ولی دهه‌ی هشتادیا‌ کل دهه‌ی فجر رو تو مدرسه با این سرود گذروندند :))))))) آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ به لاله‌ی در خون خُفته... پ.ن : یاد بلندگوهای‌ پُر نویزِ صفِ صبحگاه بخیر .

صلواتی بر روح رضا رویگری بفرستید لطفا

تجدیدِ پیمان و رجزخوانی و این صوبَتا‌ .

ولی این فقط شعار نیست؛ باورِ قلبیه‌ : یا مرگ یا خامنه‌ای!

به یاد تک تک کسانی که حاج قاسمِ عزیز فرمود «به زودی فتنه‌‌هایی پیش رو خواهید داشت که کل شهدا آرزوی حضور به جای شما را خواهند داشت! آن‌ روز من نیستم، ولی شما پشت آقا را خالی نکنید» ، قدم برمی‌دارم در راهپیمایی چهل و هفتمین سالگرد جمهوری اسلامی ایران ؛ قربة الی الله :)

ولی یه چیزی تو راهپیمایی امسال اذیتم کرد‌، اونم این بود که نمی‌شد بدون اینکه به کسی بخوری راه بری. لطفا برای سال بعد در جهت ساخت جاده‌های جدید عرض خیابون ها رو بیشتر کنید. ممنون :)

ملت ایران، دشمن را مأیوس کرد!

بی‌هوا یادِ لبخندِ شهید حُجَجی افتادم .

رُقعه‌ات بوی هیزم و چوبِ سوخته می‌دهد،‌ بوی چای‌گُلستانِ زغالی، بوی عطرِملایم و کاشپنِ‌نم‌زده از باران، بوی دارچین. نامه‌ات بوی مه‌ِ جنگل‌‌های کوهستانی می‌دهد...

دلم جز مِهرِ مَه‌رویان ، طریقی بر نمی‌گیرد ز هر در می‌دهم پندش ولیکن در نمی‌گیرد

گر در کویش‌ برسی، برسان سلامِ مرا . . .

‌ اگر مُقاوِمَت کردید ، آن‌ وقت قلّه را فَتح خواهید کرد ! If you resist , then you will conquer the summit ! ‌‌ إذا قاومت، فستفتح القمة!