eitaa logo
معماری قدرت، نظم و امنیت ایران
533 دنبال‌کننده
2.7هزار عکس
1.4هزار ویدیو
17 فایل
فضایی برای اندیشیدن درباره‌ی«تحولات سیاسی». میکوشیم در جزئیات گم نشویم و با تحلیل انتزاعی و کلانِ روند تحولات جهانی و کنار هم چیدنِ قطعات پازل، به تصویری کلان برسیم. ارتباط با بنده:🇮🇷Eitaa.com/ahs_tafreshi کانال دیگر: @feqholsiasat #گفتمانسازی
مشاهده در ایتا
دانلود
معماری قدرت، نظم و امنیت ایران
سید محمد مهدی حسینی: مشکل آقای ظریف این است که #معماری_نظم را نادیده گرفته. گرچه قوت بنیۀ دفاعی ما م
⭕️نقدی ظریفانه بر سیاست‌های دکتر ظریف: نادیده‌گرفتن تهدیدات جهانی و منطقه‌ای علیه ایران دکتر ظریف در تحلیل خود واقعیت مهمی را نادیده می‌گیرد که باید به آن توجه کرد: در حقیقت، یک ذاتاً تهدیدمحور () علیه معماری شده است. به دنبال خروج از این نظم و شکل‌دهی به است. هنری کیسینجر، سیاستمدار، اندیشمند و مشاور سیاسی برجسته آمریکایی، در کتاب «نظم جهانی» به این نقش اشاره کرده و می‌گوید: «واقعیت اصلی این است که مسأله تعامل و مذاکره با ایران نه ناشی از مشکلات تکنیکی و اختلاف‌نظر در سیاست‌ها و روش‌ها، بلکه ناشی از رقابت میان دو جهان‌بینی و دو الگوی متفاوت نظم جهانی است.» بنابراین کیسینجر، ایران را تهدیدی علیه می‌داند. او در ادامه توصیه‌ای قابل تأمل به سیاست‌گذاران آمریکایی می‌کند و می‌گوید: «آمریکا باید نقش استثنایی خود را در تأمین ارزش‌هایش ادامه داده و تقویت کند. تاریخ به کشورهایی که تعهدات و هویت خود را به بهانه مسائل مقطعی نادیده می‌گیرند، رحمی نمی‌کند.» 🔸در نهایت، در پیش‌گرفتن سیاست فرصت‌محوری را در نظم کنونی جهان که برای ایران «تهدیدمحور» است جزو اباطیل می‌دانم. 🆔@dolat_qavi
⭕️دیپلماسی با پشتوانه قدرت: چگونگی تأثیر قدرت میدان بر سیاست خارجی و تعیین‌کننده است. یعنی قدرت قابل نقد، که در دسترس و قابل خرج است. در صورت ، را به نفع ما برمی‌گرداند. اساساً مقاومت یمن از مهم‌ترین کارت‌های بازی ما در مذاکرات بود. این کارت به‌عنوان اهرم فشار ما به آمریکا برای کسب امتیازات بیشتر عمل می‌کرد. معتقدان به دوگانه‌ی میدان و دیپلماسی، با الفبای سیاست بیگانه‌اند. دیپلماسی بدون پشتوانه و سرمایه‌های «میدان رزم»، بی‌اعتبار و فاقد نفوذ کلام است. میدان دیپلماسی و سیاست خارجی، میدانِ نقد‌کردن و بهره‌برداری از است. گزاره‌ی «با قدرت مذاکره کنید» یک اصل اساسی در دنیای سیاست و میدان دیپلماسی است. دیپلماسی به پشتوانه‌ی که ترکیبی استراتژیک از قدرت سخت و نرم است، توفیق می‌یابد. 🆔@dolat_qavi
⭕️تحلیل اتحادهای استراتژیک در غرب آسیا: کریدورها و نظم نوین جهانی 📖صفحه‌ی اول 🔻تحلیل نقشه‌های سیاسی اسرائیل: از محور نعمت تا محور لعنت 🔸ابتدا به سخنرانی نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل متحد اشاره می‌کنم که دو را در دست گرفت و برای حاضران نشان داد. روی یکی از نقشه‌‌ها نوشته شده بود: blessing، یعنی محور نعمت و برکت. در این نقشه، کشورهای حوزه‌ی عادی‌سازیِ کریدور آی‌مِک وجود داشتند. یعنی کشور‌هایی که با اسرائیل رابطه دارند یا اسرائیل را به رسمیت شناخته‌اند. بر روی این نقشه، میان هند و یونان (اروپا) خطی با عبور از خاورمیانه، اسرائیل و کشورهای دارای ارتباط با اسرائیل کشیده شده است. اشاره نتانیاهو این بود که مسیر ترانزیت شرق و غرب جهان با عبور از کشورهای مرتبط با اسرائیل عملی خواهد شد. 🔸نتانیاهو با نشان دادن این نقشه گفت با حذف حماس درغزه،‌ مسیر ترانزیت و انتقال کالا میان آسیا و اروپا با عبور کشورهای همسو در خاورمیانه عملیاتی می‌شود. 🔸نقشه دیگر، عنوان curse، نفرین یا لعنت را داشت. اشاره به محور نکبت و لعنت شده بود که شامل کشورهای ایران، عراق، ، لبنان و حوثی‌‌های یمن بود. نتانیاهو خطاب به حاضران گفت اگر حماس در غزه بماند و پیروز شود، محور ایران باقی می‌ماند. او گفت : ما در برابر دو گزینه هستیم. نعمت آشتی میان یهودیان و کشورهای عربی یا لعنت دشمنی و تجاوز ایران. وی افزود: تجاوز ایران به همه کشورهای خارومیانه و دیگر کشورها در جهان غربی خواهد رسید. 🔻ایران، بازیگر اَب‌نرمال: تحلیل وضعیت ایران و چالش‌های سیاست خارجی 🔸نتانیاهو، را به عنوان کشوری اَب‌نُرمال (abnormal) معرفی کرد. ایران، بازیگر اَب‌نرمال است، یعنی بازیگر یا فراتر، است. وضعیت یا رفتار ایران از حالت طبیعی یا متعارف - که پذیرش نظم آمریکایی است- خارج است. 🔸ما بازیگر می‌شویم تا حق تاریخی خود را در این منطقه پس بگیریم؛ به این معنا ما آنُرمال می‌شویم. هم در نظر غربی‌ها، و هم در میان سایر دولت‌-ملت‌های جهان. ما دچار تنهایی می‌شویم. دولت-ملت ایران در مقابل قدرت‌های بزرگ. این وضعیت غیرطبیعی است. 🔸اما «اَب‌نُرمال‌بودن ایران»، به نظر من معنای دیگری نیز دارد. این معنا که وضعیت یا رفتار ایران از حالت طبیعی یا متعارف خارج است، به دلیل فقدان یا ضعف درک، تحلیل و مدیریتِ صحیح، کامل و عمیقِ واقعیت‌ها و پیچیدگی‌های شرایط. این وضعیت است که به ایجاد ناهماهنگی‌ها، بحران‌های امنیتی، سیاسی و... منجر شود. ریشه را باید در مشکلات فکری، علمی (کارشناسی)، سیاسی و میدانی جست‌وجو کرد. 🔻مشکلات موجود در مبانی، استراتژی‌ها و سیاست‌گذاری: از نگاه به قدرت تا بی‌برنامگی 🔸اساساً اَب‌نرمال‌بودن ما بیش از این‌که ناشی از مخالفت ما با در منطقه باشد، ناشی از عدم پایبندی ما به اقتضائات چیزهایی است که می‌خواهیم. نمی‌خواهیم نگاه‌مان را به ، و آن که ادعای آن را داریم درست کنیم؛ مانند کسی که بگوید قصد انجام کار خیلی بزرگی را دارد اما هیچ نداشته باشد، یا رفتار شیزوفرنیک داشته باشد‌ و بگوید می‌خواهد با شرق کار کند ولی هیچ با شرق نداشته باشد. 🔻اهمیت کریدورها و ائتلاف‌های استراتژیک در ایجاد نظم جدید 🔸 یکی از مسائلی است که ما باید به آن توجه کنیم. وقتی می‌گوییم ، و ترور شهید سیدحسن نصرالله با اسم نظم نوین، یکی از نمودهای ، و هستند؛ ائتلافی که بین ایالات متحده، اسرائیل، امارات و هند برقرار شد، امتداد پیدا کرد و به کریدور آی‌مِک (IMEC) تبدیل شد که در سپتامبر سال 2023، تقریباً یک الی دو ماه قبل از طوفان الاقصی اعلام شد. 🆔@dolat_qavi
📖صفحه دوم ⭕️کریدور و چالش‌های ژئوپلیتیکی: تحلیل و نگرش‌ها 🔻کریدور و پیوست‌های ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیک آن: تحلیل ابعاد و تأثیرات در ابتدا و برداشت‌های متفاوتی از مفهوم وجود داشت. گروهی از معتقد بودند که هیچ اتفاق مهمی در حال وقوع نیست و این تنها یک اقدام ظاهری از سوی بایدن برای اهداف انتخاباتی است؛ صرفاً بر روی کاغذ، خطی از بندر بمبئی با عبور از بیابان‌های سعودی به حیفا کشیده می‌شود و از آن‌جا به اروپا می‌رود. در مقابل، گروهی‌ دیگر از بر این باور بودند که در دنیای کنونی، هیچ‌ گسستی میان و وجود ندارد. هر حرکت ، حتماً یک پیوست ژئواکونومیک دارد و بالعکس هر تغییر ژئواکونومیک، یک دارد. آن‌گاه بر اساس این‌مبنا، می‌گفتند این کریدور، به ظاهرْ یک کار است، در حالی که بار و اقتضائات نیز دارد که تهدیدات بزرگی را برای جبهه‌ی مقاومت و فلسطین به همراه خواهد داشت. 🔻تهدیدات ناشی از عادی‌سازی روابط و آثار آن بر جبهه مقاومت کریدور نه‌تنها یک پروژه‌ی ژئواکونومیک ساده بلکه ابعاد ژئوپلیتیکی گسترده‌ای دارد. اقتضائات ژئوپلیتیکی، ابرمعامله‌ی عادی‌سازی بود که از تبعات آن، تهدیدی بزرگ علیه جبهه‌ی مقاومت و فلسطین بود. حماس متوجه این بزرگ شده بود و با اقدام به‌هنگام خود، به گفته‌ی بایدن، بِلینکِن و... تمام برنامه‌های آمریکایی‌ها در منطقه را خراب و بقاء فلسطین را تضمین کرد. بیانات آقای خلیل‌ الحَیه در سالگرد طوفان‌الاقصی نیز شاهدی بر این ادعا است. بنا به اعتراف آمریکایی‌ها، بنا بود ذیل ابرمعامله‌ی عادی‌سازی، اسرائیل، امتیازات ارضی هم دریافت کند که تحکیم و موجود که اکنون در کرانه‌ی باختری وجود دارد را سبب می‌شد. 🔻کریدور: فراتر از جاده‌ها، اتحاد استراتژیک و چندبعدی برای معماری امنیتی-سیاسی منطقه کریدور، تنها پروژه‌ی عمرانی و ساخت یک جاده ترانزیت نیست. بلکه یک مفهوم بسیار وسیع‌تر است. کریدور، یک ، به‌هم‌پیوستن و همکاری بر اساس در مسائل سیاسی، اقتصادی، تجاری، صنعتی، فرهنگی، توریستی، آموزشی، علمی، فناوری، امنیتی، اطلاعاتی، نظامی و... است. اقداماتی مانند ساخت جاده، بندر، پارک‌های فناوری، دانشگاه و تبادل دانشجو. 🔻نقش نهادهای فرابخشی در مدیریت کریدور: چالش‌ها و فرصت‌ها متأسفانه فهم تقلیل‌گرایانه‌ی ما از کریدور سبب شده است، مأموریت کریدور در کشور ما بر عهده‌ی وزارت راه باشد. در حالی که یک موضوع فرابخشی است در صلاحیت سازمان برنامه و بودجه یا بنا به نظر برخی اساتید، در صلاحیت یک نهاد فرابخشی مثل است که مسئولیت تحلیل وضعیت و پیش‌بینی تهدیدات را دارد. این دو نهاد در کشور ما، از نظر بنیه‌های فکری، قادر به مدیریت و تحلیل دقیق وضعیت منطقه‌ای و جهانی، قدرت خلق فرصت‌‌های راهبردی و نیستند. 🔻هشدارهای کارشناسان: درک دیرهنگام تهدیدات ژئوپلیتیکی با وجود ‌هشدارهای بعضی‌ از نسبت به پی‌آمد‌های گسترده و متعدد و ابر‌معامله‌ی از جمله وقوع یک زلزله‌ی ژئوپلیتیک در منطقه، در واقع جدید که هزاران مشکل را برای ما به بار خواهد آورد، اما متأسفانه نسبت به مفهوم ، حساسیت کافی ندارد و معمولاً پس از وقوع تهدیدات، واکنش نشان می‌دهد. زمانی متوجه موضوع می‌شود که پس از شهادت آقای حسن نصرالله، رهبری در یک سخنرانی به این موضوع اشاره می‌کنند که قرار است اسرائیل، دروازه‌ی تکنولوژی منطقه بشود. آن‌گاه همه می‌گویند: «کریدور خیلی مهم است». در میدان، ثانیه‌ها در بقا و تعیین‌کننده‌اند. از سپتامبر سال 2023 تا سپتامبر سال 2024، یک سال فاصله وجود دارد که در این زمان، ده حکومت ممکن است عوض شود. 🆔@dolat_qavi
📖صفحه‌ی سوم ⭕️چالش‌های فلسفی و ساختاری در سیاست‌گذاری بین‌المللی 🔻مشکل علمی: فلسفه سیاسی و تعریف قدرت اولین گام در این فرآیند و حل مشکل، تعریف دقیق قدرت در فلسفه‌ی سیاسی است. اساساً پرسش‌های اساسی از جمله «چگونه باید ارتباط خود ما با محیط، جهان و منطقه را تعریف کنیم؟» مطرح می‌شود. آیا سیاست تنها ساختن است یا کنش؟ مثلاً ترکیه در آسیای میانه لوله‌کشی، مدرسه‌سازی، هتل‌سازی، مسجدسازی می‌کند. آدم تربیت می‌کند. تشکیلات درست می‌کند. سپس جهانِ ترک درست می‌کند، سپس روی این زیرسازی‌ها، کریدور «ترانس-کاسپین» تعریف می‌کند. نگاه رقیب به کریدور، خیلی موسّع و از جنس ساختن و در مقیاس تمدنی است. اما نگاه ما این است که «کریدور، یک جاده‌ است و برای ساخت آن نیاز به قیر است!» این یعنی ما در ریشه‌های خود، دچار اختلال هستیم. نگاه‌مان به یک نگاه بسیار پوزیتیویستی، عینیت‌گرا و ظاهری است. در ، در سنت هابزی، قدرتْ متمرکز است مانند پادشاهی مقتدر. در مقابل، در نگاه ماکیاولی، قدرتْ نه متمرکز، بلکه خیلی پخش، فراگیر و همه‌‌جایی می‌شود. فوکو نیز در راستای ماکیاولی، می‌گوید: « از همه عبور می‌کند و به همه وارد می‌شود.» چنین چیزی است. از آن‌جا که از جنس است، همه از آن تأثیر می‌پذیرند. همه‌چیز به آن آلوده می‌شود و از همه عبور می‌کند. 🔻درک و تحلیل نظم: پیش‌نیاز‌های ساخت کریدور برای ساخت یا با یک طرح کریدوری، ابتدا باید، را درک و تحلیل کرد. دوم، برای آن، بلند‌مدت داشت. سوم، باید زیرسازی‌های بعضاً ده الی پانزده‌ساله انجام داد. نه این که ناگهان، در کریدور زنگزور تازه متوجه شویم که رقیب، ژئوپلیتیک منطقه را تغییر داده است. ژئوپلیتیک منطقه تغییر کرد، فقط مقداری از آن مانده و ما تازه می‌خواهیم مقابله می‌کنیم. این‌ها برمی‌گردد به این‌که نگاه ما به و غلط است. را به معنی باید تصور کرد. 🔻مشکل ساختاری: فقدان نهاد «حاکمیت راهبردی» در جمهوری اسلامی اساساً در رژیم سیاسی جمهوری اسلامی، فاقد متولی است. حاکمیت راهبردی یعنی پرداختن به کارها و روند‌های بلندمدت و تلاش برای مدیریت و کنترل‌ آن‌ها. متولی روندهای بلندمدت در این کشور کیست و سرپرستی آن، بر عهده‌ی کدام است؟ شورای عالی امنیت ملی یا سازمان برنامه و بودجه است؟ آیا مسئولی برای طراحی برنامه‌ی بلندمدت در افغانستان داریم؟ یک برنامه‌ی بلندمدت در آسیای میانه داریم؟ اساساً در ما، جایگاهی دارد؟ داخلی هم -که اصلاً ورود نمی‌کنم- دچار همین آشفتگی و بی‌نظمی است. اگر چه نهادهای مختلف در طراحی و اجرای برنامه‌های راهبردی تأثیرگذار هستند، اما نبود یک هسته‌ی مرکزی و متولی جامع، چالش‌های زیادی را ایجاد کرده است. گویا کسی حوصله‌ی فکرکردن به را ندارد یا اگر هم کسی فکر کند، دیگری حالِ اعمال آن‌ها را ندارد. در شرایطی که مسائل روزمره غالب می‌شوند، با ، و طراحی سیاست‌های بلندمدت به راحتی نادیده گرفته می‌شود. این عدم توجه به مسائل راهبردی در بلندمدت مشکلات جدی ایجاد می‌کند. 🆔@dolat_qavi