[ #روایت روز یازدهم جنگ ]
روایت امروز هم خلاصه میشود در شجاعت و عزت مثل تمام ده روز گذشته. . .
[ #روایت روز دوازدهم جنگ ]
به نقل از استاد صاحب نظر در روابط بین الملل "دیپلماسی و میدان دو لبهی قیچی هستند که منافع ملی را به ارمغان میآورند." نظر مرا اگر میخواهی مبارزه ادامه دارد، مبارزه گاهی در میدان نبرد است و سلاح، موشک و پدافند و پهباد است. گاهی هم در میدان دیپلماسی ست و سلاح، کوبشِ واژهها و نفوذ بر افکار عمومی دنیا است، تبیین اقدامات نبرد و دستاورد سازیهای سیاسی است. دیپلماسی دنبالهی میدان است و کار دیپلمات دستاوردهای سیاسی از موفقیتهای نظامی است. یعنی موشک تبدیل به واژه میشود، تبدیل به بیانیه میشود، تبدیل به تصمیمگیری و تصمیمسازی میشود.
بگذار شرحی از ماوقع داشته باشیم. جنگ را اسراییل آغاز کرد. دوازده روز با شجاعت دفاع کردیم و همان روزهای اول جنگ اسرائیل از نفس افتاد. ملتهای جهان اسلام، ایران را قهرمان و فخر اسلام نامیدند و جوّ جهان به سمتی رفت که ایران را به عنوان پرچمدار مبارزه با استکبار شناختند. رویشها داشت این موشکهایی که جوانان مومن ساختند، رویشهای جهانی. موشکهای ایران نقاط استراتژیک تل آویو و حیفا و اراضی اشغالی را تخریب میکرد اما از آن سو جوانههای امید و شجاعت در جهان رشد میکرد.
گذشت و گذشت تا جایی که اسراییل دست به دامن آمریکا شد. روز دهم آمریکا هم وارد میدان شد و پس از تجاوز به خاک ایران و مورد حمله قرار دادن فردو، نقض حقوق بین الملل کرد و آنگاه توئیت صلح زد. ما اما صلح تحمیلی را نپذیرفتم. لبیک به فرمان اماممان گفتیم و با قدرت رو در روی آمریکا ایستادیم و شبِ همان صبحی که اسراییل را به نفسهای آخر انداختیم، پایگاه آمریکا را هم زدیم. قلبِ هوایی آمریکا بود که موشکباران شد. موشکهایی که هرکدام با ایمانی راسخ برای نبرد با استکبار تولید شدند و ماموریتشان را به سرانجام رساندند. ما اهل ایمانیم. اصحابِ مامیتوانیم هستیم چون اهلِ ایمانیم. پس از حمله به پایگاه هوایی آمریکا سپاه بیانیه داد. بیانیهای که معادلهی قدرت را به نفع ایران کرد و جهان فهمید ایران ابرقدرتی است که تصمیم میگیرد و تصمیم میسازد. یا به بیان دیپلماتیک قدرت بازدارندگی و قدرت وادارسازی را با هم دارد.
کم پیش میآید بازیگری در عرصهی بین المللی آنقدر قدرت داشته باشد که رقیب را وادار به اقدام کند. و ایران زمانی که در بیانیهاش گفت : "هرگونه تکرار شیطنت منجر به تسریع در فروپاشی ارکان نظامی آمریکا در منطقه، فرار خفت بار آن ها از غرب آسیا و تحقق آرمان مشترک امت اسلامی و ملت های آزادی خواه جهان در محو غده سرطانی صهیون خواهد شد." این قدرت را داشت. اهل سیاست میفهمند اقدام ایران چه بازتابی دارد. پس از صدور بیانیهی عزتمند و شجاعانه ایران، دشمنِ زمینخورده دستانش را بالا برد و ذلیلانه درخواست آتشبس داد. درخواستی که حاکی از بیچارگی و پشیمانی او بود. روز اول امام خامنهای در پیام تلویزیونی فرمودند "رژیم صهیونیستی اشتباه بزرگی کرد، خطای بزرگی کرد، غلطی کرد و عواقب او، او را بیچاره خواهد کرد به توفیق الهی" و همین هم شد. به قول سردار حاجیزاده هرجه امام خامنهای فرموده میشود! قدرت ایران با مدد الهی دشمن را به "چه کنم چه کنم" انداخت جوری که ذلیلانه دستانش را بالا برد و نفس افتاده و زمین خورده درخواست آتشبس داد.
ما چه کردیم؟ افکار عمومی را همسوی خود کردیم. دنیا فهمید که ایران جنگ طلب نیست اما در دفاع از خود جوری اقدام میکند که دشمن را پشیمان میکند. آتش بس را یک طرفه پذیرفتیم و گفتیم انگشت ما بر ماشه ست. هر شیطنتی و هر تحرکی میتواند آتش زیر خاکستر را بلند کند. البته که آخرین ضربه را ایران زد و اراضی اشغالی را برای بار [به علت کثرت و تعددش] نمیدانم چندم شخم زدیم. زیر بار تعهد بینالمللی نرفتیم اما اعتماد کشورهای منطقه را جلب کردیم که ما به آمریکا اعتمادی نداریم و با اسرائیل هم که در نبرد ایم. به خاطر پادرمیانی شما تا زمانی که شیطنتی نکند حملهای نداریم. حال؛ دشمن فهمید قدرت ایران یعنی چه. ملتهای جهان اسلام دانستند ایران پرچمدار مبارزه با استکبار است. کشورهای دوست با الگوگیری از ایستادگی ایران جوششی درونشان به وجود میآید علیه آمریکا. و کشورهای همسایه شاید فهمیدند ایران کشوری قدرتمند است که میتوان با اتحاد با او بساط آمریکا را از منطقه برچید. حال برویم و تبیین کنیم قدرت ایران را!
+ ولی ما هم دورهی جنگ رو دیدیما
_ تو هم حس میکنی یه چیزی انگار تغییر
کرده، رشد کردی، بزرگ شدی؟!
+ آدما وقتی مسئولیت میگیرند بزرگ میشند.
_ مسئولیت من که تو خونه بودم چی بود؟
+ مسئولیت ما زندگی بود، زندگی در مقاومت.
[ اندر احوالات ]