_‌ ‌بویِ‌حسن‌، گرفته تمامی‌قتلگاه...

_ که هستی؟ +مسافرم!. _ نگفتم چه هستی، که هستی؟ + آدمیزادم! _ عجب خیال کردم جانور صحرایی + از بیم دشمنانم، ناگزیرم نامم را پنهان بدارم! [وقتی نامش رابا وجود دشمنان، پنهان میکند]

و در تمامیِ لحظات حسین (علیه‌السلام) ندا فرا میدهد کیست که من او را یاری کنم ؟! #سفینة‌النجآة #خداحافظ‌رفیق

+ابروی‌پیوسته‌ات،آیه‌خوف‌الرجا :)

مقابل امام‌حسن‌ع‌ ایستاد و جسارت کرد: _حسن بن علی تویی؟ حضرت تبسمی کردند +بله! شروع کرد به ناسزا... گفت گفت، تا خسته شد... امام‌حسن‌ع فقط تبسمی کردند و فرمودند _ اهل شام هستی! نه؟ _ اری _ خسته‌راه‌هستی!... جاو مکان داری؟ استراحت کرده ای؟ طعامی خورده ای؟ کرم مولا را که دید حیران و سرگردان و نادم گشت... در شام که چیز دیگری می‌گفتند...

به‌یاد‌اون‌وقتا: _دلـم میــگه حـَسن‌ع لــبــم میـگه حسین‌ع حسین‌ع‌میگه‌حـَسن‌ع عــالم‌ میـگه‌ حسین‌ع

بانوای‌این‌نوحه، یاد‌ِ آن‌مصراعِ‌پیشین‌کردم حسین‌سینه‌میزنه_واعلیا! واعلیا! واعلیا! واویلا... پ. ن: اپیزودشب‌های‌احیایِ‌ملجا

برسرم‌می پیچد _هل‌من‌مبارز؟ وازگوشه‌خیمه‌،تکبیر‌بلند‌می‌شود... شمشیر،هوارامی‌شکافد... زره‌بر‌تن‌نداردو‌مرگ‌را‌شیرین‌تر‌از‌عسل‌مینامد! ماه‌ِ‌شبِ‌چهارده‌اش،هنوز‌کامل‌نشده... وتحت‌الهنکش،کمانِ‌ابروانش‌را‌پوشش‌داده ماه‌حیرانِ‌رُخَش شده‌... وسرو،پریشانِ‌قامتش... هیبتش‌هاشمی‌ست‌و‌‌قامتش،حسنی! چهره‌اش‌راپوشانده...مثل‌عمویش‌عباس! در‌معرکه‌‌،رجز‌میخواند‌ و‌طنین‌کوبنده‌حیدر‌کرار‌را‌تداعی‌میکند‌! ارزق‌و‌پسرانش‌را‌بر‌خاک‌میکشاند... شاگرد‌عباس‌ع‌است‌دیگر!! برنوکِ‌مژگانش، غیرت‌علویست‌که‌عدو‌را‌ مات‌ولرزان‌کرده جانش‌را‌تباه‌کرده‌هرکه‌نگاه‌به‌سن‌و‌سالش‌می‌کند... از‌پدرش،رونویسی‌میکند‌درجنگ واز چپ و راست،پچ‌می‌زنند _ کیست‌این‌جوانِ‌مبارز؟ _فرزند‌حسن‌ع‌است! _ نوهٔ‌علی! _ازطبارهاشمیان‌است! _یادآورِحسنِ‌بن‌علی‌ست!چون‌ماه‌‌می‌درخشد _ آری...کوچه‌های‌مدینه‌را‌درخاطرداری؟ _پسرسردارجنگ‌جمل‌است! _تا‌تیغ‌دردست‌دارد،هوا‌پس‌است‌برایمان.. _چه‌کنیم‌امیر؟ _زره‌ندارد،بگوییدلشکریان،سنگ‌جمع‌کنند! _اسب‌هارا‌زین‌کنید #اپیزوددوم #خویشتَن

+اَنأبن‌ُالحسن‌بن‌ِالحیدر...

_ می‌رود‌؛بی‌زره‌تا‌،حیدر‌دیگر‌باشد!

_می‌رود‌با‌رجزش‌،ازپدرش،یادکند!

+راستی‌؛ این‌شب‌ها‌کجایی؟ :)