🎥 شمس‌الواعظین، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب: دقیقا حرف آیت‌الله خامنه‌ای درست از آب درآمد 🔹ما وقتی سوریه را از دست دادیم مجبور شدیم در تهران با اسرائیل بجنگیم. این جنگ ثابت کرد که نگاه آیت‌الله خامنه‌ای مبنی بر جنگیدن با اسرائیل در مرزهای خودش چقدر درست بود. @Farsna

حضور ما در سوریه، #عمق_استراتژی جمهوری اسلامی بود. این حضور، #امنیت را بر منطقه حاکم می‌کرد. دوگانه‌ی توسعه و امنیت هم لاطائلات بود. دوگانه‌های استعمارساخته که در زمان گذشته مانند دوران امیرکبیر، دوگانه‌ی توپ یا نان بود و امروزه تبدیل شده است به توسعه یا امنیت؟ مقاومت یا پیشرفت؟ موشک یا نان؟! همان نگاه دشمن‌ساخته، امروزه در قالب شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» ظاهر و بارز می‌شد. هیچ کشوری در طول تاریخ وجود ندارد که بدون #امنیت به توسعه رسیده باشد. امنیت، پیش‌نیاز توسعه است. بازدارندگی متشکل از عناصر مختلفی است؛ در رتبه‌ی اول، قدرت نظامی و عنصر دیگر، عمق استراتژیک آن دولت، کشور در منطقه و دنیا است. #امنیت #بازدارندگی #بقا #مقاومت

🔻واکنش واشنگتن‌پست به التماس مذاکره با آمریکا از سوی دولت پزشکیان: «ایران حتی پس از حملات، همچنان چشم به توافق هسته‌ای با آمریکا دارد» 🆔 @Entekhab_ir

✍بازخوانی | وقتی رهبری نوشتند: «اگر به شما توهین شده، عذر می‌خواهم» 📌در اردیبهشت سال ۱۳۶۹، اتفاقی افتاد که شاید در نگاه اول خیلی ساده به‌نظر برسد، اما وقتی دقیق‌تر نگاه کنیم، می‌شود از دل آن درس‌هایی بزرگ درباره اخلاق سیاسی، انصاف، و منش رهبری انقلاب گرفت. ماجرا از یک مقاله شروع شد. سید عطاءالله مهاجرانی، چهره‌ای فرهنگی و سیاست‌ورز، در یادداشتی پیشنهاد داد که جمهوری اسلامی وارد گفت‌وگوی مستقیم با آمریکا شود. پیشنهادی که در فضای آن روزها ـ درست بعد از پایان جنگ و در اوج حساسیت‌ها نسبت به رابطه با آمریکا ـ خیلی زود جنجالی شد. عده‌ای با چهره‌ برافروخته به او تاختند. فضا آن‌قدر سنگین شد که مخالفت با «یک ایده»، تبدیل شد به حمله به «یک آدم». در همین ایام، رهبر انقلاب در یک سخنرانی عمومی، به صراحت با ایده مذاکره مستقیم مخالفت کردند. اما بلافاصله پس از آن، برخی‌ها این موضع‌گیری را بهانه کردند تا مهاجرانی را هدف حملات تند قرار دهند. اینجاست که اتفاقی بی‌نظیر رخ می‌دهد: رهبر انقلاب، شخصاً و با لحنی صمیمی و پدرانه، نامه‌ای به مهاجرانی می‌نویسند. نامه‌ای که نشان می‌دهد فاصله‌ای بزرگ وجود دارد بین نقد فکر و تخریب صاحب فکر. ایشان در این نامه می‌نویسند: «من یک فکر را تخطئه کرده‌ام، نه یک شخص را. نیت توهین به کسی نداشتم، و اگر کسی با استناد به حرف من به شما توهین کرده، از شما عذر می‌خواهم.» این جمله‌ها نه یک تعارف رسمی، بلکه یک موضع‌گیری اخلاقی مهم است. وقتی رهبر نظام، با آن جایگاه بلند، می‌نویسد اگر به شما توهین شده، عذر می‌خواهم، یعنی در منطق رهبری، حفظ حرمت انسان‌ها بالاتر از پیروزی در جدل‌های فکری است. یعنی حتی اگر با کسی اختلاف‌نظر داشته باشیم، اجازه نداریم شخصیت او را لگدمال کنیم. رهبری در ادامه، تأکید می‌کنند که آقای مهاجرانی را از سال‌ها قبل می‌شناسند، و به صفا و دلسوزی او باور دارند. و در نهایت با یک جمله ساده و روشن، می‌نویسند: «حداکثر این است که به توصیه‌ شما عمل نخواهیم کرد.» 👈این یعنی: تو را محترم می‌دانم، حتی اگر با تو هم‌نظر نباشم. امروز، در دورانی که اختلاف سلیقه به سرعت تبدیل به تخریب شخصیت می‌شود، مرور این نامه بیش از همیشه ارزش دارد. این یادمان می‌اندازد که در مکتب رهبری انقلاب، اخلاق از سیاست جدا نیست. نقد باید باشد، اما نه به قیمت حرمت انسان‌ها. و حتی در بالاترین سطح قدرت، عذرخواهی از یک فرد، اگر حقی از او ضایع شده، نشانه‌ی ضعف نیست؛ نشانه‌ی بزرگی است. ↙️این همان چیزی است که جامعه‌ی ما بیش از همیشه به آن نیاز دارد: مرز روشن میان نقد و توهین، میان اختلاف و دشمنی، و میان قدرت و فروتنی #تیترینو #تحریریه_تیترینو #بازخوانی 👈 |حقیقت، کِتمان نمی‌شود‌‌| ◻️کانالِ خبری | تحلیلی | سرگرمی 📡 @Titrinoo

🎥 هماهنگی دیپلماسی و میدان؟ ▪️#روایت ۶ | پاسخ به پرسش‌های اساسی جنگ تحمیلی رژیم صهیونی و آمریکا علیه ایران 🔹رابطه میدان و دیپلماسی چگونه باید باشد؟ 🔸آیا هماهنگی لازم بین میدان و دیپلماسی وجود دارد؟ 🔹اصالت با کدام است؟ میدان یا دیپلماسی؟ 👤دکتر #یدالله_جوانی معاون سیاسی سپاه به این پرسش پاسخ داده است. ┄┅┅┅┅♦️BASIRAT♦️┅┅┅┅┄ 🇮🇷| basirat.ir 🇮🇷| @basirat_fa

💢#یادداشت | رسانه یا اتاق جنگ؟ نگاهی به پروژه ایران اینترنشنال 🔹در دوران جنگ‌های نوین که مرز میان جبهه‌های نظامی و غیرنظامی کمرنگ‌تر از همیشه شده، رسانه‌ها نقش بی‌بدیل و گاه دوگانه‌ای در حفظ یا تضعیف امنیت روانی جامعه ایفا می‌کنند. یکی از نمونه‌های بارز این نقش، عملکرد شبکه‌ای چون «ایران اینترنشنال» است؛ شبکه‌ای که با پوشش‌های خبری هدفمند، انتشار روایت‌های جهت‌دار و بهره‌گیری از جنگ روانی مدون، درصدد تأثیرگذاری عمیق بر ادراک عمومی ایرانیان است. افشاگری اخیر «مهدی خلجی» کارشناس پیشین این شبکه، نه‌تنها زوایای پنهان عملکرد این رسانه را آشکار کرد، بلکه هشداری جدی نسبت به تهدیدهای نرم علیه امنیت ملی و روانی کشور به‌همراه داشت. 🔸خلجی در مصاحبه‌ای کم‌سابقه، ایران اینترنشنال را «رسانه‌ای غیرقانونی و خشونت‌پراکن» نامید و خواستار تعطیلی آن به دلیل «نقض مقررات بریتانیا» شد. او تصریح کرد: «اگر این شبکه محتوای خود را به زبان انگلیسی پخش می‌کرد، قطعاً به دلیل تحریک به خشونت تعطیل می‌شد.» این اعتراف، نشان می‌دهد که آزادی بیان، بهانه‌ای برای پیشبرد سیاست‌های خصمانه شده و نوعی مصونیت ساختگی برای جریان‌سازی رسانه‌ای مخرب ایجاد کرده است. 🔹بخش نگران‌کننده‌تر سخنان خلجی اما، تأکید بر «ترور روانی» جامعه ایران توسط این شبکه بود. او با مقایسه‌ای دقیق گفت: «درحالی‌که جنگ نظامی ایران و رژیم صهیونیستی تنها ۱۲ روز به‌طول انجامید، جنگ روانی ایران اینترنشنال همچنان ادامه دارد و بسیار خطرناک‌تر است.» این جمله، به روشنی ماهیت جنگ‌های جدید را به تصویر می‌کشد؛ جنگ‌هایی که نه با موشک و تانک، بلکه با دوربین و میکروفن هدایت می‌شوند و جبهه آن‌ها، ذهن و روان مردم است.رسانه‌هایی چون ایران اینترنشنال، با ترکیب تکنیک‌های عملیات روانی، انتشار اطلاعات ناقص یا تحریف‌شده، و بهره‌گیری از کارشناسان جهت‌دار، سعی در القای ناامیدی، بی‌ثباتی، تفرقه قومی و فرقه‌ای، و بی‌اعتمادی به ساختار سیاسی و امنیتی کشور دارند. آن‌ها از هر بحران، فرصتی برای تخریب نظام‌مند می‌سازند و با روایت‌سازی حرفه‌ای، در پی انحراف افکار عمومی از واقعیت‌های میدانی هستند. چنین رسانه‌هایی نه ناظر بی‌طرف، بلکه فعالان جبهه‌ای نامرئی هستند که در خدمت راهبردهای دشمنان ملت ایران قرار دارند. 🔸با این حال، خلجی تنها صدای هشدار نیست. واقعیت آن است که جامعه ایران در برابر این جنگ رسانه‌ای نیازمند تقویت سپرهای روانی، سواد رسانه‌ای و توان تحلیل محتوای خبری است. تضعیف مرجعیت رسانه‌های داخلی، بستر مناسبی برای تأثیرگذاری این‌گونه شبکه‌ها فراهم کرده است. بنابراین، نه‌تنها باید با ابزارهای حقوقی و بین‌المللی علیه رسانه‌های متخاصم اقدام کرد، بلکه مهم‌تر از آن، باید رسانه ملی را برای رقابت حرفه‌ای و اقناع افکار عمومی توانمند ساخت.نقش رسانه‌ها در امنیت روانی جامعه، هم‌تراز با نیروی نظامی در دفاع از کشور است. آن‌چنان که جنگ ۱۲ روزه نشان داد، رسانه‌هایی که به‌درستی عمل کردند، توانستند در بزنگاه‌ها آرامش، همبستگی و امید را به جامعه تزریق کنند. به‌عکس، رسانه‌هایی چون ایران اینترنشنال در همان مقطع تلاش داشتند با انتشار اخبار دروغ، شایعات هدفمند و بزرگ‌نمایی شکست‌ها، ضربه‌ای به روحیه ملی وارد کنند. 🔹در جمع‌بندی باید گفت که «ترور روانی» رسانه‌های معاند، اگرچه بی‌صداست، اما خسارات آن می‌تواند به‌مراتب بیشتر از جنگ‌های فیزیکی باشد. در این میان، هوشیاری نخبگان، مسئولان، و شهروندان برای مقابله با این نوع جنگ، ضروری است. اعتراف خلجی هشداری است برای نادیده نگرفتن رسانه به‌عنوان سلاحی مدرن و خطرناک. ✍🏻 علیرضا سلیمانی نژاد #گزارش‌روز ┄┅┅┅┅♦️BASIRAT♦️┅┅┅┅┄ 🇮🇷| basirat.ir 🇮🇷| @basirat_fa

🎥 خلجی، کارشناس سابق اینترنشنال: شبکۀ اینترنشنال اگر به انگلیسی پخش می‌شد امکان نداشت به آن اجازۀ فعالیت بدهند 🔹این شبکه نفرت‌پراکن و خشونت‌پراکن است. من حاضرم با وکلای انگلیس همکاری کنم تا از آن به آفکام شکایت کنیم. این شبکه طبق مقررات انگلیس می‌تواند محاکمه و حتی بسته شود. @Farsna

رسانه، ناشر #روایت یک #دولت است. دولتی که بودجه‌ی آن رسانه را تأمین می‌کند. در این جنگ، قبل از رسانه، با یک #دولت مواجهیم.

جنگ اخیر همه اولویت‌هایمان را به‌هم ریخت. اینکه چه کاری الان لازم است، ضروری‌تر است، فوری تر است... حتی کتاب‌های روی میز از من می‌پرسند آیا الان وقت مطالعه کتابی مثل من است؟ برنامه‌های فردا، هفته بعد، ماه آینده... برای زمانی بیرون از زمان اکنون تنظیم شده بود. حالا باید همه را تغییر داد. چه بسا حتی رژیم غذایی؛ جنس روابط با دیگران، سفرها، سرگرمی‌ها... اگر جنگ به ما هشدار داده باشد که چیزهایی که در گمان و پندار شما دور بود، بسیار نزدیکتر از چیزی است که فکر می‌کردید... اگر از آن آدمها هستید که می‌توانید مستقلاً برنامه‌ها و اولویت‌ها و فوریت‌های‌تان را تغییر بدهید، خیلی خوش‌بختید. بسیاری هستند که تغییر برای‌شان محال یا وابسته به چندین متغیر بیرون از اراده‌ی آنهاست. مثلا کسانی‌که زندگی‌شان به سرمایه‌گذاری در دلار، طلا، بورس، مِلک، ماشین و... گره خورده! ذهن و قلب آنها به میله‌های نمودارهای بازارهای جهانی قلاب شده. بالا و پایین رفتنش به اراده‌هایی در برج‌های نیویورک یا پستوهای سبزه میدان متصل است. بی‌اراده در تغییر یا ثبات. هنگام جنگ، که مرحله‌ای از ظهور است، بسیاری به اضطراب می‌افتند که کاش بتوان زمان ظهور -جنگ- را به تاخیر انداخت تا کارهایشان به سرانجام و سامان (سود مورد انتظار) برسد. یا آنها که در آستانه فارغ‌التحصیلی یا استخدام در یک اداره یا شرکت‌اند، یا یک قدم مانده تا موفقیتی بزرگ را در چیزی کسب کنند... حتی آنها که برای تابستان بلیط رزرو کرده‌اند، یا حتی آنها که طبق برنامه عبادی‌شان تصمیم داشتند به حج عُمره یا کربلا بروند. تغییر که همان اراده الهی در شکستن تصمیم بندگان است، در برابر آرزو و اراده ماست. اینچنین است که حج و زیارت کربلا چنانچه بیرون از پرانتز جنگ و ظهور باشد، ما را به حالی می‌اندازد که آرزوی تاخیر در ظهور را داشته باشیم. هرچند بر زبان دعای فرج بخوانیم! برنامه‌های‌مان را مرور کنیم؛ حقیقتاً توان و آمادگی تغییر تمام عیار آنها را داریم؟ یا جان و قلب ما ثبات و سکوت و سکون و عدم تغییر را می‌طلبد؟ #یادگاری ➕️ @Yaminpour

نظر دکتر خراتیان درباره‌ی مصاحبه‌ی رئیس جمهور با تاکر کارلسون دکتر خراتیان، کارکرد نهایی مصاحبه را با وجود نقد‌های وارده، مطلوب دانسته‌اند و به نظرم می‌پندارند خیلی مسأله‌ی مهمی نیست که در شرایط کنونی برجسته شود. 🆔@dolat_qavi