حداکثری شدن احتمال وقوع حمله‌ی نظامی تا آخر اکتبر تابعی از این واقعیت است که طبق محاسبات واشنگتن و تل‌آویو، پاسخ ایران محدود و عمدتاً از طریق بازوهای جبهه‌ی مقاومت خواهد بود. اگر ارزیابی‌ها در واشنگتن و تل‌آویو این باشد که پاسخ ایران مستقیم‌تر و بزرگ‌تر (مثلاً حملات موشکی سنگین و مستقیم به پایگاه‌ها و دارایی‌های آمریکا یا اسرائیل با تلفات انسانی بالا) خواهد بود، آن‌گاه سناریوی «جنگ سوم» به سرعت از یک «ضربه‌ی سه‌روزه» به یک «درگیری منطقه‌ای گسترده‌تر» ارتقا می‌یابد. در این حالت، محاسبات آمریکا درباره‌ی «هزینه‌های سیاسی حمله پیش از انتخابات» به نحو قابل توجهی تغییر خواهد کرد.

📌 مهملات ترامپ را فراموش کنید؛ جنگ سوم قریب‌الوقوع است! پریسا نصرآبادی 🔻 گزارش‌ها می‌گوید پنتاگون برای انجام یک عملیات حدوداً سه‌روزه علیه ایران آماده است؛ اما کسی که باید دستور حمله را صادر کند، تاکنون چند مرتبه «نه» گفته است و همچنان در چارچوب «دیپلماسی اجبار» از مذاکره با ایران سخن می‌گوید. وضعیت اما روشن‌تر از اظهارات مبهم و ضدو‌نقیض جاری است؛ شواهد و قرائن حاکی از این است که ادعای ترامپ برای تعویق هرگونه حمله‌ی نظامی به ایران تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، بیش از هرچیز به یک بازی سیاسی و عملیات روانی شبیه است. 🔻 پنتاگون، گزینه‌های عملیاتی کردن کارزاری سه‌روزه برای حمله به پایگاه‌های موشکی و پهپادی، زیرساخت‌های انرژی و مراکز فرماندهی نیروهای نظامی ایران را تدارک دیده است. 🔻 بنا بر ادعای رسانه‌های آمریکایی، ترامپ در ماه‌های گذشته پنج پیشنهاد برای اقدام به عملیات گسترده‌ علیه ایران یا مقاومت یمن را وتو کرده و روز گذشته نیز تأکید کرده که پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالات متحده، حمله‌ی نظامی به ایران صورت نخواهد گرفت. 🔻 مقامات کاخ سفید با محوریت معاون رئیس‌جمهور، جی‌.دی ونس، هفته‌ی گذشته در کمپ دیوید درباره‌ی این طرح‌ها بحث کرده‌اند؛ فرماندهان نظامی اعلام آمادگی کرده‌اند که در صورت تغییر موضع رئیس‌جمهور، ظرف چند روز اقدام کنند. 🔻مقامات آمریکایی به همتایان اسرائیلی خود گفته‌اند نیروهای نظامی خود را برای حمله‌ی بزرگ احتمالی طی «سه هفته‌ی آینده» آماده نگه دارند؛ برخی منابع اسرائیلی حتی به احتمال تعویق انتخابات ۲۷ اکتبر اسرائیل در صورت حمله اشاره کرده‌اند. به تأخیر افتادن برگزاری انتخابات در اسرائیل برای نتانیاهو بسیار مطلوب است. 🔻 ‌مذاکرات ایران و آمریکا عملاً در بن‌بست قرار گرفته است. گفتگوهای غیرمستقیم ایران و آمریکا از طریق میانجی‌ها بر سر این مسئله که آیا توافق هسته‌ای باید مقدم بر سایر توافقات باشد یا در پایان فرآیند مذاکرات، در یک وضعیت رکود دیپلماتیک قرار دارد. 🔻 ایران از ابتدای سپتامبر حداقل به ۱۳ کشتی حمله کرده است؛ اقداماتی که با واکنش حداقلی ایالات متحده مواجه بوده است. 🔻 سومین ناوگروه هواپیمابر ایالات متحده تا اواخر اکتبر به منطقه می‌رسد؛ این نخستین حضور هم‌زمان سه ناو هواپیمابر در منطقه از سال ۲۰۰۳ است. 🔻 از شواهد موجود چنین برمی‌آید که ریسک حمله‌ی نظامی محدود اما فشرده‌ی ایالات متحده و اسرائیل به ایران در بازه‌ی ۲۲–۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ (با نقطه‌ی ثقل احتمالی ۲۴ اکتبر) در بالاترین سطح چند ماه اخیر قرار دارد. 🔻 اهداف راهبردی مورد انتظار واشنگتن و تل‌آویو ▫️ کاهش پایدار توان موشکی/پهپادی ایران دست‌کم برای چند ماه. ▫️ آسیب جدی به زنجیره‌ی احیا/تولید سانتریفیوژ و دسترسی به ذخایر اورانیوم غنی‌شده. ▫️ ارسال پیام بازدارندگی به محور مقاومت و هم‌زمان تقویت موقعیت داخلی نتانیاهو در انتخابات آتی در اسرائیل. ▫️ تضعیف راهبردی ایران برای وادارسازی ایران در میز مذاکره به پذیرش یک توافق حداکثری (تسلیم). 🔻 محرک‌های اصلی عملیاتی کردن حمله‌ی نظامی ▫️ دستیابی آمریکا/اسرائیل به اطلاعات قابل‌اتکا درباره‌ی مکان دقیق ذخایر اورانیوم غنی‌شده‌ی درصد بالا یا مراکز احیای پنهان غنی‌سازی؛ ▫️ دستیابی آمریکا/اسرائیل به یک هدف راهبردی با ارزش بسیار بالا، به طور خاص مکان استقرار رهبر سوم ایران؛ ▫️ وقوع یک رویداد لنگر (محرک‌های قدرتمندی مانند افزایش تعداد تلفات انسانی نیروهای آمریکایی/اسرائیلی یا آسیب شدید به زیرساخت‌ها/دارایی‌های آمریکا یا اسرائیل در منطقه، تشدید غیرمنتظره‌‌ی اختلال ترافیک در تنگه‌ی هرمز و جهش قیمت نفت، و...) 🔻 پنجره‌ی زمانی ۲۲–۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، با نقطه‌ی ثقل ۲۴ اکتبر؛ هم‌زمان با افزایش فشار پیش از انتخابات ۲۷ اکتبر در اسرائیل و پیش از انتخابات میان‌دوره‌ی ۳ نوامبر آمریکا. 🔻 شاخص‌های هشدار عملیاتی برای رصد در روزهای آتی ▫️ نظامی-دریایی: حضور هم‌زمان دو یا سه ناو هواپیمابر آمریکا در محدوده‌ی عملیاتی (خلیج فارس/دریای عربی/ دریای سرخ)؛ افزایش پروازهای شناسایی سنگین؛ تغییرات قابل‌توجه در ترابری نظامی، سوخت‌رسانی و آرایش نیروها در پایگاه‌های منطقه. ▫️ دیپلماتیک-رسانه‌ای: تغییر لحن کاخ سفید از «گفت‌وگو» به «هزینه‌ی سنگین»؛ نشت جزئیات «طرح سه‌روزه» با جزئیات فنی بیشتر، و... ▫️ هسته‌ای-اطلاعاتی: گزارش‌های جدید درباره‌ی فعالیت غیرعادی در اصفهان/نطنز/فردو یا سایت‌های زیرزمینی ناشناخته؛ بیانیه‌های فنی آژانس با لحن هشدارآمیز، و... ▫️ منطقه‌ای: تخلیه‌ی کارکنان غیرضروری از پایگاه‌های آمریکا؛ هشدارهای مسیریابی هوایی/دریایی در خلیج فارس، و... 🔻 سطح واکنش ایران به مثابه یک فاکتور افزایش ریسک

🔻آمریکا و رژیم در تله‌ی پایان؛ ایران در کمین پیروزی ✍🏻 مهدی محمدی 🔹وضعیت نظامی به‌سرعت در حال تحول است. هرچه به پایان مهرماه و نیمه‌ی اول آبان‌ماه – موعد انتخابات آمریکا – نزدیک‌تر می‌شویم، احتمال رویارویی ناگهانی نظامی بیشتر می‌شود. نتانیاهو و ترامپ در وضعیت داخلی بحرانی‌ای قرار دارند و از نظر روان‌شناختی اهل تماشا کردن نیستند. یا هر دو وارد می‌شوند، یا یکی اقدام می‌کند و دیگری پشتیبانی. 🔹سناریوی اصلی: آمریکا با یک ضربه‌ی نقطه‌زن به رهبران نظامی/سیاسی ایران یا یک تأسیسات هسته‌ای، بخواهد پایان جنگ را اعلام کند. اما داده‌ها نشان می‌دهد رژیم اسرائیل عجله‌ی بیشتری دارد. نتانیاهو برای افزایش قدرت چانه‌زنی و کشاندن ترامپ به یک درگیری جدید، به جنگ نیاز دارد. جمله‌های اخیر او درباره «حمله پیش‌دستانه ایران» زمینه‌سازی است. 🔹ما تماشاچی این صحنه نیستیم؛ فعالانه بر آن اثر می‌گذاریم. ضعف‌های نیروی نظامی آمریکا هرچه بیشتر آشکار می‌شود. استراتژی ما هماهنگ است: حفظ و تثبیت برتری‌هایی که پس از جنگ ۴۰ روزه به دست آوردیم – هم روی زمین، هم در دیپلماسی و مذاکرات. 🔹آسیب‌پذیری‌های آمریکا یکی‌یکی بیرون زده. کابوس بزرگ آنها، شبکه‌ی نامتقارن و خودجوش جهانی است؛ نه لزوماً وابسته به ایران، حزب‌الله یا مقاومت. جنایت غزه مجاهدانی در سراسر جهان خلق کرده که لازم نیست کسی برایشان مأموریت تعریف کند. الگوهای عملیاتی مثل ضربه به هواپیما روی زمین، امنیت آمریکا را در فرودگاه‌های اروپا هم متزلزل می‌کند. 🔹اروپا در برابر موشک بالستیک تقریباً بی‌دفاع است. تاد، پاتریوت، ایجیس و سامانه‌هایی از این دست در اروپا وجود ندارد. اگر اروپا در جنگ با ایران مشارکت کند، مصونیت سابق را نخواهد داشت. روس‌ها هم با موشک‌های شبه‌کروز جدید، پدافند اوکراین را زیر فشار شدید می‌برند. ایران جنگ ۴۰ روزه را با منطقه‌ای کردن برد؛ اگر جنگ بعدی رخ دهد، در همان ساعت اول به جغرافیایی گسترده‌تر کشیده می‌شود. 🔹وضعیت میدانی: • ناو بوش و ناوشکن یواس استیلبرتی منطقه را ترک کردند و به تایلند رفتند. • ناو جورج واشنگتن در دریای عرب مستقر است. • ۱۷ شناور آمریکایی در منطقه حضور دارند؛ ۳ ناوشکن موشک‌انداز در دریای سرخ. • ارزیابی: تا پایان نوامبر، ناوهای هواپیمابر به خاورمیانه برمی‌گردند؛ ماه‌های پرتنشی در پیش است. 🔹گزارش مرکز تحقیقات کنگره: • تأیید رسمی از دست رفتن ۸۱ هواگرد آمریکایی در جنگ با ایران. • ۱۲ فروند اف-۱۵، ۱ فروند اف-۳۵، ۲ فروند ای-۱۰، ۷ فروند سوخت‌رسان، ۱ فروند هواپیمای هشدار و کنترل هوایی، ۴۵ فروند پهپاد MQ و ۴ پهپاد دیگر. • این یعنی ضربه‌ای بی‌سابقه به نیروی هوایی و ستون فقرات پهپاد رزمی آمریکا. 🔹سناتور مورفی برای انتخابات به منطقه آمد تا از پایگاه‌های آسیب‌دیده گزارش بدهد. سفارت آمریکا در ریاض و ایستگاه سیا نابود شده؛ در قطر – بزرگ‌ترین پایگاهشان – هم وضعیت مشابه است. آنها چیزی را پنهان می‌کنند، ولی از ما پنهان نیست. 🔹ما نیروی هوایی آمریکا را در هوا و زمین ضربه زدیم، نیروی زمینی را از منطقه اخراج کردیم و به‌زودی سراغ نیروی دریایی می‌رویم. هر کس بخواهد با ایران درگیر شود، باید جواب این معادله را پیدا کند. @mohammadi61

🔻ذهن، میدان اصلی جنگ است؛ چرا تیتر رسانه‌های ما نباید دهان دشمن شود؟ ✍🏻 مهدی محمدی آنچه این روزها در ایران می‌گذرد، فقط یک درگیری نظامی، امنیتی یا اقتصادی نیست. ما در میانه یک کمپین تمام‌عیار عملیات روانی، جنگ اطلاعاتی و جنگ شناختی هستیم؛ جنگی علیه ایران، محور مقاومت و افکار عمومی جامعه ایران. در این پروژه، آمریکا، صهیونیست‌ها، انگلیسی‌ها، برخی بازیگران منطقه‌ای و متأسفانه برخی بازیگران داخلی — آگاهانه یا ناآگاهانه — نقش دارند. 🔹سه هدف اصلی دشمن: ۱) القای حس شکست؛ اینکه باور کنیم می‌بازیم. ۲) ترساندن جامعه؛ ترسی که به رفتارهای هیجانی، فرار از ریال، احتکار، تعطیلی کسب‌وکار و تنش داخلی می‌رسد. ۳) کاهش تاب‌آوری جامعه در برابر ضربه جدید؛ از عملیات محدود تا جنگ گسترده. هیچ چیز برای آمریکا، اسرائیل و انگلیس مهم‌تر از این نیست که مردم ایران در برابر ضربه خارجی از «اجتماع حول پرچم» فاصله بگیرند. ذهن‌ها پراکنده شود، زبان‌ها علیه هم باز شود، انرژی جامعه علیه خودش مصرف شود و اعتماد به حاکمیت پایین بیاید. اگر از منظر جنگ ذهن‌ها نگاه کنیم، این مسئله از جنگ، محاصره، تحریم، تنگه هرمز و موضوع هسته‌ای هم مهم‌تر است. ترامپ یک چیز را خوب بلد است: بازی روانی با رسانه. او حرفش را صدها بار تکرار می‌کند تا اعتبار بگیرد. نتانیاهو و انگلیسی‌ها هم در این میدان فقط تماشاگر نیستند. پول چند میلیارد دلاری و لشکری از اکانت‌ها، سلبریتی‌ها و اینفلوئنسرها به کار افتاده تا جامعه ایران گمراه شود. 🔹نمونه‌ها: 🔸ادعاهای دروغ درباره تنگه هرمز؛ در حالی که تنگه بیش از هر زمان دیگری در کنترل ماست. 🔸خبر درز کرده سیا درباره ده نام؛ خبری که فقط برای ایجاد اختلاف و پیدا کردن «خائن» در داخل منتشر می‌شود. 🔸ادعای مکرر ترامپ درباره موفقیت مذاکرات و امتیازدهی ایران؛ حرفی برای مصرف انتخاباتی داخلی خودش. 🔸پیش‌بینی فروپاشی اقتصاد ایران؛ هدفش گران کردن دلار، نگران کردن مردم و فلج کردن اقتصاد است. ما مشکل داریم، اما هرگز فرو نخواهیم پاشید. بسیاری آرزوی فروپاشی ایران را با خود به گور بردند. ما هزاران سال است اینجا هستیم؛ دشمنان ما دود شدند و رفتند. اگر حواسمان نباشد، این حرف‌ها می‌تواند به واقعیت تبدیل شود. دشمن دقیقاً می‌خواهد ناامنی، اعتصاب، آشوب، اختلاف و تنش در ایران متولد شود. ما با یک بازه سه‌ماهه بسیار مهم روبه‌رو هستیم. 🔹نتیجه ساده است: به حرف دشمن اعتماد نکنیم. حرف ترامپ و نتانیاهو را نشنیده بگیریم. تیتر رسانه‌های خودمان را به حرف آن‌ها گره نزنیم. خبر اکسیوس، رویترز و برخی رسانه‌های دموکرات را منبع مطلق نپذیریم. میدان بازی دشمن نشویم.  اگر در یک ماه آینده فقط یک کار انجام دهیم، موفقیت ما تضمین شده است: گوشمان را به روی حرف آمریکایی‌ها ببندیم، حرف دشمن را در داخل بازنشر نکنیم و تیتر رسانه‌های خودمان نکنیم. اگر یک توافق ملی بر سر این اصل شکل بگیرد که «حرف دشمن را جدی نگیریم، بازنشر نکنیم و میدان بازی او نشویم»، یک قدم بزرگ به جلو برداشته‌ایم. @mohammadi61

🔻خلاصه هوش مصنوعی کوکون: ادوار فسر (استاد فلسفه)، این ادعای وزیر روبیو را که «توموس» (thumos) (شور و اشتیاق، غرور) قلب تپندهٔ تمدن‌های بزرگ است، رد می‌کند. فسر استدلال می‌کند که عقل و تلاش سقراطی برای دستیابی به حقیقت و خیر، بنیاد غرب را تشکیل می‌دهند. او با استناد به کتاب جمهور افلاطون مطرح می‌کند که تابع کردن عقل در برابر توموس، ویژگی «تیموکراسی» (حکومت افتخارطلبان) است که نوعی حکومت فاسد به شمار می‌رود. در نتیجه، او تأکید جریان راستِ کنونی بر غرور و افتخار را نه راه‌حلی برای غرب، بلکه شبیه به تمایلات مساوات‌طلبانهٔ جریان چپ و جلوه‌ای از همین فساد می‌داند. 🔹ادوارد فسر (روحانی و فیلسوف برجسته کاتولیک امریکایی): نادرست است. این «توموس» نیست که قلب تپندهٔ بزرگ‌ترین تمدن‌هاست، بلکه «عقل» است. و این «تلاش برای تمایز و برتری» نبود که غرب را ساخت، بلکه جستجوی حقیقت و خیر بود. همین جستجوی سقراطی بود—نه غرور اسپارتی—که باعث شد کلیسا دستاوردهای یونانیان را بپذیرد. همان‌طور که افلاطون در کتاب جمهور هشدار می‌دهد، تابع کردن عقل در برابر توموس و ترجیح دادنِ دستیابی به افتخار بر جستجوی حقیقت، نشانهٔ «تیموکراسی» است؛ نخستین نوع از چهار نوع حکومت و روح فاسدی که او برمی‌شمارد. با این حال، این همان چیزی است که امروزه بسیاری در جریان راست آغوش خود را به رویش گشوده‌اند؛ درست همان‌طور که بسیاری در جریان چپ، تمایلات فاسدِ مساوات‌طلبانه و بی‌بندوبارانه را پذیرفته‌اند که به گفتهٔ افلاطون ویژگی «دموکراسی» (یکی دیگر از رژیم‌های فاسدِ معرفی‌شده توسط او) است. از منظر سنتی که توسط سقراط و افلاطون آغاز شد، این رویکرد تیموکراتیکِ جریان راست، به هیچ وجه درمان دردهای غرب نیست—همان‌طور که چپِ ووُک (woke) نیست—بلکه صرفاً جلوهٔ دیگری از همین بیماری است. 🔸نقل قول از وزیر امور خارجه آمریکا مارکو روبیو: این «توموس»، آن‌گونه که یونانیان باستان می‌نامیدند—آتشِ شور، قدرت، شجاعت و غرور—قلب تپندهٔ تمدن‌های بزرگ است. بدون آن، ملت‌ها ارادهٔ خود را برای جنگیدن، تلاش کردن و بقا از دست می‌دهند. https://fxtwitter.com/FeserEdward/status/2108261083048018349

🔴اطلاعیه‌ای جالب در فروشگاه‌های ژاپن؛ جایی که می‌گفتند اینجا کشوری است که دقیقاً ۴۰ سال قیمت‌ها حتی یک ین تغییر نکرده است! زینب بهرامی نوشت: این اطلاعیه را در بزرگ‌ترین فروشگاه خواروبار، میوه و مواد غذایی منطقه ما که زمانی مناسب‌ترین قیمت‌ها را داشت، نصب کرده‌اند: 🔴 «معذرت می‌خواهیم که قیمت اجناس داخل قفسه‌ها با قیمتی که پای صندوق می‌پردازید، متفاوت است. اجناس گران‌تر شده‌اند و هنوز کمپانی‌ها فرصت نکرده‌اند برچسب قیمت‌های جدید را نصب کنند!» بله! 🔴 کشوری که دقیقاً ۴۰ سال قیمت‌هایش حتی یک ین تغییر نکرده بود و در این چند سال، این‌همه افزایش قیمت با شیب آهسته را تجربه کرده، حالا سرعت افزایش قیمت‌ها در آن به حدی رسیده که قیمت روی قفسه از قیمت زمان پرداخت کمتر است! 🔴 این‌ها در حالی است که حقوق‌ها در این مدت ذره‌ای تغییر نکرده‌اند! 🔴 اقتصاد آمریکا به‌خاطر حمله وحشیانه به ایران آسیب جدی خورده و تمام کشورهایی که مثل ژاپن اقتصادشان به آمریکا گره خورده و محتاج واردات غذا هستند، دارند تاوان می‌دهند و کم‌کم طعم بلایی را که ۴۰ سال سر ایران و ایرانی درآوردند، می‌چشند!

ظریف میگه: ماباید نگاهمون به جهان به جای تهدیدمحور، فرصت محور باشه. آره خب! مثلا ترور رهبری و فرماندهان فرصته؛ تهدید شدن به نابودی تمدن و بمباران اتمی فرصته؛ پایگاه دادن به آمریکا برای زدن ایران،فرصته؛ حضور ماموران موساد تو تأسیسات اتمی فرصته؛ خود تو، فرصتی. @Squad_iran | #T

🔹مهدی خراتیان: ترافیک تنگه هرمز به کمینه دو ماهه خود رسید و تا اینجای کار بزرگترین خطای ایران در مدیریت تنش پس از جنگ ۴۰ روزه، اجازه افزایش قابل توجه عبور نفت‌کشها از تنگه هرمز در ماه سپتامبر به بهانه‌هایی چون «جاانداختن نظام عوارض»، «کاهش تنش با امارات» و «مدیریت تنش با آمریکا» بوده است، روند نادرستی که باعث شد گزاره‌هایی از جنس «ایران توان مدیریت تنگه هرمز را ندارد» و «کارت تنگه هرمز سوخت» به سرعت توسط ایالات متحده در داخل و خارج ایران تبلیغ شود. بر اساس شواهد و قرائن می‌توان این نظریه را طرح کرد که طرح ترامپ این بوده که با شوک آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه‌ای و ادامه روایت «بازگشت صادرات نفت از تنگه هرمز به میزان قبل از جنگ» و همچنین موفقیت در عملیات بازپس گیری ذوباب از انصارالله در یمن، اعلام کند که آمریکا و متحدانش بر دو تنگه راهبردی هرمز و باب المندب مسلط شده‌اند و با اینکار زمینه سقوط آزاد قیمت نفت را در آستانه انتخابات مهم میاندوره‌ای فراهم کند و با بسط روایت «شکست مطلق» در افکار عمومی ایران، مقدمات موج جدیدی از آشوب را در ایران فراهم کند. متاسفانه مدتی طول کشید تا روند انکار عبور حجم بالای نفت از تنگه هرمز در محافل تاثیرگذار پایتخت متوقف گردد، قصد اصلی ترامپ درک شده و میدان خود را برای برخورد با این پدیده بازآرایی کند. تهران پس از مشاهده موضع از بالا به پایین ترامپ در مذاکرات و افزایش نمایی تهدیدات نظامی، تصمیم به تغییر این روند گرفت و از شنبه پیش حجم آتش ایران به روی کشتیها با روندی قابل توجه افزایش یافت. با تحولات مهم امروز در بازار نفت و اذعان همه خبرگزاریها به افت ترافیک تنگه، این سوال مطرح است که چرا جریانی همواره در تلاش است در مقاطع حساس، ترامپ را در رهایی از مخمصه‌ها یاری کند و فرصتهای بی بدیلی چون سفر شی به واشنگتن را به ثمن بخس بسوزاند؛ بعید نیست که جاافتادن روایت «سوختن برگ تنگه» در ماه مهم سپتامبر، چین را نیز ازحضور موثر در فیصله دادن مطلوب جنگ منصرف کرده و پکن تحت فشار لابی بسیار سنگین کشورهای عربی و انفعال محض و مطلق تهران در پیشبرد دستور کار مشترک، به سمت یک مصالحه هسته‌ای به نفع آمریکا متمایل شده باشد. با توجه به تجربیات پیشین، درصورت ادامه روند صعودی بازار نفت و رویکرد تهاجمی ایران در تنگه هرمز، به احتمال زیاد جریان یاد شده در یک بزنگاه دیگر، برای کمک به ترامپ جهت عبور از مخمصه جدید فعال خواهد شد و برای واشنگتن جهت به نتیجه رساندن کمپین اقتصادی خود علیه مردم ایران زمان خواهد خرید. https://fxtwitter.com/MehdiKharratya/status/2108177334998118714?s=20

🔹ابراهیم اسکافی: لیبرال جنگ سردی همچنان مشغول هیولاسازی از چین و روسیه است! جالب است که آمریکا تمام تلاشش را برای نابودی ایران از طریق جنگ و تحریم دارد انجام می‌دهد، اما ما باید همچنان نگران روسیه و چین باشیم. Quoting: 🔸حسین سلاح ورزی (@HSelahvarzi) زخم اقتصادی کرونای چینی هنوز خوب نشده؛ اگر طاعون روسی همه‌گیر شود، چه بر سر جهان خواهد آمد؟ https://fxtwitter.com/ebieskafi/status/2108073098767450267?s=52

‏منافع ملی ایران چیست؟ ‏نخستین و بنیادی‌ترین منفعت ملی هر کشور، مسئله بقا (Survival) است. بقا در اینجا صرفاً به معنای حفظ مرزهای جغرافیایی نیست، بلکه سه عنصر اساسی را در بر می‌گیرد: بقای نهاد دولت، استمرار و انسجام نظام اجتماعی و حفظ تمامیت ارضی و یکپارچگی سرزمینی. این سه عنصر از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند. فروپاشی نهاد دولت می‌تواند به گسست نظم اجتماعی و تهدید تمامیت ارضی بینجامد و از دست رفتن یکپارچگی سرزمینی نیز می‌تواند موجودیت دولت و جامعه را با بحران مواجه کند. ‏چرا بقا بنیادی‌ترین منفعت ملی است؟ زیرا از دست رفتن آن هزینه‌هایی به‌مراتب فراتر از شکست سیاسی یا اقتصادی به جامعه تحمیل می‌کند. فروپاشی نظم سیاسی و اجتماعی، جنگ داخلی، تجزیه سرزمینی یا نابودی ظرفیت حکمرانی می‌تواند هزینه‌های عظیم اقتصادی، مالی، انسانی، عاطفی و روانی به همراه داشته باشد؛ هزینه‌هایی که گاه جبران آنها به چندین نسل زمان نیاز دارد. از این منظر، حفظ امنیت و بقای کشور پیش‌شرط تحقق سایر منافع ملی، از جمله توسعه، رفاه، آزادی و عدالت اجتماعی است. البته باید میان امنیت به‌عنوان یک منفعت ملی و فضای امنیتی به‌عنوان شیوه‌ای از حکمرانی تمایز قائل شد. امنیت واقعی محصول قدرت، ثبات، مشروعیت و توانایی مهار تهدیدهاست، نه الزاماً گسترش کنترل و محدودیت بر جامعه. ‏دومین منفعت اساسی ملی، توانایی مستمر دولت و جامعه در تولید ثروت، رفاه و بازتولید ظرفیت‌های اقتصادی است. دولت صرفاً نهادی برای حفظ نظم و حفاظت از مرزها نیست. یکی از مهم‌ترین کارکردهای آن فراهم کردن شرایطی است که شهروندان بتوانند به شکل پایدار ثروت تولید کنند، فرصت‌های اقتصادی داشته باشند و از امکانات لازم برای بهبود کیفیت زندگی خود برخوردار شوند. بنابراین، رشد اقتصادی، افزایش بهره‌وری، توسعه فناوری، انباشت سرمایه انسانی و ایجاد فرصت‌های برابر، اجزای جدایی‌ناپذیر منافع ملی هستند. کشوری که از نظر نظامی قدرتمند باشد اما نتواند ثروت تولید کند و رفاه شهروندانش را افزایش دهد، در بلندمدت حتی در حفظ قدرت نظامی خود نیز با محدودیت مواجه خواهد شد. ‏در کنار این دو، حفظ و بازتولید چارچوب‌های فرهنگی و ارزشی ریشه دار در جامعه نیز بخشی از منافع ملی است. هر جامعه‌ای مجموعه‌ای از باورها، ارزش‌ها، حافظه تاریخی، سنت‌ها، هویت‌ها و نهادهای اجتماعی دارد که به زندگی جمعی معنا و استمرار می‌بخشند. حفاظت از این سرمایه فرهنگی به معنای تحمیل یک فرهنگ یا قرائت واحد نیست، بلکه به معنای فراهم کردن شرایطی است که جامعه بتواند ضمن حفظ پیوندهای تاریخی و هویتی خود، آزادانه تحول پیدا کند، تنوع فرهنگی خویش را بازتولید کند و از گسست‌های ویرانگر اجتماعی جلوگیری کند. انسجام ملی زمانی پایدارتر است که شهروندان با وجود تفاوت‌های فرهنگی، زبانی، مذهبی و سیاسی، خود را در سرنوشت مشترک کشور سهیم بدانند. ‏اما تحقق این منافع بدون توجه به مفهوم قدرت ملی امکان‌پذیر نیست. اینجاست که باید به یکی از واقعیت‌های بنیادی سیاست بین‌الملل توجه کنیم: نظام بین‌الملل، برخلاف نظم سیاسی داخلی، فاقد یک اقتدار مرکزی است که بتواند امنیت همه کشورها را به‌طور قطعی تضمین کند. در نظریه روابط بین‌الملل از این وضعیت با عنوان آنارشی (Anarchy) یاد می‌شود. آنارشی به معنای آشوب دائمی نیست، بلکه به معنای فقدان یک مرجع اقتدار فرادولتی است که بتواند در نهایت امنیت و بقای کشورها را تضمین کند. ✍حسین قتیب

@shemruni: سخنرانی امروز روبیو در یونان روایتی خلاصه از تمدن غرب بود و پر از یادآوری‌های تاریخی و گوشزد کردن ارزش‌های غربی. از همون اول هم رفت سراغ تاریخ ایران و یونان و داستانش رو از وقتی شروع کرد که سپاه خشایارشا به آتن رسید و آکروپولیس رو به آتش کشید. از مقاومت آتنی‌ها گفت که همین تمدنی که اون روز مورد حمله قرار گرفت، دوباره بلند شد. بعد داستان رو از یونان به روم، مسیحیت اروپا و نهایتاً آمریکا وصل کرد و یه خط تاریخی کشید از آتن باستان تا غرب امروز. بعد دوباره برگشت به ترموپیل و ۳۰۰ اسپارتی‌ که جلوی سپاه عظیم ایران ایستادن! از ملاهاى راديكال ايران حرف زد و جمهورى اسلامى رو متهم كرد به چيزى كه خودش اسمش رو گذاشت Cult of death يعنى فرهنگ /آيين مرگ (فرقه مرگ) و گفت: قهرمانهاي ما ممكنه براى آرمانشون بميرن، اما مرگ رو پرستش نمیكنن بعد گفت ما الان سر یه دوراهی تاریخی‌ایم؛ ده سال آینده قرن بعدی رو تعیین می‌کنه. یا غرب دوباره قدرتش رو پس می‌گیره و جایگاهش رو در رأس جهان حفظ می‌کنه، یا وارد دوره‌ای از افول و وابستگی می‌شه. و باید همین الان برای قدرت نظامی، اقتصادی و تکنولوژیک اقدام کرد؛ چون بعداً دیگه دیره. https://x.com/shemruni/status/2107947806803517621 🔻قدوسی: این صحبت های مارکو روبیو [وزیر خارجه امریکا] بیشتر به برخورد تمدن‌ها شبیه است تا گفتگوی تمدن‌ها. به نظر نمی اید قصدشان‌کمک‌به توسعه ایران باشد که راه حل ایجاد اعتماد سازی در غرب نسبت به ایران باشد. البته صحبت های او یاد اور ان‌جمله کارل مارکس است که به نظر میاید در تاریخ امور دوبار تکرار می‌شوند یکبار بصورت تراژدی، و ...