عمیقا متوجهم. و این تفاوته به نظرم قشنگه‌. من فکر می‌کنم کشور از طیف وسیعی از آدم‌های متکثر با روحیه ها و زیست‌های‌ خانوادگیِ متفاوت تشکیل شده. تهش فرهنگ هممون‌ یکیه و از نظر فرهنگ و تمدن ریشه‌مون یکیه‌ ولی دیدگاه ها و عواطف و روحیات و تربیت‌ها متکثره‌. واسه همین فکر میکنم‌ طبیعیه که آدما‌ شبیه هم فکر نکنند‌. اما هنر اینه که هرکس در دایره‌ی فکری خودش با همون انگیزه‌ها و روحیاتی که داره راه درست رو پیدا کنه‌. با این صحبت‌ها و بحث‌ها قرار نیست کسی مجاب بشه شبیه منِ نوعی فکر کنه‌. قراره به درک متقابل هم برسیم تا راه درست رو پیدا کنیم.

استدلالتون‌ قابل تامله‌، متشکرم.

ظرافت به خرج بدیم

کتاب‌هایم را در دست گرفتم و گفتم : من میرم درس بخونم. مهدیه گفت : التماس دعا. و ثنا گفت : مگه میره نماز بخونه؟ مهدیه جواب داد: درس هم جهاده، یه نوع عبادته. ثنا با تامل لبخند زد. و من با خنده کف دست بالا بردم و گفتم : جمیعا التماس دعا خواهرا. فضل الله المجاهدین. پ.ن : شب‌های امتحانات ترمِ فرد، زمستانِ ۱۴۰۴

امید ثمر می‌دهد. و این را از نوحه های بیسم های دفاع مقدس دریافتم :) - بهرِ‌نجاتِ‌قدس‌با‌عشقُ‌رضا‌می‌رویم -

کاربری در ویراستی می‌گفت : یا امام سجاد علیه‌السلام، یعنی ما اون روزی که تو حرمتون بشینیم و صحیفه‌ی سجادیه‌ی چاپِ حرم بخونیم رو می‌بینیم؟! :)

به صَد جان میخرم گردی که خیزَد از سرِ راهت .

یقینا صدای اذان آرامش‌بخش ترین است !

روزهایی که گذشت . . .