امسال با تمام وجودم این فرازِ دعا رو درک کردم : یا رَجآئی عِندَ مُصیبَتی ، یا مونِسی عِندَ وَحشَتی، یا صاحِبی عِندَ غُربَتی ، یا وَلیّی عِندَ نِعمَتی ، یا غِیاثی عِندَ کُربَتی ، یا دَلیلی عِندَ حِیرَتی ، یا غَنآئی عِندَ افتِقاری ، یا مَلجأی عِندَ اضطِراری ، یا مُعینی عِندَ مَفزَعی .
مردم عزیز!
فرزندان شما امشب پای لانچرها قرآن به سر میگیرند. سربازانِ ایران را در این شب قدر دعا کنید که دشمن به زودی با شگفتیهای جدیدی روبهرو خواهد شد.
[ سردار سید مجید موسوی نوشت ]
گفت : یه تنه چطوری میتونیم با کل دنیا بجنگیم آخه؟
گفتم : اولا کل دنیا کجا بود؟ بیا بشینیم سر فرصت آینده پژوهی کنیم شیفت قدرت به شرق در نظام بین الملل رو. ثانیا اگه میانگین بگیریم تو هر اذان و اقامه چهار بار بخوایم بگیم، روزانه بیست بار داریم میگیم لا اله الا الله! فقط لفظی میگیم؟ توحید عملی پس چی میشه؟ باید به این باور برسیم که اگر روزی تمام دنیا مقابل ما ایستاد واهمهای نداریم، چون ارادهی ما متصل شده به ارادهی الهی. وَما رَمَيتَ إِذ رَمَيتَ وَلٰكِنَّ اللَّهَ رَمىٰ عزیزِ من!
[ اندر احوالات]
در دفتر تاریخِ جهان بنویسید "مردِ غیرتمندِ عشایری با تفنگِ برنو پهباد را در آسمان میزند".