یکی از خبرنگاران اهلِ غزه گفت : ما در غزه هستیم، اکثر مردم منتظر روز قیامت اند. ترسی نیست، مشتاقیم! مشتاقیم ببینیم خداوند چگونه حق ما را میگیرد. چگونه قضاوت خواهد کرد کسانی را که ما را کشتند، فرزندانمان را کشتند، و کسانی را که به تماشای ما ایستادند.
در غزه چه میگذرد؟ طفلی نشسته میان آوارههای خانهاش دست در قوطی خالی شیرخشک میبرد و از نبود پیمانهای که شکم گرسنهاش را سیر کند، بغض میکند و اشک میریزد.
دیپلماسی گاهی میشود میدان! شجاعانه در دفاع از منافعت میایستی و واژهها، تکانِ انگشتان، حرکت ابروها، چرخشِ نگاه و حتی نحوهی قرارگرفتن کفشها میشود ابزارِ صحنه. عزت است این، عقلانیت است این. نگویید تناقضِ میدان و دیپلماسی، بگویید تطابقِ میدان و دیپلماسی!
قرار نیست به غربگراها میدان داد، همانطور که هوای هوچیگریها را نخواهیم داشت. لازمهی جامعهی ما اعتماد به سیاستهای نظام و اتحاد و انسجام درونی است.