‌بندی «حاصل‌جمع صفر»، نیاز حیاتی به هماهنگی جهانی را نادیده گرفته یا کم‌اهمیت جلوه می‌دهد. این نوع نگاه ادعا می‌کند که تنها چیزی که اهمیت دارد، مزیت استراتژیک و نظامی است که هوش مصنوعی قدرتمند ایجاد خواهد کرد. اما مسابقه به سوی AGI خطرات عظیمی نیز به همراه دارد (و همان‌طور که در نخستین پست خود در این سلسله‌مطالب مطرح کردم، این موضوع صرف‌نظر از اینکه آیا این رقابت واقعاً به سمت ابرهوش پیش می‌رود یا صرفاً هوش تحریف‌شده تولید می‌کند، صادق است). و این خطرات جهانی هستند. اگر ایالات متحده و چین بدون هیچ‌گونه نرده محافظ (Guardrail) و هماهنگی به سوی AGI مسابقه دهند، حتی طرف عقب‌مانده (احتمالاً چین) نیز مدل‌هایی خواهد داشت که قادر به ایجاد خرابی و آشفتگی باشند. در این حالت، مسابقه دادن بدون هیچ‌گونه هماهنگی جهانی، نسخه‌ای برای فاجعه است. جنبه سوم مسئله این است که این چارچوب‌بندی، دامنه هرگونه هماهنگی در مورد سایر مسائل جهانی میان ایالات متحده و چین—از جمله تغییرات اقلیمی، پاندمی‌ها، عدم انتشار سلاح‌های هسته‌ای و صلح جهانی—را محدود می‌کند. به‌طور معناداری، همکاری‌های اقلیمی میان ایالات متحده و چین اکنون تا حد زیادی متوقف شده است.

بگذارید این نکته را اضافه کنم که من هیچ‌یک از این مطالب را به عنوان ستایشگر سیستم چینی نمی‌گویم. برعکس، من از زمان نگارش کتاب چرا ملت‌ها شکست می‌خورند (Why Nations Fail) (https://www.penguinrandomhouse.com/books/205014/why-nations-fail-by-daron-acemoglu-and-james-a-robinson/) یکی از منتقدان صریح حزب کمونیست چین و استراتژی توسعه این کشور بوده‌ام و استدلال کرده‌ام که ریشه‌های موفقیت چین تا حدی در سرکوب شدید نیروی کار نهفته است (https://www.project-syndicate.org/commentary/kissinger-china-trump-cynical-transactional-realpolitik-is-bad-for-us-workers-by-daron-acemoglu-and-simon-johnson-2023-12). در واقع، این استدلال این واقعیت را نادیده نمی‌گیرد که چین دارای یک رژیم اقتدارگرا و سرکوبگر است و از هوش مصنوعی برای نظارت و سرکوب مخالفت‌ها استفاده می‌کند. اما هماهنگی جهانی و تلاش برای وضع قوانین معقول که برای همه طرف‌ها اعمال شود، مستلزم آن نیست که طرف مقابل کاملاً دمکراتیک باشد یا توسط فرشتگان اداره شود. در واقع، گاهی هنگام تعامل با رقبای خطرناک، ایجاد چنین چارچوب‌های جهانی اهمیت بسیار بیشتری دارد (همان‌طور که معاهدات کنترل تسلیحات که توسط ایالات متحده و شوروی امضا شد، این موضوع را نشان می‌دهد). در مجموع، ارزیابی من این است که چارچوب‌بندی رقابت هوش مصنوعی به عنوان یک بازی با حاصل‌جمع صفر میان ایالات متحده و چین، یک اشتباه بزرگ و عظیم است. این کار گفتگو و هماهنگی بسیار مورد نیاز میان ایالات متحده و چین در مسائل کلان‌تر را مسموم می‌کند؛ رقابت هوش مصنوعی را بی‌پروا می‌سازد؛ و از ساخت مقررات و نرده‌های محافظ معقول جلوگیری می‌کند. نکته آخر به‌ویژه حائز اهمیت است و باعث می‌شود گاهی بگویم: اگر چین وجود نداشت، سیلیکون ولی باید آن را اختراع می‌کرد. https://fxtwitter.com/DAcemogluMIT/status/2107179024485130593 🔻پیوند به این فرسته در X: https://x.com/FGhoddoussi/status/2107443444557754538?s=20

🔹شيلي تِلهامی: یک تحلیل‌گر ارشد مؤسسه «کپلر» (Kpler) دلیل این افزایش صادرات نفت با وجود قیمت‌های بالا را این‌گونه توضیح می‌دهد: ممکن است کشورهای حاشیه خلیج فارس در حال پرداخت باج یا مبالغی به ایران باشند تا اجازه عبور نفت آن‌ها داده شود – اقدامی که محتملاً سهم عمده‌ای از ارزش این محموله‌ها را وارد دست‌های تهران می‌کند. https://fxtwitter.com/ShibleyTelhami/status/2107144804144738325 https://www.aljazeera.com/news/2026/10/5/is-iran-charging-a-toll-to-allow-oil-traffic-through-hormuz

🔹مجید شاکری: بهترین راه گسترش همکاری ایران و امارات تبدیل امارات جنگ سالار به امارات تاجر است. توقف مسیر جنوبی با قدرت ایران، یک شروع خوب برای این تبدیل و گسترش همکاری هاست. 🔸Quoting رسول جعفریان (@jafarian1964) همکاری های ایران و امارات رو به گسترش است و باید توسعه یابد و شعارهای بی پایه متوقف شود. امروز بازگشت 17 زندانی به دستور مستقیم رئیس امارات، نشان دهنده عزم جدی این کشور برای تقویت روابط با ایران و مقابله با سیاست های اسرائیل است. هم ایران و هم امارات نیازمند این روابط هستند. https://fxtwitter.com/Majidshakeri8/status/2107378075155718612

🔹تحلیل جنگ ایران. ✍برت اریکسون اکنون کاملاً مشخص است که ایرانی‌ها در هفته‌های اخیر اصلاً تلاشی برای هدف قرار دادن شناورهای در حال عبور از تنگه هرمز نمی‌کردند. ​تنها در ۸ روز گذشته ۱۳ شناور مورد اصابت قرار گرفته‌اند و از همه مهم‌تر، بسیاری از این شناورها کاملاً از کار افتاده، دچار آتش‌سوزی شده یا دچار قطعی کامل برق و سامانه‌ها شده‌اند. ​این یک فاجعه است. https://fxtwitter.com/BrettErickson28/status/2107447521924518273

یمن و ایران؛ همان اختلافات همیشگی در پنتاگون 🔵اختلاف داخلی بر سر اقدام نظامی، نگرانی درباره ذخایر تسلیحاتی، اهداف مبهم، هزینه‌های بالا و دشواری خروج از جنگ، مسائلی بودند که ابتدا در پرونده یمن دیده شدند و بعدها در جنگ با ایران نیز اهمیت پیدا کردند. 🔵طبق گزارش واشنگتن‌پست، اختلاف در پنتاگون بر سر حمله به انصارالله، پیش‌درآمد مشکلات آمریکا در جنگ با ایران بود. 🔵۱۸ ماه پیش، زمانی که ترامپ در حال بررسی گزینه‌های نظامی علیه انصارالله یمن بود، میان فرماندهان ارشد ارتش آمریکا درباره زمان و ضرورت حمله اختلاف جدی وجود داشت. 🔵ژنرال کوریلا، فرمانده سنت‌کام خواهان اقدام فوری بود و حتی معتقد بود آمریکا باید در صورت لزوم مستقیماً ایران را نیز هدف قرار دهد اما ژنرال «چارلز براون» رئیس وقت ستاد مشترک نیروهای مسلح، خواستار ارزیابی بیشتر پیامدهای نظامی عملیات بود. 🔵کوریلا در واکنش به پیشنهاد براون برای ارزیابی بیشتر گفت: «زمان ارزیابی‌ها تمام شده است.» هگست نیز از موضع کوریلا حمایت کرد. 🔵در همان جلسات، شماری از مقام‌های پنتاگون درباره کاهش ذخایر مهمات آمریکا هشدار داده بودند؛ به‌ویژه درباره موشک‌های کروز تاماهاوک و رهگیرهای پاتریوت. 🔵این نگرانی بعدها در جنگ آمریکا با ایران اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ زیرا آمریکا در جریان جنگ هفت‌ماهه با ایران بخش قابل‌توجهی از ذخایر برخی مهمات حساس خود را مصرف کرده است. 🔵ترامپ در مارس ۲۰۲۵ عملیات علیه انصارالله آغاز کرد. این عملیات ۵۱ روز طول کشید و در جریان آن بیش از هزار هدف در یمن مورد حمله قرار گرفت. 🔵آمریکا مدعی شد این حملات توان نظامی انصارالله را به‌شدت کاهش داده، اما مقام‌هایی در داخل پنتاگون درباره نامشخص بودن اهداف نهایی و امکان تحقق آنها تردید داشتند. 🔵هزینه عملیات بیش از یک میلیارد دلار برآورد شد. با این حال، انصارالله همچنان به حملات علیه کشتی‌ها و ناوهای آمریکایی ادامه داد. 🔵عملیات همچنین با تلفات غیرنظامی قابل‌توجه همراه شد. حمله آمریکا به یک بازداشتگاه مهاجران در یمن در آوریل ۲۰۲۵ بیش از ۶۸ غیرنظامی را کشت و ده‌ها نفر را زخمی کرد. 🔵این عملیات با رسوایی «سیگنال‌گیت» نیز همراه شد؛ زمانی که مقام‌های ارشد دولت ترامپ، از جمله هگست و ونس، جزئیات عملیات را در یک گروه گفت‌وگوی سیگنال مطرح کردند و یک خبرنگار نیز به اشتباه وارد این گروه شد. 🔵عملیات در مه ۲۰۲۵ ناگهان متوقف شد. عمان میان آمریکا و انصارالله میانجیگری کرد و آتش‌بس شکل گرفت. ترامپ این توافق را پیروزی معرفی کرد و گفت انصارالله دیگر تمایلی به جنگ ندارد. 🔵اما برخی مقام‌ها و کارشناسان آمریکایی معتقدند انصارالله در برابر قدرت هوایی آمریکا مقاومت قابل‌توجهی نشان داد. این گروه دست‌کم هفت پهپاد ام‌کیو۹ آمریکایی را سرنگون کرد و آمریکا نیز دو فروند جنگنده اف۱۸ را در حوادث دریایی از دست داد. 🔵پس از آتش‌بس، دولت ترامپ تقریباً یمن را از اولویت‌های خود کنار گذاشت؛ نماینده ویژه آمریکا در امور یمن تعیین نشد و کمک‌های واشنگتن به این کشور کاهش یافت. 🔵مقام‌های منتقد هشدار داده بودند که نادیده گرفتن یمن خطرناک است؛ هشداری که اکنون اهمیت بیشتری پیدا کرده است. 🔵انصارالله پس از آتش‌بس توانمندی‌های خود را بازسازی کرد و در هفته‌های اخیر بار دیگر حملات گسترده‌ای را آغاز کرده است. 🔵انصارالله اکنون کنترل تنگه باب‌المندب را در دست گرفته و زیرساخت‌های حیاتی انرژی عربستان را هدف قرار داده است. 🔵انصارالله اکنون قدرتمندترین بخش «محور مقاومت» ایران در برابر آمریکا و اسرائیل است. 🔵عربستان سعودی که یکی از متحدان اصلی آمریکا محسوب می‌شود، اکنون با یکی از بزرگ‌ترین تهدیدهای امنیتی سال‌های اخیر مواجه است و به دلیل بی‌میلی ترامپ برای ورود مجدد و گسترده به یمن، به دنبال شرکای جدید برای مقابله با انصارالله است.

🎥 عصبانیت مزدوران موساد از گزینۀ وزیر پیشنهادیِ دفاع 🔹تحلیل‌گر مزدور شبکۀ صهیونیستی اینترنشنال: وزارت دفاع عملاً به یک وزارت موشکی تبدیل خواهد شد و به‌طور خاص موشک‌های قاره‌پیما. @Farsna

⭕️نسبت زیرساخت و امنیت هیچ چیزی من جمله #زیرساخت بالاتر از #امنیت و تمامیت ارضی هیچ کشوری قرار ندارد. این انتخاب ما نیست که زیرساخت‌های ما آسیب ببیند، اما اگر جنگ وجودی‌است، آسیب‌دیدن زیرساخت‌ها پذیرفتنی است. الآن در داخل حرف زده می‌شود که خب اگر شما تشدید تنش بکنید نسبت به مثلاً محاصره دریایی که آمریکا دارد می‌کند، نسبت به محاصره هوایی که دارد اتفاق می‌افتد، خب طرف مقابل می‌آید زیرساخت‌های‌تان را می‌زند. پاسخ این هست که شما برای حفظ سیادت‌تان، برای حفظ تمامیت ارضی‌تان، انتخابی ندارید و نمی‌توانید متوقف بمانید. قابل هضم است. همین امروز در اوکراین و در روسیه هر دو طرف جنگ در حال از دست دادن و آسیب‌دیدن زیرساخت‌های‌شان هستند، اما هیچ کدام دست تسلیم بالا نمی‌آورند.

اشتراک گذاری محدود اطلاعات توسط دولت عمیق ایران 🖊 سید محمد مهدی حسینی 1️⃣ چندی پیش #پوتین گفته بود که ما پیشنهاد دادیم که اورانیوم غنی شده 60% ایران را نگهداری کنیم، ایران نیز قبول کرد. 2️⃣ عده ای این پیشنهاد را در مورد چین دادند که پاسخ دکتر شاکری را می بینید. 3️⃣ یک نکتۀ مهم مغفول این است که اساسا دولت عمیق ایران گزینه های زیاد و متعدد را بررسی کرده است و تصمیم می‌گیرد، در حالی که مردم فکر می کنند ایران به صورت کاملا متعصّبانه تصمیم گیری می کند. 4️⃣ این وضعیت محدودیت اطلاعات عمومی، گرچه فوایدی دارد مثل پیشگیری از #قطبش_جامعه (دو قطبی شدن شدید جامعه) ولی توان #اقناع‌سازی دولت عمیق را کم کرده است. 5️⃣ باید فکری کرد. #دولت_عمیق #اطلاعات 🆔@statebuilding

🔰دوره‌ی «شنبه‌های رهبری‌پژوهی»؛ سلسله‌نشست‌های تخصصی حلقه رهبری‌پژوهی «رهرو و پیشرو» 🔸رهبری‌پژوهی، مطالعه‌ای فراتر از گردآوری و بازخوانی بیانات است؛ 📚 تلاشی برای شناخت و صورت‌بندی روشمند اندیشه و عمل رهبری و بررسی مسائل، مبانی، تجربه‌ها و الزامات آن در عرصه‌های مختلف. 🔸در «شنبه‌های رهبری‌پژوهی»، استادان و پژوهشگران از منظر تخصصیِ خود به طرح مسائل و موضوعات مرتبط با رهبری‌پژوهی می‌پردازند؛ 🌱 به امید آنکه این نشست‌ها به‌تدریج زمینه‌ساز تولید مسئله، تعمیق مطالعات و شکل‌گیری ادبیات پژوهشی در این عرصه شود. 📍مدرسه علمیه معصومیه قم 🗓 شنبه‌ها ⏰ دو ساعت پیش از اذان مغرب (زمان دقیق هر نشست در اعلامیه همان جلسه اعلام می‌شود.) 🤝 در صورت تمایل به حضور در جلسه به منظور هماهنگی به شناسه زیر پیام دهید: 🆔 @S_banihashemii 💠 حلقه رهبری‌پژوهی رهرو و پیشرو @Rahbaripajouhi_rp ✊ بسیج‌ طلاب‌ مدرسه‌ علمیه معصومیه‌ قم 👨‍💻ایتا | بله | ویراستی 🌐masoumieh.ir/basij

🔰شنبه‌های رهبری‌پژوهی | نشست نخست 🔻موضوع جلسه: مختصات رهبری‌پژوهی؛ ضرورت، الزامات و ملاحظات 🔸در نخستین نشست از سلسله‌نشست‌های تخصصی «شنبه‌های رهبری‌پژوهی»، ❓به این پرسش می‌پردازیم که رهبری‌پژوهی دقیقاً چیست، چرا باید آن را به‌صورت جدی و روشمند دنبال کرد و چه الزامات و ملاحظاتی برای شکل‌گیری این عرصه پژوهشی وجود دارد؟ 👤با ارائه استاد گرانقدر حجت‌الاسلام حسین ایزدی مسئول طرح مطالعاتی «از توحید تا تمدن» 🗓 شنبه ۱۸ مهرماه ⏰ ساعت ۱۶ تا ۱۸ 📍 مدرسه علمیه معصومیه قم 🤝در صورت تمایل به حضور در جلسه به منظور هماهنگی به شناسه زیر پیام دهید: 🆔 @S_banihashemii 💠حلقه رهبری‌پژوهی رهرو و پیشرو @Rahbaripajouhi_rp ✊ بسیج‌ طلاب‌ مدرسه‌ علمیه معصومیه‌ قم 👨‍💻ایتا | بله | ویراستی 🌐masoumieh.ir/basij