چشم‌هایش بوی مرگ میداد، رنگ خوشبختی چشم هایش را غم شسته بود، شاید هم چیزی فراتر از غم اینکار را با او کرده، شاید یک امید، امید مانند یک طناب است، شاید حواسش پرت شده و بخاطر این است که در چشم‌هایش رنگی از زندگی دیده نمیشود.
گفتم فراتر، کسی که او به آن امید داشته، امید را زندانی کرده و از اینجا رفته، او فقط امید را همراه خودش نبرد، دل و چشمی را که از او این امید را گرفته هم برده؛ او خیلی چیزها را همراه خود برده، مثلا او یک زندگی را از صاحبش دزدیده.
