اصلِ اولی که از استاد درسِ اصول و مبانی روابط بین الملل یاد گرفتم این بود که : میدان پشتیبانِ دیپلماسی است‌. از اون به بعد همه‌ی اتفاقات رو در این چارچوب دارم می‌بینم‌. البته که مبنای این اصل رو پیش‌تر هم در منظومه‌ی فکریِ امام خامنه‌ایِ شهید خونده بودم.

سی روز تا غدیر مانده .

خاطرات دوره‌ی بعث صدام و ترور آیت الله بروجردی رو که می‌شنوم، دلم می‌خواد بشینم یه رمان از اون دوره بنویسم‌. چه اتفاقاتی افتاده و این مردم چقدر خاطره‌ دارند ..

"هرکسی توانِ درک مسائل کلانِ سیاست رو نداره؛ پس چرا بدونِ اطلاع حرف بزنیم؟" آره قبول دارم که باید درباره ریز ترین مسائل جهانی هم فکر کرد، ولی نکته همینجاست، باید فکر کرد! نباید ما هم تکرار مکرراتی رو داشته باشیم که فلان تحلیلگرِ کانال‌دار با گنجوندن‌ کلمات قلمبه‌ سلمبه تو متنش‌ جلب حواس افکار عمومی می‌کنه. فکر کنیم. تجزیه تحلیل کنیم‌، و دنیا رو از انتهای لوله خودکارِ برخی تحلیلگران نبینیم!‌

چند روز پیش نقشه غرب آسیا را مقابلم گذاشتم و شروع کردم درباره سناریوهای پیش رو فکر کردم. درباره پیامدهای بستن تنگه هرمز و تاثیرش بر نظم نوینِ منطقه، آینده‌ی کریدورِ آیمک و کریدورهای مشابه، چرایی زدنِ بندر فجیره‌ امارات، و...و..‌.و... تمامی این‌ها به کنار! این مقدمه ها را چیدم تا این را بگویم‌؛ خیلی نقشه را زوم کردم تا کشورکِ امارات را پیدا کنم :))))... از اینجا تا خلیجِ همیشه فارس پرانتز

پلک که می‌بندم بوی چای استشمام می‌کنم. بوی همان چایی که آن روز در بیت رهبری بهترین وقتِ سِروَش بود‌☕️ :)

...نتیجه یکسان است: ایرانی‌ها هرگز زیر فشارها خم نمی‌شوند. [ سیدعباس عراقچی ]

میدهی از چه نویدم؟!

از آقا امیرالمؤمنین علی علیه السلام مدد بخوایم که ما هم لایق باشیم و برای عید غدیر کاری بکنیم

در قبال برخی همکلاسیام اینجوری ام که سر کلاس اگه میخوای بحث کنی بیا بگو به این دلیل و این دلیل و این دلیل نظر من اینه‌. ولی هیچ وقت نگو باید اینجوری باشه!