یکی از اساتید میگفت: کار دیپلمات مثل قالیبافی ست. با دقت و خلاقیت گرههایی ظریف میزند و در دراز مدت اثری ماندگار و فاخر به جا میگذارد. دستگاه دیپلماسی تجلیِ فرهنگِ یک کشور است.
یکی دیگه از اساتید میگفت : کار دیپلمات دستاوردسازیِ سیاسی از دستاوردهای نظامی است. میدان و دیپلماسی دولبهی یک قیچی هستند که منافع ملی را به ارمغان میآورند.
خیالِ جدایی میدانِ دیپلماسی از میدان نظامی را نداشته باشیم. چرا که ما در هر دو میدان با قدرت و دست پر ورود می کنیم و هیچگاه به صورتِ طرفِ ضعیف وارد نخواهیم شد.
همان دستی که الجولانی با ترامپ داد و گفت ما و اسرائیل دشمنِ مشترک داریم، ماشه را بر قلبِ جسدِ دولتِ متزلزلِ بنا شده بر ظلمش چکاند.
امروز با تموم وجودم به این درک رسیدم که هر برگی که از درخت میوفته هم با حساب و کتاب الهیه.
تصور این بیت از نوحه خیلی جانسوزه :
تَمیلُ رُقَیَّه مِنَ الخَوفِ عَلَی زِینَب
تَشُدُّ بِکَفِِّ عَلَی الکَفِّ عَلَی زِینَب