اگر اهل قلمید، بنویسید و بسرایید‌ در وصفِ مقاومت. زبان یعنی محتوا، یعنی رسیدن به ایده‌‌ی مشترک، یعنی ساختن هویت. بسرایید‌ برای مقاومت و مرزی نشناسید، بنویسید برای ایران، لبنان، یمن، عراق، سوریه، بحرین و... قلمتان را جهانی کنید و در عینِ حال هویت ایرانی بودنتان را از طریق آن نشان دهید‌. افکار جهانی با شعر و ادبیات شکوفا می‌شود. باوَر کنید!

فکر نکنم؛ شک دارم!

‌ اللهم عجّل لولیک الفرج ✨ ‌

گفت : هر کار خیری که می‌کنی ثوابشو نذر ظهور مولا‌ (عج) کن. چمیدونم مثلا بچه کوچولو می‌بینی بشین کنارشون‌ باهاشون هم‌صحبت شو دلشونو شاد کن. صندلیتو‌ بده یه آدم سن‌وسال‌دار بشینه. نسبت به درد مردم بی‌‌دغدغه نباش، پای درد دلشون بشین تا سبک شند. می‌بینی یکی خسته‌ست کارت فقط یه لبخند و خداقوته‌، صادقانه بگم خیلی کارها‌ میتونیم بکنیم تو این چند صباحی که هستیم.

همش تو ذهنم داره پخش میشه "ای دو سه تا کوچه زِ من دورتر و کنارم"

گفتم : کاش امام زمان رو می‌دیدم... با ذوق وصف نشدنی‌ای گفت : آخ که اگه ببینم؛ چقدر قربون صدقه دارم که نثارشون‌ کنم. من داشتم به حرف‌های گفته و نگفته‌ی اون لحظه فکر میکردم ولی یک آن به خودم اومدم و گفتم به جز گریه‌ی شوق مگه اصلا توان حرفی و حرکتی هست؟! در توانِ منِ نالایق‌ هیچ نیست، هیچ.

ما پوسته‌ی این دنیا را می‌بینیم و به نقل از شاعرِ قرنِ دهمی، تو مو می‌بینی‌ و او پیچشِ مو. ما قدم‌زدن‌ها را پی مقصدی می‌بینیم، بارشِ باران و نسیمِ خنک را می‌بینیم، حرف‌ها می‌زنیم و لبخندها می‌زنیم، یک روز حالمان خوب است بی‌دلیل، یک روز دلتنگیم باز هم بی‌دلیل. اما در پسِ پرده هیچ معلولی بی‌علت نیست، غوغایی ست پشت پرده، ملائک می‌آیند و می‌روند، زمین می‌چرخد و زمان می‌ایستد، آسمان بر ستونی استوار است و زمینِ مستحکم، شناور است، قطره های باران بر دوش ملائک‌ پیِ مقصدی می‌روند و ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند، مثل امروز که عطرِ محبوبی را حس کردم و شاید آن لحظه ملکی نفحه‌ای از گیسوی معنبر دوست آورده بود. الغَرض؛ در پسِ پرده‌ی این دنیا غوغایی ست عزیزِ ناآشنا ! #خویشتَن

با چون خودی درافکن ، اگر پنجه می‌کنی ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکستِ ما؟

صدای رد شدنِ ماشین از چاله‌های پر شده از بارون تو پیجِ کوچه‌ی فرعی>>>