در کنار زبان رمزگشایانه از علامت‌ها در این تفکر، آفت دیگر، موعودگرایی غیرفقیهانه و افراطی و تطبیق‌های جاهلانه و شتابانه است که قبلاً تقدیم شده است. برای غلبه بر مشکلات پیچیده و بحران‌های کنونی ایران، باید از تئوری‌های سطحی و ساده‌انگارانه مانند «نفوذ» فاصله گرفت و به تفکر تحلیلی، علمی و انتقادی روی آورد. جامعه ایران به اندیشه‌ورزی علمی و حضور متخصصان در حوزه‌های مختلف نیاز دارد تا بتواند به راه‌حل‌های پایدار و واقع‌بینانه دست یابد و از تله بحران‌ها رهایی یابد. ❌بهتر است #کارفرماهای_گمنام که بخشی از دیپ‌استیت هستند، برای پشتیبانی و چهره‌سازی و ضریب‌دادن به افراد، از بین #عقلای_جبهه_انقلاب دست به گزینش بزنند. 🆔@dolat_qavi

از آن‌جا که بحث‌های فقهی گسترده‌ و زیادی وجود دارد و از طرف دیگر طرح آن‌ها موجب آشفتگی و کشکول‌‌شدن کانال می‌شود که برای برخی مخاطبان طاقت‌فرسا است؛ از این پس مطالب حوزوی و فقهی را در کانال https://eitaa.com/feqholsiasat دنبال بفرمایید. بحث‌های سیاسی کماکان در همین کانال «دولت قوی» تقدیم خواهد شد. یاعلی.

⭕️پیوند نظر و میدان عمل: چالش‌ها و راهکارهای «تفکر انضمامی» در مقابل انتزاعی‌نگری ♦️امیرالمؤمنین علی (ع) فرد ذهنیت‌گرا و اهل اصالت‌دادن به مسائل انتزاعی و ذهنی نبود. ایشان اهل بی‌مناسبت با دردهای مردم و دور از واقعیت‌های عینی جامعه حرف‌زدن نبود. یکی از نهج‌البلاغه‌شناسان گفته است: «هنر علی‌ابن‌ابیطالب (ع) این است که تمام سخنانش درباره‌ی یک اتفاق حقیقی، عینی، خارجی و جزئی بوده است.» سخن او عینیت‌گرا بود و ناظر به تغییر و عمل، و در شنونده جنبش ایجاد می‌کرد. ♦️اما علی (ع) در عین حال عینیت‌زده نبود؛ یعنی سخنانش آنقدر درگیر زمان خاصی نبود که در زمان‌های دیگر قابل فهم نباشد. به همین دلیل، سخن علی (ع) برای همه‌ی زمان‌ها و نسل‌هاست. 🔻انتزاعی‌نگری در برابر اندیشه «انضمامی» ♦️باید به این نکته توجه کرد که در «تفکر انضمامی»، تنها انتزاعی‌نگری کافی نیست. «تفکر انضمامی» باید در لایه‌‌های «توحیدی»، «بنیادی»، «راهبردی» و «کاربردی» (عملیاتی و نیز میدانی) بیندیشد. شامل آینده‌نگری، تدبیر، و برنامه‌ریزی باشد، دارای قدرت تحلیل و انتقاد باشد. اندیشه‌ای که تنها به توصیف و تبیین اکتفا نکند و وارد تجویز و ارائه نسخه و الگو و مکانیسم گردد. دارای قدرت پیش‌بینی، کنترل و هدایت باشد؛ نه صرفاً تاریخ‌زدگی و تکرار قصه‌ی گذشته‌ها. باید بتوان تأثيرات و مناسبات بین «عرصه نظر» و «میدان عمل» را درک کرد و از آن‌ها برای پیشبرد اهداف اجتماعی استفاده نمود. اگر چنین باشد، باید با این نسبت و تناسب اندیشید و نمی‌توانیم حوادث میدانی و تأثیر آن‌ها بر عرصه‌های اجتماعی و نظری را نادیده بگیریم. 🔻فقدان بینش انضمامی؛ بینش متوازن در لایه‌های توحیدی، بنیادی، راهبردی و کاربردی ♦️نهج‌البلاغه نشان می‌دهد که حضرت علی (ع) انضمامی و راهبردی می‌اندیشند و نه انتزاعی محض. اما اندیشکده‌ها و ذهن‌های ما چگونه‌ می‌اندیشند؟ آیا دغدغه‌ی حل «مسائل عینی» جامعه و میدان را دارند یا تنها مشغول حل نامسئله‌های خود هستند؟ آیا مسائل نظری‌شان مرتبط با عینیت است یا انتزاعی محض؟ نامسئله‌هایی که تنها دغدغه‌ای برای آن‌هاست و هیچ نسبتی با زندگی مردم و شرایط کنونی میدان ندارد. مسائل اولویت‌دار در میدان بر زمین مانده‌اند و این اندیشمندان گرفتار بیماری تفلسف در دنیای فانتزی، کلیشه‌ای یا قدیمی و خیالیِ خود هستند. آن‌ها تفاوت کاغذ با «میدان» را نفهمیده‌اند. ❓سؤال اصلی و نکته مهم ♦️در این‌جا سؤال اصلی مطرح می‌شود: آیا ما باید عرصه‌ی نظر را انتخاب کنیم یا میدان عمل را؟ یا این‌که باید توازنی بین دو ساحت در لایه‌های مذکور ایجاد کنیم؟ با حفظ احترام، اساساً بسیاری از بزرگان ما و جامعه‌ی نخبگانی از یک فقدان بزرگ رنج می‌برند؛ آن‌ها در دنیای انتزاعی و بی‌مناسبت با مسائل عینی میدان و دردهای واقعی مردم غرق شده‌اند. نکته قابل توجه این‌جاست که با نادیده‌گرفتن تحولات میدانی، میدان متوقف نخواهد شد بلکه شما را از کنشگری فعال حذف کرده و به عناصر منفعل و بی‌خاصیت تبدیل خواهد کرد. #میدان #قدرت_تطبیق #تسلط_بر_غرب #تسلط_بر_تراث #تحفظ_بر_اصول_و_مبانی 🆔@dolat_qavi

⭕️بیژن عبدالکریمی: شاهد رشد و نیرومندی جوانان گفتمان انقلاب در دفاع از ارزش‌های انقلاب و جبهه مقاومت 📝به گزارش پایگاه‌ خبری مجال اندیشه، بیژن عبدالکریمی استاد فلسفه در یادداشتی نوشت: ▪️روزهای پنجشنبه و جمعه 1 و 2 آذرماه 1403 به عنوان کارشناس و استاد داور برای شرکت در یک برنامۀ تلویزیونی با عنوان «جهت» که موضوع آن تبیین ارزش‌ها و راه و روش شهید قاسم سلیمانی بود دعوت بودم. در این برنامه که قرار است طی یازده قسمت بر روی آنتن صدا و سیما رود، یازده تن از پژوهشگران علوم انسانی و اجتماعی، که جملگی مدافعان جوان گفتمان انقلاب و جبهۀ مقاومت بودند، به طرح و ارائۀ فهم و تفسیر خود از شخصیت حاج قاسم سلیمانی طی ده الی پانزده دقیقه پرداختند و هر یک از این ارائه‌ها توسط این‌جانب و برخی دیگر از اساتید مدعو مورد نقد و بررسی قرار گرفت. ▪️تجربه این برنامه برایم بسیار شورانگیز بود. در این برنامه با چشمان خود دیدم و با تمام وجودم حس کردم که نیروهای جوان انقلاب چه‌سان رشد کرده و چه نیرومند برای دفاع از گفتمان انقلاب و جبهه مقاومت به کوشش‌های سترگ نظری و خلق نظریه می‌پردازند. آن‌ها در ارائه‌های‌شان به نقد غرب‌پرستی و غرب‌سالاری و عبور از تفکر اروپامحور (یوروپ سنتریسم)، مقابله با هژمونی آمریکا و دفاع از ایدۀ ظهور امپراتوری بزرگ ایران، بازگشت به خرد ایرانی و دفاع از فرهنگ پهلوانی و فتوت ما ایرانیان در چارچوب‌های گوناگون مطالعات جامعه‌شناختی، اسطوره‌شناختی، زبان‌شناختی، مطالعات ژئوپلیتیک، مطالعات رسانه و... پرداختند و با ادبی بسیار زیبا و ستودنی کوشیدند به انتقادات بسیار تند و رادیکال بنده پاسخ داده یا با آنها صادقانه همدلی و همراهی نشان دهند. ▪️این تجربه بار دیگر مؤید همان نگرش پیشین و مناقشه‌برانگیز من بود که براستی «اصیل‌ترین و حقیقی‌ترین نیروی تاریخی ما در دهه‌های کنونی نیروهای اصیل گفتمان انقلاب هستند» و «تنها با آنها می‌توان از این سرزمین پاس داشت و بر مشکلات و بحران‌های سترگ آن فائق آمد». مقایسه این رستن و رشدیافتگی و بالیدن نیروهای جوان گفتمان انقلاب با لمپنیسم و بی‌فرهنگی و ابتذال بخشی از نیروهای اپوزیسیون و تکرارگویی و روزمرگی‌ بخش دیگری از فعالان و کنشگران سیاسی و اجتماعی ما، حتی در حد شناخته‌شده‌ترین و سلبیریتی‌ترین آن‌ها، برایم بسیار تأمل‌برانگیز بود و فاصلۀ عظیمی را میان این جوانان با رقبای سیاسی و فکری‌شان نشان می‌دهد. ▪️یقین دارم بیان این تجربه باز هم خشم کسانی را برخواهد انگیخت و مرا باز هم به ترس از حکومت، فرصت‌طلبی، وسط‌بازی و غیره متهم خواهند کرد (که این خود نشانه دیگری از همین ابتذال یا ماندن در سطح و ساحت روزمرگی این دسته از افراد بدگو و افترازن است). لذا از همه عزیزانی که عمیقاً و دردمندانه درباره تقدیر این کشور و سرنوشت مردم آن می‌اندیشند و راه نجاتی برای فائق‌آمدن بر مشکلات و بحران‌های آن جستجو می‌کنند صمیمانه می‌خواهم قبل از هر گونه ارزیابی درباره این تجربۀ اینجانب، برنامه «جهت» را ببینند و آنگاه قضاوت بنده را در خصوص نیروهای جوان گفتمان انقلاب ارزیابی نمایند. برنامه جهت در روزهای سوم الی سیزدهم دی ماه از شبکه افق و (اگر فرقه‌گرایی‌ها و جناح‌گرایی‌ها و کوچک‌بینی‌ها چشم مسئولان را در مواجهه با این برنامه کور نکند) شاید در شبکه یک صدا و سیما پخش شود. 🌐 به نقل از پایگاه‌خبری مجال اندیشه؛ @MajaleAndisheh #نیروی_گفتمان_انقلاب_اسلامی #جبهه_انقلاب_اسلامی #نیروی_گفتمان_مقاومت #گفتمان_اسلام_سیاسی_فقاهتی #قدرت #پرسمان #گفتمان #گفتمان‌سازی #زبان #روایت #تصویرسازی ‌🆔@dolat_qavi

⭕️نقد یاریگرانه، نه تخاصم غرض‌ورزانه؛ مرزبندی یک منتقد آزاداندیش با براندازان در پرتو روش حکیمانۀ رهبری سخنان قابل‌تأمل دکتر بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه، که از منتقدان برخی سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی جمهوری اسلامی است، اما معاند نبوده و روحیه‌ای آزاداندیش دارد. موضع‌گیری‌های اخیر آقای دکتر بیژن عبدالکریمی را به طور کلی مثبت ارزیابی می‌کنم. ایشان مرز خود را از جریان‌های برانداز و روشنفکرانی که هیچ درک درستی از انقلاب اسلامی ندارند، جدا کرده‌اند. این تغییر در موضع‌گیری به نظر بنده ناشی از روش حکیمانه و روشنگرانۀ رهبر معظم انقلاب درباره‌ی تاریخی که با انقلاب اسلامی پیش آمده می‌باشد است. کسانی که در میدان تفکر قرار دارند، نمی‌توانند موضع‌گیری‌های مانند برخی از روشنفکران را داشته باشند و باید از جریاناتی که در تضاد با انقلاب اسلامی هستند، فاصله بگیرند. ما نیز مانند آقای عبدالکریمی نسبت به برخی از افکار و جریان‌های داخلی نقد و انتقاد داریم، اما در عین حال از شخصیت‌هایی که تفکر و تعمق در مسائل را مد نظر دارند، نباید بی‌توجه گذشت. به عبارت دیگر، موضع انتقادی آقای عبدالکریمی به معنای این نیست که تمامی انتقادهای ایشان با سایر جریانات مشابه است، بلکه ایشان در راستای درک درست از انقلاب و وفاداری به گفتمان آن اشکالات خود را بیان می‌کنند. برخی از اهل علم و اندیشه که تا دیروز بی‌طرف، خنثی و ساکت یا معاند بودند، امروزه از گفتمان انقلاب اسلامی دفاع و حمایت می‌کنند. بالاتر از آن، آن‌ها به نظام استکبار که در رأس آن آمریکا است و نیز جریان‌های برانداز نظام حمله می‌کنند. علت این تغییر موضع را می‌توان در تأثیر سخنان و آموزه‌های رهبر انقلاب و همچنین درک عمیق‌تر امثال آقای عبدالکریمی از انقلاب اسلامی دانست. تذکر این نکته ضروری است که بنده به مجموعه‌ی بینش استاد عبدالکریمی نسبت به انقلاب اسلامی نقد اساسی دارم و ظاهراً ایشان نتوانستند به ماهیت ضد‌توسعه‌بودن انقلاب (توسعه‌ به‌معنای غربی آن) پی ببرند اما عرض کردم که در عین مواجه انتقادی، نباید از شخصیت‌هایی که تفکر و تعمق در مسائل را مد نظر دارند، بی‌توجه گذشت. ضمناً موضع انتقادی آقای عبدالکریمی، تخاصمی و غرض‌ورزانه نیست، بلکه ایشان یاریگرانه و در راستای وفاداری به گفتمان انقلاب انتقادات خود را مطرح می‌کنند. 🆔@dolat_qavi

بسم‌ الله الرّحمن الرّحیم ⭕️وحدت حول دشمن مشترک؛ نخستین گام برای حل مشکلات ایران امروز ♦️برای اصلاح و حل مشکلات ایران امروز، نیاز به وحدت و اتحاد است. اولین گام برای وحدت، بلکه مهم‌ترین مؤلفه‌ای که باید در تحقق وحدت اتفاق بیفتد، وحدت حول دشمن [مشترک] است که نیازمند شناخت پیچیده (نه ساده) و عمیق (نه سطحی و قشری) دشمن است. ♦️اگر در مبارزه با دشمن اختلاف به وجود آمد و در دوست یا دشمن‌بودنِ دشمن اختلاف ایجاد شد، یا در دوست یا دشمن‌بودنِ دوست اختلاف ایجاد شد، شکست و انحراف حتمی است. این ضعف در جنگ صفین اتفاق افتاد و طومار سپاه امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را به هم ریخت. ♦️آمریکا و اسرائیل برای ما در واقعیت، تهدید و دشمن اصلی هستند اما در سطح عمومی کسانی دیگر یا جریان‌های دیگر مطرح می‌شوند؛ یعنی آمریکا و اسرائیل ما، دیگر افراد می‌شوند. مراقب باشیم آمریکا گ اسرائیل‌مان را گم نکنیم. #مبارزه_با_موانع_اصلاح #وحدت #وحدت_حول_دشمن #دشمن‌شناسی #چهره_جدید_قدرت #الگوی_دوستی_و_دشمنی 🆔@dolat_qavi

⭕️چالش اصلی سیاست خارجی ایران: غفلت از ارزش زمان و تصمیم‌گیری فوری ♦️بزرگ‌ترین مشکل جمهوری اسلامی ایران این است که «زمان» اصلاً برایش اهمیت و ارزش کافی ندارد. در سیاست خارجی، مشکل اصلی جمهوری اسلامی ایران کمبود ابزار و فرصت نیست، بلکه بحران ایده‌پردازی و کندی تصمیم‌گیری است. ♦️زمان و تصمیم‌های سریع در سیاست خارجی اهمیت زیادی دارند. هر لحظه می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد و باید از فرصت‌ها به بهترین نحو بهره برد. ♦️مقصود، فهم وضعیت ژئوپولتیک و استفاده از فرصت‌های پیش‌آمده در حوزه شرق مانند چین یا هند و روسیه است؛ نه گرایش به غرب و غرب‌زدگی. #قدرت_تصمیم‌گیری #دستگاه_محاسباتی #اندیشکده‌ها #دولت‌سازی #ساده‌انگاری #شعام #وزارت_امور_خارجه #الگو #تصمیم‌سازی #استراتژی #روش #ژئوپولتیک #جغرافیا #برنامه‌ریزی #وضعیت #زمین_بازی #بحران_ایده‌پردازی #کندی_تصمیم‌گیری 🆔@dolat_qavi

⭕️چالش «الگو» و «زبان» در کنشگری سیاسی انقلابی: نقدی بر سیاست‌زدگی و ضرورت تحول در رویکردهای عملی ♦️الگوی کنشگری برخی افراد در فضای سیاسی امروز الگوی تراز گفتمان انقلاب نیست. سیاست‌زدگی زبان موجب می‌شود در عمل، با وجود هیاهو و تلاش‌های فراوان، نتوان تحولی جدی ایجاد کرد. این مسأله به‌ویژه در فضاهای مشارکتی مانند انتخابات و فعالیت در مجلس شورای اسلامی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. ♦️در شرایط امروز، زبان تعامل با جامعه تنها زبان سیاسی نیست، بلکه «زبان اجتماعی» است. به‌کارگیری صرف زبان سیاسی و اتخاذ رویکردهای رادیکال ممکن است برای برخی از حزب‌اللهی‌ها جذاب و خوشایند باشد، اما این رویکرد به تدریج باعث می‌شود که فرد یا گروه به اقلیتی محدود تبدیل شود. ♦️راهکار این است که برای ارتقاء همه‌جانبه گفتمان انقلاب اسلامی، باید به «زبان مردم» صحبت کرد و با تمرکز بر «حل مسائل» به «حل مسائل مردم» (اقتصادی و معیشتی یا...) توجه کرد. این روش می‌تواند مردم و نسل‌های جدید را با خود همراه کرده و در نتیجه، کارآمدی بیشتری ایجاد کند. در این مسیر، باید تلاش کرد که اختلافات سیاسی به تمرکز در حل مسأله منتقل شود تا ارتباط مؤثرتری با جامعه برقرار شود. ♦️امروز می‌بینیم این افراد نه تنها در جذب اقبال اجتماعی موفق نبوده‌اند، بلکه به دلیل فقدان «ایده و الگو» و «راهکارهای عملی»، قادر به حل مشکلات جامعه نیستند. همچنین، این افراد نتواسته‌اند دلسوزان و افراد عاقل در حاکمیت را با خود همراه کنند. حتی برخی از آن‌ها تصویری در جامعه ایجاد کرده‌اند که به‌جای ایجاد فرصت، موجب افزایش هزینه‌های بی‌فایده برای گفتمان انقلاب شده‌اند و به عنوان عنصر ضدتبلیغ، بر ضد گفتمان انقلاب عمل کرده‌اند. این مسئله نشان‌دهنده عدم درک درست از شرایط روز و بی‌توجهی به نیازهای اجتماعی است. ♦️در دهه پیش‌رو، یکی از مهم‌ترین مسائل گفتمان انقلاب اسلامی، تفکر و اندیشیدن در مورد روش‌ها و رویکردهای سیاست‌ورزی و نحوه مواجهه با جامعه و تحولات آن است. باید به‌گونه‌ای عمل کرد که نه از آرمان‌ها کوتاه بیاییم و نه در عین حال نتوانیم ارتباط مؤثری با اکثریت مردم برقرار کنیم. #ثابتی #رسایی #روش #رویکرد #راهبرد #رادیکالیسم #لمپنیسم #تنش‌زایی_داخلی #حساسیت‌زایی 🆔@dolat_qavi