‏جسدٌ هنا، و قلبٌ هناك، و بالٌ بعيدٌ جداً...

یکی از دعاهای مامان اینه : رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَ تَقَبَّلْ دُعَاءِ

وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا

خدایا ! مرا در جستجوی آنچه که در آن برای من رزقی مقدر نکرده‌ای خسته‌ام مکن . . .

و مرا در جستجوی آنچه برای آن خلق شده‌ام، بمیران :)

تو اصیلی؛ اصالت چشمت همچو شب در خلیج‌ ایرانی

یا ابالفضل(ع) مددی :)

خار و میخک / یحیی سنوار

من کجام؟ تو یکی از حجره‌های صحن‌و سرای امام رضا(ع). جانم رو می‌گم، نه جسمم.

پرسید : قضیه از چه قرار است؟! پاسخ دادم : "قضیه" بی‌قرار است

و چون حملِ پرچمِ فلسطین در سرزمین‌های اشغالی ممنوع شده بود و در دست داشتن آن جرم تلقی و با دستگیری مواجه میشد، فلسطینیان نماد هندوانه را با الهام از ترکیب رنگ‌های پرچمِ وطن رواج دادند. آن روزها در کوچه خیابان ها پیر و جوان و زن و مرد با قاچی‌ از هندوانه تردد می‌کردند و سربازان صهیونیستی هر روز گیج تر از روز قبل سرزمین های اشغالی را متر می‌کردند